NIET GOD STRAFT DE MENS,
                                   MAAR DE MENS STRAFT ZICHZELF!
                                    ZIEKTE ALS OORZAAK EN GEVOLG.
,,Ziek zijn is een last, die ons door God wordt opgelegd. Wanneer wij een goede gezondheid genieten en alles loopt ons mee, dan zijn wij niet genegen of in staat de stem van de Here te beluisteren. Gedurende ons ziek zijn echter zal de stem van God weer tot ons spreken, als wij die willen horen. Ergo heeft ook een ziekbed een diepere betekenis!"
De goede en eerlijke bedoelingen van deze boodschap, tijdens een preek uitgesproken, staat buiten elke twijfel. Met deze woorden wilde de dominee immers de zieke mens troost brengen! Zou zijn goedbedoelde preek echter bij de zieken werkelijk troost en berusting teweeg brengen?
Niet allen, die ziek zijn, zullen zich -- naar veler gevoel -- zo hebben misdragen tegenover God, dat deze zich genoodzaakt zag de personen in kwestie met ziekte te straffen, teneinde hen weer ontvankelijk te maken voor Zijn woorden! Niet elkeen zal de zin voelen van het ziekbed van een zuigeling of kind!!

Kon God ook niet anders bereiken, dominee? En hoe staat het er dan voor met de persoon, die de geboden van God en van de mens met voeten treedt? Waarom straft God deze ook niet allen met een ziekbed, teneinde hen te bereiken? Wat voor een troost denkt een dominee te kunnen schenken, wanneer hij hierop slechts weet te antwoorden, dat Gods wegen ondoorgrondelijk zijn? Welke grond voor werkelijke berusting kan er worden gevonden, wanneer wij dergelijke onrechtvaardigheden om ons heen zien? Hoeveel liefdevolle mensen liggen niet jarenlang aan een ziekbed gekluisterd, terwijl de grootse beulen van de mensheid zich vaak over een blakende gezondheid kunnen verheugen?!
Dat de zieken, na de dood, hun beloning (waarvoor?) zullen krijgen van God (die ze -- aldus de dominee -- dit ziekbed zelf heeft opgelegd!) is over het algemeen een uitspraak, die ook door de zieke zelf moeilijk is te bevatten. De zieke mens kan weliswaar in vele gevallen leren berusten -- alles went tenslotte -- maar de zin van zijn ziekte zal hem in verreweg de meeste gevallen nimmer duidelijk zijn.

Wie zal een kind de ,,zin" van zijn ziekzijn durven te vertellen, wanneer dit zieke kind zijn vriendjes en vriendinnetjes buiten ziet spelen en draven? Hoe kunnen wij, tegenover dit zieke kind, van een God van Liefde spreken, die ons kind zo heeft geschapen, dat het nimmer -- zoals andere kinderen -- op straat zal kunnen spelen? Hoe kunnen wij tegen zulk een kleine zeggen, Dat God juist erg veel van kindertjes die ziek zijn, houdt, terwijl wij in stilte van smart kreunen? Wat voor een God zou dit eigenlijk moeten zijn, die alles zo ,,ondoorgrondelijk" maakt?
De mens heeft God als oppermacht aanvaard. Terecht overigens. God heeft zich door Christus aan de mens op aarde getoond en uitgesproken. De grote fout echter die de kerk steeds weer blijft maken is, dat zij aanneemt dat God, doordat hij oppermachtig is, verantwoordelijk is voor alles wat ons in ons leven overkomt. God beloont en straft de mens, nu en ook na zijn dood!!? Voelt de kerk dan niet het zinloze van deze gang van zaken? God, die oppermachtig is en alwetend, schenkt ons het leven hier op aarde, terwijl hij van te voren al weet, hoe wij dit zullen benutten. Hij weet ook van te voren, dat Hij ons zal straffen!

Wat voor macaber spel is dit, dat God met ons mensen speelt? Of zou het toch anders zijn? De kerk spreekt wel over een God van Liefde, maar geeft duidelijk blijk deze God niet te kennen! Een God van Liefde straft geen kleine kinderen met een ziekbed, terwijl Hij de beulen van de mensheid gezond laat en oud doet worden! Een God van Liefde verdoemt de mens niet voor een bagatel! Een God van Liefde heeft geen zoenoffer nodig! Dit alles zijn heidense gedachten en dienen zo spoedig mogelijk te verdwijnen, teneinde de mens niet nog meer van deze ,,vreemde" God te verwijderen! Uit alles blijkt, dat God heel anders is, moet zijn, dan de kerk dit in haar onwetendheid steeds heeft verkondigd. God heeft ons de onsterfelijkheid geschonken door ons een vonk van Zijn heilig leven af te staan en heeft ons bovendien een eigen wil geschonken, opdat wij zouden kunnen leven zonder geleefd te worden! Wij -- als mensen -- leven nu in Zijn Almacht, terwijl God zelf in ons leeft! Henri Bergson sprak over een ,,scheppende evolutie" waarmede hij de kern raakte, want wij zelf -- als ,,deeltjes" van God, schiepen ons eigen lichaam, onze planeten, onze astrale werelden, maar ook onze ziekten! Als wij over God spreken, dan bedoelen wij derhalve de Bron, die al dit leven vertegenwoordigt en mogelijk maakt. De uiteindelijke toestand echter, waarin wij leven is het product van ons mensen!! In het licht van deze geestelijke wetenschap is het nu mogelijk de zin en de oorzaak van het ziek zijn te verklaren en te ontleden.

Om dit te doen moeten wij de klok vele duizenden eeuwen terugzetten.
In het oerwoud is de mens begonnen zijn lichaam te bezoedelen en af te breken. In het oerwoud hebben zich hogere levensvormen met lagere verbonden en het nieuwe leven, dat hierdoor werd gebaard, was reeds verzwakt. Dit degeneratieproces heeft zich miljoenen jaren lang afgespeeld en het gevolg is, dat er geen enkel lichaam meer bestaat, dat niet te lijden heeft gehad en dus is verzwakt door deze gang van zaken. Daarom is een neger krachtiger dan wij, omdat hij tenslotte nog dichter bij de oervorm leeft, die in die bepaalde graad volmaakt was!
Onze lichamen zijn verzwakt en een droevig product vergeleken bij hetgeen zij hadden kunnen en moeten zijn! Deze verzwakte lichamen nu moeten toch dienst doen om onze kringloop over de aarde te beëindigen. Aldus heeft de mens niet alleen zijn Goddelijke Ziel misbruikt en versnipperd, maar tevens het ,,omhulsel" -- het stoflichaam -- dat werd geschapen voor zijn ziel! Door de wetten van oorzaak en gevolg nu, beleeft de mens thans de ziekten, die hij in vorige levens heeft helpen scheppen! Dit is dus de oorzaak van het ziek zijn!
Wij endosseren een wissel uit het verleden. Met onfeilbare zekerheid komt deze wissel eens in onze handen. Dit behoeft niemand te verbazen, want wij zelf hebben eens onze eigen wissel uitgeschreven. Niet God straft de mens, maar de mens straft zichzelf!!
En wat de zin betreft van de ziekte? Inderdaad kan deze een positieve zijde hebben voor de mens, wanneer hij de tijd van zijn ziek zijn benut om tot God terug te keren, dat wil zeggen, doordat hij in harmonie tracht te komen met zijn innerlijk -- met zijn Goddelijke kern! Paul Brunton noemt deze kern ,,Super-Ego". De naam doet er immers niet toe. Voldoende zij, dat hij bestaat en dat hij altijd heeft bestaan en altijd zal blijven bestaan!
Het is duidelijk, dat de mens tijdens zijn ziekte meer gelegenheid heeft tot rust te komen -- van binnen -- dan wanneer hij in het volle leven staat! Toch is het moeilijk om over de ,,zin van een ziekte" te spreken, wanneer wij bedenken, dat ziekte niet noodzakelijk is en enkel is ontstaan door ons wangedrag en onze hartstochten! Het heeft nimmer tot het Goddelijke scheppingsplan gehoord, dat wij ziek zouden moeten worden! Integendeel! Wij zijn ziek geworden, doordat wij van het Goddelijke plan zijn afgeweken! Benutten wij dan ons ziek zijn om weer in harmonie te komen met God, dan heffen wij alleen een disharmonische toestand op! In wezen heeft het ziek zijn dus geen bestaansrecht en hebben de aanhangers van de Christus Science gelijk.

Ongelijk echter hebben zij, wanneer zij tot God bidden om hen beter te maken! Voelt ge dit thans? God heeft hen niet ziek gemaakt en behoeft en kan hen niet genezen. De zieke zelf moet dit doen door in harmonie te komen met God. Dit betekent dus, dat God diegene geneest, die zich zelf weet te genezen!!
Er zijn mensen die ons kunnen helpen om in harmonie te komen met God! Dit kan langs geestelijke weg, maar ook de stoffelijke weg is een weg, die door God is gebaand. De zieke mens zal er in de meeste gevallen daarom verstandig aan doen van beide zijden te profiteren. De arts zal trachten het zieke lichaam te herstellen, terwijl de bonafide spirituele genezer de arts zal trachten bij te staan, wanneer eerstgenoemde geen uitweg ziet. Het verwaarlozen van beide of van één van deze twee geneesmethoden is af te keuren, omdat het duidt op geestelijk onbewustzijn en derhalve in strijd is met de wil van de Schepper van al het leven.

Behalve deze beide hulpfactoren echter blijft als voornaamste factor de geestelijke gesteldheid van de zieke zelf! Hij zelf zal de harmonie moeten trachten te vinden, die noodzakelijk is voor zijn uiteindelijke genezing. Het oprechte gebed in deze vormt een belangrijk onderdeel om te herstellen, indien dit gebed tenminste bewust van inhoud is! Wel dient de zieke goed te beseffen, dat het lang niet altijd mogelijk zal zijn om te genezen. De wetten van oorzaak en gevolg zijn hard en onverbiddelijk, maar rechtvaardig. Indien wij echter blijven beseffen dat God geen ziekbedden kent en dat deze ziekte toestand slechts een tijdelijk karakter draagt, dan zullen wij ongetwijfeld de moed kunnen opbrengen om ook deze rekening, die het leven ons presenteert, zonder morren te betalen!
Sinclair Weston.

                                                      OOST EN WEST.
Het is de tragedie van de tegenwoordige mensheid, dat zij wetenschap verwart met wijsheid.
Wellicht zal de wetenschap eens zover komen, dat zij meent alle raadsels in het heelal te hebben opgelost en als dit dan is gebeurd en zij op haar lauweren wil gaan rusten, dan zal voor haar geestesoog de gedrongen gestalte van Socrates verschijnen en zij zal drie woorden horen. Woorden die eeuwen geleden van het hoogste filosofisch  inzicht getuigden. Woorden die ook nu - na ruim 2300 jaar - niets van hun toverkracht hebben verloren. Deze magische woorden luiden: ,,Ken u zelve"En de mens van de wetenschap, volgepropt met onnoemelijk veel kennis zal beseffen, dat hij alles om zich heen heeft mogen doorgronden, maar dat hij zichzelf - het raadsel mens- nooit heeft kunnen oplossen. Is het niet een ironie van het lot, dat de onderzoeker alles kan onderzoeken behalve zichzelf!
Wanneer zal de westerse geleerde leren begrijpen dat er meer voor nodig is dan een microscoop en een paar reageerbuisjes teneinde dit raadsel te ontsluieren.

De weg die hij volgt is een verkeerde omdat hij zich op een doodlopende weg bevindt.
Eens zal de westerse geleerde zijn hoofd moeten buigen voor de wijsgeren uit het Oosten en hij zal moeten aanvaarden, dat deze hem eeuwen vooruit zijn in de geest. veel meer eeuwen nog dan de Westerse geleerde de Oosterling is voorbijgestreefd in de stof.
De Oosterling heeft de materie overwonnen doordat hij er zich van heeft losgemaakt. De Westerling daarentegen heeft de stof laten overwinnen en heeft er zich in verloren. Zou hij zijn weg blijven volgen dan loopt hij het grijnzende spook, dat zelfvernietiging heet recht in de armen. Hoe is het mogelijk dat de Oosterling ons in dat opzicht zo ver vooruit is? 
N.N.

 

                                                   ONZE AARDE.
Wij zijn geneigd de begrippen Aarde en Wereld te verwisselen.
Wij spreken van ,,wereldkampioen". Het hoogste gebouw ,,ter wereld" enz.
Na het lezen van voorafgaande artikelen zal het u wel duidelijk geworden zijn, welk ongelooflijk groot verschil bestaat tussen de Wereld en de Aarde. Dat de mens deze fout maakt is echter alleszins begrijpelijk. Immers, onze aarde is voor ons een enorme bol met een gewicht van 6 quadriljoen kg, een middellijn van bijna 13.000 km, een omtrek van 40.000 km en een inhoud van ruim 1 biljoen kubieke km...........
Hoe klein de mens weer is ten opzichte van zijn planeet beseft u pas als u zich uw aarde voorstelt als een bol die 1.60 meter hoog is.

De allerhoogste berg, De Mount Everest, die bijna 9000 meter hoog is, zal op dit model iets hoger dan een millimeter uitsteken terwijl de ,,hoge"alpentoppen bijna niet aan te geven zijn.
De diepste diepten van de Oceaan -- circa 10.000 meter -- worden aangegeven als een krasje van ruim 1 millimeter diepte. De eigenlijke luchtlaag, waarin de mens nog kan ademhalen en waarin wij de natuurverschijnselen waarnemen zoals, wolken, wind, stormen, sneeuw, hagel en regen is slechts 1 millimeter op ons model! Zelfs de modernste Amerikaanse raketten hebben het niet verder dan 3 cm boven onze bol gebracht. (Ter vergelijking: De Maan staat 50 meter van ons model verwijderd!)
Voelt u wel, dat de mens, wat zijn grootte betreft, op dit model met geen mogelijkheid aangeduid kan worden?
De gehele wereldbol wentelt dan nog om haar eigen as met een snelheid van ruim 1000 km per uur en vliegt bovendien nog met een snelheid van 30 kilometer per seconde om haar zon. Dat is meer dan 100.000 km per uur! Denkt u hier maar eens aan als u zich ,,haast" om uw bus te halen........

Toch is de aarde -- naar kosmische begrippen -- nog geen zandkorrel in de Stille Oceaan. Zelfs onze zon, die ruim 1 miljoen maal groter is, is nauwelijks meer dan een stofje in de Sahara.......... Als u dit voor uw ogen houdt, zal het u grotesk moeten voorkomen, dat de mens zich zo gewichtig voelt op ,,zijn" planeet. Een hoger wezen, dat de mens vanuit Zijn wereld gadeslaat, moet wel een soortgelijk medelijden met ons krijgen, als wij het voelen, als wij -- op onze beurt -- kijken naar een waterkevertje, dat tevergeefs tracht tegen de stroom op te zwemmen.
Praktisch alle godsdiensten beperken zich en houden zich steeds bezig met deze ,,kosmische mug" die wij aarde plegen te noemen, terwijl het grote Heelal nauwelijks of helemaal niet wordt besproken.
Is het niet waanzinnig van de mens om aan te nemen, dat deze planeet -- ,,zijn aarde" -- alleen het voorrecht geniet om over leven te beschikken? En dat de Schepper de ,,rest" van het Heelal alleen maar heeft geschapen om ons wat stof te bezorgen om onze hoofden over te breken? Zou God alleen de aarde hebben bezield met leven en een Heelal met triljoenen zonnen en planeten als ,,entourage" gebruikt hebben?

Zelfs al zou de kans slechts 1 op de miljoen zijn, dat er planetenstelsels  zijn waar leven op is, dan nog zouden er biljoenen bewoond moeten zijn!! Prof. van den Bergh zegt hierover in zijn onvolprezen boek ,,De aarde en wereld is ruimte en tijd": "Ik geloof in het bestaan van miljoenen werelden met leven, ten dele veel hoger ontwikkelt leven, omdat het tegendeel voor mij absurd zou zijn. Ik kan niet aannemen dat het toeval is dat leven brengt op de werelden, die rijp zijn om het te ontvangen. Ik wil geloven, dat de wereld redelijk is en schoon of het althans worden zal.
En ik geloof dat overal, waar dat mogelijk is, de wereldgeest zich in redelijke wezens zal openbaren"
N.N.  


                  MOETEN WIJ AARDSE GOEDEREN VERSMADEN?
Men vertelt van de Griekse wijsgeer Socrates dat deze eens glimlachend stond te kijken naar allerlei goederen die op de kade lagen opgestapeld en die even tevoren door een schip waren aangevoerd ,,Waarom lacht u" vroeg een der omstanders aan de kleine dikke filosoof. Socrates moet hebben geantwoord: ,,Ik glimlach als ik er aan denk, wat ik allemaal NIET nodig heb!"
Inderdaad is dit een wijsgerige uitspraak en hoe hoger de mens op de geestelijke trap der evolutie is geklommen hoe minder hij zal hechten aan aards bezit. Deze stelling kan worden geïllustreerd door de volgende voorbeelden: Indien wij primitieve volkeren bestuderen zoals die bv. nog voorkomen in de binnenlanden van Afrika of Zuid Amerika dan zullen wij kunnen opmerken dat deze alles wat zij zien graag willen bezitten, vooral als het voorwerp in kwestie fel van kleur is of erg glinstert. Daarom kon het ook gebeuren dat indertijd gewetenloze handelaars waardevolle goederen zoals land of bont van deze mensen in ruil kregen voor een handvol kleurige kralen, wat spiegeltjes of enkele fel gekleurde doeken.

De waarde van de goederen werd door de primitieve mens beoordeeld naar de kleur, de glans of het geschitter dat het voorwerp bezat. Ofschoon wij niet zo naïef zijn te willen beweren dat het beschaafde Westen deze primitieve trek reeds helemaal heeft overwonnen, durven wij toch vast te stellen dat er in het Westen althans reeds velen zijn die klatergoud van echt goud weten te onderscheiden. Velen, dit houdt dus tevens in ,,lang niet allen"! Alleen is het nu zo, dat de mens doorgaans beter de waarde ( al is dit laatste voor de filosoof een uiteraard zeer relatief begrip) kent van de voorwerpen van zijn begeerte dan voorheen. De primitieve trek van de begeerte op zichzelf is echter gelijk gebleven.
Toch zijn er --- gelukkig voor de wereld --- in de beschaafde landen zowel in het Oosten als in het Westen reeds vele mensen die niet meer aan bezit hechten. Deze toestand duidt op geestelijke ontwikkeling en aangezien dit verschijnsel bij de primitieve mens niet voorkwam is het gerechtvaardigd aan te nemen dat deze geestesgesteldheid als evolutie mag worden gekenmerkt.

Alles wijst er tenminste op dat de toekomstige taak van de mensheid voornamelijk op geestelijk terrein zal liggen en daarom moet de begeerte naar het stoffelijke op de achtergrond worden gedrongen opdat wij ons hiervan zullen kunnen bevrijden en zodoende zonder enige ballast ons hogere doel zullen kunnen nastreven.
Moeten wij nu de gevolgtrekking maken, dat alleen zij, die geen waarde hechten aan aardse goederen, geestelijk ver zijn, of is het nastreven van bezit verachtelijk en primitief? Zeer zeker moeten deze vragen met ,,neen" worden beantwoord! Indien dit waar zou zijn dan zou ook het bezit van een hoge hoed en een smoking reeds op beschaving moeten duiden en zulk een bewering zouden wij niet graag voor onze rekening willen nemen.
Neen, zo simpel laat zich deze zaak ook weer niet stellen. Het bezit van goederen, ook al zou u er pakhuizen mee hebben volzitten, bewijst niets. Alleen de geestesgesteldheid waarmee u tegenover deze goederen staat is van belang. Bezit u de goederen of bent u zelf het bezit daarvan! Kunt u van stoffelijke dingen genieten zonder hieraan te zeer te gaan hechten en er de slaaf van te worden dan is het bezit alleszins te rechtvaardigen.

De moderne wijsgeer gaat niet meer in een ton wonen en ontzegt zich evenmin de genoeglijkheden van het leven! Hij staat met beide benen op de grond en geniet wellicht nog intensiever van de ,,vreugden des levens" dan de materialist die geheel slaaf is geworden van zijn bezittingen. Hij vindt het alleen lachwekkend dat huwelijken stranden omdat de vrouw het bezit van haar meubels hoger aanslaat dan de gezelligheid en harmonie in haar huis; of dat er een mens zelfmoord pleegt omdat hij wat goederen is kwijtgeraakt! Is het leven van een mens werkelijk ondergeschikt aan dat van een paar voorwerpen van ijzer, hout of textiel!? Men zou hierop bijna ,,ja" zeggen als men de maatschappij beziet!
De verstandige mens zal dus wel van het leven genieten maar er nimmer de slaaf van worden en zich zodoende erin verliezen. Deze toestand bereiken we echter niet door ons van de wereld af te zonderen, zoals velen denken te doen, want hiermee gaan wij de moeilijkheden alleen maar uit de weg zonder ze echter te hebben overwonnen. Neen, de werkelijke overwinning van de materie beleven wij pas, wanneer we er midden in staan en wij er ons toch van kunnen vrijmaken. Slechts wanneer we dit kunnen dan pas mogen we spreken van ,,overwinning van de geest".
N.N.    

                                             WERELDFEDERATIE.
,,De ontwikkeling naar Europese zowel als naar wereldregering is even onontkentbaar als onontkoombaar. Welke krachten daar ook de drijfveer van mogen zijn, wij moeten vaststellen, dat hier de lijn ligt, in welke richting de menselijke samenleving zich beweegt. De toekomst zal beheerst worden door dit eenwordingsproces en wij zien het aan met ontzag". Niemand minder dan Hare Majesteit Koningin Juliana sprak deze woorden uit in de Guildhall te Londen in November 1950.
Prof. Dr. J. Clay wees er op in zijn beschouwing: ,,Het standpunt van de wetenschappelijke onderzoeker ten aanzien van de oorlog", dat de mens in het laatste stadium van 't oorlogvoeren. ,,Ik meen, dat de geschiedenis ons leert, dat er een chaotische periode is geweest, waarin iedereen de vijand was van iedereen. Maar in de loop der eeuwen is deze hoogst merkwaardige vijandelijke gezindheid weggeëbd. Dorpen trekken niet meer ten strijde tegen dorpen, steden niet meer tegen steden, nog provincies tegen provincies. Wij kunnen ons niet eens meer voorstellen, dat dergelijke kleine gebieden hun belangenstrijd door geweld pogen op te lossen. Maar thans staan landen, groepen of werelddelen tegenover elkaar. Dit moet het laatste stadium zijn" aldus Prof. Dr. J. Clay.

Dit betekent, dat de mens in een machtige tijd leeft. Wij leven n.l. in de tijd van het eindstadium! Het eindstadium van het kwade tenminste!! Dit betekent echter automatisch, dat wij tevens aan het beginstadium staan van het goede. Wij -- ook gij lezer -- zullen nu de basis dienen te leggen voor een nieuwe, voor een betere wereld! De tijd is voorbij, dat wij ons afzijdig meenden te kunnen houden. We moeten allen nu kleur bekennen. Deze eeuw eist dit van ons! Wie niet bewust en actief meewerkt aan het goede, steunt het kwaad en de vele oorlogen mogen een voldoende illustratie vormen voor wat dit betekent voor ons allen, onverschillig van welke kleur en nationaliteit wij ook mogen zijn!
Er zijn altijd, de gehele geschiedenis van de mensheid door, mensen geweest, die zich voor het goede hebben willen inzetten. Ware dit anders dan leefden wij nog zoals onze voorouders voor honderden eeuwen terug in het oerwoud. Ook nu zijn er tal van instellingen, die het goede voor hebben met de mens en die zich inzetten voor God en Christus, al zijn velen zich van dit laatste niet bewust. Niettemin is dit en feit.

Een van de instellingen, die het goed met de mensen voor heeft en waarvoor wij grote eerbied koesteren, is de World Movement For World Federal Gouvernement. Deze beweging voor Wereldfederatie wil de mensheid sparen voor de ellende van nieuwe oorlogen. Zij begrijpt, dat de U.N.O.  -- hoe goed bedoeld dan ook - hiertoe niet in staat zal zijn. Alleen een wereldregering gevormd door alle landen zou in staat zijn de mensheid in vrede naast elkaar te laten leven.
Zeer veel hoogstaande personen maken deel uit van deze beweging, die steeds groter en steeds machtiger wordt. Het behoort echter ook tot onze taak om deze Wereldregering tot stand te laten komen! Niemand mene, dat hij slechts toeschouwer kan blijven in dit wereldgebeuren! Vele landen meenden dat ook in 1939 te kunnen doen en de wereld kent de tragedie van die gedachten! Laten wij niet weer ,,toeschouwer" blijven, maar laten wij beseffen, dat wij zelf de wereld en de maatschappij dienen te vormen! Laten wij ons eindelijk uitspreken voor of tegen, maar laten wij niet steeds ,,niets"zeggen! En als wij ons oordeel hebben uitgesproken, welnu, laten wij er dan ook naar handelen!

Ook in Nederland kennen wij deze beweging en wij kunnen er trots op zijn, dat zij hier is. Hoe vergevorderd Nederland ook in dit opzicht weer is, werd overduidelijk bewezen door de uitslag van de proefstemming voor een Verenigd Europa, welk experiment eind 1952 te Delft en Bolsward werd gehouden, terwijl de Belgische gemeenten Roeselaere en Gent eenzelfde geluid hebben laten horen tijdens de proefstemming van 18 December j.l. Het zou in het bestek van dit artikel te ver voeren om een volledige uiteenzetting te geven van hetgeen zich deze Wereldfederatie ten doel stelt en met welke middelen dit bereikt kan worden. De Nationale Stichting Prop. Fed. Werelregering zal echter zeer zeker iedereen hierop gaarne de gewenste inlichtingen zelf verstrekken. Er zijn ook in verband hiermede door haar een drietal brochures uitgegeven, waarin het doel en streven ondubbelzinnig wordt uiteengezet. Mensen die menen dat een gedachte of een poging om de wereld te verbeteren een utopie is, doen er wellicht goed aan, de wijsheid van Lamartine te overdenken die gezegd heeft:
,,Les utopies ne sont souvent que des verites prematures!" of van Frederic Passy die heeft gezegd:

,,De utopie is de droom van heden en de werkelijkheid van morgen!"
Wij hopen dat wij met dit artikel erin mogen slagen om onze dappere en vooruitstrevende vrienden, die zich Wereldfederalisten, noemen, nog meer steun en sympathie te verschaffen dan zij reeds hebben en besluiten met een opsomming van dingen, die het Wereldfederalisme de mens wenst te besparen en de dingen die zij hem hiervoor in plaats hoopt te stellen:
Gijzelf en de uwen niet meer onder voortdurende oorlogsdreiging.
Geen miljoenen doden en verminkten meer.
Geen miljoenen geestelijk geschokten meer.
Geen vrouwen meer door verdwaalde krijgers belaagd.
Geen mannen meer door vuurpelotons neergeknald.
Geen grauwe hongertochten meer.
Geen miljoenen kinderen en volwassenen van huis en haard verdreven.
Geen concentratiekampen, geen gaskamers meer.
Geen steden of dorpen, geen landstreken meer in puin: Warschau, Rotterdam, Berlijn, Coventry, Stalingrad, Walcheren, Hirosjima.
Geen vernieling meer van ziekenhuizen, kerken, musea en universiteiten, niet van kunst-en natuurschatten.
Geen ineenstorting meer van uw bedrijf, uw werk, uw toekomst.
Geen ellende door woningnood.
Geen schrikbare toename der immoraliteit meer.
Geen wrede uitroeing meer van miljoenen dieren.Niet langer een wereld-chaos, welke wij nu beleven.
Maar wel:

Eerbied voor het leven.
Samenwerking tussen de volkeren, waardoor opheffing van veel wanbegrip wantrouwen en haat.
Eindelijk de mogelijkheid om uw gehele leven op te bouwen onder de ideale omstandigheden, waar de mensheid eeuwen naar heeft verlangd.
Nieuwe, ongekende mogelijkheden voor ontwikkeling op sociaal, cultureel en individueel gebied.
Onbedreigde handhaving van ons binnenlands nationaal bestaan.
Behoud van alle geestelijke waarden, vrijheden en rechten, in het bezit waarvan wij ons als volk verheugen.
N.N.


                                ENERGIE BESTORMT DE WERELD. 
        HOOP EN VREES TUSSEN SPIERKRACHT EN ATOOM.
De uitvinding van de stoommachine luidde het einde in der duizenden jaren van slavernij, van menselijke dierlijke spierarbeid. Wat sindsdien de wereld bestormt en in anderhalve eeuw veroverd heeft, is iets geheel nieuws: Wij hebben geleerd de gedurende miljoenen jaren in de vorm van kolen opgehoopte zonne-energieën te gebruiken. Daarbij hebben zich gevoegd de olie en de atoomenergie en bovendien leerden wij ook de eeuwige reuzenkrachten, de ,,witte steenkool'', getij en wind en de vulkanische warmte ontsluiten, terwijl wij elk jaar de zonne-energie oogsten in de vorm van hout en graan.
De totale omvang van de in exploitatie zijnde natuurkrachten wordt reeds thans -- dus terwijl wij nog op de drempel van het atoomtijdperk staan -- geschat op 85 miljard ,,ijzeren slaven'', dat is vijf en dertig maal de spierkracht van de gehele wereldbevolking.

Geen enkele ideologie, geen enkele van de elkaar tot de dood bestrijdende economische stelsels houdt rekening met deze feiten, Zij betekenen de dood van de ruileconomie, want de krachtige spierarbeider heeft niet meer dan de tegenwaarde van 2 dollar cent per dag te bieden. Zij betekenen ongecontroleerde overproductie, want de machine moet veel en snel, of in het geheel niet produceren. Zij betekenen dodelijk gevaar, want het monster Oorlog moet in steeds snelle opeenvolging periodiek de rol van ,,consument'' overnemen.
Tenzij wij tijdig in andere vormen leren denken, tenzij uit het naast elkaar bestaan van werkeloosheid en onderontwikkelde gebieden, van overproductie en hongersnood, de juiste conclusie getrokken wordt, tenzij denken in geld door denken in prestatie wordt vervangen, wij onze belastingstelsels en onnoemelijk veel andere anachronismen tijdig hervormen, zal de titanenzweep van de energie ons tot slaaf maken.
Wie deze in een suggestief en verhelderend verband geplaatste feiten leest, over uitvinders en technici, over stuwdammen en stikstofsynthese, over robotfabrieken en de versmelting van stad en land, ziet geleidelijk het panorama van een betere, rijkere en schonere wereld zich voor zijn ogen ontrollen. En de wereld hunkert naar mensen die vertrouwen.
Anton Zischka.

 

                                 DE LAATSTE PARTIJ SCHAAK!
Tijdens de vorige wereldoorlog zijn er meerdere malen zonderlinge beslissingen genomen door de as-mogendheden, die wellicht de redding hebben betekend voor Groot-Britttanië en misschien wel zelfs voor alle spilmogendheden! Men denke b.v. aan het drama Duinkerken! Waarom heeft Hitler toen niet de overtocht gewaagd naar Engeland? De ware reden zal wel altijd een mysterie blijven!
Toeval bestaat echter niet in de ruimte! Is het daarom mogelijk, dat hier een betekenis achter zat? Zou het kunnen zijn, dat Groot-Brittannië door onzichtbare machten werd beschermd?
Winston S. Churchill beschrijft in zijn ,,memoires" een ander zonderling ,,toeval", dat wellicht ook een beslissende rol heeft gespeeld in de grootste en wreedste oorlog, die de mensheid ooit heeft gekend. Precies één week na D-day, vlogen enkele vliegende bommen het kanaal over om in Engeland dood en verderf te zaaien. Dit gebeurde op 13 juni 1944. Twee dagen later vielen er reeds 200 vliegende bommen op Groot-Brittannië , terwijl gedurende de vijf weken die hierna volgden ruim 3000 van die gierende monsters de burgerbevolking terroriseerden.

Deze nieuwe duivelse aanvalsmethode was voor de Londense bevolking, volgens Churchill, nog een veel zwaardere beproeving dan de luchtaanvallen van 1940 en 1941, doordat de spanning en onzekerheden langer duurden. Dag en nacht was de bevolking doorlopend in gevaar, zonder dat er in het begin van enige bescherming sprake was. De man, die ‘s morgens afscheid nam van zijn gezin, wist nooit of dit afscheid niet voor goed was!
Het gevaar van de V-1 was vrijwel bedwongen toen er een nieuw, nog groter gevaar voor Groot-Brittannië dreigde en wel de V-2.
Terecht vreesde men in Engeland, dat dit wapen een catastrofale uitwerking zou hebben op de steden. Dit projectiel maakte geen geluid, zoals de V-1, maar naderde zijn doel geluidloos! Ook naderde de V-2 zijn doel vrijwel onzichtbaar, omdat hij op een hoogte van liefst 80 km. vloog en een snelheid ontwikkelde van 6500 km. per uur! De gehele vlucht van Peenermünde naar Londen werd door dit monster in 3 tot 4 minuten afgelegd. Wat moesten afweergeschut, versperringsballons of jagers hiertegen uitrichten? Later bleek inderdaad, dat de V-2s dan ook een veel groter aantal slachtoffers maakte dan hun voorgangers. Dit wapen was volkomen nieuw. Hoe moest Groot-Btittannië hiertegen vechten, terwijl zij niet wisten hoe deze V-2 werkte en wat en waar de zwakke plekken waren?!

Toen gebeurde er echter iets ,,zonderlings". Reeds bij de experimenten in Peenermünde, toen men wilde onderzoeken of een raket door middel van een radio kon worden bestuurd, werd een V-2 per ongeluk de ,,verkeerde" richting opgestuurd. Het gevaarte kwam in Zweden terecht, waar het kort daarna naar Farnborough werd getransporteerd teneinde door Engelse experts te worden onderzocht! Een gevangene, die in Peenermünde werkte, vertelde later, dat de radioman door het opstijgen van de raket zo verrast was, dat hij helemaal vergat, wat hij moest doen. In zijn verbazing drukte hij de besturingshandgreep in een verkeerde richting en toen hij weer bij zijn positieven was, was de raket al buiten de actieradius van zijn instrumenten op weg naar Zweden.
Zoals gezegd, zijn er vele ,,zonderlinge" dingen gebeurd tijdens de vorige wereldoorlog en degenen die niet in toeval kunnen geloven, omdat de gehele schepping zich hiertegen verzet, zullen een bepaalde lijn kunnen opmerken, die zich scherp aftekent tegen de achtergrond, die door bloed is gekleurd. Deze lijn is de lijn der evolutie en deze werd aangebracht door onzichtbare helpers!

Er zijn mensen geweest op aarde -- en die zijn er nog -- die hebben getracht aan te tonen, dat deze laatste wereldoorlog een heel andere betekenis heeft gehad voor de mensheid dan de vorige tijdens 1914-1918. Deze tweede wereldoorlog heeft een unieke plaats ingenomen in het leven der mensheid. Dit was niet zonder meer een strijd tussen verschillend mogendheden, maar dit was een strijd tussen licht en duisternis. Deze oorlog was de laatste poging om de mensheid van Christus af te wenden. Dit is mislukt! Mislukt, omdat de ,,onzichtbare" schaakspeler, die met de witte stukken speelde de beste strategie bezat! Zwart werd schaakmat gezet en de verliezer zal geen revanche meer kunnen nemen! Dit was de laatste partij schaak tussen wit en zwart! Met andere woorden: dit is de laatste wereldoorlog geweest, die de mensheid heeft moeten meemaken!

Er zullen nog verscheidene oorlogen komen en deze zullen blijven bestaan, totdat alle volkeren vrij en bewust zullen zijn. Een wereldbrand echter zoals wij die reeds tweemaal hebben moeten verduren, zal niet meer plaatsvinden. De weg, die de mensheid nu moet inslaan, opent geheel andere perspectieven voor al het leven van de schepping dan tot nog toe het geval kon zijn. Deze onvermijdelijke strijd moest eerst worden gestreden en de beslissing moest eerst vallen. Dit is gebeurd! Het merendeel van de mensheid wil thans geen oorlog meer. De vreselijke wapens die nu in handen zijn van de mens zullen een oorlog zelfs onmogelijk maken, omdat in een dergelijke strijd alleen algehele vernietiging het lot zou zijn van de mensheid. God laat dit echter niet toe! De mens bezit weliswaar een eigen wil, maar beschikt niet over Gods schepping in die zin, dat hij de macht zou hebben deze te niet te doen!
Voor het eerst in de geschiedenis van de mens overheerst op aarde nu het goede, d.w.z. dat het merendeel van de mensheid geen oorlog meer wenst en met zijn buren in vrede wil leven. Dit is tot nog toe nimmer het geval geweest, zolang mensen de aarde bevolken. Daarom zal er ook geen wereldoorlog meer ontstaan. Nu helpt het ene land het andere om er boven op te komen.

Gedwongen meent u? Misschien wel, maar dit is bijzaak! Hoofdzaak is, dat het gebeurt.
Hoofdzaak is, dat de mens inziet, dat hij ook zijn buurman nodig heeft in deze wereld! Wij kunnen niet buiten elkaar. Inderdaad is het ,,one world or none" een zinvolle uitsprak geweest!
Wij leven in een ontzagwekkend tijdperk, dat wij deze evolutie mogen meemaken. Wij leven in een tijdperk waarin de basis wordt gelegd voor een nieuwe en gelukkige wereld. Ofschoon de aarde gezucht en gesteund heeft onder de mokerslagen die haar tijdens wereldoorlog II zijn toegebracht, zal de geschiedschrijver van morgen moeten constateren, dat juist toen het fundament werd gelegd voor een andere, een betere maatschappij, die uiteraard ook andere en betere mensen zal voortbrengen. De onzichtbare schaakspeler wist, waaraan hij begon, toen hij de beslissende partij tegen zwart speelde en zijn tegenstander voorgoed schaakmat zette!
N.N. 


                                       GEESTELIJKE BEVRIJDING.
In het artikel ,,De laatste partij schaak” werd de zin in de ware achtergrond van de wereldoorlog II naar voren gebracht en belicht.  Er is echter nog een andere kant verbonden aan de oorlog in het algemeen. Deze andere kant bestaat hieruit, dat het bezit van de mens wordt vernietigd. Dit vernietigingsproces  mag door velen als bijkomstige factor worden gezien, in werkelijkheid schuilt ook hierin een diepere geestelijke bedoeling. Er is immers geen toeval in de kosmos? Alles heeft zin en betekenis en ook het feit, dat de mens zijn bezit vernietigd ziet, tijdens een oorlog of andere ramp, heeft betekenis.

Om deze betekenis te kunnen doorgronden is het noodzakelijk, dat wij eerst trachten vast te stellen, hoe en waarom de mens in het bezit is gekomen van zijn bezittingen. Wanneer wij duizenden eeuwen teruggaan in de menselijke geschiedenis, dan stuiten wij op een tijdstip, dat er geen bezit bestond. Alles wat de aarde toen voortbracht was het eigendom van alle mensen. Enkelingen zijn toen begonnen om zich met geweld of list meer toe te eigenen dan dat zij in feite nodig hadden. Hebzucht, afgunst en tirannie waren hun voornaamste motieven. Toen werd de basis gelegd voor de maatschappij zoals wij die thans kennen!
Er is praktisch geen bezit op de hele wereld te vinden, waaraan niet het bloed en het zweet kleven van vele onschuldige mensen. Er is praktisch geen bezit te vinden, dat niet door geweld, list of wreedheden werd verkregen. Het tegenwoordige geslacht heeft de bezittingen van hun ouders of hun voorouders geërfd en zeer zeker kan men iemand die thans eigenaar is van een landgoed, niet het verwijt maken, dat zijn voorouders dit bezit op een onoorbare wijze hebben verkregen. Dat is ook allerminst onze bedoeling. Wel is het echter de bedoeling er op te wijzen, dat het bezit op zichzelf als het ware besmet en bezoedeld is, onverschillig wie de eigenaar hiervan ook moge zijn. De ellende, het verdriet, het onrecht en meestal zelfs het bloed, dat hieraan nog kleeft maakt, dat er een vloek op rust.

De oorlog doet nu deze gebouwen, dat bezit, ineenstorten en berooft ons van deze aardse goederen. Wij komen ,,arm” uit de strijd en toch hebben wij winst geboekt! De oorlog bevrijdde ons n.l. tevens van dit vervloekte bezit dat ons in werkelijkheid toch nimmer geluk vermocht te schenken. Of meent men, dat het mogelijk is te bouwen op het ongeluk, leed en verdriet van anderen?
Laat de mens niet treuren om verloren bezit. God geeft de mens slechts nieuwe kansen, doordat Hij hem bevrijdt van een vloek uit het verleden. De mens die gevoel kan opbrengen om dit te begrijpen, zal, als anderen in elkaar krimpen door dergelijke ,,tegenslagen” bevrijd ademen en hij zal de kracht kunnen opbrengen om voor zichzelf en zijn gezin nieuw bezit te verwerven. Ditmaal echter door eerlijk werk en door loyaliteit te tonen tegenover zijn naaste. Hij zal zich terecht bevrijd voelen van de druk van het verleden en zijn ogen hoopvol gericht houden op de opbouw van de nieuwe maatschappij.
N.N.  


                                                OOST EN WEST.
,,Ik beweer”, zeide een bezoeker tot ons, dat er niets terecht kan komen van de conferentie, die tussen de Grote Vier in Berlijn gaat beginnen (1954). U weet wel wat Kipling heeft gezegd: ,,East is East and West is West. And never the twain shall meet.”
,,Ja”, antwoordden wij, dat weten we, en ook wij zijn van oordeel dat van die conferentie geen enkel werkelijk resultaat is te verwachten, maar, op geheel andere gronden dan door u aangevoerd.”
Thans zijn ons beider verwachtingen – helaas, maar natuurlijk – door een volkomen gebrek aan resultaten bevestigd.
Maar zeker kunnen wij Kipling daarbij niet betrekken. Onze bezoeker maakte een algemeen verbreide fout. Het door hem gebruikte citaat – hoewel letterlijk – was onjuist, omdat deze regels slechts de inleiding vormen van Kiplings gedachte.

In zijn geheel toch luidt het citaat:
,,East is East and West is West
And never the twain shall meet.
But there is neither East nor West.
Border nor breed nor birth.
When two strong men stand face to face.
Through they come from the end of the earth”
Hierin ligt dus juist het tegendeel opgesloten van het gewoonlijk gebruikte deel van het citaat. Zoal Mr. Eugene Balcor in Oost en West van 23 oktober 1948 terecht opmerkt, bedoelde de schrijver met zijn East and West het geografische Oosten en Westen, maar beslist niet de mensen die er wonen.
Bovendien verliest men hierbij gewoonlijk uit het oog, dat onze planeet een bol is en dat iemand die pal oost reist dus altijd, als hij zijn reis ver genoeg voortzet, in het westen belandt, en omgekeerd.
Ook zou men het citaat geweld aandoen als men de tegenstelling tussen Rusland en de geallieerden een tegenstelling tussen Oost en West noemde, in de zin waarin Kipling die uitdrukking gebruikte.

Waarschijnlijk zullen de Grote Vier er in hun hart wel van overtuigd zijn geweest, dat de kans op welslagen van hun conferentie uiterst gering moest zijn, maar zij waren desondanks wel verplicht samen te komen om niet de indruk te wekken, dat zij geen vrede zouden wensen en ook, om zoveel mogelijk de schuld van de bijna zekere mislukking op de andere partij te kunnen laden.
Bij deze conferentie hadden de vier Ministers van Buitenlandse Zaken allerminst een benijdenswaardige rol, die zij zeker niet met ook maar het minste genoegen vervulden, maar waartoe zij letterlijk waren gedoemd.
Immers; in hun gemeenschappelijke wereld, de wereld der Staten, de wereld als geheel, heerst overal oppermachtig de terreur van de rechtloze, a-morele macht van het anachronistisch vuistrecht, van het brute, z.g. recht van de sterkste.

Daar gelden veelal geen hooggestemde gedachten, geen op moraal, billijkheid, rechtvaardigheid, gerechtigheid of ook maar recht geronde denkbeelden.
Daar is in de regel geen sprake van rekening houden met anderen en algemene belangen, noch met rechten van naties, volken of mensen. Daar is alleen het zoeken, de beste positie in de strijd om de politieke overmacht, om de oppermacht, want wat heeft men aan macht, zolang een ander machtiger is? Daar kan nooit een resultaat, dat werkelijk in het belang is van een stabiele, blijvende, duurzame, de oorlog uitbannende vrede, worden bereikt.
Het enige wat bereikbaar is, is een compromis van compromissen, waarbij niemand in wezen ook maar iets prijsgeeft, maar waardoor wellicht een uitbarsting van een oorlog weer tijdelijk kan worden verschoven.
Dat de Grote Vier of één van allen oorlog zou prefereren boven vrede, is hoogst onwaarschijnlijk. Zij streven allen naar vrede, maar een vrede zoals zij die wensen; helaas zijn dit daardoor zeer verschillende doeleinden, die vaak diametraal tegenover elkaar staan.

Zo draaien de regeringen en daardoor ook de volken, rond in een vicieuze cirkel, die hen als een magische kring houdt omsloten, hiertoe gedoemd onder de vloek van het, met elk moraal strijdige, z.g. recht van de sterkste.
Het ontbreken van een behoorlijke organisatie van de wereld, van een rechtsorde in de wereld als geheel, is de oorzaak van de ondoorbreekbaarheid  van deze cirkel. Zolang zulk een organisatie ontbreekt, die de wereld zou maken tot een werkelijk menselijke gemeenschap, tot een vreedzame samenleving, waarin de macht zal zijn gesteld in dienst van het recht – zoals bij alle andere staatkundige organisaties – zolang zullen staatslieden, diplomaten en regeringen gedoemd blijven in conferenties en vergaderingen nutteloos hun overmaat van woorden, hun stortvloeden van ,,welsprekendheid” te verspillen, zonder ooit een resultaat van werkelijke waarde voor de mensheid, voor deze en volgende generaties te bereiken.

Daarom ijveren wereldburgers en wereldfederalisten voor het organiseren van de wereld als geheel tot een normale rechtsorde, met een bestuur, een wereldvolksvertegenwoordiging, met wetgevende, uitvoerende en rechtsprekende macht, gepaard met volledige oorlogsontwapening der staten, die soeverein blijven binnen hun staatsgrenzen.
De mens moet eindelijk eens tot de erkenning komen, dat het onmogelijk is dat de bestemming van de mens ooit zou kunnen zijn de uitroeiing van de mensheid in moderne totalitaire of welke andere oorlogen dan ook. Hij moet inzien op het verkeerde pad te zijn, als hij zich gedwongen acht dergelijke oorlogen voor te bereiden.
Het is een ernstige fout, dat, terwijl er wordt gestreefd naar het totstand brengen van een wereldorganisatie, waardoor de geestelijke bewuste ontplooiing van de mens mogelijk zou worden, het grootste deel van de mensheid in een zeker defaitisme, werkloos met de handen in de schoot lijdzaam wacht.

De oorlog die ondeugden tot deugden verhief, heeft menigéén schuw gemaakt om voor de ware deugd en de ware beschaving op te komen; zij moeten die schuwheid afleggen en hun stem verheffen voor al wat goed is, voor hulpvaardigheid, voor medeleven met hun medemens, voor verdraagzaamheid, voor mildheid in beoordeling, voor eerbiediging van de menselijke persoonlijkheid, voor mededogen en barmhartigheid, voor billijkheid, rechtvaardigheid en gerechtigheid, voor naastenliefde.
,,Heden, nu de mensheid bedreigd wordt met volkomen ondergang door de vrijmaking van atomische krachten, beginnen de mensen te beseffen” – aldus Lecomte du Noüy -- ,,dat de enige doeltreffende bescherming ligt in meer en hogere morele ontwikkeling. Voor de eerste maal in de geschiedenis van de mensheid is de mens bang voor wat hij met zijn verstand heeft uitgewerkt.”
De mens moet zich volledig bewust worden van zijn taak als mens, d.i. te streven naar hogere geestelijke en zedelijke ontwikkeling, een ieder naar eigen overtuiging en verder de waardigheid van zijn medemens niet alleen te aanvaarden, maar ook ten volle te eerbiedigen.
Dan zullen we de fatale vicieuze cirkel kunnen doorbreken en dan zullen Oost en West elkaar in de geest vinden en begrijpen.
N. N.  



                                          DE PATIËNT AARDE. 
                    DE NATUUR STAAT GEEN INMENGING TOE
               ZONDER ONAFZIENBARE NADELIGE GEVOLGEN!
Iedereen weet tegenwoordig hoe het reusachtige ,,atoomscalpel'' er uitziet waarmee men nu sedert tien jaren (geschreven 1956) steeds driestere ,,chirurgische ingrepen'' op onze aarde pleegt, meer dan 30.000 meter schiet de explosiewolk van de waterstofbom de lucht in, direct na de verblindende, honderden kilometers ver nog zichtbare atoomflitsen. De schok, die de aarde door deze geweldige slag krijgt, is zo groot, dat de daardoor veroorzaakte seismografische golven nog op een afstand van 4000 kilometer geregistreerd kunnen worden. Nu is dat, wanneer we de aarde wat grootte betreft met een mens vergelijken, niet meer dan dat onze knie pijn doet, wanneer wij ons scheenbeen hebben gestoten. Maar tussen de knie en het scheenbeen van deze globale chirurgische ingreep zou men tenslotte nog heel goed de Middellandse Zee kunnen onderbrengen. En dat zijn slechts de directe naweeën.

Amerikaanse en Britse vliegers, die dicht achter de laatste atoomwolken vlogen -- ,,zij zijn bruin en rood, alles erin schijnt te borrelen en te koken'', zo beschrijft de Engelse groupcaptain Dhenin dit adembenemende schouwspel -- stelden vast, dat de atoomwolk zich in verschillende delen splitst: ,,De bovenste hoed van de paddenstoel  wervelde met grote snelheid naar het Westen,'' luidt de beschrijving van de Amerikaanse journalist Julian Hartt, die de door hem met de naam ,,Rosie'' gedoopte atoomwolk met een testmachine achtervolgde, het middendeel draaide langzaam naar het Zuidoosten terwijl het onderste deel naar het Noordoosten afdreef.
,,Afdreef'' -- waarheen?
Bij de laatste proeven van het vorig jaar door de Amerikaanse meteorologische dienst waargenomen ,,reusachtige radioactieve wolk'' was 1600 kilometer lang en bewoog zich op een hoogte van 13.000 meter over de Atlantische Oceaan in de richting van Europa en Afrika. De Amerikaanse meteorologen doopten haar ,,Grootpapa'' en beschreven haar radioactiviteit als ,,volkomen onschadelijk''. Zo onschadelijk was de zaak echter volgens andere onderzoekingen nu toch ook weer niet.

Zoals men weet vond verleden voorjaar (1955) op 130 kilometer van het Eniwetok-atol de tragedie plaats met de Japanse vissersboot ,,Fukuryu'': Onschuldige, niets vermoedende mensen werden plotseling midden op zee ,,ingesneeuwd'' door witte atoom as, die niet meer van de kleren verwijderd kon worden en overal op de blote huid pijnlijke brandblaren veroorzaakte. De meeste van deze stakkers zijn nu nog in quarantaine. Enkelen van hen zullen volgens het bericht van de Japanse artsen nog ongeveer 20 jaar in het ziekenhuis moeten liggen, één is er intussen gestorven. In dit geval had de explosiewerking alle verwachtingen overtroffen. Begunstigd door onvoorziene winden werd de ,,doods as'' ver buiten de ,,veiligheidszone'' gedreven. Het is dus begrijpelijk, dat toen na de explosie van 7 maart 1955 de wind plotseling draaide, de meer dan 100 kilometer van de plaats der explosie in het gebied van Yucca Flats gestationeerde 1500 geleerden en soldaten van de Commissie voor Atoomenergie op de vlucht sloegen.

De wind is in het algemeen de grote onbekende bij alle experimenten met het; atoomscalpel. Hoeveel betekenis er aan de wind gehecht wordt blijkt uit de onderzoekingen uit Amerika met betrekking tot de vraag wat er wel zou gebeuren, wanneer de Russen een dozijn van hun nieuwe waterstofbommen langs de Siberische kust tot ontploffing zouden brengen. Binnen de kortst mogelijke tijd zouden de hier voornamelijk van West naar Oost waaiende winden deze geconcentreerde atoomwolken boven het Amerikaanse vasteland brengen en dan, (Dit heeft natuurlijk niet met oorlog te maken, het zou slechts een groot experiment op eigen bodem zijn!) Men liet het aan elektronische hersenen over om alle mogelijkheden te berekenen. De uitslag is nooit bekend gemaakt.

Vijf tot tien dagen na een explosie kan meestal de ,,atoomspeurneus'' van West-Duitsland op de Köningstuhl bij Heidelberg de ,,aankomst'' van een atoomwolk vaststellen.
Binnen korte of lange tijd volgt iedere keer op een sterkere explosie een de hele aarde teisterende ,,atoomshock''. Vanuit het geheel der aarde bezien zeker onschadelijk. Doch, zo menen de critici, ook in de medische praktijk zijn gevallen bekend, waarbij patiënten van eveneens ,,onschadelijke'' injecties doodziek worden.
Bestaat dit gevaar bij klimaatchirurgie met het atoomscalpel ook?
In het voorjaar van 1954 werd op het 2000 kilometer van de plaats van ontploffing gelegen atol Ujac en op het eiland Ringevik radioactieve as gevonden. Hoe kwam die as daar? De enige oplossing van dit probleem bleken de hoogte-orkanen te zijn , die een snelheid van 500 km. per uur bereiken en volgens de nieuwste onderzoekingen op dezelfde wijze om de aardbol stromen als de golfstroom.

Zou de door deze hoogteorkanen gegrepen radioactieve as dus in veel kortere tijd dan tot nu toe aangenomen werd grote afstanden kunnen afleggen zonder daarbij veel van zijn zo gevreesde radioactiviteit te verliezen?
Niemand heeft deze vraag nog met een definitief ,,ja'' of ,,nee'' durven beantwoorden. De ,,ambtelijke'' atoomgeleerden zijn er voortdurend op uit verklaringen uit te geven, die de openbare mening geruststellen. Maar de ,,niet-ambtelijken'', waartoe zich ook wijlen Albert Einstein rekende, waarschuwen sedert jaren en geloven, dat ,,eerder alles mogelijk is dan niets''.
Zoals in het menselijk organisme bepaalde uiterlijke veranderingen op verschillende ziekten wijzen, zo is het ook in het geval van de patiënt aarde. Vergelijkt men de plantengroei met de menselijke huid, dan moet deze globale ,,huid'' in bepaalde opzichten als een alarminstallatie worden beschouwd: Het gejubel over de veel grotere oogsten, die men oorspronkelijk van atomaire ,,begietingen'' verwachtte, verstilde alras. Wel constateerde men bij deze experimenten aanvankelijk een verbazingwekkende groei en opbrengstverhoging, pas later bleek, welke prijs hiervoor betaald moest worden, de meeste planten verkommerden en werden volkomen misvormd, om uiteindelijk dood te gaan.

De planten zijn buitengewoon gevoelige seismografen. Ze reageren ver buiten de eigenlijke gevarenzone van de mens reeds op dermate geringe stralingshoeveelheden, dat het tot nu toe nog onzeker is in welke mate de plantengroei op aarde gevaar loopt. Vast staat in ieder geval, dat de natuur hier geen inmenging toestaat, zonder onafzienbare nadelige gevolgen.
Wat dat in het veelbesproken ,,ernstige geval'' zou betekenen kan iedereen nagaan. In Amerika begrensde men het gebied, dat door één van de nieuwe H-bommen ,,braak gelegd'' zou worden op 2000 vierkante kilometer. De plantengroei tussen de Pyreneeën en de Scandinavische bergen, tussen Schotland en de Karpaten zou gevaar lopen, zo niet vernietigd worden, indien ook maar één H-bom op een Midden-Europese stad zou vallen.

Hoewel de meteorologen het nog niet eens zijn over de nadelige invloed van atoomproeven op het weer, geven ze volmondig toe, dat radioactieve wolken, waar deze stoten op onweerszones of tyfoonhaarden, het ontladingspotentieel daarvan met een veelvoud verhogen. Ook is de stelling van de Italiaanse meteoroloog Bendani niet zonder meer van de hand te wijzen, die beweert, dat de door atoomwolken veroorzaakte gravitatiestoornissen in staat zouden zijn elektromagnetische veranderingen in de atmosfeer te veroorzaken, waardoor op het karakter van het weer een enorme invloed zou worden uitgeoefend. Bij al deze gevallen gaat het om verstoring van de evenwichtsverhoudingen door willekeurige chirurgische ingrepen met het atoomscalpel in het eigenlijk volkomen gezonde organisme van de aarde.
Een ander groot en reeds bestaand gevaar van de klimaatchirurgie met het atoomscalpel ligt op een ander vlak, sedert namelijk de Russen met hulp van atoomkracht de rivieren Ob en Jenissei stuwden in bekken, dat ongeveer vijf maal zo groot is als Zwitserland om vervolgens de heuvelrug bij Toergai op te blazen ten einde deze rivieren te doen afvloeien naar de Aralzee en de Kaspische Zee, kan men met recht spreken van een operatieve ingreep in het klimaat van de aarde.

Door deze omkering van de loop van deze rivieren heeft men weliswaar uitgestrekte gebieden van droog en onvruchtbaar land veranderd in vruchtbare akkers met en soort Middellandse Zee klimaat -- maar de prijs die hiervoor betaald werd is, dat de Noordelijke IJszee nog veel kouder zal worden dan tot nu toe het geval was. De verwarming van Siberië, één van de weerkeukens van Middeneuropa en het Middellandse Zeegebied, zal de sneeuwval in de Europese Alpen doen afnemen en misschien zelfs voor altijd een einde aan maken.
De steeds meer voorkomende bewolking aan de Riviéra is volgens de weerkundigen reeds het begin van deze klimaatsverandering. Nog onmiddellijker werd Japan reeds betrokken bij een ingreep van het atoomscalpel, sedert de Russen de reusachtige dam van Sachalin bouwden met hulp van de atoomkracht, een dam die zich uitstrekt tot het Noordoost Siberische vasteland, werd het klimaat van Wladiwostok reeds zoveel warmer, dat de haven nagenoeg de hele winter open blijft. Japan plukt de bittere vruchten, het door de geweldige dam van richting veranderde koude water uit de Zee van Ocholks stroomt nu naar Japan tot ver ten Zuiden van Tokio en veroorzaakt hier een veel droger en koeler klimaat dan vroeger. Ook de warme Zuidwesten winden van de Filippijnen volgen steeds meer de loop van het warme water, honderden kilometers buiten de Japanse kust naar Wladiwostok.

Hier gaat het om ernstige, acute, globaal organisch veranderingen. Reeds zijn er aanwijzingen, dat men ook in het Arctische gebied met dergelijke operatieve ingrepen bezig is. Maar dat schijnt nu zelfs de patiënt aarde, die op deze manier ziek gemaakt wordt, te veel te worden.
Zelfs de meest gezonde en robuuste mens verdraagt het niet, wanneer men zonder de geringste aanleiding op alle mogelijke plaatsen tegelijk maar in hem snijdt.
N.N. 

               OUDSTE EUROPEAAN GEVONDEN IN SPANJE.
Wetenschappers hebben in Noord-Spanje resten gevonden van waarschijnlijk één van de eerste mensen in West-Europa. Bij opgravingen bij Atapuerco is een stuk onderkaak met zeven tanden gevonden, die minstens 1,2 miljoen jaar oud zijn. De vondst toont aan dat er veel eerder mensen in West-Europa woonden dan tot nu toe werd aangenomen, zeggen de onderzoekers in het tijdschrift Natura.

Verder onderzoek moet duidelijk maken of de oudste Europeaan die nu gevonden is, misschien een voorouder is van de Neanderthaler, of zelfs homo sapiens. De kaak lijkt op die van een 1,7 miljoen oude mensachtige, gevonden in Georgië.
Henk Roesink.

                          STELT U, UW ORGANEN BESCHIKBAAR?
                  DE VOOR EN NADELEN VAN ORGAANDONATIE.
Het werven van orgaandonoren is een hot item tegenwoordig, want het kan mensenlevens redden. Maar weet u wel wat er zoal gaande is en waar we mee bezig zijn? Fysiek is het duidelijk, maar er is ook nog zoiets als de niet fysieke kant! Als dood niet dood is, wat zijn dan bijvoorbeeld de gevolgen voor een donor?

Een voorbeeld:
Een helderziend medium passeerde al fietsend een wandelaar waarbij hij iets opmerkelijks waarnam. Op een afstand van ongeveer anderhalve meter van de grond en een halve meter van deze wandelaar verwijderd, zag hij een ‘mensvorm’ met de wandelaar mee zweven. Toen hij hem gepasseerd was, merkte hij dat de wandelaar een soort stofkapje droeg. Al doorfietsend zag hij dat de mistige figuur verbonden was met het kloppend hart van de wandelaar.

De ‘meezwever’ was fysiek overleden en leek in een diepe slaap of coma. Het werd hem duidelijk dat de wandelaar het donorhart had ontvangen van de ‘zwever’ die blijkbaar nog steeds met zijn hart verbonden was. In overleden staat verkeerde de donor nog in dezelfde comateuze toestand als waarin hij verbleef toen het hart werd getransplanteerd. De coma was waarschijnlijk het gevolg geweest van een abrupte gebeurtenis of trauma zoals mogelijk bij een verkeersongeluk.
Ondanks dat het leven na de dood verder gaat, was deze overledene zich daar dus nog niet van bewust aangezien hij in en diepe slaap was. Een dergelijke slaap of comateuze toestand na het overlijden komt overigens ook voor bij mensen die geen orgaandonor zijn!

Hersendood:
Een situatie zoals hierboven schept voor de ontvanger een grotere kans van slagen dat het donorhart blijft functioneren. Dat komt omdat de donor nog steeds met zijn hart is verbonden en vooral de staat van rust was hier van belang. Zou hij echter plotseling ontwaken dan zijn er meerdere scenario’s te bedenken. Alles hangt namelijk af van de emotionele toestand van de donor en zijn persoonlijke niveau van bewust-zijn. Het belang van enig inzicht in een voortdurend leven is ook hier dus weer ongekend groot!

Niet dood, maar springlevend:
Neville Hodgkinson, wetenschapsjournalist, schreef voor de Engelse krant The Sunday Times, een serie artikelen over orgaandonatie. Hij zegt: ‘Er werd in die tijd gepropageerd dat je dood bent als je doneert maar het blijkt dat de patiënt nog springlevend is als de organen worden uitgenomen. Op een bepaald moment werd de zogenaamde hersendoodclausule ingevoerd om de dokters meer mogelijkheden te geven en sneller te kunnen overgaan tot het wegnemen van organen. De mensen werden gewoon misleid’.

Ook bij artsen onderling is er onenigheid over orgaandonatie. Volgens hem is er op een bepaald moment onderzoek gedaan naar de reacties van donoren op het moment dat ze werden geopereerd. De uitkomsten daarvan waren ronduit schokkend, toen men ontdekte dat op het moment dat de scalpel in de patiënt ging de medische meetapparatuur groot alarm sloeg alsof de patiënt enorm in paniek raakte! De bloeddruk steeg, het hart begon sneller te kloppen enz.

Naar aanleiding van deze gegevens ontstond er een regel dat de donoren voortaan onder narcose gebracht moesten worden voordat er organen worden weggenomen!
Als we er dus van uitgaan dat het leven na de dood niet ophoudt, dan is het niet moeilijk om te bedenken dat enig besef van dit onderwerp enorm belangrijk is! Vooral voor de orgaandonoren. Als je namelijk weet hoe deze processen na het overlijden verlopen dan kun je er als donor naar handelen waardoor persoonlijke drama’s voor een deel worden voorkomen.

Overnemen van karaktertrekken:
Er zijn door wetenschappers interessante verslagen gepubliceerd waarin ontvangers van een orgaan de karaktertrekken van hun donor gingen overnemen en zelfs vaardigheden overnamen zoals het bespelen van moeilijke instrumenten. De oorzaak hiervan ligt in het feit dat een donor dan nog erg verbonden is met zijn orgaan. Het blijvende succes van een orgaantransplantatie hangt dus ook voor een groot deel af van hoe een donor omgaat met het afstaan van zijn organen.

Beheersing van emoties en de mate van het persoonlijke niveau van bewustzijn zijn erg bepalend. En dan nog, niet te vergeten, de ‘karmische last’ van zowel de donor als de ontvanger. Maar dat ligt ingewikkelder. Het belangrijkste voor nu is dat men inzicht heeft in het leven na de dood zodat niemand voor ‘verrassingen’ komt te staan. Het kan ook zo zijn dat niet iedereen geschikt is om donor te worden. Echter, voor degenen die er bewust en met enige kennis van zaken voor kiezen, zullen er dan vaker succesvolle transplantaties kunnen volgen!
H.B.
 

                              DINOSAURUSSPOREN ONTDEKT IN JEMEN.
In Jemen zijn de voetsporen ontdekt van Dinosaurussen. De sporen, die mede door de Nederlandse paleontoloog Anne Schulp zijn onderzocht, zijn de eerste fossiele afdrukken van dinosauriërs op het Arabische schiereiland.
 

De afdrukken zijn 150 miljoen jaar oud. Ze zijn ondermeer van elf zogeheten sauropoden, de grootste landdieren die ooit hebben geleefd. Een journalist vond ze in de woestijn op zo’n 50 kilometer van de hoofdstad Sanaa.

Volgens Schulp, die is verbonden aan het Natuurhistorisch Museum te Maastricht, zijn de sporen van belang voor het onderzoek naar het kuddegedrag van dinosaurussen.

Hiermede wordt maar eens weer duidelijk hoe oud wij mensen zijn, want de mens was er voor het dier.
Deze miljoenen jaren gelden alleen maar voor het leven op Aarde. Als we de andere planeten meetellen waar we ook geleefd hebben, dan zijn we al biljoenen jaren oud.
Henk Roesink.

                                       DE MENS: ‘’ZIJN ONTSTAAN,
                           ZIJN TOEKOMST EN ZIJN BESTEMMING.’’
In dit artikel probeer ik u lezers, een beetje uit te leggen, hoe wij zijn ontstaan, hoe de toekomst van ons er uit gaat zien en wat onze bestemming is. Soms zal ik uitspraken en taal gebruiken, die niet iedereen die dit leest, mij in dank zal afnemen. Ik schrijf dit vanuit mijn kennis en overtuiging, en hoop hiermede de mensen die niet op de hoogte zijn van de boeken van Jozef Rulof, toch een beetje inzicht te geven, hoe alles in elkaar steekt. Ik zal hierbij de bijbel, de kerken, en wetenschappers met hun uitspraken, indien het nodig is tegen het licht houden.

Het ontstaan van de mens:
Net als u en ik en iedereen, zijn we eens ontstaan. Over dat ontstaan, zijn de meningen nogal verdeeld over. In de bijbel wordt gesproken, dat de mens uit stof of aarde is ontstaan. Iedereen kent waarschijnlijk de tekst wel in het scheppingsverhaal, dat God zegt: ‘Laat ons mensen maken.’ De vrouw ontstond in dat verhaal, doordat God een rib bij de man weghaalde, en daar de vrouw van maakte. De wetenschap, denkt er heel anders over. Meer en meer komen zij tot de overtuiging dat de mens in de wateren is ontstaan. Wie heeft er nu gelijk? Laten we nu eens even alles wat we geleerd hebben vanuit de kerk, of via andere kanalen, overboord gooien en zelf eens na gaan denken wat het meest voor de hand liggende is, zonder te beslissen wat wel of niet waar kan zijn. God kan wonderen doen – zelfs grote wonderen – dus het verhaal uit de bijbel zou waar kunnen zijn en klinkt wat dat betreft het meest logisch. Doch het meest logische hoeft niet altijd waar te zijn. Zelfs geen enkele kerkelijke leider, kan bewijzen of het zo is geschied. Men neemt in dit geval klakkeloos aan wat er in de bijbel staat, en daarmee is voor hun de kous af.

De wetenschappers die beweren dat de mens vanuit de wateren is ontstaan, kunnen ook niet verklaren hoe dat nou precies in z’n werk is gegaan, en wanneer dat begonnen is. Als de wetenschappers de waarheid spreken, hoe valt het dan nog te verklaren, dat de mens bij God vandaan komt.
Om daar duidelijkheid in te vinden, zullen we de boeken: ,,Het Ontstaan van het Heelal’’, en ,,De Volkeren der Aarde’’ van Jozef Rulof moeten lezen. Daarin staat precies beschreven, waar en hoe de mens is ontstaan, en dan krijgen de wetenschappers gedeeltelijk gelijk. Het verhaal uit de bijbel classificeer ik hiermee als onwaar . Het duidelijkste bewijs dat de mens in de wateren is ontstaan, en dat bewijs wordt u nu noch dagelijks geleverd, als u de bevruchting van de moeder volgt en de groei van de baby. Dit hele proces vindt plaats in de baarmoeder en in het vruchtwater. Dus het ontstaan van de mens gaat nog precies op dezelfde wijze als voor miljoenen jaren geleden, toen de mens voor het eerst is ontstaan. Alleen speelt hetzelfde proces zich in het klein af in de moeder. Dus wat God heeft gedaan bij het ontstaan van de mens doet nu de mens zelf op dezelfde manier.

Maar nu zijn we er nog niet. Want waar komen al die baby’s vandaan die heden ten dage nog worden geboren. Het proces kennen we, maar waar komt de geest of de ziel vandaan, die in dat lichaam zit? De kerk denkt dat al die zielen nog bij God zijn. Maar die zijn toch ook eens ontstaan. Dan komt de vraag – vooral omdat het zo druk wordt op deze aarde – wanneer zal dan de laatste ziel op aarde geboren worden? Komen deze zielen wel bij God vandaan? Dit werpt ook al weer allerlei vragen op zoals: Wat heeft God eraan mensen op deze aarde te zetten? Eén leven zoals de kerken verklaren. En hemel hel en vagevuur te maken? Wil God sommige mensen echt straffen, indien ze niet naar Hem luisteren? Wat voor een bedoeling heeft God gehad door de mens te scheppen? Een heleboel dingen kan ik u verklaren, maar ook niet alles.

Nu gaan we eerst miljarden jaren terug. In kerkelijke kringen, zegt men, dat de mens geschapen is naar Gods beeld en gelijkenis. Deze woorden ga ik omdraaien. God was een onzichtbaar iets voor de schepping. Toen God met de schepping begon, heeft Hij Zich gemanifesteerd door de mens, dieren, bomen, bloemen en planten, waarvan de mens het hoogste wezen is van Zijn schepping. Dus op deze manier heeft hij zich zichtbaar gemaakt, en is de mens ontstaan. Nu moet de vraag nog beantwoord worden, waar we nu dan werkelijk zijn ontstaan en vandaan komen. Ter inleiding even het volgende: De kosmos is zonder einde, en er zijn ontelbaar vele planeten, waarvan de meesten niet eens te zien zijn. Doch de planeet waarop wij zijn ontstaan, is voor ons op aarde duidelijk zichtbaar, dat is de Maan. Nu kunt u gaan lachen en denken: ,,Die vent is gek geworden’’, maar toch is het zo. We hebben al een reis achter ons van miljoenen jaren. Niet in de vorm zoals we nu zijn, maar in het begin van de Schepping waarin God zich splitste in ontelbare deeltjes ontelbare celletjes die met het blote oog niet waarneembaar waren. Toen is de evolutie begonnen voor de mens.
Hoe dat precies is gebeurt, kunt u lezen, in het boek: ‘’Het Ontstaan van het Heelal’’, waarin u dit alles zeer duidelijk en begrijpbaar uit de doeken wordt gedaan.

Onze toekomst:
Na het voorafgaande moet het u een klein beetje duidelijk zijn geworden hoe we zijn ontstaan. Maar nu komt de vraag om de hoek kijken: waar waren we al die tijd dan, als we al miljoenen jaren geleden ontstaan zijn. Niet bij God. Via verschillende planeten, zijn we beetje bij beetje gevormd tot wat we nu zijn, Een volwaardig mens, wat de bouw van ons lichaam betreft, met toch ook nog vaak lichamelijke gebreken. Wat daar de oorzaak van is en of dat ooit nog eens oplost, komt straks aan de orde. Het moet u nu ook duidelijk worden: Mocht mijn verhaal geloofwaardig zijn, dat er iets wordt gemist. Ja, dat is reïncarnatie. Door steeds maar weer te incarneren, zijn we geworden tot wat we nu zijn. Waarom we zo vaak moeten incarneren, staat ook uitgebreid in de bovenstaande twee boeken beschreven. Kort wil ik hier nog wel iets over zeggen: Dat we zo vaak terug moeten naar de aarde, heeft te maken met dat we ook deze planeet moeten overwinnen. We moeten zeven graden doorlopen. Wij zijn in de oerwouden voor het eerst op aarde gekomen. Na vele, vele levens zijn we nu eindelijk zover gekomen dat we eigenlijk klaar zijn op deze planeet aarde. U zult zich afvragen, wat doen we hier dan nog? Dat heeft met Karma, Oorzaak en Gevolg te maken. Alles, maar dan ook alles moeten wij goed maken wat wij anderen hebben aangedaan in al onze vorige levens, en daarvoor moeten wij steeds maar weer terug naar de aarde, tot dat allemaal opgelost is. Dus, waar u geboren wordt heeft hiermee te maken. Of er moet aan u worden goedgemaakt of anders om. Dat is een Karmische wet waar niemand onderuit komt.

Onze bestemming:
Wat is God zijn bedoeling geweest met de mens? Waar gaan we na ons leven op aarde heen? Is er wel een leven na de dood? Als er toch reïncarnatie bestaat, waar waren we dan voordat we op aarde werden geboren? Kunnen we zelf dan beslissen waar we op aarde geboren worden?
Dit zijn nog maar een klein aantal vragen, die om een antwoord vragen.
Toen God Zich bij het ontstaan van de schepping gesplitst had in myriaden deeltjes, waaruit de mens is ontstaan en al het leven, toen stond het plan van God al vast. De mens zou voor eeuwig leven. Leven als een God. Al lijkt het daar nu niet veel op – wat de mens op aarde betreft – maar miljoenen mensen zijn al miljoenen jaren van deze aarde weg, op weg naar het Goddelijke Al, of zijn al in het Al. Om daar voor eeuwig te leven met zijn tweelingziel die door splitsing ontstaan is bij de schepping.

Een leven na de dood, waaraan nog heel veel mensen twijfelen, staat voor mij vast, als een paal boven water. U zult zich misschien afvragen, hoe ik daar zo zeker van ben! Niets op deze aardbol en in de kosmos, gebeurt zonder een bepaald doel. Wat zou het voor nut hebben om als mens op deze aarde te komen, en na ons sterven alles afgelopen is? Steeds meer bewijzen komen er ook, doordat mensen in contact komen met overledenen, of door mediums die in contact komen met geesten van overledenen. Degene die dan ook nog durft te spreken van: dat het na de dood afgelopen is, moet wel met oogkleppen oplopen. Dit is geen verwijt, maar een constatering.

Steeds meer mensen aanvaarden reïncarnatie. Daarvan worden heel vaak, door kinderen in de eerste vijf levensjaren bewijzen geleverd, maar die door de wetenschap en de kerk als fantasie worden afgedaan. Wat jammer toch! Of zou het misschien zijn, dat dan heel het kerkelijk instituut instort, omdat dat staat of valt met het aanvaarden van meerdere levens. Als we maar één leven zouden hebben, waarom zou God dan de ene mens heel intelligent op aarde laten komen en de andere dom? Waarom de ene gehandicapt en de andere zo gezond als een vis? Dan zou God toch niet eerlijk bezig zijn! En wat voor zin heeft het om de mens één keer op aarde geboren te laten worden, en dan ook nog het risico te moeten lopen in de hel terecht te komen. Dan kun je beter helemaal niet geboren worden. Hiermee kom ik meteen op de vraag, komen we wel bij God vandaan? Nee. Iedereen die op aarde geboren wordt komt uit een sfeer waar hij of zij onbewust is van wat er gaat gebeuren.

Met andere woorden, in een diepe geestelijke slaap verkeerd. We zijn ons nergens van bewust, in die onbewuste sfeer, en het kan honderden of duizenden jaren zijn, dat we daar verblijven voor we weer op aarde worden geboren. De oorzaak daarvan ligt in de wet van Oorzaak en Gevolg. Dat is de wet van goedmaken, en een andere wet van: de hoogste menselijke graad behalen voor ons lichaam. Als voorbeeld: Hebben wij iemand vermoord, dan moeten wij die persoon het leven weergeven op aarde. Als we man zijn zal dat niet kunnen. Dus moet die persoon die vermoord is wachten tot de dader het vrouwelijke stofkleed draagt, en dan kan deze ziel worden aangetrokken om hem het leven terug te geven. Dus we beslissen niet zelf waar we geboren worden, maar waar we aan goed te maken hebben, of de andere aan jouw.  

De kerken denken, dat we na de dood het graf ingaan, en na het laatste oordeel, weer over een lichaam zullen beschikken. Lieve mensen er is geen laatste oordeel. Bij de schepping was het Gods bedoeling dat u allemaal goden zou worden, en niet om mensen te verdoemen, want dan zou God Zichzelf verdoemen, omdat in u allen de Goddelijke vonk aanwezig is en deze is niet te doven, hoe slecht we ook mogen zijn. Dus: onze eindbestemming is terugkeren naar God. Geen God met een baard op een troon, waar we eeuwig voor zingen of knielend aanbidden. Nee: indien we na miljoenen jaren, en miljoenen levens in het Al aankomen, dan zijn we zelf God. Geen klein beetje, maar een volmaakte God, en dat was Gods bedoeling toen Hij de mens heeft doen ontstaan uit de wateren. Dat was Zijn plan, en dat plan kan nooit mislukken, omdat het Goddelijk is. Zou het wel mislukken – wat niet kan – dan zou God zelf een mislukking zijn.
Ik hoop dat ik hiermee een klein tipje van de sluier heb kunnen oplichten, van de menselijke weg in onze eeuwigheid waarin we allen leven.
Henk Roesink.