DE HOOGSTE MEESTER.
Omringd door Joodse Godsgeleerden heeft onze allerhoogste Meester Jezus Christus reeds op 12-jarige leeftijd college gegeven in de tempel.
Wie van ons echter durft te beweren dat Christus in Zijn tijd werd begrepen of zelfs NU wordt begrepen?
Christus heeft ons het Koninkrijk Gods op aarde willen brengen en niet het koninkrijk van talloze sekten die elkander in naam van God aanvallen, bezoedelen en zelfs vernietigen.
Christus leerde ons wat Liefde is. Hij wilde de God van wraak en  verdoemenis van het Oude Testament vervangen door een Vader van Liefde, die zijn kinderen helpt en steunt.
Wat hebben we er van begrepen? Wat zeggen ons Zijn woorden:,,Het Koninkrijk Gods is in u" en ,,klopt en er zal worden open gedaan"?
Inderdaad wil dit zeggen, dat wij allen het Koninkrijk Gods binnen in ons diepste innerlijk dragen.

Elke vorm van leven is een deel van God. Wij moeten leren al het leven Lief te hebben en dan dragen wij een Koninkrijk in ons.
Er bestaat geen Mohammedaanse, Rooms Katholieke of Boeddhistische God.
Alle mensen en alle dieren, bloemen en planten hebben dezelfde Schepper.
Waarom aanvaardt de mensheid deze simpele waarheid niet?
God laat Zijn licht stralen op al het leven.
De menselijke prisma echter laat dit gebundelde Goddelijk licht uiteenvallen in diverse lichtstralen in een door hemzelf gefabriceerd keurslijf. God staat of zal altijd staan boven elke kerk of sekte. Er bestaat geen kerk of sekte die waarlijk God en Christus vertegenwoordigt.

Hoeveel kerken en tempels zijn tot ruines vervallen? Denkt u dat het mogelijk zou zijn om een werkelijke Tempel van God te bombarderen of op andere wijze te vernietigen?
God heeft de mens niet naar Zijn evenbeeld geschapen maar de mens schiep God naar zijn eigen evenbeeld.
Een Chinees, Neger, Indiaan of Eskimo ziet zijn God in dezelfde vorm zoals hij zelf is.
En is dit niet natuurlijk?
U heeft wellicht de film wel eens gezien ,,Grazige Weiden"? U kon hierin een zwarte God en zwarte Engelen zien. Dit was voor ons blanken een vreemd gezicht. Niet vreemder echter dan voor de Neger die een blanke God en blanke Engelen te aanschouwen zou krijgen!
God is echter geen persoon en daarom kan niemand op Hem gelijken. Als God ons naar Zijn evenbeeld heeft geschapen, dan wil dat zeggen dat wij een deeltje van deze allesomvattende Geest in ons dragen.

Indien we nu - dit beseffend - bij ons zelf, bij deze Goddelijke Kern die binnen in ons zetelt, aankloppen, dan doen we pas wat Christus heeft gezegd toen hij sprak: ,,Klopt en er zal worden opengedaan".
Wees niet bevreesd dat wij u een nieuwe Godsdienst willen opdringen. Het tegendeel is eerder waar.
Het is echter de wil van onze Hoogste Meester, dat alle mensen van goeden wille aan elkander worden gesmeed door een keten van Liefde en begrip.
Te lang reeds hebben onze godsdiensten naast elkaar geleefd in plaats van met elkander.
Er moet een breed front worden gevormd door alle mensen op aarde, ongeacht kleur of ras.
Laten we toch bedenken, dat Christus voor alle mensen heeft geleefd en ,,Golgotha" goed in ons laten doordringen. Als alle mensen van goeden wille dit aanvaarden, dan behoeven wij niet bang te zijn voor de gesel communisme of enig andere vorm van schrikbewind, omdat wij dan zelf de overhand zullen hebben en zelf ons lot zullen kunnen bepalen met behulp van onze Hoogste Meester.
N.N. 


                                       GOD SCHIEP HEMEL EN AARDE.
Het Nederlandse weekblad "Wereldkroniek"is onlangs begonnen met een reeks publicaties over de "spannendste geschiedenis die ooit werd verhaald", althans zo wordt het de lezers voorgespiegeld. Hierin krijgt het publiek een wetenschappelijke beschouwing voorgelegd over de schepping van het heelal, de geboorte van de aarde, het ontstaan van het leven en de wording van de mens.
Vele lezers die deze artikelen hebben gelezen vinden het aan de ene kant een gelukkig idee om deze ingewikkelde materie op een zeer aantrekkelijke en gemakkelijk te begrijpen wijze aan het publiek voor te zetten. Het is goed, dat de mens iets gaat begrijpen van de kosmos waar hij - de mens - stoffelijk gezien, een nietig onderdeel van uitmaakt. Om ruimer en objectief tegenover het leven te staan, is het noodzakelijk de stoffelijke grondbeginselen te leren kennen van moeder natuur en de ruimte.

Aan de andere kant echter is er een gevaar aan deze publicaties verbonden. In de artikelen zelf wordt inderdaad wel van een hypothese gesproken, d.w.z. dat een veronderstelling als waarheid wordt aangenomen, maar door de positieve opmaak van de artikelen tezamen met de sprekende tekeningen, zal de ongeschoolde lezer geneigd zijn te vergeten, dat het slechts geargumenteerde gissingen zijn, die de Amerikaanse natuuronderzoekers Prof. George Gamoy, Dr. Ralph A. Alphen en Dr. Robert C. Herman naar voren brengen.
Reeds vele malen hebben geleerden hypothesen als deze geconstrueerd, die door het grote publiek als waarheid werden aanvaard, doordat zij op een schijnbaar logische manier waren opgebouwd en indertijd meestal door vele vooraanstaande geleerden werden gesteund.
Hieronder volgen enkele van deze theorieën die eens ook als "de meest spannende geschiedenissen die ooit werden verhaald"zijn bestempeld. De lezer overtuige zich hoe de diverse meningen steeds weer door andere geleerden werden tegengesproken.

In 1755 heeft Immanuel Kant reeds een hypothese ontwikkeld over het ontstaan van de aarde. Van een langzaam wentelende oernevel die zich verdichtte, zouden zich volgens Kant, op grond van het principe van de aantrekking en afstoting der deeltjes, naast een centrale kern - de zon - een reeks daaromheen roterende kleinere, tevens bolvorm-aannemende satellieten - de planeten en haar manen - hebben ontwikkeld. Een van deze planeten zou dan onze aarde zijn.
In 1796 heeft Pierre Simon Laplace deze hypothese nog verder uitgewerkt. Volgens Laplace zou de zon tengevolge van het afkoelings- en inkrimpingsproces deeltjes materie hebben uitgestoten, die zich als ringen om de zon gingen groeperen en tot planeten condenseerden.

In 1900 wilden Chamberlain en Moulton bewijzen, dat twee zonnen (sterren) zo dicht bij elkaar waren gekomen, dat tenminste bij een van haar de massa uit het evenwicht geraakte, uit het verband van de rolatie werd geslingerd om een zelfstandig afkoelingsproces mee te maken, en zich tot planeet verdichtte.
In 1917 kwamen Jeans en Jeffreys met de hypothese van de "sigaren-sliert"op de proppen. Een, de zon te strak genaderde, ster trok uit de massa van de zon een geweldige sliert materie, die zich tot planeten vormde en wel een reeks kleinere (Mercurius, Venus, Aarde, Mars, en planetoïden) aansluitend een reeks grotere (Saturnus en Jupiter) en verder naar buiten weer een reeks kleinere (Neptunus, Uranus en Pluto).
In 1929 kwam de hypothese van Berloge ter sprake: de elektrisch geladen atomen die de zon voortdurend uitstraalt, bewegen zich in het magnetisch veld van de zon en verdichten zich tot gasringen, die zich tot planeten ontwikkelen, aldus deze theorie.

Vijf jaar later beweerde Lyttleton dat de zon, zoals vele andere sterren, een dubbele ster was, welker metgezel echter door een andere voorbijgaande ster werd meegenomen; dit evenement zou gepaard zijn gegaan met het verlies van een gassliert, die voldoende vaart bezeten zou hebben, om in het aansluitende afkoelingsproces de planeten de nodige rotatie te geven.
Vervolgens krijgen wij nog in 1942 de hypothese van Alfoen. Een ster ploft uit elkander in de buurt van onze zon (atoomexplosie) en onze zon heeft hiervan wat massa opgevangen. Later is door afkoeling hieruit ons planetenstelsel ontstaan.
En twee jaar later kwam Hoyle met weer een andere lezing    die in 1945 werd gevolgd  door de hypothese van  Weiszaecker!!
Volgens de moderne geleerden zijn de hypothesen van Kant en Laplace inmiddels door de theorieën van de gasbollen weerlegd. Het zonnestelsel kan geen chaotische oernevel en de zon met haar geringe massa geen "reuzenbol"zijn geweest, zo meent men, want dan zouden de stomen volgens de gas-wetten zijn weggevlogen.

De aarde is nimmer een gasbol geweest, want gasbollen van zo kleine afmetingen bestaan niet, zo gaat de moderne geleerde verder. Zij kan evenmin uit de zon weggevlucht zijn, want een zo nietige massa als de aarde kan zich onmogelijk buiten het bereik van een moederlichaam van de grootte van de zon stellen. De zon bestaat overwegend uit lichte elementen, de aarde daarentegen uit zware; kan de zware dochter aan  de lichte moeder ontsproten zijn! aldus redeneert de geleerde anno 1953.
Nog een fantastisch verhaal: de massa zou volgens deze "spannendste geschiedenis die ooit werd verhaald"een kind zijn van de aarde. Uit jonge, nog geheel vloeibare aarde zou zij, tengevolge van de middelpunt-vliedende kracht en de getijwerking zijn uitgestoten". Het "gat"dat in de aarde achterbleef werd de Grote Oceaan! zo schrijft de "Wereldkroniek" en vervolgt: "Toen de maan aan de aarde ontsproot, kon de aarde niet meer geheel vloeibaar zijn, want anders zou de opening door de naborrelende vloeibare steenmassa's weer zijn gesloten. Nu bestaat echter de buitenste laag van de aardbol  uit graniet.

Deze laag rust op het basalt, dat tot veel dieper in de aarde reikt. Toen de maan zich van de moederplaneet losmaakte, moest zij een deel van de graniet- en de basaltlaag meenemen. En nu is gebleken, dat alle continenten en de bodem van alle zeeën met graniet zijn bedekt, met uitzondering van de Grote Oceaan!"
Deze geschiedenis in de "Wereldkroniek"lijkt iets op een andere theorie die wij hebben vernomen. Een zoon van Charles Darwin, schijnt ook een "Maan-uit-aarde-theorie"te hebben ontworpen. Door de getijwerking moesten er echter volgens hem twee manen zijn ontstaan en niet een! Wat doet nu die grappenmaker van een zoon? Hij laat heel "rustig"de ene maan weer terugploffen op aarde. Waar hij gebleven is, vraagt u? Heel eenvoudig! Dit is het werelddeel Afrika geworden! Maar klopt die geschiedenis met dat graniet nu nog wel?
Quirling neemt nu aan, dat miljarden jaren geleden een reuze-meteoor tegen onze aarde ketste, door de korst heensloeg en daardoor een gigantische uitbarsting van de vloeibare kern veroorzaakte. Geen Afrika-probleem? Nu, dan niet. "As you like it" zei Shakespeare.
De lezer merkt dus, dat de geleerde heren in de loop der tijden nog wel eens van mening zijn veranderd. Het is ook alleszins waarschijnlijk, dat de hypothese van de Amerikaanse geleerden in de "Wereldkroniek"t.z.t. door een andere zal worden vervangen. De lezer doet er zodoende verstandig aan, deze "spannendste geschiedenis"met de nodige reserve te nemen!
N.N.


                                                   GOD STRAFT NIET!
Het is thans een jaar geleden 1954, dat het Zuidwestelijk deel van Nederland geteisterd werd door een watersnood. Een bekend Nederlands dagblad heeft enkele weken daarna een artikel gewijd aan het vraagstuk of God al dan niet verantwoordelijk moet worden gesteld voor deze verschrikking die aan bijna tweeduizend mensen het leven heeft gekost en duizenden dakloos heeft gemaakt.
Deze kwestie heeft zeer vele gelovige maar ook ongelovige mensen bezig gehouden. Er is zelfs naar aanleiding van dit onderwerp een boek verschenen, dat een tijdlang in het middelpunt van de publieke belangstelling heeft gestaan. Er is prakties geen parochie of gemeente geweest waarbij dit onderwerp niet ter sprake is gekomen. Wanneer men echter de balans opmaakt, dan komt men weer tot een zeer bedroevend resultaat. In verreweg de meeste gevallen hebben de dominees en pastoors God de verantwoording laten dragen voor iets waaraan de mens schuld had! ,,God wilde laten zien, dat

Hij er ook nog is!!" was een dankbaar, zij het goedkoop argument dat verscheidene ,,Godsdienaren" meenden te moeten gebruiken. ,,Nu ondervindt de mens wat hij is, wanneer de Here verschijnt!"
Wij breken niet graag af. Zeer zeker doen wij dit niet gaarne, wanneer het instellingen betreft die zich tot doel stellen om de mensen geestelijk verder te helpen en tot Christus te brengen. Dergelijke rampzalige en armoedige gezegden die God kleineren, bezoedelen en mismaken zijn echter zo intens onbewust, leugenachtig en gevaarlijk, dat wij in naam van het Hoogste Bewustzijn in de ruimte hier tegen willen vechten met alle kracht die in ons is. Te lang hebben reeds de kerken God voorgesteld als een wrede, kleingeestige tiran, die over een mentaliteit beschikt, waar elke werkelijke Christen van zou moeten walgen! Alle eigenschappen die een hoogstaand en verlicht mens ten strengste afkeurt en zelfs verafschuwt zijn juist de eigenschappen die blijkbaar God bezit. Behaagzucht, machtswellust, wraakgierigheid, grenzeloze ijdelheid enz. enz. Kortom de kerken handhaven nog steeds de tirannieke, bloeddorstige God uit het Oude Testament!! De Christus heeft bij hen nog steeds gefaald om de Vader van Liefde begrijpelijk te maken! Neen, in plaats van een God van Liefde prediken zij liever over een God van wraak en verdoemenis. Zij prediken liever over een bloeddorstige tiran, die zijn kinderen om een bagatel voor eeuwig laat pijnigen!
Welk een verantwoording voor u, pastoor en voor u, dominee!! Hoe denkt gij dit goed te kunnen maken bij de ware God die alleen Liefde is?

Weet ge nog niet, dat ge een misdaad begaat tegenover de kerkgangers alsmede tegenover uzelf iedere keer dat ge de Schepper opnieuw als een God van wraak voorstelt? Meent ge werkelijk dat God zijn enige Zoon ,,liet afslachten" alleen omdat Hij een zoenoffer nodig had? Waar haalt ge de moed vandaan om u Godgeleerde te noemen? En hoe waagt gij het de verantwoording te dragen voor uw onbewuste preken, die uw luisteraars God doen vrezen in plaats van liefhebben en de gelovigen van God doet vervreemden in plaats van dat de mens deze Vader van Liefde leert aanvaarden? Hoe lang nog zijt ge van plan God aldus te bezoedelen en de leer van de Christus te verminken?
Het is een schande en het is bijna onbegrijpelijk dat een dergelijke onbewuste houding van de kerken nu nog mogelijk is. Nu in de 20ste eeuw! Is het niet vreselijk om te bedenken dat Christus inderdaad elke dag opnieuw wordt gekruisigd en dat de kerken hierin nog meedoen?

God straft zijn kinderen niet! Wanneer wij onze dijken wat hoger hadden gebouwd, dan was er niets aan de hand geweest. Dit was slechts een waarschuwing, die wij van de zijde van de natuur hebben gekregen. Een waarschuwing om meer geld te besteden aan onze dijken (en minder aan onze bewapening). Meer niet! Natuurlijk is deze ramp verschrikkelijk geweest, maar niet zo verschrikkelijk dat onze ingenieurs hiertegen machteloos zouden moeten zijn. In de toekomst zal iets dergelijks niet meer mogelijk blijken als onze dijken weer hersteld en zijn aangepast aan de moderne eisen die de wetenschap in deze stelt. Zou dit echter moeten betekenen, dat de mens God dan te slim af is???
Neen, Voor God behoeven wij ons niet te beschermen. Alleen tegenover onszelf hebben wij bescherming nodig! Wij zelf zijn de scheppers van alle narigheid die wij kennen. Wij zelf zijn verantwoordelijk voor onze ziekten, tegenslagen, rampen en oorlogen en niet God! Wij zelf roepen door ons onbewust handelen de wetten in het leven van oorzaak en gevolg. Wij zelf zijn de verwekkers van al onze ziekten, doordat wij door eigen wil van de Goddelijk harmonie zijn weggevlucht en de disharmonie hebben willen beleven. Wij zelf ontketenen onze oorlogen en zijn verantwoordelijk voor onze rampen. Hoe zou de wereld er uit zien, als wij al het geld dat wij voor oorlogen hebben gebruikt -- feitelijk misbruikt -- besteed zouden hebben voor het welzijn van de mens? Meent ge niet ook, dat we dan beter bestand zouden zijn tegen watersnood en rampen?

Drie vijfde gedeelte van de wereld is nog ondervoed aldus een rapport van de Voedsel en Landbouw organisatie der Verenigde Naties! Zouden wij hiervoor ook niet God laten opdraaien, Heren Godgeleerden??
In de kerken hoort men nauwelijks anders dan ,,gebeden" die God alle mogelijke en onmogelijke gunsten vragen en die God als het ware de les moet lezen. God krijgt les van de pastoor en dominee, hoe Hij zich ten opzichte van ons moet gedragen! Verzoeken aan God zoals: ,,Laat het regenen, laat het ophouden met regenen, maak ons beter, laat onze moeder nog niet sterven"enz. duiden op een onbewustzijn dat aan het naïeve grenst! Wanneer zullen de ,,Godgeleerden" leren begrijpen, dat gebeden, die worden ,,opgezonden" met het doel om natuurwetten te verbreken, volkomen zinloos zijn?!! Wanneer zullen zij begrijpen, dat God niet een moeder ,,laat" sterven, terwijl hij als Vader van Liefde beter dan wie ook kan beseffen, dat de achtergebleven kinderen hun moeder niet kunnen ontberen? Ook het gezegde: ,,En leid ons niet in verzoeking" getuigt van geestelijke bloedarmoede.
God is geen tiran aan wie wij zulke ,,verzoeken" behoeven te doen. Het sterven van de mens is echter een wet, die zich verstoffelijkt en deze wet voltrekt zich met kosmische zekerheid zonder dat iemand hier iets aan kan veranderen. Ook God niet die deze wetten zelf liet ontstaan. God maakt geen fouten, Godgeleerde en daarom behoeven wij Hem niet te vragen om iets te ,,corrigeren"!!

Lijkt het niet op hoogmoedswaanzin om God aldus op de vingers te tikken? Elke dood in de ruimte betekent slechts een begin van een hoger bestaan! Waarom zouden wij ,,bidden" om dit meest kostbare geschenk te mogen ontlopen? Is het niet zo, dat de mens verkeerd bidt, omdat hij God niet kan begrijpen? Zou er een grotere en wredere straf denkbaar zijn voor de mens dan om eeuwig te ,,mogen" leven onder de omstandigheden zoals wij die op deze zeer onvolmaakte planeet kennen? De dood is de grootste genade, die God ons laat beleven! Wij behoeven daarom geen medelijden te hebben met hen die zijn heengegaan! n wat de achtergeblevenen betreft: welnu, zij zullen hun hoofd dienen te buigen voor deze onverbiddelijke wet die men ,,dood" noemt. Het is de wil van de Schepper, dat elk wezen zijn eigen persoonlijkheid ten volle ontwikkelt en dit kunnen wij niet doen door te blijven steunen op anderen! Voor de kinderen lijkt dit hard -- vooral als deze nog jong zijn, maar niets geschiedt zonder betekenis en ook hierin is zin en rechtvaardigheid te bespeuren voor hen die God willen verstaan!

Natuurlijk houdt dit allemaal niet in, dat wij nergens invloed op kunnen uitoefenen, doordat de alles overheersende wetten toch worden voltrokken. Het is echter zaak te weten, wanneer een gebed wel en wanneer het niet op zijn plaats is. Indien wij niet anders leren bidden dan de kerken ons leren, dan kunnen wij ons de energie besparen. ,,Corrigerende" verzoeken en zelfs onbeschaamde eisen zijn volkomen nutteloos en misplaatst.
Wanneer de mens echter leer bidden om rechtvaardigheid, (maar dan voor zichzelf) ,naastenliefde, harmonie en aanvaarding, dan pas geeft hij blijk om datgene te begrijpen wat wij onder ,,God" verstaan! Om verlost te worden van onze ziekten en narigheden behoeven wij niet tot God te bidden, die hiermede niets te maken heeft, omdat niet Hij, maar wij de scheppers hiervan zijn! Wij zelf, kunnen deze disharmonie doen oplossen, indien wij slechts in harmonie kunnen komen met onze Vader van Liefde. Die altijd en eeuwig gereed staat om ons alles te geven!
Het wordt hoog tijd dat wij onze naïeve begrippen ten opzichte van de ,,God der Wrake" gaan wijzigen, want God straft niet!!
N.N. 


                                           REALITEIT OF MISLEIDING?
                                  WIJ ZIEN GOD ZOALS WIJ ZELF ZIEN!
,,Ik ben een God in het diepst van mijn gedachten." Was het niet onze bekende dichter Kloos, die deze woorden heeft vastgelegd? Sartre, wiens uitspraken in het brandpunt staan van onze moderne samenleving zegt het anders: ,,Mens zijn betekent: er naar streven God te zijn." Verwonderen ons deze woorden? Moeten wij ons met schrik afwenden, wanneer wij zulke Godslastering horen? Godslastering? Is dit wel zo? Mogen wij wel dergelijke uitspraken zondermeer als zodanig brandmerken, of spreekt hieruit misschien juist een diepgewortelde wijsheid en liefde? Waarom zouden wij zulk een uitspraak als oneerbiedig, of nog erger kwalificeren, wanneer zelfs de Heilige Schrift verklaart: GIJ ZIJT GODEN --

Dus toch? -- Inderdaad weet de bewuste mens, dat wij God zien, zoals wij zelf zijn!! Wat kan dit kan anders betekenen, dan dat wij zelf deel zijn van deze grootse alomtegenwoordige macht, die door de kerkelijke dogmatiek dikwijls wordt verkleind en gedegradeerd tot een tiranniek heerser, die volkomen los en vrij staat van de mens -- van Zijn schepping. Hoe anders is de werkelijkheid, de werkelijkheid, zoals de metafysische leer ons heeft kunnen schenken. De werkelijkheid, zoals grote mannen en vrouwen langs supranormale wijze hebben mogen ontvangen. De werkelijkheid, zoals Christus ons die heeft willen leren.

Beseffen wij niet, dat God de wereld -- de kosmos -- metafysisch gezien, helemaal niet heeft geschapen, maar dat God zich veel meer door de kosmos heeft gemanifesteerd, heeft verstoffelijkt? Voelen wij niet, dat God en de Schepping synoniem zijn. De wereldgeest van Hegel is derhalve inderdaad overal en in alles aanwezig en denkt via en in Zijn schepselen. Wij zijn zelf Goden. oden in een bepaalde levens en bewustzijnsgraad. Het ene vonkje van de wereldgeest -- de mens -- is wat verder of wat dichter bij de hoogste bewustzijnsgraad, dan de ander. De één is al verder gevorderd in zijn kringloop, die hem via duizenden planeten het uiteindelijke Goddelijke zal doen beleven. Het leven beweegt zich in een grootse kringloop door het heelal, dat zelf ook een kringloop volbrengt. Velen spreken over deze periode, die triljoenen tijdperken duurt, als over een Goddelijke cyclus. Wat voor en achter zulk een cyclus ligt kan niemand vermoeden. Pas wanneer ook de allerlaatste Godsvonk zijn kringloop door de ruimte heeft voltooid en derhalve de ruimte heeft overwonnen, zal God als Hoogste Bewustwording ook dit kunnen realiseren in weten. Paul Brunton heeft de zichtbare schepping geclassificeerd als de verstoffeling van Gods denken. God denkt Zijn schepping en wij als onderdeel -- als (nog) onbewust onderdeel van dit geheel -- ervaren deze schepping in delen, omdat ons bewustzijn niet groot genoeg is, om het geheel te omvatten.

Wijsgerig gezien betekent dit, dat er geen verleden, geen heden en ook geen toekomst bestaat, maar slechts het ,,Zijn". Omdat wij echter dit ,,Zijn" in kleine etappes moeten verwerken, spreken wij van tijd -- een begrip dat reeds op onbewustzijn duidt! Dit is ook gelijk de verklaring waarom een mens ,,in de toekomst" kan zien en iets wat ,,nog niet" is gebeurd, kan waarnemen, omdat in wezen alles reeds is gebeurd en een tijdelijke verandering in onze driedimensionale waarneming dit fenomeen reeds tot stand kan brengen. de mens van morgen zal leren, dat er veel meer dimensies in de ruimte bestaan, dan de drie, waarmede hij alles wil begrijpen, beredeneren en bewijzen. Ook het ,,verleden" bestaat nog en het is voor de Godsmens mogelijk om toestanden die triljoenen jaren geleden hebben plaatsgevonden te zien, te horen en te voelen! Zelfs de schepping -- dat wil zeggen de eerste manifestaties van de Wereldgeest in de stof zijn nog te beleven. Hiervoor is het echter nodig, om een wereld te bereiken waarin andere dimensies heersen dan de onze. Wij allen zullen die wereld moeten bereiken, omdat wij als bewuste Godheid moeten terugkeren. De weg hiertoe en de middelen hiervoor zijn ,,Liefde". Alleen Liefde. Liefde voor de gehele schepping, voor de gehele mensheid en dus liefde voor God. Dit bedoelden de profeten, toen zij zeiden, dat wij God moeten liefhebben met geheel ons hart, geheel ons verstand en geheel onze ziel!
Sinclair Weston.



 

                                  MOET GOD ONBEGRIJPELIJK BLIJVEN?
Heel vaak vernemen wij als ,,bezwaar" tegen de geestelijke wetenschap, dat zij teveel tracht God te ontleden en te begrijpen, terwijl het juist Gods bedoeling is voor de mens onbegrijpelijk te blijven.
Hoe kan men echter spreken van een ,,Godsbedoeling", wanneer men zelf aanneemt, dat God onbegrijpelijk is en wenst te blijven? Inderdaad zit hierin een paradox die bijna vermakelijk is!
God heeft trouwens nog nimmer in woorden tot de mens kunnen spreken, omdat God geen persoon is. Met welke autoriteit neemt men dan aan wat Gods wil is en wat niet? Wordt door de dogmatieke stelling der kerken, dat God onbegrepen moet blijven, niet de weg versperd naar een hogere bewustwording? Wordt op deze wijze van de nood, dat de godgeleerde zelf

God niet kan begrijpen, niet een DEUGD gemaakt door de verkondiging: ,,God moet onbegrijpelijk een onbegrepen blijven voor de mens??!" De geestelijke wetenschap heeft geenszins de bedoeling op onbescheiden wijze door te dringen in goddelijke zaken. Zij heeft echter wel de bedoeling God dichter tot de mens te brengen, doordat zij Gods liefde voor de mens overal in terug vindt en hiervan slechts getuigenis wenst af te leggen. In tegenstelling tot de kerk, ziet de geestelijke wetenschap God niet als een wezen dat torenhoog boven de mens zetelt en diens leven bestuurt, maar veeleer als de alomtegenwoordige Wereldgeest, die in alles leeft en alles tot evolutie stuwt. Ziedaar een verschil in Godsbegrip, dat ons hele denken en voelen overheerst! Wanneer de verlichte mens zich dit realiseert, dan zal hij tevens logischerwijze leren begrijpen, dat het JUIST Gods bedoeling moet zijn om de mens te laten ontwaken en de waarheid te laten kennen, omdat daardoor Gods heilige leven zelf tot bewustwording komt! God is derhalve niet onbegrijpelijk voor de mens, maar de mens is alleen nog maar onbewust. En God is zoals de mens hem ziet en voelt!!

God openbaart zich immers in myriaden vormen. Elke vorm is Goddelijk, maar nog niet Goddelijk bewust! Goddelijk bewust is het stadium, dat pas kan worden bereikt, als de stoffelijke, zowel als de geestelijke evolutie tot stand is gekomen. Christus is voor de gehele ruimte, de vormgeving van Goddelijk bewustzijn. Door Christus openbaart God zich aan ons in zijn hoogste vorm. Dit wil echter niet zeggen, dat Christus Gods enige Zoon is, zoals de kerk ons dit voorspiegelt. Christus is alleen Gods VOLMAAKTE Zoon. Elk mens is echter -- wat uiteindelijke afstemming betreft -- op gelijke hoogte met Christus omdat elk mens in wezen een Godheid is. Alleen zal de weg, die tot Christus hoogte voert, nog moeten worden afgelegd. Christus zelf heeft ons die weg gewezen.

De mens volgt dus -- en dit is tevens het antwoord op de vraag: ,,Waarom bestaan wij", -- een kosmisch ontwakingsproces. Hiervoor zijn ontelbare levens nodig, omdat de geest -- die steeds hoger evolueert -- steeds over een volmaakter stoflichaam moet beschikken, dat hem de mogelijkheid biedt zijn geestelijke bewustwording voort te zetten. Steeds volmaakter wordt aldus de schepping door toedoen van de ,,onbegrijpelijke God".
Is het niet kinderlijk naïef te menen, dat wij ooit in staat zouden kunnen zijn de ruimte van God bewust te beleven en te vertegenwoordigen, wanneer we toch zouden moeten aanvaarden, dat wij God nimmer zouden mogen en kunnen begrijpen?
Wij zelf zijn God. Wij allen -- de gehele schepping bij elkaar -- zijn God! ,,Ken U zelve" betekent dus in wezen: laat de Godheid in U tot bewustwording komen!

Wat is hieraan onbegrijpelijk? Waarom wil men nog steeds God zien als de mysterieuze man? ,,Klopt en er zal worden opengedaan; zoekt en gij zult vinden!" U behoeft echter niet naar de kosmische deur te lopen zoeken en daaraan te kloppen, noch behoeft U verre reizen te maken teneinde bijzondere vondsten te doen. Neen, alles leeft in U. De gehele schepping leeft in U. God leeft in en door U. Als de mens er niet zou zijn, zou de gehele schepping neerstorten en oplossen. U bent een vonk van het geheel. U bent God in een bepaalde afstemming en in een bepaalde levens en bewustzijnsgraad. Zodoende zijt gij Goddelijk en draagt ge dus de oneindigheid en de eeuwigheid in U. Klopt derhalve aan uw eigen deur en zoekt in U zelve. ,,Ken U zelve." De meest wonderlijke woorden die ooit werden uitgesproken!!
Het is een goedkoop argument om overal, waar de mens geen antwoord op weet te geven, te zeggen: ,,God is onbegrijpelijk". Dit werkt fatalisme in de hand en remt de menselijke geest in zijn bewustwording. God is niet onbegrijpelijk en God wil, dat wij zijn heilige wetten leren kennen en begrijpen. Alleen op die manier kunnen wij tot de hoogste geraken, die Hij in Zijn oneindige liefde voor ons heeft vastgelegd in Zijn Goddelijk wereldplan.
S. W. 


                                               DE ONBEGREPEN GOD!
Einde 1952 viel er een radio hoorspel te beluisteren, dat werd uitgezonden door de N.C.R.V. Er kwam hierin een scène voor, die wij niet licht zullen vergeten en die ons met verbazing heeft vervuld. Een dominee -- de hoofdpersoon in dit bewuste hoorspel -- ziet zijn kindje een dodelijke val maken van de schommel in zijn tuin. Dit verschrikkelijke toneel maakte zulk een diepe indruk op de dominee, dat deze zijn geloof in God kwijt raakte. Een eenvoudige oude tuinman slaagde er tenslotte in de dominee voor de kerk te behouden. De dominee -- een indrukwekkende spreker -- boeide hierna weer meer dan ooit te voren zijn toehoorders in de kerk, waarvoor hij een geestdriftige preek hield, die handelde over het aanvaarden van Gods ondoorgrondelijke wil.

Vermoedelijk was het de bedoeling van de samenstellers van dit hoorspel om te laten uitkomen, dat zelfs een dominee wel eens kan worden overweldigd door verschrikkelijke gebeurtenissen en die zelfs aanleiding kunnen zijn, dat hij zijn geloof in een God kan verliezen.
Ofschoon deze openhartigheid van de N.C.R.V. alleen maar op prijs kan worden gesteld, zullen velen zich hierdoor toch afvragen hoe een ,,gewone" gelovige in een God kan blijven geloven als zelfs een dominee -- een godgeleerde -- wankelt!! Velen zullen zich afvragen of deze theoloog wel het nodige inzicht en de vereiste diepte bezit om anderen te onderwijzen. Doet het niet absurd aan, dat een ongeletterde oude tuinman blijkbaar God beter verstaat dan de godgeleerde zelf? Wist deze dominee niet, dat zulke voorvallen, zoals hij die zelf moet beleven, elke dag verscheidene keren gebeuren bij anderen? Heeft dit geen aanleiding kunnen geven om aan 'n God van Liefde te twijfelen? Waarom maakt dit gebeuren alleen maar indruk op hem, omdat het nu zijn eigen kind is? Waren die andere kinderen anders?
De aandachtige en kritische toehoorder zal zulke en nog andere opmerkingen hebben kunnen maken bij het beluisteren van dit radio hoorspel, waarvan de geciteerde scène o.i. vrijwel was gespeend van elk psychologisch aspect!

Velen zijn van mening, dat de reden voor het feit, dat zoveel mensen de kerk vaarwel zeggen, voornamelijk ligt in het feit, dat de kerkganger God niet kan begrijpen en dat ook de dominee of pastoor machteloos staat als het op de beantwoording van de meest belangrijke levensvragen aankomt. Als de theoloog God niet kan begrijpen, hoe moet het dan niet gaan met de ,,gewone" gelovige?
Het is een zonde om slechts te veronderstellen, dat wij God ooit zouden kunnen begrijpen, zo zegt de theoloog, maar is dit wel gerechtvaardigd? Is God werkelijk onbegrijpelijk of is de mens alleen nog maar onbewust? Tussen het woord onbegrijpelijk en onbegrepen is een groot verschil! Wij zijn van mening, dat God nog steeds niet door de theoloog wordt begrepen.

God manifesteert voor ons in alles wat de kosmos inhoudt en omvat. Dit veelzijdige en niet te bevatten geheel beweegt zich als een reusachtig kosmisch uurwerk, tengevolge van bepaalde geestelijke en stoffelijke wetten. Al het leven is onderhevig aan deze kosmische wetten en niets dat geschiedt, is zonder zin of slechts toeval. De schepping leeft door God en God leeft door zijn schepping. Deze Godsgedachte behoeft ons niet overmoedig te stemmen, want wij -- de mens -- als hoogste vorm van Gods manifestatie, van Gods uiting, dienen een bewust aandeel te vormen in dit scheppingsplan. God leeft in Zijn hoogste scheppingsvorm in de mens. De mens is derhalve, behalve Goddelijk en onsterfelijk tevens voorbestemd om heer en meester te worden over de gehele schepping. Het is dus niet een zonde, wanneer wij God trachten te doorgronden, maar het is integendeel een vereiste, dat wij God en daardoor

Zijn wetten leren kennen.
Wij mensen dienen bewust te worden! God heeft ons niet met rede en verstand begiftigd, opdat wij deze niet zouden gebruiken, als wij de allergrootste levensvragen stellen! Alle uitvindingen en ontdekkingen, die de mens doet, werken eraan mede dat de mens zijn Schepper beter zal leren begrijpen. De kloof tussen God en de mens, die de theoloog nog steeds tracht te handhaven, zal moeten verdwijnen, want er is in werkelijkheid nooit een kloof geweest. De mens en God zijn steeds één geweest vanaf de allereerste scheppingsvorm en niets kan dit éénzijn verbreken.
De mens hier op aarde is een onbewuste godheid. De mens hier op aarde weet nog niet hoe hij moet denken en handelen, teneinde in harmonie te zijn met de God, die in hem leeft! Vele planeten in deze ruimte worden reeds bewoond door mensen, die bewuste Goden zijn. Deze zijn al veel verder dan wij en deze staan veel dichter bij Christus dan wij. Toch zullen ook wij eens dit hogere stadium bereiken. Al het leven van God beweegt zich in een hogere richting en vloeit terug tot de bron die haar eens heeft gebaard. Hoevelen zouden voor het geloof kunnen worden behouden, indien slechts de godgeleerde werkelijk blijk gaf God te kennen!!

Het gaat niet langer aan om God voor te stellen als een heerzuchtig opperwezen, die straft en beloont, want dit is in strijd met de ware Godsgedachte. Ook gaat het niet langer aan om de meest dringende levensvragen van de mens af te schuiven met het gezegde:,,Gods wegen zijn ondoorgrondelijk". God is helemaal niet ondoorgrondelijk en Zijn eindeloze liefde is zo onuitputtelijk, dat Hij overal en op elke vraag een duidelijk en een rechtstreeks antwoord geeft! Wij moeten alleen Zijn wetten leren begrijpen. Pas wanneer wij deze kennen, mogen wij ons waarlijk theoloog noemen!!
Wanneer de theoloog van morgen in de kerk predikt over de ware God van Liefde en wanneer hij alle levensvragen kan verklaren en de wet kan uiteenzetten, waaronder dit gebeuren ressorteert, dan zullen de kerken weer zijn gevuld, want de mens heeft meer dan ooit te voren behoefte aan geestelijke steun en wil nu meer dan ooit te voren antwoord hebben op de allereerste levensvragen, het Hoe en het Waarom.
Waar vandaan en Waarheen?
S.W.  
                          
                                                          JEZUS DOEL!
Daar staat dus die jonge profeet uit Galilea, voortgekomen uit een tot die tijd onbekende familie in het vergeten dorpje Nazareth en evenals zijn vier broers en zusters het gehoorzame kind zijner ouders; maar krachtens een diepe neiging voor geestelijke dingen en een onweerstaanbare drang er naar -- zijn grenzeloze liefde voor deze was de oorzaak van die onweerstaanbare drang -- is hij reeds op jeugdige leeftijd doordrongen van de realisatie dezer waarheid: dat God zijn Vader is en dat alle mensen broeders en zusters zijn.

De gedachte, dat God zijn Vader is en dat Hij tot God in een enige en kinderlijke verhouding staat, houdt zijn gedachten zodanig bezig, dat het brandende verlangen om deze nieuwe waarheid en dus gerechtigheid aan de Wereld te verkondigen, hem gaat vervullen en doordringen.
De godsdienst van zijn eigen volk, die eens als Gods stem trilde door de zielen der profeten, was zo verduisterd, zo omheind, zo versteend door dogma's, ceremoniën en uiterlijke voorschriften, dat hij op een laag en treurig punt stond en in het leven van het volk slechte en treurige toestanden deed ontstaan.

De religie is zo door uiterlijkheden overwoekerd, dat de geest gedood is. Maar God vindt een andere profeet, bijzonder ontvankelijk voor Zijn geest en Jezus komt als de Messias, de Goddelijke Zoon van God, de Goddelijke Zoon des Mensen, die aan de aarde de nieuwe ,,Bedeling'' brengt. Het is de boodschap van het Goddelijke Vaderschap van God -- die bovenal liefde is -- en tevens van het Goddelijke kindschap van de mens. Een integrerend deel hiervan is: alle mensen zijn broeders en zusters.
Hij komt als leraar van een nieuwe, hogere gerechtigheid. Hij brengt en verbreidt de boodschap van het Koninkrijk Gods.
En wanneer gij 't gevonden hebt, dan zal elke van uw daden in overeenstemming zijn met dit Goddelijke ideaal en die Goddelijke leiding en de hoogste wet voor uw levensgedrag zal zijn liefde tot de naaste, tot het ganse mensdom. Daardoor zal mettertijd het Koninkrijk Gods op aarde verwezenlijkt worden.

Jezus komt niet in een bijzondere kleding, Hij komt noch met praal noch met fanfares; Hij geeft geen formules, geen dogma, Hij stelt geen andere organisatie in dan het Koninkrijk; geen organisatie die men in stand moet houden en slaafs gehoorzamen en die omgekeerd geheel en al beslag op iemand legt gelijk de kerk, die Hij bij Zijn optreden vond en welke alle godsdienst in het leven van Zijn volk verstikte, wat Hij zo scherp veroordeelde. Wat hij bracht, ging dit alles oneindig ver te boven.
R. W. Trine.


           DE EEUW VAN CHRISTUS IS OOK VOOR DE KERK BEGONNEN!
                DE TWINTIGSTE EEUW IS EEN EEUW VAN BESLISSINGEN.
Het is niet zonder redenen, dat het mensdom gedurende slechts enkele tientallen jaren voor een lawine van technische wonderen, uitvindingen en wel ook zeer revolutionaire gewaarwordingen op velerlei gebieden geplaatst werd en men kan gerust zeggen, dat deze ,,uitdaging'' van het menselijk verstand en gevoelsleven niet zonder een hogere bedoeling of wil is geschied. ..God overziet alles'', zei de ingewijde, zei JOZEF RULOF en de kerken zeggen dit net zo. Maar tussen deze Goden, de God van het theologische Hiernamaals en de God van de kosmisch bewuste, gaapt een afgrond, die nauwelijks te overbruggen valt.

Wie is GOD eigenlijk? Wie of wat is dit raadselachtige wezen, waarvan haast geen mens mag zeggen, dat hij het weet, dat hij Hem ontmoet, gezien of beleefd heeft: dat hij de ,,Heere'' heeft aanschouwd, heeft mogen aanschouwen en voor zijn leven het grote wonder -- de zekerheid -- heeft mogen ontvangen?
Met het jaar 1945 is de Eeuw van Christus begonnen. Voor de volgelingen van Jozef Rulof behoeft deze bewering geen nadere toelichting: zij weten, uit welke bron de boodschap komt. Wie ons serieus wil nemen, hoeft slechts zich met het werk van deze grote ziener te verbinden en hij vindt de verklaring voor onze stellingen.

De Eeuw van Christus betekent de kruisweg voor deze wereld, waar de mens tussen twee dingen moet kiezen: of het goede volgen, dan wel te volharden in het kwaad. ,,U moet kleur bekennen, u moet kiezen! Zo ge het niet zelf kunt, wordt u er toe gedwongen. In deze Eeuw voltrekt zich dit en niemand, die aan die werking ontkomen kan'', aldus Jozef Rulof.
Het is wel duidelijk. Je mag misschien van Jozef Rulof nog niets afweten, -- over een jaar of vijftig is hij de meest gelezen en bestudeerde ,,Godgeleerde'' van het moderne denkend bewustzijn, -- maar de wil van Onze Vader, Zijn machten en krachten geven ons allen toch een duidelijk beeld, een alarmerende waarschuwing tegen dat wat er bezig is zich op deze planeet te voltrekken.

Micro en Macrokosmos vormen één geheel, een fantastisch berekend en uitgewogen radarwerk, waar mensenhanden, het onbewustzijn, van af moeten blijven. Wie desondanks denkt, met zijn eigen dwaasheden en voorstellingen tegen dat gigantische scheppingswonder in te kunnen gaan, zal zich vroeg of laat daartegen te pletter lopen en mag hij dan de rekeningen betalen, die Onze Lieve Heer hem zal moeten presenteren. En deze rekeningen zijn niet mals, geachte lezer, al is God en Vader van Liefde. Maar er zijn ook rechtvaardigheidswetten, die net zo Zijn persoonlijkheid uitmaken, als Zijn allesomvattende Liefde.

Dus GOD is een persoon? Wij hebben ons God nooit als een persoon kunnen voorstellen. Nooit! Of -- Hij had een reus moeten zijn, een soort ,,Ubermensch'', een verschijning, waartegen je had moeten opzien, of je het wilde of niet, omdat Hij nu eenmaal een reus was, iets geweldigs, een soort van Zeus of Alvader, machtig van gestalte en groots, heel groots van gebaar, zoals een Michelangelo Hem heeft gezien en uitgebeeld. Maar wij konden ons nooit met deze mythologische denkbeelden en voorstellingen verenigen, zodra er REALITEITEN op het spel stonden. En GOD is wel de grootste van alle realiteiten.

Met de leer van de persoonlijke God heeft de kerk haar allereerste fout in de Goddelijke wiskunde gepleegd. Zij heeft CHRISTUS niet begrepen. Zij geloofden niet in die goedheid en schoonheid van de Messias -- van de menselijke Messias -- omdat zij ook het wonder van het ,,menszijn'' niet heeft begrepen, de grootste, allerhoogste scheppingsdaad van God. De Kerk kon Christus slechts zien en aanvaarden als een Godheid, ja, als God zelf of de zoon van God en kon zij haar theologie de wereld insturen.
Christus was en is inderdaad een Godheid -- een Zoon Gods -- maar zijn ,,prerogatieven'' hebben veel meer universele betekenis met betrekking tot het menszijn, dan tot Zijn koninklijke afstamming. Maar laat ik u even het beeld doorgeven zoals de ingewijde Christus heeft leren kennen en Hem als God en mens heeft leren aanvaarden:
Wie is de Messias? Wie is Christus?

Hij is het Heilige Kind Gods. Uit de zevende kosmische levensgraad, uit de sferen dus, kwam Hij naar de Aarde. Hij was en zal blijven de Eerst Geborene in de Goddelijke Ruimte!
Op de Maan is Hij als Mens geboren. Hij begon daar als elk ander door God geschapen wezen Zijn Kringloop. Hij maakte alle stadia van leven door, leerde de bestaande stoffelijke en astrale wetten kennen, bouwde aan de sferen van licht, bereikte de ene kosmische graad na de andere en trad eindelijk het AL binnen, waardoor Hij zeggen kon: ,,Ik en Mijn Vader zijn één.
Ook Christus heeft dus die lange weg moeten bewandelen en alle graden in de ruimte moeten beleven om het Goddelijk leven binnen te treden?

Ja, ook Christus!
God kon voor geen enkele ziel in de ruimte onderscheid maken. Als een Vader van Liefde, als een rechtvaardige God, kon Hij onmogelijk het ene kind boven het andere stellen en een astraal wezen scheppen, dat als Zijn enig volmaakte Zoon in de ruimte hoog boven Zijn andere schepselen zou tronen!
Alleen door de lange weg van de Maan naar het Al af te leggen is Christus Goddelijk geworden en alleen daardoor is Hij God en mens tegelijk.
De kerken hebben het wonderbaarlijke in Hem niet begrepen, zij hebben Hem voor ons onbereikbaar gemaakt.

Hoe anders zien we Hem aan onze zijde. Wij leven in en door Hem, wij voelen ons door Hem gedragen, omdat wij weten, dat ook Hij onze weg heeft moeten afleggen om het Goddelijke leven in te kunnen gaan. Zijn adem is het, die ons het bewuste leven gaf. Zijn voelen en denken. Zijn beleven van de wetten verzekerden ons van het Goddelijke ingaan.''
Dit beeld van Christus ontvangt u in het boek ,,De Volkeren der Aarde van Gene Zijde bezien'' door Jozef Rulof. Het is een heel ander beeld van Christus dan de kerken u willen opdringen, een beeld, dat u veel en veel meer kan leren en beloven, dan het theologisch wassen beeld, dat slechts te bekijken en als u er van houdt, te aanbidden is. Neem toch de moeite en maak een studie van dat werk. Het zal u openbaringen schenken, die u nooit weer voor uw leven zult willen missen en die misschien beslissend zullen zijn, voor al uw toekomstige denken, voelen en handelen.

Wat bij de eerste kennismaking misschien vreemd lijkt, als er van kosmische graden en sferen, van een geboorte op de Maan, kringloop enz. sprake is en dit beeld van Christus was slechts een korte schets uit het grote werk van Jozef Rulof - zal bij een verdere studie een heel vertrouwd iets voor u worden, een terminologie, die met haar schitterende begrippen en ongelofelijke feiten, u net zo zal boeien en geestelijk verrijken, zoals wij het mochten ondervinden, toen wij voor het eerst voor deze Goddelijke waarheden geplaatst werden.
Want het zijn Goddelijke waarheden, geachte lezer, het zijn geen verzinselen of fantasieën maar WAARHEDEN, die door niets en niemand te weerleggen zijn en die zich -- luister goed! -- aan uw innerlijk leven zelf als waarheden gaan openbaren, als u zich ernstig voor dat wonder openstelt!
Geen waarheid, of zij is een wet! Een universele WET, die onherroepelijk in werking komt, zodra de mens de waarheid raakt -- in een waarheid overgaat.

Deze wettelijke reactie is Gods antwoord aan de mens en schenkt hem de wijsheid en het WETEN, waarna hij verlangend heeft uitgezien. Wie dus de waarheid ontmoet, hoeft niet meer te geloven -- zijn leven aan een blind geloof te verkopen -- maar hij weet het dan en wordt zich van haar wettelijkheid bewust.
,,Geloof is een ontkenning van de waarheid'', zegt de wijsgeer Krishnamurti, ,,geloof staat de waarheid in de weg: geloven in God is niet God vinden!''
Er is geen beter antwoord  aan de Kerken dan dit. Het is DE nekslag voor al dat theologische geklets, dat de miljoenen gelovigen niets anders aan te bieden heeft, dan een blind geloof in een Hiernamaals, waarvan zij zelf geen enkele wet kennen.

Wij hebben een boek in handen gekregen, een nogal diklijvig boek van liefs vierhonderd bladzijden, dat zich met het zielenleven van de Christenen bezig houdt en het heeft over de ,,drie perioden van het inwendig leven als inleiding tot het leven des hemels''. De auteur -- een theologische autoriteit -- beschrijft dit werk als een samenvatting van een cursus in ascese en mystiek, gegeven aan de theologische faculteit van het Collegium Angelicum te Rome. U ziet, het is uit een nogal representatieve bron afkomstig en vertegenwoordigt dus het geestelijke gezag van een geloofsbelijdenis, dat rond vijfhonderd miljoen leden telt.
Wij zullen het kort maken. In ,,het Woord vooraf'' zegt de schrijver: ,,Ons onderzoek gaat hier uit naar de normale weg tot de heiligheid of tot die volmaaktheid, waardoor we terstond na de dood de hemel kunnen binnengaan.'' De verdere 400 pagina's zullen wij u besparen. Het boek is vooral bestemd voor diegenen, die zich aan het apostolaat willen wijden, voor religieuzen en theologen ex professor en zal een leek bij het lezen onder de last van zijn nietigheid, verdorvenheid en zondigheid -- ondanks alle bovennatuurlijke vooruitzichten en genaden -- moeten bezwijken.

Natuurlijk kun je al dat geschrijf en geprevel naast je neerleggen en het met Frederik de Grote houden, die eens zei: ,,in Meinem Staat kann jeder auf seine eigene Facon selig werden!''
Maar het wordt toch anders, als je even doordenkt.
Het zijn niet slechts de vijfhonderd miljoen katholieke christenen, die met hel, vagevuur en eeuwige verdoemenis opgevoed worden, waardoor zij ,,terstond na de dood de hemel kunnen binnengaan.'' Het is de algehele kerkelijke christenheid, die haar leden door deze ,,academische onkunde'' over God en Zijn Schepping tot dwazen en geestelijk verwaarloosden maakt. ,,Moet God zo vertegenwoordigd worden? Moet de kerk verder gaan Gods kinderen inzake het leven na de dood te bedriegen? Onzin lanceren als Goddelijke waarheid? Ik zeg u: de kerk wordt in het schemerland -- (één der zeven hellen volgens de kosmologie van Jozef Rulof) -- vervloekt, omdat zij al deze zielen bewust heeft vermoord! De kerk heeft hen doodgeslagen en ongeschikt gemaakt voor onze wereld'', aldus Jozef Rulof.

Er was een schilder die Jonas heette, ,,een groot mens met een kinderziel, een hoofd vol kreuken en een geweten zonder rimpel'', zoals het op zijn ,,bidprentje'' te lezen stond. En hij was een groot kunstenaar. Hij overleed in 1944 nadat hij de laatste tien jaren van zijn leven door vreselijke depressies werd gepijnigd. Zijn toestand werd toen zo ernstig, dat hij in een psychiatrische inrichting moest worden opgenomen.
,,Bij tijd en wijle leed hij onder een ontzettende angstpsychose'', zo herschrijft ,,Vrij Nederland'' van 7 jan. 1956 het geval Henri Jonas, ,, een angst voor het leven en voor het hiernamaals, een angst voor God en voor de duivel. Dan was er nog slechts één redding voor hem om zich uit deze bodemloze wanhoop omhoog te heffen: het gebed van de kunstenaar. Dit bidden deed hij met verf en penseel zodat hij in deze tijd vele malen de lijdende Christus heeft uitgebeeld. In de psychiatrische inrichting te Venray, bestuurd door de Broeders van Liefde (!), heeft de kunstenaar veel gewerkt.

De schilderijen verdwenen echter, de ene na de andere. Men dwong de kunstenaar als arbeidstherapie te werken, onder bedreiging, dat men hem anders verf en penselen voorgoed zou afnemen: men speculeerde op zijn hartstocht als sigarenroker: ,,Wil je roken? Dan moet je eerst wat schilderen.'' Er zijn zeer zeker personen geweest, die, om in het bezit te komen van een schilderij, ernstig misbruik hebben gemaakt van de geestestoestand, waarin de kunstenaar verkeerde.'' -- Over Broeders van Liefde gesproken!
Angst voor God en de duivel! Angst voor het Hiernamaals! Angst! Angst! Angst. En tenslotte de bezetenheid! nietwaar, zuster Jozefa Menendez? Jij mijn Bruid -- Ik je Bruidegom? Wij hebben u niet vergeten! Uw menselijk drama is ook het onze en zullen wij voor vechten -- tot wij ook daar zijn, waar gij nu eindelijk de vrede hebt gevonden en de ware ,,Bruidegom'' mocht aanschouwen.

Maar uw smeekbede en dat van miljoenen zielen in het Hiernamaals, zal ons niet vergeefs geraakt hebben! Broeder Jonas hoort ook bij die slachtoffers, bij die sensitieve kinderzielen, die zo gemakkelijk een prooi werden van deze ongezonde en onware mystiek en Godsbeschouwing der kerken.
Wij zeggen u, GOD is geen persoon! Deze gedachte is menselijk onbewust. God verdoemt niet en de duivel bestaat slechts bij gratie van uw theoloog. Een geloofsbelijdenis, die steunt op de vrees voor Onze Lieve Heer, deugt niet!
Een geloofsbelijdenis, die de mensen tot dwazen en geestelijke zwakkelingen maakt, heeft met God en Christus niets uit te staan!
Een geloofsbelijdenis, die ondanks zijn miljoenen volgelingen, deze wereld geen vrede, geen harmonie, geen eenheid kan schenken, bewijst daarmee slechts, dat het in geen enkel opzicht de WAARHEID -- of de Kerk van Christus vertegenwoordigt!

Een idee of overtuiging heeft slechts waarde, als zij tenminste een deel van de universele waarheid uitmaakt. Zij vertegenwoordigt dan een Wet, is dus ruimtelijk bezield en trekt de mensen op in een hogere bewustwording. Je wordt er niet gek van, maar geestelijk gezond en vastberaden.
De Wereld staat aan een kruisweg, schreven wij. De Eeuw van Christus eist van het mensdom een beslissing te nemen. Dit geldt ook -- en vooral voor de kerken.
,,De Eeuw van Christus is ook voor de kerk begonnen, zegt Jozef Rulof en zij zal de kerk het Goddelijk halt toeroepen!''
GOD IS GEEN PERSOON, neen! Het zou Zijn Altegenwoordigheid weer tot een mysterie maken en wij wensen nu eenmaal geen mysteriën, inplaats van waarheden te aanvaarden. Wij zijn geen Jehova mensen en wij zijn ook geen spiritisten, geachte lezer, maar WIJ ZIJN REALISTEN! Wij zijn door JOZEF RULOF in de REALITEITEN -- en niet in de mysteriën -- van het HIERNAMAALS ingewijd -- ja, ingewijd! En dit is dan het verschil, waarde theoloog.
B. van Baden.

          CHRISTUS LEEFT IN ONS EN IN U, INDIEN GIJ HEM ZOALS HIJ IS,
                                                     AANVAARDEN KUNT!
Toen JOZEF RULOF zijn eerste openbare lezing hield -- en dit gebeurde op 25 juli 1945 in den Haag -- was daarmee ook het ogenblik gekomen, waarop hij, bij monde van zijn astrale leider en spreker meester Alcar, ,,De Eeuw van Christus'' mocht openen, een gebeuren, dat eens e menselijke geschiedenis zal ingaan als één der voornaamste ogenblikken die de geestelijke evolutie van de volkeren der aarde kende.
Voor de volgelingen van Jozef Rulof werd dit historisch feit een alles beslissende factor voor hun leven. Want wie de geestelijke betekenis van Jozef Rulof's leven en werk kon beseffen, wie zijn wonderbaarlijke openbaringen kon aanvaarden, openbaringen, die door hem -- met behulp van zijn meesters van Gene Zijde -- aan de aardse mens werden geschonken, wie er voor open stond en dat waarlijk unieke gebeuren mocht beleven, dat zich in alle stilte gedurende een dertigtal jaren hier ter lande voltrok, -- voor die werd letterlijk een nieuwe aarde en een nieuwe hemel geboren en hij ging met ontzag en blijdschap in deze heiligheid over.

Jazeker, heiligheid! Want als er ooit een geestelijke boodschap aansprak kon en mocht maken op deze verheven omschrijving, dan was dit zeker met de leer, de ,,kosmologie'' van Jozef Rulof het geval. Voor een buitenstaander mag dit alles rijkelijk aanmatigend klinken en als deze bovendien een kerk vertegenwoordigt, zijn wij voor hem slechts weer een nieuw sekte of een tijdverschijnsel, dat uit de veelgeciteerde ,,onkerkelijkheid'' is voortgekomen. Meer niet.
Dat denken is wel begrijpelijk. Er dagen tegenwoordig zo veel nieuwe profeten op, vooral op het religieuze plan, dat een sceptische en voorzichtige houding tegenover deze geestelijke paddenstoelen slechts toe te juichen is. Helaas is het de altijd nog zoekende of geslagen mens, die desondanks het eerst het slachtoffer wordt van de meest lugubere figuren, die zelf voor Christus gaan spelen en hun aanbidders de onsterfelijkheid beloven, een waanzin, die door honderden, of liefst duizenden -- als die man de kans krijgt -- wordt aanvaardt! En op het occulte of spiritistische terrein -- of juister slagveld, is het net zo, of nog erger, want de slachtoffers gaan hierbij in de honderdduizenden. En denken wij bijvoorbeeld aan Amerika, dan worden het miljoenen die hun dagelijkse tol aan deze charlatans en bedriegers betalen, ondanks alle waarschuwingen. Het was juist JOZEF RULOF die deze misdadige praktijken in zijn scherp gesteld boek ,,Geestelijke Gaven'' uitvoerig behandelt, ontmaskerd en geestelijk wetenschappelijk toegelicht heeft. een werk notabene, dat de paranormale onderzoekers een hoop overbodig werk kon besparen, als zij zich de moeite zouden getroosten om bij deze ,,ingewijde'' college te willen nemen. Maar Jozef Rulof was geen professor en gaat het college dus voorlopig niet door.

Op deze eerste lezing in Den Haag zegt meester Alcar door ,,Jeus'' of Jozef Rulof: ,,Ik spreek tot uw intellectualiteit, tot uw faculteiten, waarvan ik de wetten ken. Ik verbind met de ,,Universiteit van Christus''. Uw geleerden mogen tot ons komen en wij zullen hen overtuigen, uw psycholoog en psychiater, dominee en uw kerk kunnen nu Goddelijke colleges ontvangen. Zegt het u niets? Magere Hein bestaat niet, er is geen dood! Wat gij doodgaan noemt, is het verdergaan in de geest en betekent evolutie!
Wat de hemelen u hebben te schenken grenst aan het ongelovige, maar dat zullen wij u thans bewijzen! Wij verbinden u met uw eigen verleden, mijn zusters en broeders, door ons instrument zult ge deze bewijzen ontvangen en beleven, want dit woord is Goddelijk bewust! Christus leeft in ons en in u, indien gij Hem zoals Hij is, aanvaarden kunt!
U voelt wel, geachte lezer, dat deze lezing -- en de honderden anderen, die daarop volgden -- geen toespraak of preek werd, zoals e deze in de kerken of bij religieuze samenkomsten beluisteren kunt en het werd ook geen occult gewauwel in de ruimte, met kreunen en ogen verdraaien, -- de boodschap kwam als een bliksemslag uit heldere hemel en was raak: ,,Het woord dat tot u komt, is niet van uw wereld!'' Aldus opende meester Alcar ,,De Eeuw van Christus''.

Een uitdaging? Inderdaad - ook een uitdaging! Een uitdaging aan het materialistisch denken en voelen van de mens, een uitdaging aan het Bijbelzieke bewustzijn van duizenden, van kerken en instellingen, een uitdaging aan de zelfverzekerdheid der academici en de intellectuele hoogmoed en niet in de laatste plaats, een uitdaging aan al diegenen, die menen, de occulte vraagstukken te kunnen bezoedelen door hun ongure praktijken of twijfelachtige profeetschappen.
Dat gebeuren in Den Haag was het machtigste wonder sedert tweeduizend jaar! Het was een Goddelijke manifestatie van een ongekende schoonheid en grootse bewijskracht, het was met één woord -- om met en gangbare terminus te spreken -- een kosmisch festival van de geest, waar ieder woord door een hemelse jury werd gewogen en op zijn volmaaktheid werd getoetst.

De Eeuw van Christus -- de Universiteit van Christus! Geachte lezer, wie het van zo hoog haalt, of zo hoog grijpt, moet het ook kunnen bewijzen of tonen, dat hij deze geestelijke ruimte, deze sacrale wetenschap en diepte bezit, want anders wordt zijn betoog een afschuwelijke kermistent en de wereld heeft daarvan al genoeg te verwerken. Maar, wij hebben deze bewijzen gekregen en kunnen beleven en het was meer, dan wij mochten verwachten. Jozef Rulof was een fenomeen, schreven wij reeds eerder, of preciezer gezegd, hij was een mens die op zijn volle ,,kosmische'' kracht kon werken, een toestand, waarover slechts een ingewijde kan beschikken. Bovendien bezat hij de ,,grote vleugelen'', dat zeggen wil, dat hij met behulp van zijn astrale helpers zijn stoffelijk lichaam kon verlaten en in het rijk der sferen kon vertoeven, een gebeuren, dat hij in een twintigtal boeken nauwkeurig omschreven heeft.

Wij zijn er ons wel van bewust, dat deze voorstelling van zaken voor velen volstrekt onaanvaardbaar is, maar wij weten ook, dat het van hun kant geen onwil is als zij ons niet kunnen of willen volgen. Het zijn dikwijls de hartstochtlelijkste zoekers, mensen met een eerlijk verlangen naar waarheid, naar een begrijpen kunnen van alles, die het felste tegen al het bovenzinnelijke denken ingaan en blijkbaar voor geen enkel andere redenering vatbaar zijn, dan die der stoffelijke, zintuiglijke waarnemingen. En toch staan deze mensen -- wij spreken nu van de ,,zoekers'' en niet van diegenen die zonder te willen of kunnen denken, in een dogma vastgeroest zijn, -- toch staan deze mensen op de drempel, op de drempel die naar die Universiteit leidt, die hun in de toekomst alles zal kunnen schenken waarnaar zij zo verlangend hebben uitgezien, waarheid, wijsheid en liefde!

Wij bedoelen dus de ,,Universiteit van Christus''.
Ook weer zo'n hoog woord, zal de één of ander misprijzend denken. Kan het niet eenvoudiger? Inderdaad, als WIJ een universiteit zouden willen stichten of oprichten, zouden wij binnen onze aardse grenzen moeten blijven, ook in de naamgeving, want anders ging het gebouw zweven en maakten wij ons en anderen belachelijk. Maar omdat WIJ niet de ,,uitvinders'' van deze Universiteit zijn en omdat CHRISTUS de ,,rector magnificus'' van deze Universiteit is, moet u het maar aanvaarden, of ons voor gek verklaren. Maar één ding is zeker, de wereld zal niet in stat zijn, ons één van haar universiteiten te kunnen aanwijzen die het tegen de Universiteit van Christus kan opnemen. Niet één! En het is te bewijzen, heel eenvoudig soms, als men de bewijzen tenminste wenst! Jozef Rulof heeft deze Universiteit mogen introduceren en hij heeft voor dit doel voldoende materiaal achtergelaten om voor de eerstvolgende eeuwen haar colleges te verzekeren. Met ruim achthonderd lezingen over zijn ,,kosmologie'', waarvan een gedeelte op de Wirerecorder werd opgenomen, met een twintigtal boeken over het gelijke onderwerp en een paar honderd metafysische schilderijen, legde hij de fundamenten voor een ,,Geestelijke Wetenschap'', die geen enkel geestelijk vraagstuk meer onbeantwoord laat. En dat wil toch veel zeggen!

Bewijzen?
Gaat u dan kennis van zijn werk nemen als u deze wenst! Geen mens wordt er iets geschonken, zonder dat hij er moeite voor doet en vooral niet op een terrein, waar van de zoeker eerst alles -- maar ook alles word geëist aan overgave en innerlijke zuiverheid, eer hij voor de ,,bewijzen'' geplaatst wordt!
Veronderstel, geachte lezer, dat wij inderdaad gelijk hebben, dat het inderdaad de Universiteit van Christus is, waarover wij schrijven en waarvoor Jozef Rulof zijn prachtige taak heeft vervuld, veronderstel dat wij gelijk hebben, denkt u dan heus, dat men deze Universiteit zo maar in zijn oude kleren kan betreden, zoals u naar uw aardse geleerdheden loopt die zelf al onder een laag stof zitten? Denkt u, dat men voor een Universiteit die de ruimte, die Christus vertegenwoordigt, minder moeite hoeft te doen om daarin een graad te bereiken, dan voor uw aardse instellingen? Geen mens, die zich op deze waarheid instelt en haar heiligheid aanvaardt, zal op deze dwaze gedachte komen. ,,U betreedt bij ons heilige bodems'', zegt meester Alcar en deze Hemeling moet het heus weten. ,,Christus leeft in ons en in u'', zegt hij verder maar vervolgt dan: ,,Indien gij Hem zoals Hij is, aanvaarden kunt!?''

U ziet dus, waarde lezer, de meester draait niet om de zaken heen, hij -- en met hem de hele Ruimte -- weet, waar de fout zit, de bron van alle menselijke ellende en onwetendheid en hij begint zijn college met op deze fout te wijzen en haar te herstellen. ,,Indien gij Hem, zoals Hij is, aanvaarden kunt!''
Wie is Christus dan? Hebben de kerken ongelijk als zij in Hem de Zoon van God zien? Dus in wezen God zelf?
Nee, zegt de meester, Christus is niet GOD. Hij is -- als u zich hieronder iets voorstellen kunt -- de Eerstgeboren in de Goddelijke Ruimte! Op de Maan is Hij als mens geboren. Hij begon daar als elk ander door God geschapen wezen, Zijn ,,Kringloop''. Hij maakte alle stadia's van het leven door, leerde de bestaande stoffelijke en astrale wetten kennen, bouwde aan de sferen van licht, bereikte de ene kosmische graad na de andere en trad eindelijk het AL binnen, waardoor Hij zeggen kon: ,,Ik en Mijn Vader zijn één!'' 

Ik vraag nu aan u, gaat de meester verder, wie was de eerste meester in de ruimte? Voor mij is het een genade het u te mogen zeggen: CHRISTUS. HIJ was en is de eerste Meester in de ruimte. Hij is het, die de mens als u en wij, Zijn volgelingen, in de schepping en wonderwerelden Gods voerde. Heeft u ooit gedacht, dat Christus dezelfde weg heeft moeten afleggen, die u bezig bent af te leggen? Zowaar er een God is, zo waar was Christus mens! Nu is Hij het hoogste wezen in Gods Ruimte, het directe contact tussen u en uw hemelse Vader. Zegt het u niets? Ons zegt het, dat GOD geen onrechtvaardigheid duldt. God is liefde! God kan geen onderscheid maken, niet voor één Zijner kinderen. Voor allen schiep Hij dezelfde Evolutie!
Uw bijbel leert het anders.
Ook over dit Boek zal Gene Zijde haar licht laten vallen.
Dit is de wil van Christus en de meesters uit het leven na de dood! Aldus leert het de ,,Universiteit van Christus''!
Er zullen bij u duizenden vragen oprijzen en dat is begrijpelijk. De kerk, het geloof, hebben het beeld van Christus verminkt, zij hebben het wonderbaarlijke in Hem niet begrepen, zij hebben Hem -- zegt de meester -- voor ons onbereikbaar gemakt. Hoe anders zien wij Hem aan Gene Zijde?

Volgens de kerken heeft Christus, op Golgotha hangend aan het kruis, geklaagd dat God Hem verlaten had. Maar de woorden die Christus daar sprak, waren anders, groter en dieper en onomvatbaar voor de stoffelijke mens. In de hof van Gethsemané zou Christus God gesmeekt hebben, zeggen e kerken, de lijdenskelk aan Hem te laten voorbijgaan. Christus dacht te zullen bezwijken? Christus toont zich zwak? Christus, de Goddelijke Bewuste?! Wat zou er van dit bewustzijn overblijven, als dit waarheden zijn? -- Ik herhaal nog eens zegt de meester, de wetten van God heeft Christus als mens en als Messias moeten aanvaarden! En een astrale geboorte bestaat niet! Niet één ziel kan buiten de stoffelijke wetten om een nieuw lichaam ontvangen! Hiervoor zijn man en vrouw nodig en daartoe dienden Jozef en Maria. Christus is geboren gelijk zijn zusters en broeders in niets beleefde hij andere wetten!*)

Christus leeft ook in u, indien gij Hem zoals Hij is, aanvaarden kunt! Een wassenbeeld, dat bovendien nog zó onbereikbaar werd gemaakt, dat het niet eens meer te zien is, dat kan toch slechts door verbeelding in een mens of in een kerk leven en bovendien -- als er werkelijk warmte in de mens is, gaat het was smelten en weglopen en staan de kerken straks leeg. Wie dan dat wassenbeeld toch in zich draagt, mist -- volgens de geestelijke fysica -- de warmte, de warmte, die de vonk Gods doet uitstralen als er geestelijke werking in de mens is. Christus als mens bezien en aanvaard is een levende gedachte en dan wordt Zijn Goddelijkheid inderdaad tot een REALITEIT, tot een bezielend en stuwend voorbeeld, dat, als het in de mens gaat leven -- (omdat hij Hem aanvaard zoals Hij is) -- de mens in Zijn Waarheid en
Werkelijkheid optrekt.
De Universiteit van Christus leert u Christus zien zoals Hij is. Zij leert u GOD zien zoals Hij is en zij stelt u in staat, Zijn schepping te kunnen begrijpen en lief te hebben. Het ,,Gij zult niet doden'' wordt dan WET voor u, want al het leven -- zo wordt het u nu geleerd -- is uit het Goddelijk Protoplasma voortgekomen, is dus Goddelijk bezield door één Vader en één Moeder: GOD!
Dus -- broeders en zuster, tot zover.
*)Jozef Rulof: De Volkeren der Aarde door Gene Zijde bezien.
B. van Baden.

                                               HET BOEK DES LEVENS!
Het "Boek des Levens" werd geschreven door de hoogste Meester aan Gene Zijde, door Christus zelf kwam het tot stand. Het behoort tot Zijn Eeuw. Het is voor elkeen op Aarde. Daarin staat beschreven, hoe die Eeuw gaat worden. Het Boek luidt de nieuwe tijd in, het verteld hoe de wereld na de strijd zal zijn, dan, als de opbouwen aanvang heeft genomen.
In dit Heilige Boek, dat tot uw leven behoort en tot uw innerlijke spreekt, staat:
"De Volken der Aarde moeten tot eenheid komen. Zij zullen zich met elkaar verbinden. In Mijn Naam moeten de volkeren voortleven en aan stoffelijke een geestelijke opbouw beginnen. Wie nu het verkeerde zoekt, wordt uitgesloten.

Wie Mijn Naam niet liefheeft, sluit zichzelf voor het Koninkrijk Gods af. Wie na al de beleefde ellende niet kan liefhebben, is in opstand tegen de wetten van Mijn Vader en zal ontvangen waar hij blijkens zijn houding om vraagt.
Nu neemt Mijn Eeuw een aanvang. Ik leef opnieuw op Aarde. Voor de mensheid ben ik gestorven, doch ik ga met Israël (hiermede wordt bedoeld het volk van goeden wille) Mijn Eigen Eeuw binnen. Wie Mij volgt, treedt tijdens het aardse leven het "Koninkrijk Gods" binnen. God zegent al Zijn Kinderen. Maar wie nog twijfelt aan de wetten van God, zal de gevolgen daarvan moeten aanvaarden.

De Volken der Aarde zullen tot eenheid komen en zijn als één gezin in Mijn Naam. Dan kunnen Mijn Kinderen het geluk op Aarde beleven en zullen alle volken der Aarde leven voor Mij, doordat zij Mij volgen. In Mijn Naam zullen zij besluiten nemen, eerst dan zal Ik hen zegenen. In de harten van Mijn Kinderen leeft liefde. De staatslieden van Israël gaf Ik ,Mijn Leven, voor het geluk van al het leven van God kwam Ik op Aarde. Door deze evolutie zullen de volken der Aarde het "Koninkrijk Gods" hebben gevestigd.
 De Volken zullen gelijke rechten bezitten, want in Mijn Eeuw zal niet één ziel worden uitgestoten. Ik wil dat één voor allen en allen voor één werken en dienen en elkaar zullen liefhebben.

Opnieuw zal het Huis Israël gevestigd worden. Van dit gebouw uit begint de stoffelijke en geestelijke opbouw. Dan ziet het kind van God de "Verenigde Volken der Aarde". In het midden der aarde zal dat gebouw een plaats vinden. Voor alle volken zullen de deuren opengaan, want op Golgotha heeft Christus dit mogelijk gemaakt. Gods Zoon heeft voor deze bewustwording geleden en is er voor gestorven. Dat is de Tempel van Israël voor de volken der Aarde en hij zal nu reine liefde uitstralen. Het machtige gebouw zal door alle volken vertegenwoordigt worden. God leeft in deze Tempel. Dat hebben de volken zich mogen eigen maken, door al de geleden ellende is dit bereikt, de schulden van het verleden zijn goed gemaakt. Het gebouw straalt deze wederopstanding uit. Er zal Vrede en Rust komen op Aarde en in de Mensen een welbehagen. Mijn Leven moet men aanvaarden!
 
Alle goederen der Aarde zullen nu verdeeld worden, want de staat neemt alles in eigen handen! De enkeling heeft zijn eigen bezit niet begrepen.
De Moeder zorgt voor het behoud van het evenwicht tussen leven en dood, zij is het, die Mijn wetten moet opvolgen, door haar is dat mogelijk.
Deze eeuw is voor de Moeder. Het is het moederschap, dat het heiligste is voor de Aarde. Door het moederschap is de stoornis, door de oorlog ontstaan, te herstellen. Het is het heiligste geschenk van God aan Zijn kinderen.
Het bloed zal van iedere besmetting gezuiverd worden. Wee hen, die denken kinderen te verwekken op dierlijke afstemming, naar de ziekte van het eigen kleed.

 De gezonden zullen voor de zieken werken en hen dienen en indien nodig het eigen leven inzetten.
 In Mijn Eeuw zullen er geen ziekten meer zijn, het geluk van Mijn kinderen is dan verzekerd. Alle ziekten zullen oplossen, alle ziekten zullen in Mijn Eeuw overwonnen worden, de middelen daarvoor hebben de Meesters reeds ontvangen. Al de kinderen van God zullen op deze Aarde Mijn gelukzaligheid genieten. Ik ben daarvoor gestorven. Mijn Vader zond Mij er voor naar de Aarde.
Ga beginnen met de stoffelijke en geestelijke opbouw. Heb nu alles lief wat leeft, eerst dan gaan de sferen van licht voor u open. Gij kunt dan uw "Koninkrijk Gods" betreden. Gij zult met elkaar de wetten van God beleven en niets meer afbreken, gij zult alleen opbouwen! Gij zult hierdoor tot God terugkeren. Golgotha wacht op u en de uwen!" Dit is een Fragment uit het boek "De Volkeren der Aarde door Gene Zijde bezien" door:
Jozef Rulof.

                                              WIE WAT EN WAAR IS GOD?
Wij wanen ons als de God van de materie met ons ego en verstand. Maar we zijn God in de Kern van onze Essentie en dat beseffen we niet. We draaien alsmaar om de hete brij heen, om maar niet aan onze Kern te hoeven raken.
Jezus was de Mens die ons liet zien dat wij Goddelijk zijn. Hij zei o.a. “Goden zijt gij”- en -“ ik heb grote dingen aan u gedaan, maar er zijn er onder u die nog grotere daden verrichten.”- en - “het Koninkrijk der Hemelen is binnenin u.”- en -“ als gij niet wordt als kinderen, zult gij het Rijk der Hemelen niet binnengaan.”
Dus, wat wij in ons hebben, moeten wij ook tevoorschijn halen, we moeten er ruimte voor maken, het toelaten, daar hebben we onze Wil voor nodig, want ons verstand met ons Ego zit altijd in de weg.

Die eist de voorrang en dan blijft onze Goddelijke Kern sluimeren, omdat de tijd voor ons nog niet rijp is.
Helaas gebeurt dat pas als we lijden en ellende ervaren, omdat we ons dan afvragen waarom, waarom ik?  Hoe kom ik er vanaf en wat voor zin heeft het? - wat voor zin heeft het leven ? - waar kom ik vandaan en waar moet ik naar toe?
Onze Goddelijke Kern blijft altijd trekken, dat is de drang naar Geluk die ons drijft, we zoeken het alleen heel lang in de verkeerde richting in genot en vertier.
Zoals b.v. iemand midden op zee die geen land meer ziet en niet weet welke kant op te gaan, totdat een bootje langs komt en de richting aangeeft vanwaar hij van land vertrok. Dit is de rol geweest van Jezus 2000 jaar geleden en nog steeds begrijpen wij dit niet.

Jezus kwam, om ons de Liefde te leren, om ons wakker te schudden voor de Liefde, want God  is Liefde, Leven en Licht. Door bewust te worden van de Essentie van ons leven en er naar te leven in Liefde, komt het doel van ons leven in zicht, Goddelijke mensen te worden als Jezus.
Maria Staring.

                                         DE MEESTER AAN GENE ZIJDE!
In het Oude Testament wordt u een God beschreven, die haat kent, oorlog voert, zijn schepselen mismaakt, verguist, bezoedelt en verdelgt.
Kan dat, vragen velen? Is het mogelijk, dat een God, die, naar het woord van Christus, een Vader van Liefde heet, Zijn kinderen laat afslachten?
Maar terwijl zij deze wraakzuchtige God niet langer kunnen aanvaarden, prediken de kerken, dat de Heilige Schrift wet is en zij dwingen hun volgelingen volstrekt in de wrede heerser van het Oude Testament te geloven.
Wie heeft nu gelijk?
Is God werkelijk zoals de bijbelse schrijvers Hem schilderen? Was HIJ het inderdaad? Was Hij het, die deze volken ten oorlog voerde, hen strafte en dood en verderf onder hen bracht? Of hebben zij het aan het rechte eind, die het onbestaanbaar achten, dat een God van Liefde zo grillig, wreed en wraakzuchtig handelt?

Wij, die in het leven na de dood, in de werkelijkheid er dingen hebben kunnen schouwen, zullen u ook in dit opzicht de waarheid geven. Bereid u op machtige openbaringen voor.
Zo verstrekkend is hetgeen ik u geleidelijk aan zal mededelen, dat u geestelijk ingesteld moet zijn om mijn verklaringen te kunnen bevatten en aanvaarden.
 Zij, die aan de bijbel in zijn huidige vorm en naar letter vasthouden, zittend in hun armzalige dogma's, zullen wel niet in mijn openbaringen willen geloven. Ze zullen het ook niet kunnen. Ze behoren nog tot de stoffelijke gevoelsgraad en zijn daardoor niet in staat geestelijk te denken. Of getuigt het soms van een hoger bewustzijn, dat zij de wreedaardige God van het Oude Testament nog kunnen rijmen met de Vader van Liefde voor Wien Christus gestorven is en waarover hij sprak?!
 Door u over de ware verhoudingen in het Oude Testament in te lichten, maak ik u bekend met het ontzaglijke plan, dat de hoogste meester in de astrale wereld al voor zich zag, toen Hij en de zijnen aan het einde waren van hun eerste kosmische reis.

Deze meester liet zijn blik over de aardse mens gaan, schouwde diens staat en begreep, dat deze mens door hem en de zijnen geholpen moest worden, of hij zou over miljoenen jaren nog in dezelfde bedroevende omstandigheden leven, zonder enig begrip van de machtige, geestelijke wonderen, welke hem omringden.
Deze meester en de zijnen -- , wat hadden ze zelf niet moeten kreunen om aan licht, aan warmte en bewustzijn te winnen? Daarom was hun verlangen zo groot de mensheid te helpen, voor te gaan op het zo moeilijke pad naar geestelijke bewustwording. Gedurende hun eigen evolutie groeide dat verlangen nog, ze zagen in, dat ze alles van zichzelf moesten inzetten om de stoffelijke mens weg te leiden van 't kwaad, dat hij in zijn lage levensgraad van voelen en denken makkelijk bedreef. Als ze de mens betere gedachten konden bijbrengen, hem er toe konden krijgen zijn hartstochten en driften te beteugelen, zou ook het leven op Aarde niet langer ellendig en verschrikkelijk zijn.

Maar hoe moesten zij de mensheid overtuigen van de wet, welke strengheid zij aan hun zijde hadden moeten aanvaarden? Deze wet, die zei, dat alleen de mens, die liefde bezat en tot dienen bereid was, blijvend licht en warmte en geluk zou kunnen genieten. Hoe moesten zij de stoffelijke mens deze waarheid leren?
Nogmaals peilden zij de mensheid, de astrale meesters en toen rees in hen een gigantisch plan.
Ze zagen, dat op Aarde temidden van het kwaad al een aantal mensen leefden, die open stonden voor het hogere leven. Deze zielen wilden ze nu verzamelen, hen tot een vaste kern samensmeden, tot die door krachtige leiders aangevoerd en met astrale hulp eindelijk zo sterk en machtig geworden zou zijn, dat ze het kwaadwillige deel van de mensheid, dat de geestelijke opbouw van de wereld in de weg stond, haar wil kon opleggen. O, ze wisten heel goed, dat de mensheid bij de uitvoering van dit ontzagwekkende plan door oceanen van leed zou moeten waden, immers, oorlog na oorlog zou nodig zijn, om de goede kern aan de macht te helpen, die dienen moest om de kwaadwilligen te overheersen.

Maar zonder bewuste leiding er van zouden de lage hartstochten, welke in de mens woedden, hem nog verschrikkelijker en vreselijker ellende bezorgen en deze ellende zou onnoemelijk veel langer geweest zijn!
Geleid door hun verlangen de mens geestelijk zo hoog op te voeren, dat hij van zijn leven op Aarde een Hemel zou maken, grepen de meesters van Gene Zijde in zijn bestaan in en namen 't in hun sterke en bewuste handen.
Wie, vraag ik u nu, sprak er tot de aardsvaders, wie sprak er tot Noach, tot Abraham, tot Isaäk en Jacob, tot Mozes? Was het God? Nee, lezers, het waren -- en u zult het al wel begrepen hebben -- de meesters van Gene Zijde!
ZIJ spraken tot de mannen, die zij tot leiders hadden aangewezen van de stam Israël, de stam, die, groot en sterk geworden, het later zou moeten opnemen tegen de kwade elementen onder de mensheid.

                                           WAT IS DE STAM ISRAËL?
Het is het Huis, waartoe EEN IEDER behoort, die gelooft in een God en lief heeft alles wat leeft. Tegen dit Huis zullen de heidenen zich te pletter lopen en door dit Huis zullen ze de waarheid leren kennen omtrent God en Zijn heilige wetten, door dit Huis zullen ze zich de liefde eigen maken.
Geen voet kunt ge op Aarde verzetten, of gij wandelt op de weg, waar het bloed van Israëls kinderen bevloeid heeft. De kinderen van dit Huis gaven hun bloed voor het ontwaken van de mensheid, -- voor de geestelijke eenheid onder de volken der Aarde.
God heeft hieraan geen deel gehad, het was de mens zelf die hier handelend moest optreden -- waardoor hij tevens zijn bewustzijn kon tonen. Het waren de meesters van Gene Zijde, die het kind uit het Huis Israël voorgingen, het leidden, inspireerden en bezielden. Van al deze machtige, bovennatuurlijke gebeurtenissen wisten de bijbelschrijvers, zoals gezegd, niets af.

Het ligt niet in mijn bedoeling op deze wijze het gehele Oude Testament te volgen. Mij is opgedragen u een beeld te geven van de evolutie der mensheid. U kunt nu zelf aan de hand van deze nieuwe gegevens de bijbel herlezen en vaststellen dat hij er door aan realiteit wint!
In de eerste plaats leert u God anders zien. Hij is niet die God van wraak en verdoemenis, voor Wie miljoenen gelovige mensen rillen en beven, maar Hij is een Vader van Liefde. God is evenmin een persoon, GOD IS LEVEN! Al het leven in de ruimte, het is God! God is natuur, God is planeet, God is elementaire kracht, God is wet, 
                                                  GOD IS ALLES!
Het zijn de meesters van Gene Zijde, die gesteund door hun kosmisch bewustzijn, door hun kennis van de astrale wetten, door hun liefde, het aardse gebeuren in handen hebben genomen. Zij spraken tot Abraham, Jacob, tot Mozes, zij brachten de goedwillende elementen onder de mensheid bijeen en voerden hun kracht naar buiten op. Ze maakten daarbij gebruik van de nog op geweld en vernietiging gestemde eigenschappen der mensen, maar leiden die in de goede richting en maakten haar ondergeschikt aan hun vérstrekkende plannen.

Veel van wat deze nog onbeholpen en onbewuste instrumenten bedreven, is dus niet terug te voeren op de meesters. De kinderen van het Huis Israël waren vaak nog wreed en bloeddorstig er stak in hen echter een goede kern en door deze stonden ze open voor hogere geestelijke doeleinden. Met dit materiaal moesten toen de meesters werken. 
                            MOZES WEDERGEBOORTE OP AARDE!
Mozes is vanuit de wereld van het onbewuste naar de Aarde aangetrokken. Hij groeit op, er komt meer en meer bewustzijn in hem. In hem leeft God. Mozes weet dit. Hij krijgt visioenen, God spreekt tot hem in de slaap. Mozes droomt van een Oppermacht, die hem leiden zal en naar een grootse taak voeren. Hij ziet de chaos, waarin de mensen leven, hun haat, hartstocht en geweld. Liefde kennen ze niet, voor het geestelijk leven staat bijna niemand open. Afschuwelijk is hun hardheid jegens de evennaaste, onmetelijke rijkdom leeft er naast grenzeloze armoede en Mozes huivert van de ellende, die de wereld hem toont.

In deze duisternis, in deze vreselijke hel, begint Mozes zijn taak. Hij, nieteling die hij is, moet deze wereld en deze mensen gaan veranderen.
Ik ga hier niet een uitvoerige beschrijving van zijn leven geven, maar ik volg alleen dat, wat ook betekenis heeft voor de huidige mensheid.
God wil, dat Mozes van zijn volgelingen strijders maakt. Hij moet in staat zijn tegen de heidenen oorlog te voeren, want het zal niet lang meer duren, of men valt hem en zijn kleine kudde aan. Hij moet dan weerstand kunnen bieden, wil hij niet met de zijnen uitgeroeid worden.
De meesters van Gene Zijde hebben goed gezien, de heidenen zoeken de stam van Mozes om te vernietigen, zij dulden haar niet.
Mozes strijdt zijn eerste strijd! Deze is kort, maar er vloeit bloed en veel van Mozes volgelingen worden omgebracht. En toch is deze korte strijd van Mozes van ontzaglijke betekenis voor de ganse mensheid. Hij is het eerste gevecht tegen de heidenen, duizenden zullen er nog volgen en ze zullen duren tot in uw eigen tijd, lezer, nu voor de laatste maal slag geleverd wordt, een slag, die de kinderen van Israël blijvend over de heidenen zal doen zegevieren!

De meesters aan deze zijde zien Mozes kudde groeien. Rust krijgt de stam niet, van links en rechts wordt hij aangevallen, uiteengeslagen, maar vernietigd wordt hij nimmer. De meesters waken! Ze leiden Mozes en de zijnen door alle gevaren heen, zij zien vooruit en kunnen het leven op Aarde in alles volgen, geheimen bestaan er niet voor hen. Zij dalen af in de heidense aanvoerders, ze zijn de onzichtbare toeschouwers bij hun handelingen en weten erdoor wat zij in hun schild voeren, Zij waarschuwen Mozes en zo is deze hen telkens een stap voor.
Waarlijk, Mozes is een profeet, één, die met God spreekt en wonderen doet in Zijn Heilige Naam. Mozes krijgt de nodige bevelen niet alleen tijdens zijn slaap, maar ook overdag bij vol bewustzijn. Op verschillende wijze kan Gene Zijde hem bereiken. De intuïtie, die in hem is, maakt hem tot een meester. Hij is volkomen voor zijn taak gereed. Hij leeft in twee werelden tegelijk, doch het is de astrale wereld die overheerst.

In zich voelt hij het eigenlijke weten. Hij kent de wereld die achter de dood ligt, diep in hem ligt en leeft die kennis. Maar zij komt niet naar boven, zijn astrale kennis maakt nog deel uit van zijn onderbewustzijn.
Mozes inspireert zijn volgelingen hij onderricht hen in de rustposen, die zijn vele vijanden hem laten en geeft hun geestelijk weten. Hij schenkt hun een geloof. Toch zijn ze niet zo gereed als hun grote leider. Wat God van hen allen vraagt, is voorzeker niet gemakkelijk. Hij eist alles van hen. En temidden van de vreselijke ellende, die ze vaak moeten doormaken, klagen en jammeren ze en schijnen alles, wat Mozes hun aan geestelijke wijsheid bijbracht, vergeten te zijn. Desondanks vordert Mozes bij de uitvoering van zijn grootste opgave.

Steeds meer mensen sluiten zich bij hem aan. Zijn wonderen nemen hun twijfel weg, het geloof ontwaakt in hen. Bij verscheidene openbaren zich geestelijke gaven, zij worden helderziend en ontvangen visioenen. Deze zieners en zieneressen vormen een steun voor Mozes in zijn zware strijd. De meester werken niet alleen aan dit volk om het groot en sterk te maken en het verder te brengen op de geestelijke weg, zij geven het ook uitvindingen, voeren de kunst op. Miljoenen zielen van Gene Zijde werken in de sfeer der Aarde en dienen het stoffelijk leven, gedachtig aan het doel van de meesters, steeds meer mensen tot Israël op te trekken, opdat de heidense volken eens in de minderheid zullen geraken en door gebrek aan macht hun op kwaad en vernietiging gerichte plannen wel moeten opgeven.

Mozes weet al, dat hij vecht voor de grondvesting van het Koninkrijk Gods op Aarde. Deze wetenschap doet hem zo fanatiek verder strijden. Hij weet, dat hij God en de mensen dient. 
Er vloeit veel bloed! Om te bestaan en te kunnen prediken moet het ene gevecht na het andere worden geleverd. -- Mozes kinderen doden en worden gedood. Velen geven hun leven voor de heilige zaak. Zullen zij in het hiernamaals een Hemel binnentreden, wacht hun de beloning daar voor hun strijden en streven?
Mozes weet dat niet, verdiept er zich ook niet in, hij vecht en leert en predikt het bestaan van de Levende Almachtige God, in Wie hij met heel zijn wezen heeft leren geloven. En als hij zijn einde voelt naderen, weet hij dat de Aarde door de kinderen van Israël in bezit genomen zal worden. Op de fundamenten, die hij heeft helpen leggen, zal eens stralend het Huis Israël verrijzen, waarin dan allen zullen wonen, die in een God van Liefde geloven en die alles van zichzelf willen inzetten om Gods leven te dienen en geestelijk rijker te maken.
 Jozef Rulof.