VOOR ELK WAT WILS.
Sta eens stil bij de volgende dingen:
Verliefd worden op iemand. Zo hard lachen dat je spieren pijn doen. Een warme douche. Niemand voor je aan de kassa. Een speciale blik. Een fietstochtje in een prachtige buurt. De radio aanzetten juist op het ogenblik dat ze je favoriete liedje draaien. Op het bed blijven liggen, terwijl je het tikken van de regen hoort. De geur van warme handdoeken die te drogen hangen in de zon. De trui vinden die je al lang zocht en ook nog voor de halve prijs. Een lekker bad vol schuim. Een goed gesprek. Een briefje van honderd vinden in een jas van vorige winter. Met jezelf lachen.

Nachtelijke telefoontjes die uren duren. Lachen zonder reden. Iemand hebben die zegt dat je tof bent. Vrienden hebben. Per ongeluk mensen iets liefs over je horen zeggen. In het midden van de nacht wakker worden en je realiseren dat je nog een paar uurtjes mag slapen. Nieuwe vrienden maken of tijd door brengen met ,,oude'' vrienden. Iemand hebben die met je haar speelt. Een mooie droom. Een warme chocolademelk. Reizen met vrienden. Pakjes maken voor Kerstmis of Sinterklaas, met koekjes en een beker warme melk. De blik tegenkomen van een knappe vreemde. Een competitie wedstrijd winnen. Je vrije tijd doorbrengen met je beste vrienden. De glimlach zien en de lachbuien horen van je vrienden. Hand in hand met iemand van wie je houdt. Een geschenk geven aan een vriend(in) en kijken naar de uitdrukking op zijn of haar gezicht terwijl die het pakje opent en de inhoud vindt die hij of zij wenste. Naar een zonsopgang kijken. 

Ik ontving vandaag het onderstaande beeld bestemd voor alle mensen
die Liefde, vrede en harmonie in zichzelf en voor de wereld wensen.
Ga bij onrustgevoelens, gezondheidsklachtenen/of 
negatieve gedachten even rustig zitten/staan met, indien
mogelijk, de voeten stevig op de grond.
Ga rustig ademhalen en de handpalmen naar boven richten.
Zeg dan in je gedachten: "Liefde, vrede en harmonie
in mij en voor de aarde, geeft aan het leven waarde"
Dan zal men in de handpalmen de Liefdesenergie kunnen ervaren.
De een misschien iets sneller dan de ander, het is een zachte tinteling.
Deze energie zal de mens innerlijke rust geven. 
Men kan de handen dan op de zwakke plek leggen,
of beide handen in het midden van de borstkas
of 1 hand op het hart en 1 hand op de zwakke plek.
Het zal een stuk verlichting kunnen geven.
Bovenstaande kan men natuurlijk ook doen als men heerlijk in het vel zit.
Deze Liefdesenergie is namelijk voor iedereen bestemd, heeft niets
met een geloofsovertuiging te maken, wel echter met bovenstaande wens.

                                                             ZORGSTELSEL.
Wat doet het nieuwe zorgstelsel met de mensen:
De fysiotherapeut knijpt er tussenuit.
De logopedisten zijn sprakeloos.
De podotherapeut zit met kromme tenen.
De KNO-arts krijgt er een brok van in de keel, voelt zich bij de neus genomen en wordt een oor aangenaaid.
De oogarts ziet het somber in.
De neuroloog krijgt er de zenuwen van.
De verloskundige zit met de naweeën.
De gynaecoloog baart het zorgen.
De uroloog voelt aan zijn water dat dit niet goed gaat.
De anaesthesist is knock-out.
De cardioloog aanschouwt het met bloedend hart.
De dermatoloog krijgt er kippenvel van.
De geriater krijgt er grijze haren van.
Voor de chirurg snijdt het mes niet meer aan twee kanten.
De hematoloog wordt het bloed onder de nagels vandaan gehaald.
De gastro-enteroloog heeft er zijn buik van vol.
De internist wordt binnenstebuiten gekeerd.
De diëtiste kan geen pap meer zeggen.
De psychiater snijdt het door de ziel.
De traumatoloog ergert zich bont en blauw.
Voor de apotheker is het een bittere pil.
De tandarts ziet er geen gat meer in.
Oh ja en de patiënt?
Die is er goed ziek van! 
 

                                                                  REGEN.
Een klein lief meisje stond onder een luifel. Ze had net
boodschappen gedaan in de supermarkt, met haar moeder.
Ze zal ongeveer 6 jaar oud zijn geweest, dit prachtige roodharige
sproetige beeld van onschuld.
Het stortregende buiten. Je weet wel, dat soort regen dat goten en
afvoerputjes doet overstromen, zo gehaast om de aarde te raken, dat
het geen tijd had om de straal wat zachter te zetten.
We stonden allemaal onder deze luifel aan de ingang van de
supermarkt.

We wachtten, sommigen geduldig, anderen "geïrriteerd", omdat de
natuur hun haastige dag in de war had gegooid.
Ik ben altijd wat dromerig als het regent. Ik verdwijn in het
geluid en in het gezicht dat de hemel het vuil en het stof van de wereld
afspoelt.
Herinneringen van "rennen en spetteren" als een "kind", zo zorgeloos
spelen in je gedachten, als een welkome onderbreking van een
voorbije dag met zorgen en stress...
Haar stem was zo mooi toen het de hypnotische trance onderbrak waar
we allemaal in gevangen zaten.
Mama, laten we door de regen gaan rennen", zei ze.
  "Wat?", vroeg mama.
Laten we door de regen gaan rennen!", herhaalde ze.

Nee, lieverd. We wachten totdat het wat minder wordt" antwoordde mama.
Het kind wachtte nog een minuutje en herhaalde: "Mama, laten we
door de regen gaan rennen."
We worden doornat als we dat doen," zei mama.
Nee, dat zullen we niet, mama. Dat is niet wat je zei vanmorgen",
zei het meisje terwijl ze aan haar mama's arm trok.
"Vanmorgen? Wanneer zei ik dat we door de regen konden rennen en
niet nat zouden worden?"
Het meisje zei kalmpjes:
"Weet je dat niet meer?

Toen je met papa praatte over zijn kanker, toen zei je:
"Als we hier samen doorheen komen,
komen we door alles heen!"
Iedereen was opeens muisstil.
Ik zweer dat je niets anders hoorde dan de regen.
We stonden allemaal doodstil.
De volgende minuten kwam er niemand en ging er niemand weg. Mama
dacht even na over wat ze zou antwoorden.
Sommigen zouden het weglachen of haar voor gek uitmaken. Sommigen
zouden zelfs negeren wat ze zei.

Maar dit was een moment van affirmatie in een kinderleven.
Een moment van onschuldig vertrouwen, dat wanneer het gevoed en
verzorgd wordt, zal bloeien in geloof in de goede dingen en de hoop
van het leven.
"Lieverd, je hebt gelijk. Laten we door de regen rennen. Als het zo
moet zijn dat men ons vanuit hierboven nat laat worden, nou,..dan
hadden we misschien juist een wasbeurt nodig," zei mama.
Daar gingen ze.
We stonden daar allemaal te kijken en te lachen, toen ze daar
vooruit sprongen tussen de auto's door, en jawel, door de plassen.
Ze hielden hun boodschappentassen boven hun hoofd voor het geval dat.
Ze werden doornat.

Maar ze werden gevolgd door enkele anderen die schreeuwden en
lachten als kinderen onderweg naar hun auto's.
En ja, ik ook. Ik rende en werd nat. Ik had ook een wasbeurt nodig.
Omstandigheden of mensen kunnen je geld, je materiële bezittingen
en je gezondheid wegnemen.
Maar niemand kan ooit je dierbare herinneringen wegnemen... Vergeet
daarom niet om "tijd" te maken en de gelegenheden te pakken om elke
dag herinneringen te maken.
Voor alles en voor elk doel onder de hemel is er een seizoen en een
tijd.

Bewaar de zonnige dagen voor de donkere momenten.
Een vriend zond mij deze boodschap om mij te herinneren aan het leven
en de waarden in het leven... Samen een glaasje wijn, een frisse pint,
een gezellige BBQ onder buren en vrienden, een terrasje, genietend
van de dag, dagelijkse dingen, en een beetje humor...
Ik hoop dat je het apprecieerde
IK HOOP DAT JE STEEDS DE TIJD NEEMT OM DOOR DE REGEN TE RENNEN.
Ze zeggen dat het een minuut duurt om een speciaal persoon te vinden,
een uur om hen te waarderen, een dag om van hen te houden, maar een
heel leven om hen te vergeten.
Stuur dit naar mensen die je nooit zal vergeten en vergeet niet om het
ook naar de persoon te sturen die het naar jou gestuurd heeft.

Het is een korte boodschap om hen te laten weten dat je hen nooit
zal vergeten.
Als je het naar niemand
doorstuurt, dan betekent dit dat je gehaast
bent. Neem de tijdom te leven!
Houdt contact met je vrienden,
je weet nooit wanneer je elkaar nodig hebt.
N.N.

                                                       WISKUNDE.                                                              
Op een dag vroeg een lerares aan haar leerlingen, de namen van alle

klasgenoten op een papier te schrijven en naast de naam enige ruimte te

laten.

Daarna zei ze tegen deze leerlingen dat ze het beste wat ze over deze

klasgenoten zouden kunnen vertellen achter de naam moesten schrijven en dat

ze achter iedere naam iets moesten schrijven.

De opdracht duurde het hele lesuur en aan het einde van de les moest de

opdracht ingeleverd worden bij de lerares.

In het weekeinde nam de lerares van iedere leerling een blad en schreef per

leerling al deze positieve en opbouwende opmerkingen op zijn of haar blad.

Op maandag gaf ze tijdens haar les aan deze klas aan alle leerlingen hun

lijst.

Na slechts korte tijd begon iedereen te lezen en te lachen "Is dat echt

zo?", kon je horen fluisteren.

Ik wist niet dat ik voor iemand anders waarde had!"

En "Ik wist niet dat anderen mij zo leuk vinden." waren de over het algemeen

gehoorde commentaren.

Na enige tijd werd er over deze lijsten niet meer gesproken.

Ook wist de leerkracht niet of de leerlingen onderling of met hun ouders

hierover gesproken hadden, maar dat was ook niet het belangrijkste.

Die oefening had zijn effect gehad. De leerlingen waren gelukkig met

zichzelf en met de anderen.

Enkele jaren later was een van haar leerlingen omgekomen in een

oorlogsgebied. De lerares werd uitgenodigd voor de begrafenis en ze ging.

De kerk was overvol met vele vrienden. Een voor een gingen de mensen die van

hem gehouden hadden of hem gekend hadden bij zijn graf voorbij en bewezen

hem de laatste eer.

De lerares ging als een van de laatsten naar zijn graf en bad voor hem.

Nadat zij daarmee klaar was vroeg een collega soldaat van Mark aan haar:

"Bent u Marks wiskunde lerares?"

Zij knikte bedroefd en zei zachtjes: "Ja".

Toen zei hij: "Mark heeft zeer vaak over u gesproken".

Na de begrafenis was er gelegenheid tot condoleren en de meeste van Marks

vroegere klasgenoten ook aanwezig, waren bij elkaar gaan zitten.

Marks ouders waren blij de lerares te zien en spraken haar aan.

"We willen u iets laten zien", zei Marks vader en haalde een portefeuille

uit zijn broek.

"Dit vonden we toen we door Marks spullen gingen kijken nadat hij gesneuveld

was, en we dachten dat u het zou herkennen".

Uit de portefeuille trok hij een sterk verouderd, veelgebruikt, bij elkaar

geplakt blad, dat duidelijk zichtbaar vaak opengevouwen en weer

dichtgevouwen was.

De lerares wist zonder verder te kijken dat dit het blad was waarop alle

goede, opbeurende en positieve dingen stonden die zijn medeklasgenoten

opgeschreven hadden en die zij bijeen geschreven had.

"Wij willen u hiervoor zeer bedanken, dat u dit gedaan heeft", zei Marks

moeder. "Zoals u kunt zien heeft Mark dit enorm gewaardeerd."

Hierna verzamelden alle voormalige leerlingen zich rondom de lerares.

Charlie lachte een beetje en bekende: "Ik heb mijn lijst ook nog. Hij ligt

in de bovenste la van mijn bureau".

Heleen, de vrouw van Joost, zei: "Joost heeft me gevraagd of ik uw lijst in

ons trouwalbum wilde plakken".

"Ik heb mijn lijst ook nog," zei Marylin. "Ik heb hem in mijn dagboek

geplakt".

Toen deed Vicky, een van de andere leerlingen, haar handtas open, haalde

haar agenda eruit en toonde haar lijst aan de anderen, helemaal aan elkaar

geplakt en duidelijk veel gebruikt. "Ik neem hem overal mee naar toe," zei

Vicky en voegde eraan toe:

"Volgens mij heeft iedereen die lijst nog, en onder handbereik".

De lerares was totaal ontroerd, zodat ze begon te huilen en moest gaan

zitten. Ze huilde om Mark en al deze vrienden die hij nooit meer zou zien.

In het samenzijn met onze medemensen vergeten wij vaak, dat ieder leven eens

eindigt en dat we niet weten wanneer dit zal zijn. Daarom is het zo

belangrijk dat we de mensen die we liefhebben, die ons dierbaar zijn, zeggen

dat ze speciaal, bijzonder en belangrijk zijn. Zeg het ze voordat het te

laat is.

Je kunt het op verschillende manieren doen, bijvoorbeeld door deze boodschap

naar hen te sturen.

Doe je dit niet, dan heb je weer een geweldige mogelijkheid laten gaan om

iets moois en goeds te doen voor deze mensen.

Als je deze brief ontvangt, is het omdat de afzender om je geeft en aan je

gedacht heeft.

Het betekent dus dat er ten minste één persoon is voor wie je iets betekent.

Wanneer je te druk bent of het te druk hebt om iemand dit bericht te sturen,

is dit mogelijk en hopelijk de eerste keer, dat je iets niet gedaan hebt om

een ander te bemoedigen.

Denk hierom: Wat je oogst is wat je zaait.

De invloed die je in het leven van een ander hebt, komt terug in je eigen

leven. Deze dag zou een gezegende dag moeten zijn en ten minste even

bijzonder als jij bent.
N.N.

 

                            WEL NAAR DE MAAN, MAAR NIET NAAR DE BUREN.
We hebben meer ruimte, maar zijn minder verdraagzaam.
We hebben bredere wegen, maar nauwere gezichtspunten.
We spenderen meer geld, maar hebben steeds minder.
We kopen steeds meer, maar genieten steeds minder.
We hebben grotere huizen, maar kleinere gezinnen.
We hebben meer gemak, maar minder ruimte.
We hebben meer titels, maar minder gezond verstand.
We hebben meer kennis, maar minder wijsheid.

We hebben meer experts, maar minder oplossingen.
We hebben meer medicijnen, maar zijn minder gezond.
We drinken teveel, spenderen ons geld roekeloos, maar lachen te weinig.
We rijden te hard, worden te snel boos.
Blijven te laat op, en staan moe weer op.
We lezen te weinig, kijken te veel tv en bidden zelden.
We hebben onze rijkdommen vermeerderd, maar onze waarden verminderd.
We praten te veel, maar zeggen te weinig.
Hebben zelden lief en haten te veel.
We hebben geleerd om geld te maken, maar niet hoe we ervan moeten leven.

We hebben jaren aan ons leven toegevoegd, maar geen leven aan onze jaren.
We zijn wel naar de Maan geweest, maar nog niet naar onze nieuwe buren.
We hebben de wereld overwonnen, maar ons hart verloren.
We hebben grote dingen gepresteerd, maar geen betere dingen.
We hebben de lucht gezuiverd, maar de ziel verontreinigd.
We hebben het atoom gespleten, maar niet ons vooroordeel overwonnen.
We schrijven meer, maar leren minder, plannen beter, maar bereiken minder.
We hebben geleerd ons te haasten, maar niet om te wachten.
We hebben hogere inkomens, maar een lager moraal.
We hebben meer te eten, maar zijn minder verzadigd.
We hebben meer communicatiemiddelen, maar minder communicatie.
We hebben snellere maaltijden, maar een tragere spijsvertering.
We hebben meer grote mensen, maar minder grote karakters.
We hebben meer gelegenheden, maar steeds minder relaties.
We jagen naar vrede in de wereld, maar hebben thuis een burgeroorlog.

We hebben meer vertier, maar minder plezier.
We hebben meer kwantiteit maar minder kwaliteit.
we hebben meer welvaart, maar minder welzijn.
We hebben twee inkomens, maar meer echtscheidingen.
We hebben betere huizen, maar voelen ons steeds minder thuis.
We hebben weggooiluiers, weggooirelaties en weggooimoraliteit.
We hebben pillen om slank, vrolijk en rustig te worden en om ons te doden.
We hebben van alles in de etalage, maar niets op voorrad.
We hebben de technologie om deze boodschap bij u te brengen.
Maar u hebt het vermogen om te kiezen en het anders te doen.
Of om deze boodschap te vergeten.
N.N.

      
HARMONIE.
Luister naar je hart, doe wat je hart je ingeeft, wat het ook kost:

Een toestand van volmaakte eenvoud die je alles kost en niet minder...

Eenvoudig-zijn is moeilijk, want eenvoudig-zijn kost je alles wat je hebt.

Je moet alles inleveren om eenvoudig te kunnen zijn. Daarom kiest iedereen

ervoor complex te zijn en is iedereen vergeten hoe je eenvoudig kunt zijn.

Maar alleen een eenvoudig hart klopt samen met God, hand in hand. Alleen een

eenvoudig hart zingt in diepe harmonie met God. Om dat punt te bereiken moet

je je hart vinden, het kloppen van je eigen hart, je eigen hart.
 
Kommentaar:

Als je in meditatie tot rust komt in je hart, is dat niet een ervaring

die je kunt pakken of dwingen. Ze komt vanzelf, naarmate we beter afgestemd

raken op het ritme van onze eigen innerlijke stilte. De figuur op deze kaart

weerspiegelt het zoete en delicate van deze ervaring. De dolfijnen die uit

het hart springen en een boog trekken naar het derde oog, staan voor de

speelsheid en intelligentie die bovenkomen als we contact kunnen maken met

ons hart en van daaruit de wereld tegemoettreden. Geef jezelf nu de kans

zachter en ontvankelijker te worden, want er wacht je vlak om de hoek een

onuitsprekelijke vreugde. Niemand anders kan je haar aanwijzen en als je haar vindt zul je geen woorden kunnen vinden om anderen erover te vertellen.
Maar ze is er wel, diep in je hart, rijp en klaar om ontdekt te worden.
C.B.

                                                    EEN NIEUWE TIJD.
De vraag naar de zin van het leven komt meestal pas na doorstane ellende.
Vroeger was er de Kerk, maar nu gaan we alles zelf uitzoeken.
Nu het Aquariustijdperk is begonnen mogen we inderdaad de Universele Waarheid in onszelf gaan ontdekken, waardoor we inzicht in het leven krijgen en onze lijdensweg kunnen doorbreken.

De kracht van het Vissentijdperk was, door het lijden - wat Jezus had voorgeleefd - uiteindelijk te komen tot Bewustwording. “Het Koninkrijk der Hemelen is binnenin u”.  We hebben er 2000 jaar voor nodig gehad, want de mens is hardleers.

Wat Jezus al zei:”Het Koninkrijk is in u”, kan nu pas worden begrepen na 2000 jaar. Het lijden was nodig omdat door de wetten van oorzaak en gevolg de mens steeds moest goedmaken wat hij eerder of in een vorig leven had misdaan en zo groeide hij in zijn Ziel telkens een stukje verder naar Bewustwording. Het bewustworden van zijn Goddelijke Vonk, waarvan de Ziel slechts een afspiegeling is, zoals bv. de Maan is van de Zon.

De Ziel is dus nog niet volmaakt d.w.z. nog niet volmaakt bewust van zijn Goddelijke Oorsprong, maar kan dit door Zijn reis door de materie door middel van zijn fysieke incarnaties op Aarde geleidelijk aan realiseren.

Daarvoor zijn we nu het Aquariustijdperk binnen gegaan voor de komende 2000 jaar en krijgt de mens  de gelegenheid de Universele Waarheid te vinden in de Bron van Leven  binnenin hemzelf.

Binnenin zijn diepste Zelf ligt de Goddelijke Vonk of de Bron van Leven. En hier gelden de wetten van Eenheid en Liefde - God is Liefde - . De Wetten van Eenheid en Liefde zullen  steeds verder de wetten van oorzaak en gevolg volledig gaan overstijgen.

Doch voor dit kan gebeuren , moeten wij als mensheid door de Aquariuszuiveringen heen d.w.z. gezamenlijk als mensheid gaan we nu alles goedmaken wat ooit misdaan is en als we om ons heen kijken zijn we daar wereldwijd al mee begonnen.

Gelukkig krijgen we kracht naar kruis en wordt de mens in de Aquariusmystiek de weg gewezen om door Transformatie met behulp van de Bron van Leven de restschuld van karma te neutraliseren, zodat dit lijden verzacht kan worden.
Maria Staring.

                                                       DE BOODSCHAP.
Een ontroerend verhaal met een sterke boodschap...
Op de laatste dagen vóór Kerstmis, haastte ik me nog naar de stad om cadeaus te kopen waar ik nog niet in geslaagd was. Terwijl ik aan het kijken was op speelgoedafdeling, merkte ik een kleine jongen op van ongeveer 5 jaar. Hij hield een pop tegen zijn borst gedrukt streelde haar en keek heel droevig.

De kleine jongen draaide zich om en vroeg aan de oude vrouw naast hem:
'Oma, weet u zeker dat ik niet genoeg geld heb?' De oude dame antwoordde:    
'Ik weet zeker dat je niet genoeg geld hebt om deze pop te kopen, mijn beste kind.'
Toen vroeg zij hem om hier 5 minuten te blijven staan terwijl zij even rond ging kijken.    
De kleine jongen hield de pop nog steeds in zijn handen en snikte.
Toen ik naar hem toe liep en hem vroeg voor wie hij die pop wilde kopen,  
vertelde hij snikkend ; het is de pop die mijn zus zo graag wilde hebben voor kerstmis, ze was zo zeker dat de kerstman ze aan haar zou geven.    Ik antwoordde hem dat de Kerstman hem misschien wel alsnog zou brengen.   Maar hij antwoordde droevig: 'de Kerstman kan hem niet aan haar geven waar zij nu is.
 
Ik moet de pop aan mijn moeder geven zodat zij hem aan haar kan geven wanneer zij daarheen gaat.' Zijn ogen waren zo droevig terwijl hij dit zei.    
'Mijn zus is naar God toe gegaan en papa zegt dat mama ook spoedig naar God zal gaan.    
Dus ik dacht dan kan zij de pop aan mijn zus geven.’
Dan toonde hij me een zeer aardige foto van hem waar hij aan het lachen was.    
Hij zei: 'ik wil ook dat ze deze foto meeneemt zodat ze mij niet vergeet.' Ontdaan van dit verhaal keek ik snel in mijn portemonnee en gaf de jongen wat geld.    
Ik gaf hem nog wat extra geld omdat hij eigenlijk ook nog een witte roos bij haar wilde leggen.

Toen ik thuis kwam herinnerde ik me een lokaal krantenartikel van 2 dagen geleden,
wat melding maakte over een dronken chauffeur in een vrachtwagen die een auto raakte waar een jonge vrouw en een klein meisje in zaten. Het kleine meisje stierf gelijk, en de moeder werd in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht en was in coma.    
Was dit de familie van die kleine jongen?

Twee dagen na deze ontmoeting met de kleine jongen, las ik in de krant dat de jonge vrouw ook was overleden. Ik kon het niet laten en ging een bos witte rozen kopen, en ging naar het mortuarium waar het lichaam van de jonge vrouw was opgebaard.

Zij lag daar, in haar doodskist, hield een mooie witte roos vast.
Ook lag er een foto van de kleine jongen en de pop op haar borst.
De liefde die deze kleine jongen voor zijn moeder en voor zijn zusje had is toch heel duidelijk.
EN IN EEN FRACTIE VAN EEN SECONDE:
had een dronken chauffeur dit alles van hem afgenomen…!!!!….
N. N.

                                                       APRIL 2008.
Ik zag een piramide, zelfs in spiegelbeeld.
De grond van de onderste werd opgeheven, het vormde de Christus of David ster.
Lieve mensen, laten we aub geenszins ons innerlijk Gij-weten vergeten. Liefde en dogmatische gedachten? Dat is toch geenszins mogelijk. 
Liefde, de innerlijke energiestroom, welke ons bewust maakt van veel wat ooit griefde, welke de mens via denkpatronen probeert te verslaan aangezien men geenszins meer als individu in het leven wenst te staan.
Hoe zelfstandig kunt u zijn? U heeft toch medemensen nodig, zonder ervaart u zich Zelf als overbodig en komt u de leegte, de zinloosheid van bestaan tegen.

Lief mens, sta eens even stil bij het leven, welke u zelf momenteel bij de vele files kunt beleven.
Menigeen ervaart dit als een ongemak, wordt hierdoor gestrest, hun dorst is nog geenszins gelest.
Waarom ervaart men het leven als een gevaar? Steeds weer worden wij mensen ons gewaar hoe noodzakelijk het is om samen te leven, hoe fijn het is als men dit kan/mag beleven. We, ik idem, vergeten echter wel eens om dit door te geven.

Uiteraard komen we vele momenten tegen, zijn er o zo verschillende wegen, welke wij zelf hebben gecreëerd.
Hokjesgeesten, verschillende denkpatronen, welke men het liefst wenst te klonen.
Boosheid, frustraties, miskenning, het is echt wel wennen en idem vaak wenen om te verwezenlijken wat in een ieder leeft. Vrede, harmonie en geluk.
Aandacht voor deze gedachte maakt nooit en te nimmer iets stuk. Mens, wees blij, als deze gedachte leeft in u en mij.
Mens, ga leven. Besteed eens aandacht aan uw innerlijke natuur. Maak aub geenszins alles zo duur.
Wees eerlijk, openhartig en puur.

Hier in Nederland zijn we bezig met ontwikkelingszaken, achten we ontwikkeling van kennis hoger dan het normale gezonde gevoelsverstand.
We creëren hierdoor veel onvrede en zijn bezig van Nederland een ontwikkelingsland te maken. De armoede hier wordt geenszins meer gezien, evenmin de voedselbanken, waarop men niet eens kan zitten, laat staan dat de mensen, die hier gebruik van maken rustig kunnen pitten.
Uiteraard is het fijn als alom mensen gelukkig zijn. Uiteraard doet het pijn als dit nog niet zo kan/mag zijn.

Om te gaan vechten voor vrede, is tegenstrijdig met de rede.
V-rede is toch vrijheid, welke voor de rede staat.
De rede staat dan toch achter de vrijheid, waarbij men zich bewust mag worden van de verantwoordelijkheid.
Hoe kunnen mensen verantwoordelijk zijn als ze vanuit dogmatische denkpatronen moeten leven, als ze hun leven moeten geven voor denkpatronen, welke zichzelf wensen te klonen, ergo te belonen.
Niemand kan verzekering geven dat men gelukkig kan/mag leven, men kan er enkel voor elkander zijn, men kan elkander ondersteunen en bijstaan bij gevoelens van verdriet en pijn, waardoor men leert dat gelukkig zijn meer waarde heeft dat venijn.

Lief mens, ondanks het feit dat u zich misschien nog niet als zodanig ervaart, weet dat ook u waarde heeft om te leven op de manier zoals in uw hart beschreven.
Velen hebben nooit Liefde gekend, zijn het ontwent hiermee om te gaan. Velen mensen hier ervaren (on)bewust pijn en verdriet. Ze worden omgeven door een welvarend leven zonder de mogelijkheid te krijgen hiernaar te mogen streven. Ik ervaar een kil en koud systeem in het huidig bestaan ondanks het feit dat de mensen, die hiermee werkzaam zijn best met het leven zijn begaan. Stimulans en vertrouwen in een beter leven wordt zelden gegeven. Letterlijk en figuurlijk wordt menigeen ontdaan van alle vermogens om als medemens te mogen leven. Steeds meer wordt mensen geleerd hoe ze als zombies moeten leven.
 

Dat doet behoorlijk veel pijn.
Hoe vaak wordt het innerlijke Gij-weten vergeten, het innerlijke bestaan. Hoe vaak worden mensen, die stemmen horen, beelden zien geenszins verstaan?

Dit wordt afgedaan als zijnde waan. Beste mensen, waar komen uw gedachten vandaan? Bent u in staat om een ieder een beter leven te geven?

Desondanks wens ik graag dat een ieder mag genieten, anders creëren we zeurpieten, die naar de klaagmuur mogen gaan. Lieve mensen, alles in het leven mogen wij momenteel in de huiskamer beleven, hiernaar hoeft niemand te streven. Laten we aub leren om samen te leven en samen te werken, zodat we de wereld steeds meer versterken en bewust maken dat Liefdeskracht veel meer omvat dan allerlei vormen van macht. Het al-macht omvat alles en een iedereen.
Samen namelijk is al het leven in eenheid, ondanks de denkpatronen over dualiteit en verscheidenheid.

Als alom de gedachte is gericht op vrede, harmonie en geluk, dan wordt de mensheid begeleidt en maken we niets of niemand stuk. Ook de mens, die denkt niet te geloven, gelooft in zichzelf of in een of ander idool of ideaal. Misschien gericht op persoonlijke belangen, misschien op partijbelangen, misschien op het verlangen om innerlijk en daarmee uiterlijke vrede te ervaren.
Het antwoord hiervan kan een ieder in zichzelf gaan zoeken, hiervoor hoeft niemand te leren vanuit boeken.

Wees u eens bewust wanneer u wordt aangeraakt of geprikkeld reageert, zodat u over zichzelf dan het meeste leert.
Niemand is goed of slecht als men eerlijk is en oprecht.

Imagination is more than knowledge, heeft Einstein geschreven.
Creëer in gedachten aub een wereld waarbij een ieder gelukkig kan/mag zijn en besteed eens aandacht aan het (on)bewuste verdriet en pijn. Misschien ervaart u menige traan, de parel van de ziel, deze zal echter overgaan in een bevrijdende lach. U h-erkent het mededogen, mede de ogen, welke betrokken is met het algemeen welzijn.

Welvaart naast en samen met welzijn is fijn. Gaat het ten koste hiervan creëren we zelf veel pijn. 
 

Een vredesleger creëert vrede, gaat ploegend met spaden aan het werk, zij banen de paden, gaan geenszins met geweren of zich verweren. Hoe moeilijk dit ook gaan zijn, met velen, die ditzelfde wensen verenigen wij mensen heel veel denkbeeldige grenzen.

Hoe meer wij mensen laten zien in vrede, vrijheid en blijheid te leven, hoe meer we dit eveneens door kunnen geven.
Misschien dat men denkt aan moeilijk tijden, m.n. wat betreft het geld. Desondanks zullen we onszelf en medemensen verblijden als alom de aandacht is gericht of vrede, harmonie en gelukkig leven, welke een ieder mag gaan beleven.

Dan pas kan de welvaart alom gaan leven.
Lieve mensen, sta nu aub even stil, ervaar uzelf als pril. Het kan best onwennig zijn, en idem wel eens gepaard gaan met pijn.
Beschouw het huidig leven dan als weeën voor een totaal nieuw leven, welke aan de aarde, de mensheid wordt gegeven.
Belastingen kunnen geen vreugde geven, integendeel zelfs, een samenlevingsbijdrage zal echter een ieder behagen, mits men zichzelf en medemensen dit nieuwe leven wenst te geven. Ga aub het welzijn, het in de bron zijn, aandacht geven. Samen zijn we sterk, ongeacht cultuur, natuur en religie, wat in feite her-verbinding is.

Hiermee is niets mis, mits een ieder zijn/haar waarde leert te kennen ten dienste van de medemens, de natuur en de aarde.
De mens, ongeacht of men zich meer/minder denkt dan medemensen heeft toch in feite innerlijk dezelfde wensen. Vrede, harmonie en geluk.
Concentreer u hierop, ga u Zelf ont-wikkelen van aangeleerde denkpatronen en doe datgene wat er in uw hart leeft. Stimuleer de mens de kern in zichzelf te openbaren, welke in feite Liefde is. Geloof me, ik weet inmiddels hoe moeilijk het is, hoe vaak het hart kan breken, hoeveel tranen er zullen stomen om te verwezenlijken innerlijke dromen. Ik weet dat men steeds minder gaat vertrouwen, hoe moeilijk het is om vol te houden. En toch ben ik in contact gekomen met mensen, die geenszins meer durfden of konden dromen. Mensen, die ik vertrouwen mocht geven in een beter leven. Ik kan echter niet anders leven want ondanks mijn pijn en verdriet wens ik o zo graag dat een ieder van het leven geniet.
 

Een heilige ben ik evenmin, er kwamen b-engeltjes in mijn leven, welke me vreugde en idem wel eens verwarring hebben gegeven.
Toch mocht ik hierdoor beleven dat o zo veel mensen in feite dezelfde wensen delen. Dat er sprake is van een rouw proces omdat de mens (on)bewust ervaart dat een nieuw geestelijk en bewust liefdevol leven zich wenst te openbaren. Gek genoeg ervaren vele mensen pijn en verdriet terwijl het zo eenvoudig kan zijn om vanuit een eenheidsgedachte te gaan leven en oud zeer los te laten, mits men dat wenst en hier aandacht aan wenst te geven. 

Heb je vijand lief, Liefde is geen bezit, het is de levensstroom, een energie met levenspit.
Het leert de mens zichzelf en medemens te omvatten, ook al kan men geenszins alles bevatten.
Ik hoop dat alle vormen van macht, zich bewust mogen worden van de Liefdeskracht, welke geenszins oordeelt, waardoor gedrag, denkpatronen kunnen veranderen en de mens in de emoties de geestelijke evolutie kan h-erkennen, mits men dat wenst, zichzelf en medemensen respecteert ongeacht denkbeeldige rangen en/of standen.
Marian Muller.

 

Onderstaand gedicht heb ik verzonden naar de NCRV. Het zal misschien wat commotie kunnen geven, dat weet ik geenszins. Het is wel zoals ik het leven ervaar en hopelijk kunnen deze wat inzichten geven. Uiteraard ben ik blij dat in Nederland een uitkering wordt gegeven aan mensen die zonder werk zitten.
Eveneens wens ik graag vele werkzaamheden te verrrichten, heb echter moeite gekregen met de vele extreme plichten.
Graag deel ik mijn ervaringen met u. U heeft meer gezag en kennis dan dat ik het heb. De mijne komen zeer intuitief en zijn gericht op vrede en Vertrouwen in Zijn Liefde, welk wij mensen mogen leren te ontwikkelen als we dit wensen. Commerciele belangen is prima, dit is altijd in samenwerking met elkaar, vraag en aanbod. Keiharde zakelijkheid, moordende concurrerentie brengt de economie in gevaar, evenals extreem controleren en beheren.
Met vriendelijke groet,
Ontvang ik van de belasting
een aanslag voor inkomsten
die in mindering zijn gebracht
bij de sociale uitkering
en ik dus evenmin ontvang
Hoe hiermee om te gaan
onvoorstelbaar, complete waan
als speelbal tol ik in het rond
van muur naar muur voor inzichten
alles is gericht op plichten
raak hiervan moe en ongezond
Van alles heb ik reeds gedaan
vele mensen mogen bijstaan
zelfs bij belastingdienst
was ik werkzaam in dienst
leuke collegae, dat wel
voor de rest buiten spel
Hoe dan ook heb ik in dit leven
reeds vele aspecten kunnen beleven
Kwam vele zingeving vragen tegen
en zeer veel verschillende wegen
Emoties, machteloosheid,
pijn, verdriet, innerlijke strijd
Gelukkig eveneens bij de mensheid
ervaar ik hierin gelijkheid
Letterlijk werd ik door de wet
uit mijn baan als verzorgende gezet
Cliënt, medewerkster, u heeft niets te vrezen
Alles geschiedt ten dienste van uw wezen
Oké, geen getreur, er is genoeg te doen
Het kostte me enkel heel veel poen
om aan de wetgeving te kunnen voldoen
vraag me echter af hoe ik met fatsoen
duidelijk kan maken, dat kopzorgen
steeds meer zorgen gaan veroorzaken
Mag men als mens nog wel leven?
Normaal met elkander medeleven?
zijn we nog mensen of automaten
die via systemen moeten praten
over Vertrouwen, samen bouwen
en handelt vanuit wantrouwen?

Mijn vertrouwen in systeembeleid
ben ik inmiddels helaas kwijt
Ik ervaar hierin hokjesgeesten
Dit is de wet, zeggen de meesten
Ik begrijp niets meer van mensen
die machtig zijn en wiens wensen
hetzelfde als de mijne zijn
Vrede, harmonie en geluk
Waarom maakt men dit stuk?
Wordt belastingdruk
de druk van boven
die steeds minder geloven
bezig zijn met controleren
en de wil alles te beheren
voor de mens misschien een juk?
een naargeestig leven?
De een raakt gestrest
heeft veel te doen
denkt enkel aan poen
De ander eveneens gestrest
moet zich leren te vermaken
met allerlei onzinnige zaken
omdat hoofdzaken zorgen maken
deze zonder vertrouwen
veroorzaken en zelfs bouwen
Openhartig is beleven
naar een geestig leven
Vreugde geven
Het kost u niets
samenlevingsbijdrage
zal een ieder behagen
Men heeft het verleerd
dit te geven of te vragen
Het werd beschouwd als klagen
Frustraties, opstandigheid
in deze huidige tijd
geeft toch aan
dit bestaan
de kans
Liefde te zijn, te worden, te creëren
Love hurts als men zich gaat verweren
Lief mens, omarm u zelf eens even
als u vrede, harmonie wil geven
h-erkennen we dat we mensZijn
verschillend en EEN ZIJN
in dezelfde wens, met/zonder grens
Ik wens geen angst te hebben voor mensen, die vrede, harmonie en geluk wensen te beleven in dit leven. Ik ben ervan overtuigd dat menigeen een mooie (on)bewuste intentie heeft en even als ik wel eens gestoord en verstoord raken door hetgeen ze beleven. Mijn denkpatronen zijn echter wel eens anders, meer op mensen dan op zaken gericht. Het kan echter samen gaan, daar heeft men meeste aan. Men kan zelfs leren hoe fijn het is om eerlijk en oprecht, open en bloot, door het leven te gaan.
Zoals Nelson Mandela heeft gezegd:
Onze grootste angst is niet dat we onvolmaakt zijn. Onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn. Het is het licht, niet onze schaduw, die ons het meest beangstigt.
We vragen onszelf: wie ben ik om briljant te zijn, prachtig, talentvol, fantastisch?
Maar wie ben jij om dat niet te zijn? Jij bent een kind van God.
Wie heeft geleerd zichzelf als briljant, prachtig, e.d. te zien?
U misschien? Laat uw Licht dan stralen.
Ik heb dit zelden mogen leren
Moest aan van alles en nog wat voldoen
Denken wat verkeerd was ging me bezeren
Besloot dus maar dit om te keren
Kinderen moeten tegenwoordig toch streven de beste te zijn, wordt men hierdoor het mooie in het kind gewaar? Laten we aub spelenderwijs leren van het leven, van elkaar. Maak het leven wat minder zwaar. We zijn allemaal zeer kwetsbaar en laten we eerlijk zijn, ervaren we Liefde misschien als grootste gemis om zichzelf te kunnen zijn als de mens, die men innerlijk is, een kind van God?
We hoeven geenszins meer te geloven, het is reeds bewezen dat het alziend oog bestaat.
Zo te merken is het volop in ontwikkeling. Zijn wij met deze kennisboom gebaat?
Zien we het mooie nog of kijken we misschien iets te veel naar het kwaad?

Marian Muller.