INHOUDSOPGAVE VAN DE DVD UITGEGEVEN DOOR WAYTI.
 

                                                 Beste lezer:
Als Wayti team zijn wij heel blij dat wij je eindelijk in handen kunnen leggen waar we vijf jaar aan gewerkt hebben. Op de voorpagina van dit blad zag je al een afbeelding van de nieuwe paperback (boek) 'Onze Kosmische Evolutie van Ziel en Lichaam', en hieronder zie je hoe het boekje aan de binnenzijde een DVD herbergt. De paperback en de DVD zijn de eerste 'scheppingen' van het documentaire project dat in het jaar 2000 van start ging. In ons blad 'Evolutie Extra' schreven we toen:

Het project wil enerzijds de mensen die nog geen boeken van Jozef Rulof gelezen hebben een beeld geven van de bijzondere kennis die ze in deze werken kunnen vinden. Het vestigt hun aandacht op het bestaan en de beschikbaarheid van deze unieke kennis. Anderzijds willen we met deze documentaire de lezers van de boeken een overzicht in beeld aanreiken dat de belangrijkste 'wetten' van de geestelijke wetenschap op een heldere wijze presenteert. Dit is handig voor de beginnende lezer, maar ook bij een verdere studie. Of om iemand anders met het werk van Jozef Rulof in aanraking te brengen.

Naast Nederland is er ook in de andere landen waar de boeken op dit moment op de markt komen, een behoefte gerezen aan een presentatie in beeld van deze 'nieuwe filosofie'. De wereld vraagt immers om een berichtgeving in haar eigen hedendaagse taal, de taal van het beeld en het geluid. De audiovisuele taal van video, televisie, film en internet. Vooral uit Amerika bereikte ons het dringende verzoek om een verhelderende documentaire. De eerste reactie van de Amerikaanse lezers na het lezen van 'The Origin of the Universe' was dat zij behoefte hadden aan een overzicht dat hen een houvast geeft in deze nieuwe 'metafysica'. Zij vroegen met aandrang om een visuele hulp bij het lezen van de boeken om zich in de vele graden en sferen te kunnen oriënteren.'

Nu, in 2006, verschijnen de eerste 'boektrailers' (een filmpje dat in beeld brengt waar het boek over gaat) van andere uitgevers op internet, televisie en in boekwinkels. Het promoten van boeken gebeurt in toenemende mate in de taal van beeld en geluid. Blijkbaar waren wij met ons denken in 2000 deze ontwikkeling ver vooruit..
Maar we liepen ook lang achter op wat Jozef Rulof destijds al had geschreven:

Door kunst, door de 'film'... juist dit medium is het, waardoor wij de mens kunnen bereiken! Ge zult lachen en schreien, bedroefd en ontroerd zijn, want deze films bezitten alles! Gij gaat nu door uw film zelf naar de Goddelijke 'Universiteit'... u leert nu door uw kunst, hoe het moet en het niet moet... gij zult uw kind en uzelf leren kennen door de films, want wij blijven nu niet bij 't machtige wonder, de geboorte stilstaan, wij dalen af tot de goddelijke kern voor de mens en betreden zijn ziel, zijn geest en zijn Goddelijke afstemming!

Wij maken voor uw leven een kort filmpje, zoiets als de Amerikanen dat doen en kunnen, waardoor ze reclame maken voor de sport en steeds gewild is. Doch nu, door u en uw man voor al deze levenswetten te plaatsen. Wij vertellen door dat filmpje ook eventjes, dat een hond en een kat een ziel bezitten en een geest, en door God geschapen zijn, doch leggen er aan vast - niet aarzelend meer - dat deze dieren tot God terugkeren en hoe dat nu gebeuren zal! Uit! Gij kunt nu denken, praten, dag en nacht en ge leert zelfs uw hond en kat kennen. Honderdduizenden van deze prachtproducten maken wij voor uw leven.
De DVD bevat ruim 50 minuten 'filmpjes', verdeeld over twee delen. Deel A behandelt het 'Leven in de Geest' en Deel B heeft als titel 'Onze Kosmische Evolutie.

                                                      Bijna-doodervaring:
Leven in de geest' (Deel A) bevat vier filmpjes. De thema's uit deze filmpjes zijn hoofdzakelijk gebaseerd op de boeken 'Een Blik in het Hiernamaals' en 'Zij die terugkeerden uit de dood'. Net zoals deze boeken bieden ook de filmpjes een eerste kennismaking met het werk van Jozef Rulof.

Bij de keuze van het thema voor het eerste filmpje (A1) hebben we ons laten leiden door de mens die zich begint te oriënteren op literatuur over 'het leven na de dood'. Veel mensen maken dan kennis met het fenomeen 'bijna-doodervaring'. Er zijn talrijke boeken over dit onderwerp verschenen waarin duizenden verslagen zijn vastgelegd van mensen over de hele wereld die een bijna doodervaring gehad hebben. Hierdoor is het fenomeen wereldwijd bekend.
Door deze boeken en verslagen vernemen we hoe de eerste minuten na de lichamelijke 'dood' beleefd kunnen worden. De sterke overeenkomsten in de bijna-doodervaringen van tienduizenden mensen verspreid over alle culturen en geloofsrichtingen geven aan dat het hier om een reëel gebeuren gaat, en dat het geen fantasie is van enkele dromers.
Enkele elementen die dikwijls deel uitmaken van een bijna-doodervaring zijn: de levensflits, de donkere tunnel, het weerzien van overleden bekenden en familieleden, het zien liggen van het eigen lichaam, het zien van de mensen die bij dat lichaam aanwezig zijn zoals artsen en familieleden, en het horen wat er wordt gezegd. Ook in de boeken van Jozef Rulof komen de meeste van deze elementen aan bod. Zo vertelt Lantos Dumonché in 'De Kringloop de Ziel' (6e druk, p. 111): Dan vloog in een flits mijn aardse leven aan mijn geest voorbij (...)

We hebben al deze elementen verwerkt in het eerste filmpje op de DVD. Maar we laten in het filmpje ook enkele elementen zien die nieuw zijn voor de mensen die zich in dit onderwerp verdiept hebben. Elementen die niet zo bekend zijn, maar die desondanks een beslissende rol spelen in het tot stand komen van de bijnadoodervaring. We hebben het bijvoorbeeld over het levenskoord of fluïdekoord, dat de verbinding vormt tussen het stoffelijke lichaam en de geest.
In 'Een Blik in het Hiernamaals' en in 'Tussen Leven en Dood' van Jozef Rulof wordt dit levenskoord heel nauwkeurig beschreven, en het eerste filmpje toont de werking ervan. Juist door het bestaan en het ongeschonden blijven van deze verbinding tussen lichaam en geest kan men na een bijna-doodervaring terug in het lichaam komen en op aarde verder leven. Indien dit koord breekt, dan kan de geest zich niet meer verbinden met het stoffelijke lichaam, en dan is de mens op aarde gestorven. De toestand van het koord bepaalt dus of de reanimatie kans van slagen heeft of niet.

We geven hierna de tekst van de commentatorstem bij het eerste filmpje, en daaronder enkele beelden uit het filmpje.
Tienduizenden mensen hebben een bijna-doodervaring gehad. Deze ingrijpende ervaring veranderde hun kijk op leven en dood.
Ze zeggen dat ze hierdoor een inzicht gekregen hebben in wat essentieel is voor hun leven.
Velen van hen verwoorden dit als onvoorwaardelijke liefde, het besef dat het enorm belangrijk is liefde en aandacht te geven aan de medemens en al het leven waarmee ze verbonden zijn.
Doordat ze hebben ervaren dat de dood eigenlijk niet bestaat, gaan ze anders leven: geld, carrière en maatschappelijk aanzien vinden ze vaak minder belangrijk.
Velen beschouwen de ervaring als een gunst, een tweede kans om iets van hun leven te maken. Ze hebben ervaren dat het aardse lichamelijke bestaan slechts tijdelijk is, en dat het geestelijke bestaan de dood overleeft.
Velen herbeleven in een flits hun hele leven, waarbij ze helder voelen wanneer ze liefde hebben gegeven, maar ook welke kansen ze hebben laten liggen.

Ze vliegen door een donkere tunnel met aan het eind een helder, niet verblindend licht.
Ze treden uit hun lichaam, waarbij ze merken dat hun gedachten gewoon doorgaan; hun waarnemen, bewustzijn en gevoelens blijven hetzelfde. Wanneer ze hun stoffelijk lichaam zien liggen, beseffen ze pas dat ze voor de aarde dood zijn.
Ze blijven verbonden met hun stoffelijk lichaam door een levenskoord. Zolang die verbinding tussen geest en lichaam niet verbroken is, kunnen ze nog terug in hun aardse lichaam als het hart weer begint te kloppen. Als dit koord gebroken is, kunnen ze niet meer terug. Dan heeft de reanimatie geen kans van slagen.
De uitgetreden mens ervaart dat zijn geestelijk lichaam niet gezien of gevoeld wordt. Hijzelf voelt zich echter niet anders dan op aarde, zijn geestelijk lichaam lijkt op zijn stoffelijk lichaam, met dit verschil dat hij nu geen pijn meer voelt. Hierdoor kan hij helder denken en waarnemen.

Sommigen zien een wereld van ongelooflijke schoonheid. Ze spreken van prachtige landschappen, bloemen en schitterende kleuren. Ze horen hemelse muziek, mooier dan ze ooit op aarde hebben gehoord. Dit alles staat in schril contrast met de stoffelijke wereld waar voor hun leven wordt gevochten.
Soms zien ze in de geestelijke wereld overleden familieleden en bekenden.
Maar dan wordt hun een grens getoond, die ze niet kunnen overgaan. Ze voelen dat het hun tijd nog niet is, dat ze op aarde nog een taak hebben. Ze weten nu wel, dat wanneer ze de aarde verlaten, ze afgehaald zullen worden door hun geliefden.

Wanneer het levenskoord hen terugtrekt in hun stoffelijk lichaam, vinden ze dit dikwijls moeilijk, omdat ze opnieuw de pijn van het hartinfarct voelen, of de pijn van de ernstige ziekte. In eerste reactie zijn ze meestal niet blij dat ze terug moeten komen. In die andere wereld was het zo vredig en rustig.
In enkele minuten is hun gevoel over leven en dood compleet veranderd, hun geliefden op aarde herkennen hen dikwijls niet meer terug. Tijdens de levensflits hebben ze ervaren dat elke handeling, elke daad, maar ook elke gedachte invloed heeft op hun omgeving en op henzelf. Hierdoor is voor hun gevoel onvoorwaardelijke liefde voor anderen en voor het leven essentieel geworden.
                                                 Bezoek aan het Hiernamaals:
De term bijna-doodervaring is eigenlijk te beperkt. Vele mensen beleven soortgelijke ervaringen zonder dat ze in een levensbedreigende situatie zijn. Bijvoorbeeld in een periode van veel verdriet door het overlijden van een geliefde.

Het tweede filmpje volgt een vrouw die het plotselinge overlijden van haar man niet kon verwerken. In haar wanhoop kon ze niet bedenken hoe ze verder moest leven zonder haar geliefde. Alles herinnerde haar aan de gestorvene, ze piekerde zich gek, en draaide in een kringetje rond.
Ze stelde zichzelf voortdurend dezelfde vragen: waarom moest hij sterven? Waarom stierf hij, en moest zij verder leven? Waarom is het leven zo onrechtvaardig? Achteraf zag ze hoe ze zichzelf in die tijd ziek maakte. Door haar getob en gepieker legde ze te veel druk op het zenuwstelsel. Dat ging een tijdje goed, maar toen de weerstand van haar lichaam verminderde en ze deze neerwaartse spiraal niet kon doorbreken, bezweek ze. Ze vond geen kracht meer om door te gaan. En pas toen de nood het hoogst was, toen ze al haar eigen krachten had verbruikt, was de redding nabij.
Toen ze uiteindelijk oververmoeid in slaap viel, gebeurde er iets wat ze zelf niet had kunnen bedenken. In het leven van de geest kent men haar verdriet. Wanneer ze haar eigen krachten heeft verbruikt, kan haar geestelijke begeleider haar verder helpen. Hij kan door zijn sterke concentratie een uittreding tot stand brengen. Deze uittreding gebeurt dus niet door een lichamelijke schok of ziekte, zoals bij een bijnadoodervarin, maar door de wilsconcentratie van een geestelijke begeleider.

Door de uittreding kan de gids haar naar de weide brengen, een verbindingssfeer tussen de aarde en het hiernamaals. Haar geliefde is voordien reeds op de hoogte gebracht van haar komst. Deze nacht beleven ze het geluk van een tijdelijk weerzien, en kunnen ze enige tijd met elkaar doorbrengen. Nu ervaart ze dat haar geliefde niet dood is, maar springlevend. Ze weet nu waar de reis straks naar toe gaat als haar aardse tijd afgelopen is.

Bij het ontwaken herinnert ze zich het nachtelijke weerzien als een intense droom. Het geluksgevoel vertelt haar dat haar geliefde leeft en gelukkig is. Hierdoor zal ze minder treuren, wat ook haar geliefde ten goede komt. Als ze in verdriet aan hem blijft denken, dan bereiken deze zware gedachten hem in het hiernamaals en belemmeren ze zijn voortgang. Door deze uittreding heeft de gids beide mensen geholpen om met nieuwe moed op weg te gaan, elk in hun eigen leven.
Ook dit tweede filmpje laat de werking van het fluïdekoord zien. De uitgetreden mens kan zich van het lichaam verwijderen omdat het levenskoord elastisch is en overal doorheen gaat. Tijdens de uittreding stromen er krachten van de geest door het levenskoord naar het aardse lichaam, zodat de lichamelijke organen op kracht blijven. Wanneer het daglicht het stoffelijke lichaam tot werking stuwt, vraagt het lichaam om de geestelijke bezieling. Zodra de gids zijn concentratie op de uittreding vermindert, trekt het levenskoord haar terug.
Als er tijdens de uittreding iets ingrijpends met het aardse lichaam was gebeurd, dan had het levenskoord de geest al eerder teruggetrokken. Het levenskoord verzorgt immers de gevoelsverbinding tussen het geestelijke en het aardse lichaam.

Dit filmpje stelt de uittreding centraal. In de paperback laten we Jozef Rulof aan het woord over zijn uittredingen. Hij vindt deze gave van uittreden het mooiste aspect van zijn mediumschap. Hierdoor kan hij met eigen geestelijke ogen waarnemen waar Alcar over schrijft. Wanneer een priester hem een profeet noemt, wil Jozef daar niet van weten, en verwijst hij naar het eerste deel van 'Een Blik in het Hiernamaals':
Ik ben helderziend en helderhorend, schilderend, genezend en schrijvend medium,maar te mogen uittreden, dat is wel het schoonste van alle gaven. Daar te mogen vertoeven en hun leven te zien, o, dat is zo eerlijk! (...) 'Gij zijt een 'profeet. Nee, eerwaarde, dat ben ik niet, ik ben maar een gewoon mens zoals alle mensen, maar wat ik u vertel is de waarheid. Is het niet heerlijk om de mensen over een eeuwig voortleven te vertellen, zoals je het zelf hebt beleefd? (...) 'Ge zoudt daar veel over kunnen vertellen', zei hij. 'Dat heb ik reeds gedaan en wanneer u mijn leider en mijn leven en dat van hen aan gene zijde wilt leren kennen, dan kunt u het eerste deel van mijn boek meenemen, ik heb ze hier in de kast staan. Daarin krijgt u een waarachtig beeld van het leven na de dood.' Zij die terugkeerden uit de dood p. 16-17

In 'Een Blik in het Hiernamaals' legt de geestelijke leider van Jozef, meester Alcar, uit waarom dit zo belangrijk is: Wij zullen de mensen brengen op deze mooie weg, opdat ze zich zullen ontwikkelen om straks wanneer zij op aarde sterven het licht te zien in het hiernamaals. Dit is ons werk (...) Heb je mij begrepen? Ik zal je alles zo duidelijk en eenvoudig mogelijk geven, opdat niet alleen zij die gestudeerd hebben, maar ook degenen die niet ontwikkeld zijn ons kunnen begrijpen. Een Blik in het Hiernamaals p. 30-31
De mens leeft in de stof, voor de stof en met de stof, waardoor het geestelijke, het mooie waardoor de mensenziel groeien moet, vergeten wordt. En het zal je verbazen te merken hoe deze in haar groei belemmerd, omdat men de realiteit van het bestaan van een leven na de dood niet aanvaarden wil. Een Blik in het Hiernamaals p. 47
Alcar laat Jozef alles eerst in de geest beleven en daarna wordt het beleefde op schrift vastgelegd. Hierdoor kan Jozef de boeken ook 'vertegenwoordigen', omdat hij alles zelf ervaren heeft. En wanneer Alcar en de leiders van Alcar hun universiteit aan geestelijke-wetenschappelijke kennis in 14 titels gaan opbouwen, kan Jozef meegroeien met de verdieping door elk nieuw boek. Dit verklaart ook waarom een volgend boek weer dieper ingaat op de geestelijke wetten die hun en ons aardse leven onderbouwen, want op deze manier houdt het gelijke tred met wat Jozef kan verwerken.
                                                                          
                                                 Sferen in het Hiernamaals:
Het derde filmpje geeft een beeld van de geestelijke werelden in het hiernamaals. Het laat zien hoe de 'indeling' van het hiernamaals heel anders is dan ons leven op aarde. Op aarde leven we samen met miljarden mensen in één stoffelijke wereld. In het hiernamaals leeft niet iedereen in dezelfde wereld. Het hiernamaals bestaat uit een aantal gescheiden geestelijke werelden, die we sferen kunnen noemen. Een sfeer weerspiegelt het gevoelsleven en bewustzijn van haar bewoners. Binnen dezelfde sfeer leven allen samen die eenzelfde mate van geestelijke liefde bezitten.

In het filmpje worden eerst een aantal mensen gevolgd die in het hiernamaals aankomen. De meesten onder hen denken nog aards. We zien hoe ze leren om geestelijk te gaan denken. In de geest kan men zich verplaatsen met de kracht van de gedachte. Het geestelijk lichaam is ijl en luistert naar de wil, tenminste als ze die wil op één punt kunnen richten, als ze zich kunnen concentreren. Het beheersen van hun gedachten valt echter niet mee. Velen denken er maar op los, hun gedachten fladderen als vlinders in alle richtingen. Of ze denken juist aan datgene wat ze niet willen. In de geestelijke wereld gebeurt echter onmiddellijk datgene waar ze aan denken. Ze moeten dus eerst leren om behoedzaam om te gaan met hun gevoelens en hun gedachten.
We zien in het filmpje ook mensen die in het hiernamaals verder gaan met de kunsten en wetenschappen die ze op aarde hebben ontwikkeld. Ze zijn innerlijk immers in niets veranderd.
 

We zien ook een impressie van de kindersferen, waar kinderen leven die jong op aarde gestorven zijn. Ze groeien hier op zonder aardse belemmeringen of ziekten. Het enige wat ze hoeven te leren is hoe ze geestelijk kunnen groeien. De moeders die hen begeleiden verklaren hun de fundamenten van het geestelijke leven. Een aantal onder hen bereikt zo in een mum van tijd het volwassen geestelijke bewustzijn.
Soms worden geestelijke kinderen naar de aarde gebracht waar ze met aardse kinderen kunnen spelen. We volgen een aards kind dat op een harde wijze ervaart dat het de geestelijke ijlheid van zijn hemelse speelkameraadje nog niet bezit.
Vroeg of laat gaan de bewoners van het hiernamaals voelen dat ze alleen vooruitkomen in hun geestelijke leven wanneer ze daadwerkelijk anderen gaan helpen. Op aarde spreekt men dan van beschermengelen, of geestelijke gidsen. Elk mens op aarde wordt geholpen door zo'n geestelijke gids. Ze waken over hun aardse geliefden.

Doordat ze niet meer gebonden zijn aan de aardse tijd, voorvoelen ze wanneer er iets mis kan gaan. Als hun geliefden te bereiken zijn, kunnen ze dat gevoel doorgeven. In het filmpje volgen we een kind op aarde dat in een levensbedreigende situatie verzeild geraakt. We zien hoe de geestelijke gids haar uiterste best doet om het levensgevaar af te wenden.
Door iets concreets voor anderen te doen, groeien de geesten in liefde en bewustzijn. Ze kunnen ook in het hiernamaals als gids actief zijn, bijvoorbeeld in de duisteren sferen.
Het filmpje handelt niet alleen over de sferen van licht maar ook over de sferen van duisternis. Voor veel mensen is het binnentreden in het hiernamaals immers geen feest. Ze komen niet aan in een sfeer van licht, omdat ze in hun gevoel dit licht nog niet bezitten, ze stralen nog geen liefde uit. Hun innerlijk is nog koud en mistig, en daarom komen ze terecht in een sfeer waar net zo weinig licht is als ze in hun innerlijk voelen. Ze beseffen nog niet dat het hiernamaals een spiegel is van hun gevoelsleven.

Velen weten niet eens dat ze gestorven zijn. Ze beleven alleen datgene waar hun gevoel voor openstaat. Geesten uit het licht proberen hen te overtuigen dat ze op aarde zijn gestorven en dat ze een lichtsfeer kunnen betreden als ze zichzelf veranderen, als ze iets voor anderen gaan doen. Maar deze bewoners van het schemerland zijn vervuld van zichzelf. Ze sluiten hun denken af voor andere inzichten.
Vervolgens geeft het filmpje een impressie van het land van haat, hartstocht en geweld, dat het gevoelsleven van haar bewoners weerspiegelt.

Daarna gaan we naar het dal van smarten, waar we Hitler, Stalin en hun soortgenoten vinden. Zij zijn zich er niet van bewust dat ze leven. Voor sommigen zal het miljoenen jaren duren voordat zij tot de sferen van licht zijn opgeklommen. Eerst moeten ze hun duistere karaktertrekken afleggen en hun verkeerde daden goedmaken. Maar ooit zullen alle duistere sferen oplossen, en zal iedereen het licht uitstralen van geestelijke liefde en wijsheid.
De sferen van licht en duisternis, die bij de aarde behoren, geen de bewoners de mogelijkheid om aan zichzelf te werken en zich een universele liefde voor al het leven eigen te maken. Naarmate ze meer liefde voelen zullen ze meer licht uitstralen, en ook hun geestelijke omgeving zal dit licht weerspiegelen. Wanneer ze het gouden licht van de hoogste sfeer van licht uitstralen zijn ze klaar om verder te gaan.

Ze dringen dan dieper door in de stoffelijke en geestelijke wetten en maken reizen van tientallen jaren om al het leven te leren kennen en lief te hebben.
De eerste filmpjes vormen tevens een voorbereiding op het thema van het vierde filmpje: Sterven en Crematie. We hebben ons hierbij laten leiden door de volgorde waarin deze onderwerpen in het eerste boek van Jozef Rulof, Een Blik in het Hiernamaals, aan bod komen. Ook daar krijgt de lezer eerst te lezen hoe het geestelijke leven in elkaar zit, alvorens Alcar Jozef meeneemt naar een crematorium.
Om te begrijpen wat er precies bij een crematie gebeurt, is het noodzakelijk eerst een aantal 'bouwstenen' te leren kennen. Daarom hebben we in de vorige filmpjes de nadruk gelegd op het levenskoord als de verbinding tussen het stoffelijke en het geestelijke lichaam. Het is immers door dit levenskoord dat de overledene de crematie kan voelen.
                                                                      
                                                      Sterven en Crematie:
In het vierde filmpje zien we eerst hoe een harmonische overgang naar het leven van de geest plaatsvindt. Deze scène is gebaseerd op het verhaal van 'tante' uit het eerste deel van 'Een Blik in het Hiernamaals'

Het filmpje volgt een vrouw die afstemming heeft op een hoge sfeer van licht. De voiceover vertelt:
Aan het eind van haar leven kon ze voldaan terugkijken. Ze heeft haar levenskrachten goed besteed. Haar leven is voor velen een zegen geweest.
Toen ze voelde dat ze ging sterven, legde ze zich in rust neer. Heel natuurlijk laat ze het aardse lichaam los en gaat ze over naar het leven van de geest. Haar gevoel is niet langer gericht op het in stand houden van het aardse lichaam. De gevoelskrachten worden uit het aardse lichaam teruggetrokken en bouwen het geestelijke lichaam op. Door dit terugtrekken vermindert de werking van het levenskoord dat de verbinding vormt tussen beide lichamen.

Haar sterven op aarde is het geboren worden in de geest. Net zoals bij de aardse geboorte de navelstreng haar functie verliest en verbroken wordt, wordt bij de geestelijke geboorte het levenskoord verbroken.
Hoelang het duurt voordat het levenskoord breekt, wordt bepaald door de snelheid waarmee het gevoel teruggetrokken kan worden uit het aardse leven. Dit heeft grote gevolgen bij crematie.
Haar levenskoord kon heel snel breken, omdat ze tijdens haar aardse leven al volledig geestelijk voelde en dacht. Haar gevoel was op het einde van haar leven reeds teruggetrokken uit het aardse bestaan.
Het eerste wat ze geestelijk ziet is haar overleden man, die haar komt halen. Hij breng zijn vrouw naar de geestelijke sfeer, waar ze nu beide thuishoren.
 

Hun sfeer en hun kleding is volkomen in overeenstemming met hun innerlijk gevoelsleven. De geestelijke omgeving weerspiegelt het licht en de liefde die ze van binnen voelen. In het hiernamaals kunnen deze geliefden zich verbinden met al het leven dat tot hun eigen sfeer behoort. Ze zien hun overleden kind terug en kunnen samen in geluk verder leven.
Wanneer de kijker gezien heeft hoe en harmonisch sterven plaatsvindt, begint het tweede gedeelte van dit filmpje dat handelt over de crematie.

Het filmpje volgt een man van wie het karakter lijkt op de musicus die in Een Blik in het Hiernamaals gecremeerd wordt.
Ook de man in het filmpje is nog niet bezig met geestelijke liefde:
Hij kijkt alleen naar het lichaam, naar de aardse stof, en hij bekommert zich nog niet om zijn innerlijk leven, om zijn gevoelsleven, om zijn innerlijk licht. Het gaat hem om het uiterlijke, voor hem bestaat er alleen wat hij met zijn stoffelijke ogen kan zien. Hij kijkt naar zijn medemens als naar een ding, een object van begeerte.
Hij is alleen ingesteld op zijn eigen genot. Hij tracht zijn wil op te leggen aan andere mensen, om hen te gebruiken als prikkeling voor zijn hartstocht. Hij vraagt zich niet af hoe een ander mens zich voelt, maar hij zoekt alleen naar middelen om zijn eigen behoeften te bevredigen.

Hij gebruikte al zijn levenskrachten om zijn materieel bezit en zijn persoonlijke roem te vergroten, ten koste van anderen en zichzelf. Hij brak stap voor stap zijn gezondheid af, en zijn lichaam presenteert hem nu de rekening. Hij werd beheerst door zijn stoffelijk bezit. Hij dacht er liever niet aan dat hij later alles zou moeten achterlaten, en dat hij geen geestelijke bezit heeft opgebouwd.
Zijn overleden moeder zou hem graag helpen, maar zij staat machteloos. Haar liefdevolle geestelijke kracht wordt door hem niet opgenomen. Hij staat niet open voor geestelijke liefde, hij wil alleen aards bezit. Zijn schilderstalent gebruikte hij alleen om zijn eigen ijdelheid te strelen, maar het leidde tot afbraak van anderen en zichzelf.
Zelfs op zijn sterfbed is hij nog onverdraagzaam. Afhankelijk te zijn van anderen maakt hem opstandig, hij wil immers alles zelf controleren.

Hij verliest nu die controle, maar zijn hele gevoelsleven staat ingesteld op zijn aardse lichaam. Dat lichaam is het middel om zich te kunnen uitleven, om geroemd te worden, om te bezitten. Wat is hij zonder zijn lichaam? Hij is nog niet begonnen aan zijn geestelijk leven. Hij heeft alleen voeding gegeven aan egoïstische gevoelens. Die gevoelens zijn te zien als uitstraling van zijn geestelijk lichaam. Omdat zijn gevoel blijft uitgaan naar het aardse lichaam kan het levenskoord niet breken op het moment dat de dood intreedt. Zijn hele gevoelsleven is verstrengeld met het stoffelijke bestaan. Hij heeft maanden nodig om zijn gevoel naar de geest over te brengen en pas daarna zal het levenskoord op natuurlijke wijze kunnen breken.

Wanneer hij als geest ontwaakt, ziet hij de aardse werkelijkheid als in een mist. Alleen zijn eigen aardse lichaam ziet hij scherper, omdat hij geestelijk alleen op zichzelf is ingesteld. Hij voelt dat hij niet meer in zijn lichaam terug kan, want dat lichaam is afgestorven. Hij voelt echter ook dat hij zich niet van zijn lichaam kan verwijderen, omdat het levenskoord hem tegenhoudt. Zijn hele gevoelsleven is nog verstrengeld met de aardse materie. Hierdoor begint hij te beseffen wat hem te wachten staat. Hij zit vastgeklonken aan dat lijk, dat aanstonds in de oven geschoven zal worden. Hij probeert zijn nabestaanden te overtuigen om de crematie af te breken, maar zijn geschreeuw wordt niet meer gehoord.
Tijdens zijn aardse leven koos hij voor crematie, niet wetende welk geestelijk lijden hem te wachten zou staan. Nu beseft hij dat hij voor zijn gevoel levend verbrand zal worden. Het levenskoord geeft ingrijpende veranderingen in het aardse lichaam door aan het geestelijke lichaam. Geen lichtgeest kan hem helpen, omdat hij zich door zijn eigen wil in deze toestand heeft gebracht.
                                                                         
                                                   Onze Kosmische Evolutie 1:
Het tweede gedeelte van de DVD bestaat uit één twintig minuten durend overzicht van onze kosmische evolutie van ziel en lichaam, van de Albron tot in het Al. De beelden zijn gemaakt met de nieuwe computeranimatietechnieken.

Om je een idee te geven van de onderwerpen die behandeld worden geven we hierna de integrale voice-over tekst, ook weer aangevuld met enkele beelden.
Voordat ons leven op aarde een aanvang nam, voordat de maan haar baan rond de aarde beschreef, voordat ons zonnestelsel geboren werd, voordat tijd en ruimte geschapen werden, voordat het Leven een vorm had gebaard, heerste er een ontzagwekkende stilte en een volslagen duisternis.
In deze duisternis leeft een kracht, een energie, een Bron waar al het leven uit voortgekomen is. Deze Albron kunnen we ook God noemen, of het Leven, of Wayti.

Wanneer de Albron haar energie de ruimte inzendt om zichzelf een vorm te geven, brengt dat trillingen voort. Die trillingen brengen de ruimte in beweging, en na miljoenen jaren kunnen deze trillingen zich verdichten tot ijle nevelen...
De eerste nevelen verspreiden zich in de ruimte, maar ze verijlen ook weer vrij snel. Ze hebben nog niet voldoende kracht om zich als een zelfstandige vorm te handhaven. Toch vullen ze de ruimte met verdichte energie, zodat de tweede reeks nevelen al meer vorm kan krijgen, meer omvang, meer uitdijing. Zo kan een derde reeks nevelen ontstaan, omdat de Albron blijft stuwen, blijft bezielen, blijft baren, blijft scheppen. Dit scheppingsproces kent zeven tijdperken, zeven graden, en aan het einde van het derde tijdperk zien we dat de nevelen al even oplichten.
 

Het licht in de ruimte is er niet ineens. Er is nog geen zon die constant licht uitstraalt. Licht kunnen we zien als een uiting, een uitstraling van kracht, van verdichting, van bewustzijn. Deze nevelen stralen meer licht uit naarmate ze krachtiger worden, meer verdichting bereiken. Vergeleken met ons huidige zonnestelsel is het licht van onze zon miljarden malen sterker, meer verstoffelijkt. Later zal ook de geestelijke mens meer licht uitstralen naarmate er in zijn innerlijk meer kracht is, meer bewustzijn en liefde.

Eerst zijn de nevelen diepblauw van kleur. Op het einde van het vijfde tijdperk bereiken de nevelen een dermate sterke kracht dat ze een gouden gloed uitstralen. Wanneer het gouden licht verijlt krijgen de overgangen van blauw naar goud de kans om zich als zelfstandige kleuren te verdichten; zoals lichtblauw en zachtgroen. Ook de kleuren zijn er niet ineens. Zij zijn gevormd in een kosmisch scheppingsproces. De zeven graden van dit proces kunnen we vergelijken met de zeven kleuren van de regenboog.

Wanneer de nevelen zich gaan verbinden, zich gaan vermengen met elkaar, ontstaan er meer kleurtinten, meer nuances, meer karaktereigenschappen, meer bewustzijn. Ook de mens zal later zijn karakter en zijn graad van evolutie uitstralen als de kleuren van zijn aura.
En dan begint het zevende en laatste tijdperk van dit kosmische evolutieproces. Tot nu toe is al het leven in het heelal één geheel, maar daar gaat nu verandering in komen. In deze zevende graad van verdichting bereiken de nevelen hun uiterste kracht en dichtheid. De Albron zal nu de opgebouwde druk en spanning in deze ruimte gaan ontladen door zich te splitsen en te verdelen.

Zoals de ontlading van aardse onweerswolken gepaard gaat met donder en bliksem, en de wolken uiteenvloeien en zich splitsen in miljoenen regendruppels, zo verdeelt de Albron zich in biljoenen deeltjes.
Met deze afzonderlijke deeltjes kan nu iets nieuws opgebouwd worden. Door het inzuigen van de omgevende energie naar een centraal punt - te vergelijken met de hedendaagse tornado op aarde - vormen zich in deze ruimte de eerste afzonderlijke hemellichamen, een zon en een planeet.
Dankzij de warmte van de zon kan de eerste planeet haar energie verder verdichten tot nevelen.
In het hart van deze planeet zijn de nevelen na miljoenen jaren zo sterk verdicht dat ze zich kunnen splitsen en verdelen in heel kleine deeltjes.

Op dit ogenblik wordt het individuele leven geboren dat we later de mens zullen noemen. Deze cellen hebben dezelfde eigenschappen als de nevelen waaruit ze zijn ontstaan. Ze verbinden zich en splitsen zich zodat er nieuw leven ontstaat, hun eerste kinderen. De oudercellen hebben hiermee hun eerste leven volbracht. Hun ziel laat het cellichaampje los en is even later klaar om te reïncarneren in een nieuw cellichaampje.
In dit tweede leven kunnen ze nieuwe ervaringen beleven, en zo gaat het verder, leven na leven verruimen ze zich en dijen zo uit tot wat we het visstadium kunnen noemen.

In tegenstelling tot de vissen op aarde, die tot het dierenrijk behoren, volgen we hier op de eerste planeet alleen de menselijke ziel in haar lichamelijke evolutiestadia. De menselijke ziel bouwt leven na leven aan de groei van haar lichaam. Elke incarnatie gaat ze een stapje verder. Vanaf haar eerste leven als cel is de ziel bezig de menselijke gestalte op te bouwen die veel later op aarde zal verschijnen.
De hoogste toestand die de ziel op de eerste planeet bereikt is het waterachtige bewustzijn van een organisme dat doet denken aan de aardse zeeleeuw. In dit water beleven we volop alles wat ons lichaam ons te ervaren geeft: voortbewegen, eten, slapen en paren.

Wanneer we dit water zijn ontgroeid staan we voor de volgende mijlpaal in onze evolutie: het leven op het land. Op het vasteland zullen we ons gaan oprichten en kunnen we een landelijk bewustzijn opbouwen, dat veel rijker zal zijn aan afwisseling en uitdagingen. Maar op de eerste planeet is er weinig land te beleven. De zon geeft hier te weinig licht en warmte om het land en ons lichaam voldoende te verdichten, te verharden. Al het leven blijft hier waterachtig.
Wanneer de ziel haar laatste leven op deze eerste planeet, deze eerste kosmische levensgraad, heeft voltooid, gaat zij op weg naar nieuwe ontwikkelingskansen. Op het moment dat de eerste zielen deze planeet verlaten, worden nog steeds nieuwe zielen geboren in het hart van deze planeet. Deze nieuwe zielen beginnen eerst nu aan hun eerste cellenleven en zij zullen pas miljoenen levens later het zeeleeuwstadium bereiken, om daarna net als de eerste zielen hun tocht te beginnen naar de volgende planeet op de tweede kosmische levensgraad.

Op de volgende planeet ontwikkelen de eerste zielen opnieuw hun lichaam van cel tot zeeleeuwachtig organisme. Maar doordat de zon hier in dit nieuwe zonnestelsel sterker is, meer warmte geeft, krijgt het lichaam meer stoffelijke kracht en wordt zo een leven op het land mogelijk. Door de wil om zich op het land voort te bewegen vormen zich na vele levens de poten. Stap voor stap verdicht zich het waterachtige lichaam tot een landelijk organisme.
Het leven op het land geeft ons vele nieuwe ervaringen, zoals het zoeken naar eten dat niet meer voorbijdrijft zoals in het water. Dit zoeken naar eten brengt gevoelens voort, die we het 'instinct' kunnen noemen. Het lichaam geeft ons het gevoel van honger, en wanneer we die honger niet kunnen stillen, voelen we ons zwak en angstig. Al deze lichamelijke gewaarwordingen brengen werking en beweging in ons gevoelsleven. Ons gevoel houdt zo gelijke tred met het machtige lichaam dat we ontwikkelen op de moederplaneet van de tweede kosmische levensgraad, Mars. De planeet was toen nog groen en vol leven.

Op de volgende planeten verfijnen we onze machtige gestalte tot het menselijke lichaam op de moederplaneet van de derde kosmische levensgraad: de aarde.
Op aarde ontwikkelt ons gevoelsleven zich tot een stadium dat we het 'dierlijk bewustzijn' kunnen noemen. Wanneer we dit stadium met geestelijke ogen zouden kunnen bekijken, dan zouden we zien hoe de ziel haar verkregen bewustzijn uitstraalt als aura.
                                                    Onze Kosmische Evolutie 2:
Na vele levens verdicht deze aura zich tot een astrale wereld. Doordat miljoenen zielen verspreid over de hele aarde deze aura uitstralen, creëert deze uitstraling een astrale sfeer, een geestelijke wereld, die we het land van haat, hartstocht en geweld kunnen noemen.
Wanneer de eerste zielen hun laatste leven op aarde beëindigen, worden ze als geest vanzelf aangetrokken door de sfeer die ze ongeweten zelf hebben opgebouwd.
Wanneer ze in die sfeer wakker worden beseffen ze niet dat ze op aarde gestorven zijn. Ze hebben nog niet het bewustzijn om kritisch naar hun nieuwe omgeving te kijken. Ze worden nog geleefd door hun dierlijk gevoelsleven.
Elke seconde komen er nu nieuwe zielen van de aarde aan in deze geestelijke sfeer.

De eerste zielen krijgen na tientallen jaren het gevoel dat er iets niet klopt. Ze gaan zich afvragen waar de zon is gebleven, en de bomen en de dieren. Omdat ze aan aardse zaken denken, worden ze aangetrokken door de aardse werkelijkheid.
Hier willen ze hun gewone leventje weer oppakken, maar hun geestelijke handen krijgen geen vat op de stoffelijke wereld. Ze begrijpen er niets van, want innerlijk zijn ze in niets veranderd. Ze voelen nog precies hetzelfde als hun aardse broeders, ze zijn geestelijk één. Hierdoor komt er een natuurlijke bezetenheid tot stand. Geestelijk één met de aardse mens kunnen ze eindelijk opnieuw de aarde beleven. Ze blijven één tot die mens op aarde sterft.

Op dat moment moeten ze het gastlichaam prijsgeven. Groot is hun verwondering dat uit dit lichaam nog een andere geest verschijnt. Ze begrijpen dat deze geest al die tijd in dat lichaam heeft gewoond, en dat zijzelf geen aards lichaam meer hebben. Hierdoor gaan ze beseffen dat zijzelf al eerder gestorven zijn en nu als geest verder leven.
Om het gastlichaam zolang mogelijk te kunnen bewonen en niet telkens op zoek te hoeven gaan naar een nieuw stoffelijk lichaam, gaan ze hun aardse mens beschermen en helpen. Als geest zijn ze niet aan tijd gebonden en beleven ze achtereenvolgens vele gastlichamen. Op deze manier doen ze veel ervaring en kennis op waardoor ze het gastlichaam kunnen helpen. Zo komen de eerste uitvindingen tot stand.

Wanneer ze de mens op aarde helpen doen ze een merkwaardige ontdekking. Het helpen geeft hun een aangenaam prettig gevoel. Om dat heerlijke gevoel vaker te beleven, leggen ze zich toe op het helpen. Hierdoor leggen ze de dierlijke graad van gevoel af en maken ze zich een hogere gevoelsgraad eigen. Zoals ze innerlijk voelen, stralen ze ook uit. Hun uitstraling laat nu zien dat ze het gevoel van haat, hartstocht en geweld hebben afgelegd.
De rustige uitstraling van de eerste zielen gaat zich na geruime tijd verdichten tot een nieuwe geestelijke sfeer, het schemerland.
Doordat de eerste zielen zich blijven toeleggen op het helpen, gaat hun gevoelsleven licht uitstralen. Zo wordt de eerste sfeer van licht geboren.

Wanneer ze leven en dood verder onderzoeken, merken ze dat de meeste zielen bij het sterven niet naar een geestelijke sfeer in het hiernamaals gaan. Ze zien hoe die zielen zich onmiddellijk na het steven terugtrekken in een diepe duisternis, waar het onmetelijk stil is. De onderzoekers zijn heel verbaasd, omdat ze deze wereld nog niet kennen. Het lijkt een wereld van het onbewuste, omdat ze geen bewuste activiteit waarnemen. Totdat de ziel opnieuw in beweging komt. Gaat de ziel nu eindelijk naar het hiernamaals?
Nee, de ziel gaat terug naar de aarde, naar een vrouw en een man. De ziel verbindt zich met een eicel op het moment van bevruchting door een zaadcel. Op deze wijze leren de onderzoekers de reïncarnatie kennen. Maar wanneer is de ziel dan voor de eerste maal gereïncarneerd?
Wanneer de onderzoekers zich op deze vraag instellen merken ze tot hun verbazing dat ze zich aangetrokken voelen door een andere planeet.

Hier zien ze waar en hoe de ziel haar kosmische reis is begonnen. Ze voelen dat zijzelf hier geleefd hebben, dat ook zij ooit dit zeeleeuwachtige organisme bewoond hebben. Maar waar komt de ziel dan uiteindelijk vandaan? Het antwoord op deze vraag ligt diep verscholen in het hart van deze planeet.
De onderzoekers zien nu hoe de ziel haar eerste leven beleeft, en hoe zij bij de eerste dood haar cellichaampje loslaat en als ziel verder gaat. Wanneer de onderzoekers stil blijven staan bij het afsterven van het eerste cellichaampje merken ze tot hun verbazing dat uit deze rotting een andere cel gevormd wordt. Ze lijkt op een menselijke cel, maar ze is kleiner, minder bewust. Wanneer deze cel uitgeleefd is, komt ook hier een ziel uit. Maar wanneer de onderzoekers deze ziel volgen in haar evolutieproces, moeten ze aanvaarden dat ze bij het dierenrijk uitkomen.
Het dier dat uit de mens geboren is? De onderzoekers vallen van de ene verbazing in de andere. Het volgen van de kosmische levensweg van de ziel geeft hun een diep inzicht in de oorsprong en de evolutie van al het leven, weerspiegeld in de groei van het embryo in de moederschoot.

Door al deze ervaringen verruimen de onderzoekers hun bewustzijn. Ze worden kosmisch bewust. Ze gaan andere bewoners van het hiernamaals onderwijzen en helpen in hun geestelijke ontwikkeling. Door de groei van hun liefde en bewustzijn bouwen ze lichtsfeer na lichtsfeer op. Wanneer het gouden licht van hun bewustzijn de zevende sfeer heeft opgebouwd, kennen ze elke levenswet van de eerste drie kosmische levensgraden. Dan beginnen ze te voelen dat het hiernamaals geen eindpunt is. Dat het hiernamaals alleen bedoeld is om ons klaar te maken voor de volgende kosmische levensgraad. Ze voelen dat deze nieuwe evolutie niet te beleven is in het heelal zoals ze dat tot nu toe hebben leren kennen. Het leven waar ze naar toe gaan is ijler, het zal een andere verdichtinggraad bezitten. De eerste zielen voelen dat ze dit heelal verlaten en dat ze aangetrokken worden door een hogere kosmische levensgraad.

Op de vierde kosmische levensgraad bouwt de ziel opnieuw een stoffelijk leven op, maar de materie is hier vele malen ijler dan op aarde. Het stoffelijke leven hier is te vergelijken met het geestelijke leven in de hogere lichtsferen, met dit verschil dat de mens op deze planeet opnieuw vader en moeder wordt en op stoffelijke wijze kinderen baart.
Vanaf het eerste leven hier is elke ziel samen met de tweelingziel. Hierdoor zijn deze mensen zielsgelukkig. Hun tweelingziel begrijpt elk gevoel en elke gedachte, ze zijn als bloemen van één kleur.
Als tweelingzielen zijn ze samen geschapen op de eerste planeet, waardoor ze even oud zijn, even krachtig, even bewust, één in liefde. Op aarde zoeken we onbewust naar onze tweelingziel. Op deze planeten leeft elk mens samen met zijn tweelingziel, als man en vrouw.

Niet alleen het gezinsleven is nu harmonisch, ook de hele samenleving kent geen hard woord meer, geen onbegrip, geen haat, oorlog of ellende. Op deze planeten kent men geen honger meer, geen lichamelijke of geestelijke ziekte. Hier is alleen geluk, en de ziel beleeft nu incarnatie na incarnatie in een paradijselijke harmonie, voor eeuwig verenigd met zijn tweelingziel.
Ook het zonnestelsel weerspiegelt nu de hogere harmonie. Het zonnestelsel bestaat uit zeven zonnen en zeven planeten. Die bieden de ziel zeven graden om te evolueren, om zich deze kosmische levensgraad eigen te maken, om verder te groeien in liefde en bewustzijn.

Ook de volgende kosmische levensgraden kennen dezelfde geestelijke en stoffelijke wetten, want het leven verstoffelijkt datgene wat in de Albron aanwezig is.
Zo bereiken de eerste zielen de zevende kosmische levensgraad. Ze voelen, dat als ze nog verder gaan, ze dan terug zouden komen in de stilte van de Albron. Wanneer ze terugkijken naar het moment dat hun kosmische levensweg begon als cel op de eerste planeet, zien ze dat ondertussen alle zielen deze planeet hebben verlaten, en dat de eerste planeet aan haar stervensproces is begonnen. Op aarde kunnen we nu deze planeet bewonderen aan de nachtelijke hemel.

De eerste zielen zijn ook de aarde niet vergeten. Op haar lange evolutieweg wordt de ziel zich juist op de aarde bewust van haar leven. Op mars wordt zij zich bewust van haar lichamelijke kracht, maar op de aarde ontwaakt het menselijk bewustzijn. De eerste zielen zien dat de aarde nog steeds mensen leven met angst voor de dood, omdat ze het geestelijke leven niet kennen. Daarom nemen de eerste zielen het besluit de universiteit aan kennis, die zij opgebouwd hebben door duizenden jaren geestelijk-wetenschappelijk onderzoek, op aarde te brengen.
Ze werken via profeten en mediums, inspireren alle gevoelige mensen en vertellen over het Leven van de Albron. Want spoedig zou de 'Eeuw van Christus' aanbreken...
                                                                                The Making of 1:
                                                                                 De eerste stapjes...
De eerste video-opnames voor Deel A van de DVD zijn gemaakt eind 2001. Maar daarvóór was er al járen voorbereidend werk verzet...

Het begon met een gevoel. Het gevoel bij het lezen van 'Een blik in het Hiernamaals', dat de ervaringen van André, alias Jozef Rulof, zo beeldend beschreven waren, dat er gemakkelijk films van gemaakt kunnen worden, die de boeken van de meesters getrouw zijn.
Maar... zo snel volgt de verstoffelijking de geest niet. Want toen we dit idee gevormd hadden, rees er een grote berg 'werk' op. We konden toch zomaar niet beginnen te filmen, per slot van rekening waren we niet bezig met stuiversromans. Als we de verfilming zo getrouw mogelijk op de boeken wilden baseren, dan moesten we eerst precies weten wat de boeken over alle zaken die in de filmpjes naar voren zouden komen te zeggen hadden.
Dus hebben we eerst een jarenlang proces doorlopen om de meer dan 11.000 pagina's die door Jozef Rulof op aarde zijn gekomen, door te lezen met de filmbril op.

Zo hebben we alles op een rijtje gezet wat de boeken aan visuele beschrijvingen bevatten. Hoe ziet een aura eruit in de eerste sfeer van licht, in het Zomerland, in het Schemerland, in het Land van Haat? Hoe ziet het Dal van Smarten eruit, de laagste sfeer in het hiernamaals? Welke kleur heeft de lucht in de tweede sfeer van licht, in de Bloemensfeer, in de Muzieksfeer? Hoe ziet het geestelijke gewaad eruit van een bewoner van de derde sfeer van licht? Wat zie je van het fluïdekoord? Wat zie je bij het sterven, bij een uittreding, bij een crematie?

Daarnaast hebben we ook alles genoteerd wat met geluid te maken heeft. Wat hoor je in het land van haat, hartstocht en geweld? In een lichtsfeer? Wat zijn hemelse klanken? Hoe klinkt de stem van een bewoner van een duistere sfeer?
We wilden zo dicht mogelijk blijven bij wat de meesters beschreven hebben in hun boeken. We wilden niet onze eigen fantasie gaan vormgeven, maar we wilden een 'boektrailer' maken, een impressie van waar die boeken over gaan. Tijdens de productie hebben we deze lijsten en schema's voortdurend bij de hand gehouden, omdat het allemaal teveel is om in het menselijk geheugen te houden.
Bij het herlezen van alle boeken hebben we tevens gekeken hoe de meesters die machtige inhoud van de 'Universiteit van Christus' hebben opgebouwd. Wat vertelden ze eerst, en wat kwam daarna? Hoe helpen ze ons om iets te verwerken, te begrijpen?
 

                                                            The Making of:
                                                                 Crematie:
Hierover hebben we reeds verteld in verband met crematie. Ons uitgangspunt was, dat we wilde tonen wat er gebeurt bij Crematie, omdat Meester Zelanus ons vertelt:

"Meester Alcar zal hem thans geestelijke wetten verklaren voor de crematie en hierna de hellen en de hemelen. Kent u zijn eerste boek: Een Blik in het Hiernamaals? Ook voor Jeus was dat waarlijk een blik in andere en wel geestelijke werelden. Zijn meester brengt hem nu met de crematie in verbinding, omdat die vervloekte crematie van de aarde moet verdwijnen! Als André  beleeft Jeus die afschuwelijke toestand, meester Alcar volgt een mens die tijdens zijn leven besloten heeft zich te laten cremeren, doch waarvan hij de wetten niet kent. Jeus ziet thans, dat deze mens zich pijnlijk bewust is van zijn ellende, omdat deze persoonlijkheid vastzit aan het organisme, doordat hij zich tijdens het aardse leven heeft vergeten. En nu gaat dat geheel de oven in, de persoonlijkheid is bewust en maakt dat mee, het is het afschrikwekkendste wat wij kennen.

Dit gebeuren én de zelfmoord is het vreselijkste dat gij uzelf kunt opleggen en komen wij u voor waarschuwen door Jeus van moeder Crisje! Door het duistere leven op aarde te volgen, zit de ziel als een geestelijke persoonlijkheid vast aan het organisme, en zijn de wetten voor ons en uw geestelijk bestaan. Dat hebt u zelf in handen! Immers, 'n mens die het goede zoekt, liefheeft, bezit een andere afstemming en voelt zich ná het sterven vrij van het organisme, doch niettegenstaande dat geluk, is ook voor hem de crematie stoffelijk én geestelijke afbraak. Dat alles leert Jeus nu kennen en zal het straks aan uw leven doorgeven. Duizenden mensen laten zich cremeren, maar kennen de wetten niet achter de kist, die voor hun ziel en geest. Ze denken, dit is beter dan die verrotting in de grond, maar zij weten niet, dat juist door die verrotting de geestelijke persoonlijkheid levensaura's opzuigt en nodig heeft om het geestelijke bestaan te beginnen, die als fundament dienen.

Omdat de stoffelijke mens zijn hiernamaals niet kent, komt hij tot abnormale gedachten ten opzichte van zichzelf in ons leven, dat hebben miljoenen kinderen van de aarde moeten aanvaarden. Ge staat thans voor een afschrikwekkende marteling, die met niets te vergelijken is en gij op aarde door het kwaad beleven kunt, dit is zó afschuwelijk, zó ónmenselijk bovendien, dat wij alles doen om die en uw vervloekte crematie op te ruimen, en dit is eerst nú mogelijk! Eerst nú, geachte lezer, omdat wij hiervoor een instrument bezitten. Waarom heeft Ramakrishna, hebben Dante, Boeddha, Pythagoras, hebben de oude Egyptenaren er niet over gesproken? Omdat zij dit contact niet konden beleven. U ziet hierdoor reeds, dat Jeus een wijsheid zal ontvangen die álles overtreft.

Ook de balseming is universeel verkeerd, het is het in leven houden dat toch, volgens de ruimtelijke wetten móét sterven, wil de ziel álles van zichzelf beleven voor het opnieuw verdergaan. Nu mist zij iets door die vervloekte wijsheid van de mens en staat stil voor haar evolutie! Niet duidelijk soms? Ge zult aan alles vaststellen, dat Jeus 'Geestelijke Wetenschap' op aarde brengt en door géén van allen werd beleefd. Ik kan u thans duizenden malen voor deze waarachtigheid plaatsen, ik hoop echter, dat gij in staat zult zijn voor uzélf deze Goddelijke waarachtigheid vast te stellen, door hetgeen u door de groten hebt gekregen. Want dat is thans mogelijk! De ellende die u zichzelf oplegt door de crematie is met geen pen te beschrijven. U moet dit lugubere toneel zelf kunnen zien, eerst dán dringt het tot u door, dat gij met ziel, geest en leven spot en de universele wetten nog niet kent. Eerst wanneer de crematie haar stoffelijke afbraak heeft verricht, komt de ziel vrij van haar organisme, maar die verbranding sleept zij achter zich aan, zij is als een brandende fakkel en blijft in leven. Aan deze toestand komt voorlopig geen einde, omdat u als mens op de duisternis uw afstemming hebt; er is geen liefde en dus ook geen licht in uw leven, gij voelt u stoffelijk en ook de wereld waarin u leeft bezit dezelfde afstemming, dat uw gevoelsleven is! Eerst dán, wanneer u innerlijk ontwaakt, dus verandert, komt er verandering in uw toestand.

Maar nu wij weten hoe moeilijk het is om 'n nietig karaktertrekje tot het geestelijke te voeren; wat is er dan nodig voor de ganse persoonlijkheid? En die moet gij overwinnen, eerst dan mindere die pijnen, lost die brand op, gij barst van binnen en uiterlijk, uw levensbloed is er niet meer, gij hebt wetten bezoedeld, mismaakt, de mooie crematie ontnam u alles! Jeus ziet dat, hij is bewust, hij hoort dat de mens kermt, schreeuwt alsof men hem levend zijn huid afstroopt, waarvan hij kan schreien, zo ontzettend is het. Vanzelfsprekend doen wij alles om deze kinderen te helpen, maar wij staan machteloos, omdat zij hun duistere afstemming hebben te aanvaarden en kunnen thans geen hand uitsteken.
Meester Alcar vond dit, in opdracht van zijn meesters, het allernoodzakelijkste voor de miljoenen mensen van de aarde tot de ruimtelijke ontleding te voeren, zodat uw afgrijselijke crematie verdwijnt!
                                                                          
                                                       The Making of:
                               'Jeus van Moeder Crisje deel 3', blz.254:
Toch kunnen we niet zomaar in het wilde weg in de maatschappij gaan roepen hoe verschrikkelijk de mens kan lijden wanneer hij zich laat cremeren. Hoe kunnen we dat dan wel doen? Ook hierin kunnen we ons laten leiden door wat de meesters ons hebben voorgedaan. Zij hebben 'Een Blik in het Hiernamaals' geschreven, om ons niet alleen het afgrijselijke van een crematie te laten weten, maar ook het hemelse geluk van een sfeer van licht. Licht en duisternis moeten steeds in evenwicht zijn, anders kan geen mens het verwerken, Nadat André de verschrikkelijke verbranding had zien gebeuren, moest meester Alcar hem naar het Zomerland brengen, om alles te kunnen verwerken. 'Het Zomerland is de sfeer waar de aardse geest 's nachts na uittreding vertoeven mag, wanneer hem dit als een genade Gods veroorloofd is. In het Zomerland ontmoet hij dan de dierbaren die hem zijn voorgegaan, doet er nieuwe krachten op en keert dan sterker van geest in zijn stoffelijk lichaam terug. Wij zullen nu rechtstreeks daarheen gaan, want ik wil je de rust en de kalmte teruggeven welke je door de crematie ontnomen zijn. Een Blik in het Hiernamaals, 195-196, 3e druk.

Daarom hebben we eerst geanalyseerd wat de meesters ons voordien hebben verteld in hun eerste boek, voordat ze ons naar de crematie voerden. Rond die elementen hebben we scènes opgezet, de filmpjes A1,A2 en A3. Hiermee willen we bereiken dat de kijker die de boeken van Jozef Rulof niet heeft gelezen, voordat hij aan het filmpje A4 begint, genoeg bagage heeft om te begrijpen wat de meesters zeggen over crematie. Die kijker moet eerst zien hoe reëel een geestelijk lichaam is, hoe wij als geest nog voelen wat er met ons stoffelijk lichaam gebeurt door het levenskoord, hoe wij vast zitten aan de stof door onze stoffelijke gedachten en gevoelens, en tientallen andere zaken meer.

Het gaat de meesters erom ons precies, gedetailleerd en begrijpelijk uit te leggen wat er gebeurt bij crematie, zodat wij onszelf kunnen besluiten of wij ons stoffelijk kleed toevertrouwen aan het verzengende vuur. De meesters verbieden het ons niet: we houden altijd onze eigen keuzevrijheid. Maar wat is een keuze waard, als we niet weten wat de gevolgen ervan zijn? Daarom is de gedetailleerde uitleg nog belangrijker dan het naakte feit.
Het geven van voldoende informatie aan een ander kunnen we bereiken door het lezen van 'Een Blik in het Hiernamaals' aan te raden. Een andere mogelijkheid is nu het verwijzen naar de DVD, voor de mensen voor wie het lezen van het boek (nog) geen optie is.

In de DVD hebben we heel sterk rekening gehouden met het evenwicht tussen licht en duisternis, om het voor de kijker mogelijk te maken het allemaal te verwerken. Dit is de reden waarom we bijvoorbeeld geen zelfmoord behandeld hebben in de documentaire. We hadden de film kunnen volstoppen met allemaal zware scènes, maar dan had geen mens er naar kunnen kijken. Ook de meesters geven ons in de boeken ruim voldoende gelegenheid om alles te verwerken.
Daarom is er op de DVD heel veel 'licht' te bekijken en te beluisteren, want de meesters hebben ons vooral laten voelen hoe mooi alles wordt, als we onszelf op het licht afstemmen.
                                                                              
                                                      The Making of 2:
                                                              Scenario:
Toen ons duidelijk voor ogen stond wat we onszelf als taak stelden, konden we aan het scenario voor de documentaire beginnen. Eerst dachten we bepaalde stukjes uit de boeken letterlijk te verfilmen, compleet met de dialogen die in de boeken te lezen zijn. We hebben een aantal versies van een dergelijk scenario uitgewerkt en met elkaar besproken. Met 'elkaar' bedoelen we dat we elke versie met tientallen mensen besproken hebben, om genoeg 'feedback' te krijgen. We wilden niet over één nacht ijs gaan! Na een jaar werd het duidelijk dat die letterlijke verfilmingen geen goed uitgangspunt waren. Waarom niet? Eenvoudig, omdat de boeken niet geschreven waren als filmscripts. Een film vraagt om een bondige scène, waarin een bepaald thema heel compact wordt vormgegeven. Filmtaal heeft heel andere wetten dan geschreven taal. En we konden er door het letterlijk te doen niet voor zorgen dat de volgorde van informatie voldoet aan die filmtaal.
Hierdoor leerden we dat elk scheppingsproduct zijn eigen harmonie moet hebben. De meesters hebben in elk van hun boeken een harmonie gelegd. Die kunnen we terugvinden in het evenwicht tussen duister en licht, de hoeveelheid informatie die er te verwerken valt, en vooral, welk gevoel je bij het lezen krijgt. Het allerbelangrijkst is dat de lezer/kijker kan voelen dat dit alles uit liefde gebracht is, om de mens te stuwen tot bewustzijn en geestelijke ontwaking.
We beseften dat niet alleen de documentaire een harmonie moet bezitten maar dat ook elk filmpje op zichzelf een harmonie moet bezitten, net als elk hoofdstuk uit de boeken.
En zo kwamen we tot het samenstellen van scènes die op zichzelf én met elkaar een lichtende wetenschap wilden vormgeven.
Als we een scenario hadden dat op deze punten goed voelde, hebben we vervolgens elk woord, elk beeld gewikt en gewogen. Wat komt erin, wat gaat eruit? Welke impact heeft dit, welk gevoel geeft het? De verantwoordelijkheid die we hebben als we ook maar iets zeggen over de boeken van de meesters is zo groot, dat we daarvoor met z'n allen het beste van onszelf te geven hebben.
                                                         The making of:
                                                               Actie:
Zo kwamen we uiteindelijk op het punt dat we konden gaan uitkijken hoe we dit scenario konden verfilmen. Hier was natuurlijk heel wat geld voor nodig. Dat geld hebben we gevraagd, in november 2000, in ons blad 'Evolutie Extra'. Toen we de centjes hadden geteld, was het duidelijk dat we dankzij de financiële steun van zovele mensen echt konden beginnen, maar dat we anderzijds wel heel zuinig moesten omgaan met het krappe budget.
We hadden niet de luxe om een dure filmproductie te kunnen opzetten. Elke gulden (ja, toen nog) moest goed besteed worden. We analyseerden daarom welk werk door vrijwilligers kon worden gedaan, en welk werk we moesten uitbesteden aan professionals in het filmvak. We stelden ons hierbij de eis dat de productie zo professioneel mogelijk zou gebeuren. De materie waar we mee bezig zijn eist immers het beste wat we kunnen opbrengen.
En na jaren voorbereiding konden we dan eindelijk in november 2001 de eerste huiskamer (van een vrijwilliger) omtoveren tot een filmdecor, en 'actie' roepen. Dankzij de nauwkeurige voorbereidingen en de inzet van meer dan honderd vrijwilligers konden we alles op film zetten in een paar dagen.
                                                                              
                                                         The Making of:
                                                          Postproductie:
Maar toen begon eigenlijk pas het grote werk. Plaatjes schieten was niet zo moeilijk, maar hoe krijg je daar een aura bij, die zo is als in de boeken wordt beschreven? Hoe laat je dat fluïdekoord vieren, en hoe laat je de gevoelsenergie langs het koord lopen? Hoe laat je die bloemetjes in de sferen van licht stralen en schitteren? Om al deze effecten tot stand te brengen is een professionele 'special effects' vakman twee jaar bezig geweest, voortdurend door ons begeleid om alles zó te krijgen zoals het in de boeken beschreven staat.

Toen volgden nog de animaties! Om Deel B van de DVD in beeld te krijgen - 'Onze Kosmische Evolutie van de Albron tot in het Al' - heeft een professionele computeranimator één vol jaar fulltime achter de computer gezweet, wat uiteindelijk is geresulteerd in 20 minuten eindanimatie. We wilden immers de nevels precies die kleuren en ijlheid geven, zoals in de boeken beschreven staat. We wilden die eerste cellen precies dat laten doen, wat meester Zelanus in de Lezingen heeft getekend. Enzovoort...
We wilden de kosmische reis van de ziel op zo'n wijze in beeld brengen, dat de kijker het gevoel krijgt welke ontzagwekkende ruimte nog voor ons ligt en welke ontzagwekkende ruimte we achter ons hebben. Hoe diep onze ziel is, waar we vandaan komen en waar we op weg naartoe zijn. En dat gevoel komt niet met een paar schetsen of een paar tekeningetjes...
                                                           The Making of:
                                                          Hemelse klanken:
En al deze beelden vroegen om ondersteund te worden met de juiste klanken en de best passende muziek. Om dit proces de beste troeven te geven heeft een professionele muzikant (als vrijwilliger!) meer dan een half jaar zijn beste tijd gegeven om de muziek te schrijven en uit te voeren, op een wijze die de beelden het best tot hun recht konden laten komen.
En dan de voice-over, de commentaarstem bij de beelden. Vanaf het begin hadden we gesteld dat deze documentaire in verschillende talen beschikbaar zou komen, dus hebben we viermaal de hele documentaire ingesproken, zodat die nu te beluisteren is in het Nederlands, Vlaams, Engels en Duits. Na dit monnikenwerk konden we dan alle klanken in de juiste geluidsvolumes mixen, onder de beelden plaatsen en alweer met een nieuw computerprogramma de uiteindelijke DVD klaarstomen.
We hopen dat we met dit verhaal duidelijk hebben kunnen maken waarom het zo lang heeft geduurd, of anders bekeken, waarom het zo snel klaar is!
Stichting Wayti.

DEZE DVD KUNT U BESTELLEN DOOR OP ONDERSTAANDE AFBEELDING TE KLIKKEN.