GEVEN.
                                ‘Het is zaliger om te geven dan te ontvangen.’
Wil je succes? Geef succes! Wil je een luisterend oor? Geef een luisterend oor! Wil je liefde? Geef liefde! Wil je geld? Geef geld! Geven is beter dan ontvangen. Je bent vast wel eens met deze spirituele oneliner om de oren geslagen of misschien gebruik je ‘m zelf graag te pas en te onpas. Maar het werkelijk geloven, ernaar leven en ervaren is een tikkeltje lastiger. Alle grote tradities pleiten er eensgezind voor om tien procent van wat je bezit weg te geven, omdat jij het nu eenmaal ook gekregen hebt, ook al denk je misschien dat het allemaal je eigen verdienste is.
Maar het bijzondere is; alles wat we geven, ontvangen we ooit in veelvoud terug.
Oefening:
Het is belangrijk om af en toe wat me-time te nemen. Deze oefening is een speelse manier om daar meteen ook we-time van te maken – zo wordt alles wat je aan jezelf geeft ook een geschenk aan een ander. Ga je een middag lekker winkelen? Neem je voor om niet thuis te komen voordat je ook een cadeautje voor een ander hebt gekocht. Bak je een appeltaart? Bak er in één moeite door twee en geef er één weg. Neem je een uur voor jezelf? Reserveer daarvan dan tien minuten om iemand te bellen, of een mail of kaartje te sturen aan wie je al veel te lang geen aandacht hebt gegeven.

                                                                 HIERNA.
De duistere sferen vormen de hel in het hiernamaals, maar de geesten die daar leven, behoeven er niet voor eeuwig te blijven, daar ook zij éénmaal de hogere gebieden zullen bereiken, want God verdoemt niemand.
Geen enkel kind Gods gaat verloren.  
Er is geen kwaad op de wereld, ook al vernietigt de mens zichzelf, is er nog geen kwaad.
Er is alleen evolutie.
Zonden zijn er niet, er is alleen ontwaking!
Sta niet stil bij die zonden, heb LIEF alles wat leeft.  
De mensen moeten weten dat zij, die hun leven goed hebben volbracht, in de sferen van licht en liefde zullen wonen, maar degenen die zichzelf hebben vergeten, in de sferen van koude en duisternis tijdelijk hun woonplaats zullen vinden.
Zeg hun André (Jozef Rulof), dat ze hier alles zo zullen aantreffen, als dit met hun innerlijk leven op aarde overeen komt.

                                                IEDER MENS IS GELIJK.
Er zijn geen rassoorten op Aarde te beleven, alleen de zeven levensgraden van de mens!
Wat hebt gij thans in te zetten voor de 'Universiteit van Christus'?
De dood is meer waard, dan biljoenen tonnen goud op Aarde!
Keer in uzelf en zie wat verkeerd in u is.
Ge bent dan waard, dat we u helpen!
Wie ernstig aan zijn opstanding, aan zijn geestelijke ontwaking wil beginnen,  kan altijd op astrale bijstand rekenen.
Treur niet om uw val, sta op en ga verder.
Leer echter eens in liefde te handelen, opdat de Hemelen u kunnen begroeten.  
Aan veel wordt er gedacht in dit leven.
De mensen willen rijkdom en bezit.
Ze willen al datgene bezitten wat het leven veraangenaamt.
Maar wat ze vergeten is de opbouw van een betere en gezonde persoonlijkheid.
Ik geloof dat onze ontwikkeling als mens gestalte krijgt door het denken, door de dingen te zien zoals ze zijn en dan pas staan we voor de ,,reine klaarte''.
Dan vallen de maskers af.
Maar je moet het zelf willen, anders kom je er nooit!
Wat achter dit masker leeft, is ontzagwekkend geluk, liefde en rechtvaardigheid....
Een hemel is het.   
Wanneer u waarlijk begint om te dienen en te vechten, en uw leven voor de mensheid inzet.
Want al deze mensen zijn uw kinderen.
Waarom kijkt u zo vreemd tegenover een mens?
U bent één.
U kunt nimmer gelukkig zijn wanneer uw moeder en uw vader niet naast u staan in het licht, in het geluk, in de LIEFDE.

                                            ONZE EIGEN LEVENSLES.
God wil niet dat de één zichzelf vernietigd ter wille van de ander (bijvoorbeeld de moeder voor haar kind wil sterven).
De wetten dwingen ons de eigen toestand te aanvaarden.
We moeten dit medelijden met begrip voor de realiteit aanvoelen of we gaan eraan ten gronde en dat kan en mag niet.
We moeten ons openstellen voor het leed/smart van anderen, maar we kunnen het hun niet afnemen of dat leven zou stilstaan.
Van Gene Zijde zet men alles in, na vastgesteld te hebben of het blijvend resultaat heeft.
We grijpen niet in als we beseffen en duidelijk zien dat we het leven hierdoor het waarlijke ontwaken zouden ontnemen.
Laat de blinden de blinden genezen zegt Christus.

                                       LIEVE GODDELIJKE WERELD.
Wij danken U.
Dat we mogen leren goedmaken:
Dat we een Goddelijk vonkje mogen zijn.
We vragen a.u.b. om liefde, inzicht en steun voor elk mens: jong of oud; daders en slachtoffers van lichamelijk of geestelijk geweld; mensen zonder
of met lichamelijke en/of geestelijke handicaps; We vragen uw steun op ons levenspad.
We danken u, dat er boven altijd  een luisterend oor is, als we bidden vanuit ons hart.
We danken u voor JEZUS CHRISTUS ons grote voorbeeld.

Mensen op aarde, zegt het u niets? Stemt het u niet gelukkig? Aanvaardt gij dat gij eeuwig leeft? Dat wij steeds verder zullen gaan en onze weg vervolgen, dat gij van de ene planeet naar de andere zult evolueren? Voelt u dat uw leven op aarde reeds de eeuwigheid is? Dat het eeuwig leven in ons ligt?
Wij moeten ons openstellen, de deuren van onze zielenwoningen openen. Dan zullen wij ontvangen, veel ontvangen, heel veel schoons. Onze geliefden zullen terugkeren om ons in de laatste uren bij te staan. Zij geven ons bewijzen dat zij ons opwachten. Lach dus niet om een wetenschap die gij niet voelt of kent. Lach om geen andere godsdienst en vervloek geen ander mens, want gij vervloekt uw eigen eeuwige afstemming. Leef een leven in de geest en de schatten des geestes zullen u worden toegeworpen. Dan zullen de poorten van de hel voor u niet ontsloten worden, want de sferen van licht wachten u op. Maar de mens vervloekt zichzelf als hij alleen aan zijn stofleven denkt en  zijn innerlijk, dat eeuwige lichaam, laat sterven van geestelijke honger. Een geestelijke ondergang is een in lompen gehulde intrede in het land van eeuwige vrede. Duizenden jaren zijn er reeds voorbij gegaan en nog lacht de mens om al deze wonderen. Nog bespot hij die wonderen en voelen geleerden zich ‘geleerd’.

                                                   GEESTELIJK DOOF.
Hoort gij de geesten kloppen? Zij kloppen aan uw woning maar gij wilt hen niet binnenlaten, en toch vragen zij of u uw deur wilt openen. De een klopt zacht en de andere heel hard. Allen kloppen, maar de mens houdt de deur van zijn geestelijke woning gesloten.
Niemand wordt binnengelaten.
O mens, wees niet bang, zij vernielen niets, ze komen met niets dan liefde, zij treden zachtjes binnen en brengen u geestelijke wijsheid. Zij brengen u licht, veel, heel veel licht en de groeten van uw geliefde die voor u zijn heengegaan.
Maar de mensen zeggen: ‘Ik wil met dat alles niets te maken hebben.’ Zij barricaderen hun deuren en willen daarover niet spreken. Dat geklop gaat hen vervelen, zij leven in een moderne tijd en hebben die liefde niet nodig, daar zij hun eigen liefde bezitten. Doch welke? De eigenliefde! Dan valt de deur toe en de geest verdwijnt. En de enkelen die hebben opengedaan, zijn het spoedig weer vergeten, of ze zijn teleurgesteld, daar de liefde die de geest brengt boven hun begrip ligt.

Zij willen dat leven niet; zij kunnen die liefde niet begrijpen, omdat die te duur betaald moet worden en er te veel strijd voor nodig is. Voor de geestelijke liefde moet men zichzelf verliezen, moet men zijn gehele persoonlijkheid afleggen. Maar de mensen blijven doof en hard; zij willen die liefde niet voelen en dat kloppen niet horen. Ze zijn niet te overtuigen. Zij zien in die geesten vreemden en willen er niet mee te maken hebben. Maar wanneer zij goed en duidelijk willen zien, dan staat daar voor hen hun moeder of vader, zuster of broer. Deze zijn het die terugkeren met een hart vol liefde om ook hen te verwarmen; maar zo’n dode wil men niet kennen. Toch zullen zij allen terugkeren, telkens en telkens weer, totdat de deuren voor eeuwig open blijven. Dan eerst neemt de geest rust en zijn allen verenigd.

                                                         POPPENSPEL.
Anneke heette ze. Het was mijn lievelingspop. Voor mij was ze mijn kindje en mijn vriendinnetje. Eerst op een stuntelige manier maar later als een volleerd moedertje verkleedde ik haar en reed trots met haar rond in de poppenwagen. Wat nog belangrijker was, dat ze vertroeteld werd en dat ik leerde om haar liefde te geven. Niet erop los te slaan en met Anneke te gooien, maar voorzichtig met haar te zijn.

Later toen ikzelf moeder werd van drie prachtige zonen, zag ik dat de eerste verzot was op autootjes. Dit spelgedrag ging over op de andere twee. Playmobiel speelde ook een grote rol, al of niet met (vracht)auto's. Ze speelden dat ze met de poppetjes naar het werk gingen of vadertje en moedertje enz.
Waarom vertel ik dit allemaal? Omdat ik niet begrijp waarom zoveel ouderen en jongeren zo gek zijn op schietspelletjes. Hoe bloederiger hoe beter; hoe levensechter hoe mooier.

Wat doet dat op de duur met hen als ze in een bedreigende situatie zitten. Vooral jonge kinderen leren via spelletjes hoe ze met hun gevoelens moeten leren omgaan. Men kan liefde ontwikkelen of: Wil je mij pakken dan pak ik jou eerst.
Jong geleerd is oud gedaan. Houdt u ver van oorlog en geweld op tv. of met spelletjes. Dan is er geen marketing voor en komt er verandering. Misschien worden er dan nieuwe spannende spelletjes bedacht: plotseling een bejaarde helpen oversteken, het hondje uitlaten, iemand opvangen terwijl hij struikelt, snel boodschappen doen voor de zieke buurvrouw, oei een stoplicht.

Daar kunnen de spelletjesmakers vast wel een moeilijk spel van maken waar veel behendigheid voor nodig is.
Dan worden de spelers erop getraind om een open oog te krijgen voor HELPEN en sociaal met elkaar omgaan. Dit kan toegepast worden in het dagelijkse leven. Is dat niet beter dan vernietigen en oorlogje spelen?!
Diny Roesink.

                                                              STILTE.
Hebt u zich wel eens voor korte tijd uit het maatschappelijk leven teruggetrokken en hebt u dan wel eens -- in gemeenschap met anderen -- de stilte gezocht?
Ik bedoel niet het rustige vakantieoord waar u met familie of vrienden heentrekt, maar het ondergaan van een bezielende stilte, waarin de mens innerlijk tot rust komt.
En die stilte beleven in gemeenschap, zal menigeen denken, dat bestaat niet.

En toch kan dat.
Meer en meer worden in allerlei kringen van ons volk, conferenties, retraites en cursussen gehouden, waar de deelnemers, in een mooie natuur, in gezelschap van louter goedwillende mensen, met zorgende handen op de achtergrond, de nodige rust en geestelijke afleiding wordt geboden.
Door boeiende inleidingen, goede gesprekken, door muziek en ontspanning en dat alles in een omgeving, waarvan alleen de natuur het geheim kent, verliest het leven zijn alledaagse kleur en lijkt de dikwijls moeizame taak,  die opnieuw zal beginnen, lichter en het aanpakken waard.
Het is hier dat de moderne mens voor korte tijd zijn tempo aflegt.

De innerlijke, tezamen beleefde rust, leidt tot stilte op bepaalde tijden en omgekeerd.
Heilige stilte, uit eerbied voor eigen diepere gedachten, uit eerbied voor anderen, uit eerbied voor een God.
Misschien is het wel die innerlijke beleving, die in zulke dagen het meest treft.
In ons lawaaiig, jachtig, overbezet leven is de stilte tot een aanfluiting geworden.
Wij ruilden haar in voor het tempo.
Wij zijn zo gewend het druk te hebben en veel, ontzettend veel te praten.
Het leven heeft vele facetten.
Wij zullen het accompagnement van onze tijd hebben te aanvaarden,
zowel de ronkende vliegmachines en de snerpende straaljagers boven onze hoofden, als het razende verkeer op onze wegen.
Maar wij hebben daarnaast de eerbiedige stilte nodig, als individu, maar ook in gemeenschap.
Zou er van het wereldbestel niet meer te verwachten zijn, als de leidende machten op hun conferenties enige minuten gezamenlijk zwegen en gezamenlijk luisterden naar de stem van God?
Want is dit niet het geheim en de kracht van alle tijden, het weten dat God is, maar Zijn stem alleen in de stilte aan ons wordt geopenbaard?

                                                   SPLITSING VAN GOD.
Toen God Zichzelf deelde, Zichzelf wegschonk, Zich in miljoenen deeltjes splitste, waaruit wij mensen groeiden, geschiedde dit met een vast doel.
God wilde, dat wij, Zijn leven, de ene evolutie na de andere zouden volgen, graad na graad zouden beleven om ons Zijn heilige wetten eigen te maken.
Zijn wil was het, dat we ons van heel Zijn schepping bewust zouden worden en als Goden met onze tweelingziel het Al zouden betreden om daar voor eeuwig te vertoeven. 

                                            LUISTEREN.
Wat een geluk als je kunt luisteren, wat een geluk als iemand naar jou luistert, een mens die kan luisteren, wie zoekt daar niet naar.
Als je verdriet hebt, wil je dat kunnen uiten.
Als je een diep geluk ervaart, wil je dat met iemand kunnen delen.
Zoeken we niet steeds naar een mens die echt kan luisteren?
Luisteren is een manier van leven.
Luisteren is aandachtig omgaan met jezelf, met mensen om je heen en met het leven om je heen.
Luisteren naar jezelf en luisteren naar een ander horen bij elkaar.
Wie zichzelf serieus neemt, neemt ook een ander serieus.