DE MUNT OP DE KOP.
Het is toch vreemd gesteld in de wereld. Als we ervan uitgaan, dat we elkaar allemaal
nodig hebben is het toch raar, dat er zulke grote verschillen zijn tussen rijk en
arm.
Er zijn werkgevers en werknemers. De directeuren/managers (TOP) hebben een riant
salaris. Zij hebben ervoor geleerd om alles zo economisch mogelijk voor het bedrijf
aan te pakken. Als 8 mensen het werk van 10 mensen kunnen doen is er wel een weg
om de 2 die teveel zijn te lozen d.m.v. reorganisatie o.a. Dat er met minder plezier
wordt gewerkt en men loopt te stressen is niet aan te ontkomen.
Om nog maar te zwijgen
over het verdriet wat de ontslagen werknemers wordt aangedaan. Het nutteloos voelen
als je steeds ,,nee” op je sollicitaties krijgt. Het gezin, dat heel wat klappen
te verduren krijgt, zowel in sociale als economische zin. Waar is het sociale aspect
gebleven bij de TOP in de bedrijven?!
Het is zelfs zo, dat hoe beter het met de bedrijven
gaat – lees: hoe slechter er met de werknemers wordt omgesprongen – er grote bonussen
worden uitgereikt aan de TOP. Die zijn hun gewicht in goud waard. Want de winst voor
de bedrijven is weer groter geworden door de ontslagen. Waarom geen mensen ontslaan
en geen bonussen uitdelen.
Elk jaar moet er meer winst worden gemaakt. Waarom? Om
hen die al veel geld hebben nog rijker te maken. Om de aandeelhouders tevreden te
houden met hun spaarpotjes.
Als er geen werknemers waren was er ook geen manager
of directeur. Dus eigenlijk mag de munt wel eens anders uitbetaald worden. Niet beginnen
bij de directeur maar op de werkvloer. Want dáár wordt gewerkt. Als dáár fouten worden
gemaakt, vlieg je eruit. Als de TOP niet goed functioneert, krijgen ze een gouden
handdruk. Dat is toch krom?!
Dan is het toch logisch, dat er nog maar weinig mensen
zijn met hart voor de zaak. Want de bedrijven hebben ook geen hart voor de mensen.
Dat hart is veranderd in een goudklomp.
Het is zo gesteld, dat oudere werknemers
te duur zijn, maar zij hebben ervaring. Zelf vind ik, dat ervaring niet extra betaald
hoeft te worden. Laat ieder doen waar hij goed in is, dan is hij gelukkig.
Ja, zegt
u misschien, maar hoger geschoold moet beter betaald worden dan degene die op zijn
zestiende al ging werken. O ja? Degene die MAG leren, heeft geen zware arbeid hoeven
te doen. Je bent verantwoordelijk voor het werk dat je doet, dat geldt ook voor leren.
Vroeger werd er beleefd tegen de hoed getikt als meneer de directeur voorbij ging.
Die tijd is gelukkig voorbij. Ik wacht op de dag, dat de directeur zijn respect toont
voor de werknemer, want dankzij hem kan hij zijn baantje houden.
Onze regering heeft
een wetsvoorstel aangenomen, dat iedere werknemer recht heeft op een rookvrije werkplek.
Als wij ons laten horen, moet er ook een wetsvoorstel komen tegen zulke onredelijke
beloningen, of het nu in de particuliere sector is of niet.
Rook veroorzaakt zieke
longen en stankoverlast voor de omgeving.
TOP-lonen en bonussen veroorzaken een ziek
brein en een stenen hart, dat niet kan kloppen voor de medemens. Dit geldt dus voor
de gebruiker, maar vooral voor de omgeving.
Een klein land als Nederland kan groot
zijn als ze zelf het voortouw nemen in gelijke beloning voor iedereen. Laten de economen
hier hun hoofden maar eens over buigen.
DINY ROESINK.
POPPENSPEL.
Anneke heette ze. Het was mijn lievelingspop. Voor mij was ze mijn
kindje en mijn vriendinnetje. Eerst op een stuntelige manier maar later als een volleerd
moedertje verkleedde ik haar en reed trots met haar rond in de poppenwagen. Wat nog
belangrijker was, dat ze vertroeteld werd en dat ik leerde om haar liefde te geven.
Niet erop los te slaan en met Anneke te gooien, maar voorzichtig met haar te zijn.
Later toen ikzelf moeder werd van drie prachtige zonen, zag ik dat de eerste verzot
was op autootjes. Dit spelgedrag ging over op de andere twee. Playmobiel speelde
ook een grote rol, al of niet met (vracht)auto's. Ze speelden dat ze met de poppetjes
naar het werk gingen of vadertje en moedertje enz.
Waarom vertel ik dit allemaal?
Omdat ik niet begrijp waarom zoveel ouderen en jongeren zo gek zijn op schietspelletjes.
Hoe bloederiger hoe beter; hoe levensechter hoe mooier.
Wat doet dat op de duur met
hen als ze in een bedreigende situatie zitten. Vooral jonge kinderen leren via spelletjes
hoe ze met hun gevoelens moeten leren omgaan. Men kan liefde ontwikkelen of: Wil
je mij pakken dan pak ik jou eerst.
Jong geleerd is oud gedaan. Houdt u ver van oorlog
en geweld op tv. of met spelletjes. Dan is er geen marketing voor en komt er verandering.
Misschien worden er dan nieuwe spannende spelletjes bedacht: plotseling een bejaarde
helpen oversteken, het hondje uitlaten, iemand opvangen terwijl hij struikelt, snel
boodschappen doen voor de zieke buurvrouw, oei een stoplicht.
Daar kunnen de spelletjesmakers
vast wel een moeilijk spel van maken waar veel behendigheid voor nodig is.
Dan worden
de spelers erop getraind om een open oog te krijgen voor HELPEN en sociaal met elkaar
omgaan. Dit kan toegepast worden in het dagelijkse leven. Is dat niet beter dan vernietigen
en oorlogje spelen?!
DINY ROESINK.
MIJN ERVARING MET
SPIRITUELE
ZAKEN EN SPIRITUELE GENEZERS.
Uit mijn jeugd kan ik me nog herinneren, dat er bij
ons in de buurt een oude man was die genezende krachten bezat. Niet dat daar veel
ruchtbaarheid aan werd gegeven, maar ik hoorde wel eens dat men zei: als je iets
gekneusd of verstuikt had moest je naar hem toegaan -- hoe sneller hoe liever --
hij streek dan met zijn duim over die plek en dan was het genezen als de tijd verstreken
was, zolang je er last van gehad had. Dus kwam je na een dag bij hem dan duurde het
een dag, of na een week, dan was het na een week genezen.
Op latere leeftijd ik was
een jaar of 30, kwam ik in contact met een magnetiseur. Uit nood ben ik naar hem
toegegaan. Ik deed toen veel aan hardlopen en kampte met een blessure in mijn bovenbeen,
die maar niet over wou gaan. Ik had een afspraak met die man gemaakt, met in mijn
achterhoofd de gedachten, baat het niet, schaden doet het ook niet. Bij binnenkomst
voelde ik mij al niet zo erg op mijn gemak, wat waarschijnlijk ook wel te maken
had met het vreemde. Ik wist niet wat er zou gebeuren. Ik werd behandeld door die
man, die ondertussen de meest vreemde geluiden uitstootte wat mij zelfs angstig maakte.
Toen hij klaar was betaalde ik. Ik hoefde niet meer terug te komen, het zou vanzelf
weggaan. Dezelfde dag nog probeerde ik of de pijn weg was, mooi niet. De andere dag
weer geprobeerd, en net toen ik het op wou geven door de pijn, was het ineens weg.
Ik heb er nooit meer last van gehad.
Nadien ben ik nog een aantal keren bij een magnetiseur
geweest voor kleine lichamelijke klachten, waarvan ik achteraf gezien weinig baat
bij heb gehad.
Terugkijkend, heb ik altijd zo mijn twijfels gehad bij al die behandelaars,
maar wel flink betaald.
Na een aantal jaren, ik denk dat het in de beginjaren 90
is geweest, kwam mijn aanraking met spirituele zaken in een stroomversnelling terecht.
Iedereen weet waarschijnlijk nog wel dat toendertijd Tineke de Nooy op tv was met
een spiritueel programma waarin ook het genezend medium Jomanda was te zien.
Ik ben
in die periode zeer vaak naar Tiel geweest samen met Diny, om healings bij te wonen.
Diny heeft bij haar zeer bijzondere dingen meegemaakt die echt niet te verklaren
waren.
Maar ik zat er altijd achteraf gezien, niet om van één of andere kwaal te
genezen -- ondanks dat ik veel lichamelijke klachten had -- maar keek altijd met
argusogen naar Jomanda en de mensen die ''behandelingen van haar kregen''.
Kortweg
gezegd ik had grote twijfels bij het gebeurde, ook al omdat het iedere keer dezelfde
mensen waren die ik iedere keer op de tafels en op het podium zag liggen, of door
de zaal wandelden en behandelingen kregen.
Ik weet nog goed dat ze op een healing,
aan de mensen in de zaal vertelde: iedereen die angst had voor de dood, of meer wou
weten over het leven na de dood, moest het boek van Jozef Rulof: ''Een Blik in het
Hiernamaals'' maar eens gaan lezen, dan zou je veel duidelijk worden.
Natuurlijk
was ik ook daarin geïnteresseerd, want wie wil er nou niet iets weten van het leven
na de dood!
Daarna is er echt een wereld voor mij opengegaan. Ik verslond alle boeken
van Jozef Rulof. Er zat zo'n drang in mij om ze te lezen, dat kwam ook door: omdat
me dingen waar ik al jarenlang mee bezig was geweest en ik maar niet kon plaatsen
in een wereld van oorlog en geweld, waarbij ik altijd de God van Liefde maar niet
kon vinden, ineens alle puzzelstukjes beetje bij beetje op z'n plaats vielen.
God
was hier de schuld niet van, maar de mens. God kon hier ook niets aan veranderen.
Op een gegeven moment was ik zover dat ik het boek Geestelijke gaven ging lezen.
Ik nam alles wat mediums -- ook van Jomanda -- zeiden niet klakkeloos aan, maar toen
werd ik nog veel kritischer.
Echt op onwaarheden kon ik haar niet betrappen, maar
zij deed uitspraken die voor mij niet verenigbaar waren, met wat ik las in Geestelijke
Gaven.
Ik ging dingen van hoe een goed medium voor mij moest zijn eens op een rijtje
zetten. U kunt misschien wel raden wat de uitkomst was: Geen enkel medium voldeed meer
aan de kwalificatie goed. Ik zou dan ook, als u mij om advies zou vragen om een medium
te raadplegen, er geen enkele kunnen opnoemen die aan mijn verwachting voldoet. Ik heb
het hier dus over een medium, en niet over mensen met allerlei bijzondere gaven,
want daar zijn er velen van, en daar kom ik zo meteen ook nog op terug.
Velen zijn
er de laatste jaren via de tv of radio onze huiskamer binnen gekomen.
Ik kan niet
ontkennen dat wat ze doorkregen, soms wel een kern van waarheid in zat. Maar mediums
zijn er goed in om, als iets niet klopt, bijvoorbeeld die overledene komt door en
dan blijkt het niet je moeder te zijn omdat die nog leeft, dan is het opeens je oma.
Maar het medium wist dat het een familielid was. Indien u zelf goed bent in telepathie
kunt u een heleboel van iemand te weten komen die afstemming heeft op dezelfde graad
als jij, zonder dat die een mond open doet.
U zult Char misschien ook wel eens op
de tv gezien hebben met haar raidings! Als zij goed is in telepathie, wat heel goed
mogelijk is, dan kan zij heel snel wat te weten komen. Ten eerste kom je al naar
haar toe om iets te vragen, dus dat speelt al in je bewustzijn. Gaat zij beginnen
met de vraag hoe de naam was van die persoon waar jij voor komt en zij vraagt komt
die of die letter in de naam voor, dan denk jij al aan die naam. Door het een beetje
spannend te houden doet ze net of het niet goed doorkomt, maar tenslotte zegt ze
de naam.
Zo kan ze een heleboel dingen over een overledene vertellen, door jouw gedachten
te peilen.
Ik zeg niet dat het met Char zo gaat, maar de kans is aanwezig, dat het
zo gebeurt.
Het gaat ook altijd goed met de overledenen of ze nou zelfmoord gepleegd
hebben of niet, ze zijn altijd aanwezig. Dat vind ik vreemd, omdat er ook nog duistere
sferen zijn, waar zielen die slecht geleefd hebben naar toe gaan, en dolende zielen
die zich niet van de aarde kunnen losmaken.
Dan zijn er ook nog mediums, die zo nodig
dolende zielen moeten helpen om naar het licht te komen, en dat er zelfs soms kinderen
bij zijn die ze zo nodig moeten helpen.
Een grotere onzin heb ik nog nooit gehoord.
Aan gene zijde zijn miljoenen geesten uit de lichtsferen dagelijks bezig -- ze dalen
af in de duistere sferen -- om deze zielen te overtuigen van een eeuwig leven en
dat ze over kunnen gaan naar hogere gebieden indien ze dat willen. Kinderen tot de
leeftijd van veertien jaren kunnen niet dolende zijn, omdat deze bij het overlijden
rechtstreeks naar de lichtsferen gaan (de kindersfeer).
Denkt een medium nou echt
dat hij of zij zo maar even een dolende of geest uit de duistere sferen naar het
licht kan brengen, waar ze aan gene zijde soms jaren voor nodig hebben om hun daarvan
te overtuigen?
Indien Char in contact zou staan met een geest uit de lichtsferen,
dan zouden de antwoorden snel en duidelijk moeten doorkomen en zouden vragen van
was het dit of dat niet aan de orde zijn.
Lees ook maar eens in een Blik in het Hiernamaals
op blz 131, waar vier helderzienden die een mevrouw geraadpleegd heeft, allemaal
vertellen dat haar man in december dat jaar zou overlijden, onder die vier was ook
een helderziende van Europese vermaardheid. Deze helderzienden hadden het radicaal
mis. Hoe dat kwam kunt u in dat boek lezen.
Als ik me meer verdiep in mediums zoals
Jomanda, Char, en al de andere mediums die maandelijks in Paravisie hun woordje doen,
dan kan ik maar tot één conclusie komen en dat is: ze zijn in mijn ogen niet betrouwbaar
en ik zal u nu uitleggen waarom.
Zuivere mediums die echt met Gene Zijde in contact
staan, twijfelen niet in hun antwoorden deze zijn kordaat en duidelijk. Gene Zijde
houdt zich niet bezig met aardse zaken, zoals werk, geld, huwelijksproblemen, relaties,
ongelukken, het weer, en ze geven je er ook nog garantie van slagen bij. Ze houden
zich ook niet bezig met bangmakerij, zoals een bekend medium dit jaar weer eens verklaarde
dat Amersfoort aan zee kwam te liggen. Dat zijn geen boodschappen van geesten uit
de lichtsferen.
Als degene die zich medium noemt, advies geeft of een vraag beantwoord
als medium, moet dat waarheid zijn, of anders moet hij of zij zijn mond dichthouden
en niet met halve waarheden komen.
Gene Zijde wil ontzettend graag werken via een
medium, die ook echt de gave bezit, om door te geven dat er een leven na de dood
is en dat overledene familieleden niet dood zijn maar nog leven. Dat de mens eeuwig
voortleeft en dat er geen verdoemenis is.
Terugkomend op mensen die bijzondere gaven
bezitten. Velen voelen of zien iets en geven zich dan maar de titel van medium of
helderziende en proberen boven hun graag van gevoeligheid uit te stijgen, wat inhoudt:
geen boodschappen van gene zijde of van hun gids zoals ze dat vaak noemen maar hun
eigen gedachten.
Anderen houden het voor zich en geven er liever geen ruchtbaarheid
aan. De laatste categorie, daar heb ik nog het meeste respect voor.
Al die dingen
zijn ook niet te leren en te verbeteren.
Voor iemand de gave voor 100% in zijn of
haar bezit heeft kunnen er meerdere levens voorbij gegaan zijn, want zoiets moet
groeien en kan men zich niet in één leven eigen maken.
Op onze aarde leven maar een stuk
of vijf mediums die deze gave bezitten, maar er zijn er wel duizenden die zich deze
gave toe-eigenen, en zeggen contact met Gene Zijde te hebben.
Ik wil u niet bij
deze mensen weghouden indien u denkt hen nodig te hebben. Er zijn ook wel mensen
met een gave die er heel zorgvuldig mee omgaan en betrouwbaar zijn, maar neem niet
alles zo maar klakkeloos aan wat ze u vertellen.
Zelf ben ik ook wel eens bij een
medium of paranormaal genezer geweest, maar de boodschappen die ik kreeg heb ik voor
kennisgeving aangenomen, meer niet, omdat ik er verder weinig mee kon.
Henk Roesink.
DE EEUW VAN CHRISTUS.
De lezers van de
boeken van Jozef Rulof weten wat daarmee bedoelt wordt. Wat doen we met die wetenschap?
Hoe gaan we daar mee om? Ik ken verschillende mensen die bij de vraag: Gelooft u
dat er wat gebeurt in de Eeuw van Christus? mij antwoorden: Ja Henk dat moet je zo
niet zien. Dan is mijn vraag hoezo dat moet je zo niet zien? Vaak is dan de uitleg:
kijk eens om je heen in de maatschappij en hoe mensen met elkaar omgaan. Dan lijkt
het er meer op dat we de andere kant op gaan. Alles staat momenteel op z'n kop.
Natuurrampen
bedreigen ons en allerlei ziektes steken de kop op of zitten er aan te komen, waar
we geen afweer tegen hebben. Een ander antwoord is ook vaak: die eeuw moet je niet
zo letterlijk nemen, men heeft over een bepaald tijdperk gesproken en dat kan nog
wel duizenden jaren duren voor het zover is. Daar ben ik het dan helaas voor hun
niet mee eens.
De Meesters van Gene Zijde en Jozef Rulof hebben duidelijk aangegeven
dat in 1946 de Eeuw van Christus is begonnen. Dat staat dus voor mij vast. Een eeuw
is honderd jaar. Geen tweehonderd. Daar valt niet over te twisten. Iedereen heeft
het recht hier een andere invulling aan te geven, maar Meester Zelanus heeft in één
van zijn lezingen duidelijk gezegd: Wij brengen de mens geen vage boodschappen. Natuurlijk,
zie ik ook wel dat er, nu ik dit schrijf in 2007 er nog weinig veranderd is. Tenminste,
als we het verstandelijk en maatschappelijk bekijken. Dan zou ik ook zeggen, onmogelijk.
Wat moet er dan nog wel niet in 39 jaar veranderen? Dat brengt mij meteen bij de
vraag: Hoe gaan we daar mee om, en wat doen we met die wetenschap? We kunnen er twee
kanten mee op. We kunnen denken, het zal wel zo.
Ik doe niemand kwaad en verder wacht
ik maar af. De andere mogelijkheid is: dat we er ons voor honderd procent voor inzetten
om iets van de liefdesboodschap achter te laten voor je medemens op deze aarde. We
komen indien we deze toekomstige jaren nog mee mogen maken, voor de keuze te staan.
Gene Zijde zal van ons vragen wat wij willen! We zullen moeten beslissen aan welke
zijde we staan. We kunnen ons dan niet meer verschuilen achter de mededeling van:
Ja ik wil wel maar het komt me nu niet zo goed uit. Dan is het ja of nee! Wij als
lezers van de boeken van Jozef Rulof, kunnen en mogen het ons niet veroorloven om
achterover te leunen. Wat zou het tocht ontzettend jammer zijn om met de kennis die
u hebt niets te doen. Laten we deze Geestelijke Wetenschap in de praktijk brengen,
zodat we indien we overgaan, we niet aan Gene Zijde met de mond vol tanden staan
en moeten bekennen een geweldige kans te hebben laten verlopen in onze Geestelijke
Evolutie. Gedane zaken nemen dan geen keer.
De meesten onder ons doen al heel veel,
zonder dat ze er zelf bij stilstaan.
ENKELE VOORBEELDEN:
Iemand is ziek. U stuurt
een kaartje.
Iemand is jarig. U stuurt een kaartje.
U gaat op bezoek bij een zieke,
of iemand die eenzaam is.
U steekt een kaarsje voor iemand aan.
U helpt iemand, die
hulp nodig heeft.
Om kracht bidden voor iemand die ziek is.
Aan de armen geven.
Geven
voor goede doelen.
Zo kan ik er nog wel meer opnoemen.
Dit zijn allemaal zaken die
met Liefde te maken hebben.
Door deze Liefdevolle daden die we de Kosmos insturen,
werken we mee om een betere en eerlijkere wereld te creëren.
Al het goede of kwade
wat we doen gaat niet verloren, maar zal tot onszelf terugkeren -- komt terug op
ons eigen bordje -- nu of in een ander leven. Aan Gene Zijde of weer op Aarde.
Al
deze dingen doen we als het er op aan komt alleen maar voor onszelf, om vooruitgang
te boeken.
Laten we vooral de woorden van Christus in onze gedachten bewaren en nooit
vergeten, wanneer Hij zegt:
Alles wat gij voor uw medemens hebt gedaan, hebt ge voor
Mij gedaan.
De techniek is niet meer bij te benen. Wat vandaag iets nieuws is, is
morgen al weer achterhaalt. Ook de medische wetenschap komt met steeds weer nieuwe
ontdekkingen om ziektes te bestrijden.
Al deze dingen komen van Gene Zijde, en dat
er soms verkeerd mee wordt omgegaan beseffen ze ook wel, maar dat zal hun niet tegenhouden
om de mensheid nog meer te schenken.
Ook het directe stemapparaat heeft met deze
technische ontwikkeling te maken.
Dat ons in de komen jaren nog heel wat staat te
wachten, weet ik zeker. Het gaat de mensen veel te goed en het zou best wel eens
zo kunnen zijn dat het ganse economische welvaartssysteem finaal onderuitgaat, zodat
we weer op onszelf teruggeworpen worden. Misschien gaan we ons dan pas bezinnen,
hoe we in de afgelopen decennia's omgegaan zijn met onze medemens en onze aarde.
Ja we hebben er een puinhoop van gemaakt en nu kan Gene Zijde weer in de bres springen
om de rotzooi op te ruimen. Mooi niet, dat zullen we zelf moeten doen.
Tot slot wil
ik afsluiten met de volgende woorden:
Zoek niet langer naar geestelijke antwoorden,
die je vanuit je verstand beredeneert.
Henk Roesink.
ER
IS NOG NOOIT EEN TERRORIST GEBOREN.
ARUN GANDHI: 'ZOEK NAAR DE OORZAKEN
VAN TERREUR'.
Hoe gebruik je Gandhi's principes van geweldloosheid als terroristen
met twee vliegtuigen het World Trade Center in New York vernietigen? Arun Gandhi,
kleinzoon van de beroemde Indiase leider, schreef op 12 september 2001, een dag na
de aanslagen, een artikel over waarin hij deze vraag probeert te beantwoorden. 'De
betekenis van gerechtigheid zou niet wraak, maar hervorming moeten zijn.'
'Als ik
wanhopig ben, herinner ik mezelf eraan dat door de hele geschiedenis heen de weg
van waarheid en liefde altijd heeft
gewonnen. Er zijn tirannen en moordenaars geweest,
en een tijd lang kunnen zij onoverwinnelijk lijken, mar uiteindelijk komen ze altijd
ten val.'
Mahatma Gandhi.
Het is begrijpelijk dat veel mensen na de tragedie in New
York en Washington op 11 september nar ons kantoor hebben geschreven of gebeld om
antwoord te krijgen op de vraag wat een juiste geweldloze reactie zou zijn op zo'n
onvoorstelbare onmenselijke daad van geweld.
Allereerst moeten we begrijpen dat geweldloosheid
geen strategie is die we kunnen toepassen in tijden van vrede en die we overboord
zetten zodra er een crisis uitbreekt. Geweldloosheid betreft het gedrag van mensen.
Het gaat erom dat we zelf de verandering worden die we in de wereld willen zien.
Want het collectieve van een volk is gebaseerd op het gedrag van het individu.
Geweldloosheid
betreft het opbouwen van positieve relaties met alle mensen -- relaties die gebaseerd
zijn op liefde, mededogen, respect, begrip en waardering. Bij geweldloosheid gaat
het er ook om dat we mensen niet beoordelen naar de wijze waarop we hen waarnemen
-- dat wil zeggen: een moordenaar wordt niet als moordenaar geboren, een terrorist
wordt niet als terrorist geboren. Mensen worden moordenaars, rovers en terroristen
door omstandigheden en ervaringen in hun leven. Door moordenaars, rovers, terroristen
of andere misdadigers te doden of op te sluiten, zal deze wereld niet van hen bevrijd
raken. Elke keer dat we er één doden of opsluiten, scheppen we voor honderd anderen
de voorwaarden om hun plaats in te nemen. Waar we dringend behoeft aan hebben, is
een nuchtere analyse van zowel de omstandigheden die zulke monsters creëren als de
manier waarop we die omstandigheden kunnen helpen uitschakelen. Als we onze inspanningen
richten op de monsters, in plaats van op datgene wat de monsters creëert, zullen
we de geweldsproblemen niet kunnen oplossen. De betekenis van gerechtigheid zou niet
wraak, maar hervorming moeten zijn.
We hebben gezien dat sommige mensen in Irak en
Palestina, en ook in veel andere landen, zich verheugden over de tragedies die zich
in het World Trade Center en het Pentagon afspeelden. Dat vervulde ons met afgrijzen,
en dat moet ook. Maar laten we niet vergeten dat wij hetzelfde doen. Als Israël de
Palestijnen bombardeert, vinden we dat of verheugend, of we tonen geen mededogen.
Onze houding drukt uit dat zij krijgen wat ze verdienen. Als de Palestijnen de Israëli's
bombarderen, zijn wij verontwaardigd en keuren we hen af als ongedierte dat moet
worden uitgeroeid. Er was geen mededogen in onze reacties toen wij de steden van
Irak bombardeerden. Ik was één van de miljoenen mensen in de Verenigde Staten die
aan de beeldbuis gekluisterd zaten om te kijken naar dat drama, alsof het in scéne
was gezet voor een televisiefilm. Duizenden onschuldige mannen, vrouwen en kinderen
werden aan stukken geschoten en in plaats van medelijden met hen te hebben, verwonderen
wij ons erover hoe doeltreffend onze gewapende macht was.
Meer dan tien jaar zijn
we doorgegaan met onze vernietigende invloed op Irak -- elk jaar sterven naar schatting
50.000 kinderen ten gevolge van de sancties die wij hebben opgelegd -- en het heeft
ons niet tot mededogen bewogen. Dit alles wordt gedaan, zo zegt men ons, omdat we
verlost moeten worden van de Satan die Saddam Hussein heet.
Nu maken we ons op om
dit allemaal opnieuw te doen, om verlost te worden van een andere Satan, genaamd
Osama bin Laden. We zullen de steden van Afganistan bombarderen omdat zij onderdak
bieden aan de Satan en op die manier zullen we duizend andere Bin Ladens helpen voortbrengen.
Sommigen zeggen misschien: 'Het kan ons niet schelen wat de wereld van ons denkt,
als ze maar respect hebben voor onze kracht. Wij beschikken tenslotte over de middelen
om deze wereld aan stukken te rijten, aangezien we de enige overgebleven supermacht
zijn.'
Ik denk dat we onze houding moeten veranderen van gerespecteerd willen worden
voor onze kracht in militair opzicht, in gerespecteerd worden voor onze morele kracht.
Ik vraag me af of we dat willen, dat andere landen het soort respect voor ons hebben
dat kinderen hebben voor de schrik van de school. Is dat onze rol in de wereld? Als
we inderdaad als bullebak willen fungeren, moeten we erop voorbereid zijn dat we
tegenover dezelfde gevolgen zullen komen te staan als die waarmee de schrik van het
schoolplein te maken krijgt. Aan de andere kant kunnen we niet tegen de wereld zeggen:
'Laat ons met rust.' Deze wereld is niet gemaakt voor isolationisme.
Dit alles brengt
ons terug bij de vraag: hoe kunnen we een geweldloze reactie geven op het terrorisme?
De gevolgen van een militaire reactie zien er niet bepaald rooskleurig uit. Vele
duizenden onschuldige mensen zullen sterven, zowel hier als in het land of de landen
die wij aanvallen. Daarmee gepaard gaat een exponentiële toename van krijgslust,
en uiteindelijk zullen we voor andere, meer relevante morele vragen komen te staan:
wat bereiken we met de vernietiging van de halve wereld? Zullen we met een zuiver
geweten kunnen leven? Wat we moeten doen is: toegeven dat we nu een rol spelen waarmee
we bijdragen aan het scheppen van monsters in de wereld, zoeken naar wegen om deze
monsters onder controle te krijgen zonder nog meer onschuldige mensen leed aan te
doen en dan onze rol in de wereld opnieuw definiëren.
Ik denk dat we onze houding
moeten veranderen van gerespecteerd willen worden voor onze kracht in militair opzicht,
in gerespecteerd worden voor onze morele kracht. Het is dringend nodig dat wij ons
vermogen op waarde schatten om een rol van grote invloed te spelen bij de hulp aan
de 'andere helft' van de wereld om een betere levensstandaard te verkrijgen. Niet
door wat kruimels toe te werpen, maar door ons op een manier die gewicht in de schaal
legt te verbinden aan programma's voor economische opbouw.
Ons buitenlandse beleid
is te lang uitgegaan van 'wat goed is voor de Verenigde Staten'. Dat riekt naar eigenbelang.
Ons buitenlandse beleid zou nu moeten uitgaan van wat goed is voor de wereld en hoe
we het juiste kunnen doen om ertoe bij te dragen dat er meer vrede in de wereld komt.
Degenen die dierbaren hebben verloren bij deze en andere terroristische acties, wil
ik zeggen dat ik met jullie meeleef in dit verdriet. Het spijt me dat jullie slachtoffer
zijn geworden van zinloos geweld. Maar laat deze droevige gebeurtenis je niet wraakzuchtig
maken, want geweld, in welke mate ook, zal je geen innerlijke vrede geven. Woede
en haat doen dat nooit. De herinnering aan de slachtoffers die bij deze en bij andere
gewelddadigheden, in de hele wereld, zijn omgekomen, zal beter bewaard blijven en
de herdenking van hen zinvoller zijn als we allemaal leren te vergeven. Laten wij
ons leven wijden aan het tot stand brengen van een wereld vol vrede, respect en begrip.
Eleanor Roosevelt sprak de volgende wijze woorden uit:
Het is niet genoeg om over
vrede te praten. Je moet er in geloven.
En ook dat is nog niet genoeg. Je moet eraan
werken.
Arun Gandhi.
STOP MET 'WIJ' EN 'ZIJ'
LOGICA.
Deepac Chopra: 'Besef dat niemand je vijand
is'.
Vlak na de aanslag van 11 september 2001 op het World Trade Center en het Pentagon
leek het er heel even op dat de wereld één was geworden, en dat we allemaal de handen
ineen zouden slaan om 'iets' te doen tegen krachten die er blijkbaar op uit waren
om onze samenleving geheel te ontwrichten. Maar de goodwill die de Amerikanen vanuit
de hele wereld kregen, ging al snel verloren toen president Bush, gesteund door de
haviken in zijn regering, op eigen houtje 'de oorlog tegen het terrorisme' aankondigde.
En ieder land werd door Bush voor een wel erg simplistische keuze gesteld: je bent
voor ons, of voor terroristen. Een tussenweg was er niet.
Toen Bush in zijn State
of The Union ook nog eens 'De As van het Kwaad' introduceerde, waarin landen als
Iran en Noord-Korea als 'schurkenstaten' werden betiteld, was het duidelijk dat de
Amerikaanse president op ramkoers lag met alles wat niet in zijn straatje paste.
De gevolgen zijn voor iedereen elke dag in het nieuws te zien: een rampzalige en
uitzichtloze oorlog in Irak, en een al even eindeloze strijd in Afghanistan, waar
de Taliban op veel plekken weer vrolijk de dienst uitmaken.
Kortom: wat heeft de
'oorlog tegen het terrorisme' de wereld gebracht?
Alleen maar meer terroristen, meer
pijn en meer haat.....
Volgens de Amerikaanse schrijver Deepac Chopra is het de hoogste
tijd om volstrekt andere wegen te bewandelen. Eén ding staat voor hem vast: vrede
kan nooit uit de loop van een geweer komen. In zijn boek Peace Is the Way geeft Chopra
een groot aantal praktische manieren om daadwerkelijke vrede te creëren, in ons eigen
leven en daardoor ook in de wereld om ons heen. In dit artikel, afkomstig uit Peace
Is the Way, zegt Chopra dat vrede pas kan ontstaan als je het wij/zij denken loslaat:
Zodra je oog in oog staat met je vijanden, blijken ze gewone menselijke wezens te
zijn.
'De weg van vrede leert dat niemand je vijand is. Omdat dit zo volstrekt anders
is dan we altijd hebben geleerd, kun je dit besef alleen in stapjes bereiken. De
eerste stap is dat je stopt te geloven in het legendarische monster 'zij'. Zodra
je oog in oog staat met je vijanden, blijken zij gewone menselijke wezens te zijn.
Ik las onlangs dat zich op 6 juni 1944, de dag van de geallieerde landing in Normandië,
een verontrustend fenomeen had voorgedaan. Men ontdekte dat e soldaten over het algemeen
weigerden om op de Duitsers te schieten die de kust verdedigden. Zelfs als een commandant
de schutters toeschreeuwde dat ze moesten schieten, gaf slechts één op de vijfentwintig
soldaten gehoor aan dat bevel.
Dit verwarrende feit werd in de nadagen van de oorlog,
waarin D-Day werd afgeschilderd als een glorieuze overwinning van het goede over
het kwade, niet openbaar gemaakt. Het werd alleen in een intern rapport van het Amerikaanse
leger besproken. Het rapport maakte duidelijk waarom de soldaten weigerden te schieten.
Het had niets te maken met lafheid. De reden dat de soldaten niet wilden schieten
was dat ze met eigen ogen zagen dat de Duitsers mensen van vlees en bloed waren.
En van jongs af aan had iedere soldaat geleerd dat het tegen Gods wil is om mensen
te doden. Het was voor hen, zelfs in het heetst van de strijd, vrijwel onmogelijk
om dat besef los te laten.
Het leger zat behoorlijk in zijn maag met de weerzin van
de meeste soldaten om op de vijand te schieten. Dat leidde tot veranderingen bij
de opleiding van soldaten. In plaats van te leren dat zij mensen moesten doden, werd
hen geleerd om contact te maken met 'het doelwit' of om 'de strategische doelstellingen
te vervullen'. Dat betekende natuurlijk nog steeds dat ze medemensen moesten doden.
Het enige verschil was dat dit wrede feit nu verdoezelt werd door een dik masker
van dure woorden. De oplossing was dus om de gemiddelde soldaat zodanig te conditioneren
dat hij de vijand nooit als een mens zou beschouwen, en al helemaal niet als iemand
die aan onze kant vecht. Het ontmenselijken van de andere partij is al heel oud.
De vredesbeweging hekelt het feit dat de moderne Amerikaanse oorlogsvoering veranderd
is in een high tech videospel. Op computerschermen die je normaal gesproken in winkelcentra's
aantreft, kunnen soldaten tegenwoordig vanaf grote afstand hun wapens afvuren zonder
ooit oog in oog te staan met degenen die zij doodschieten. Het ontmenselijken van
de vijand is een eeuwenoude techniek die zijn wortels vindt in het begrip 'zij'.
Dit zijn de overtuigingen die een verkeerde logica in stand houden:
Het gaat altijd
om wij en zij.
Zij zijn slecht, wij zijn goed.
Wij moeten hen verslaan, anders verslaan
zij ons. Zij geloven in een verkeerde God.
Zij zijn gek.
Zij haten ons, en dat zullen
ze waarschijnlijk altijd blijven doen.
Zij verdienen het.
Als je deze logica te primitief
vindt, kan ik alleen maar zeggen dat hij wel degelijk altijd op de meest wrede manier
is gebruikt. De eerste de beste geschiedenisstudent kan daarbij wijzen op de Britse
reactie op het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Duitsland was tot 1914 een land
net als alle andere landen, misschien niet echt een bondgenoot maar wel gerespecteerd
om zijn cultuur en filosofie. Toen de oorlog begon, veranderde ditzelfde volk in
de ogen van de Britten in smerige Hunnen die moedwillig martelden, baby's op grote
schaal vermoordden en elke afschuwelijke misdaad begingen die maar denkbaar was.
Dit demoniseren werd als een noodzakelijk onderdeel beschouwd van de propagandacampagne
die het publiek rijp moest maken voor de oorlog.
De weg van de vrede vraagt van ieder
mens om een eind te maken aan de 'wij' en 'zij' logica.
Ook nu weer zien dat er gedemoniseerd
wordt, en vrijwel om dezelfde redenen. Iedereen die oorlog voert weet dat het effectief
is om hen af te schilderen als 'het kwaad', maar in de onderling verweven hiërarchie
is het moeilijk om waarheid en feiten van elkaar te onderscheiden. Echte wreedheden
zijn wel degelijk een onderdeel van alles wat er gebeurt, en dat wekt echte afschuw
en verbijstering. Bovendien zorgt partijdigheid ervoor dat de wreedheden die onze
kant begaat, worden vergoelijkt en goedgepraat, terwijl de wreedheden die zij begaan
( of waarvan we hen verdenken) buiten elke proportie worden opgeblazen. Toch lijdt
het geen twijfel dat het exploiteren van angst een daad van wreedheid is. Want de
uiteindelijke reden waarom wij hen als duivels willen beschouwen, is dat wij met
een gerust geweten meer mensen aan hun kant kunnen doden.
De wreedheden worden gerechtvaardigd
met het oog op het einddoel: de totale overwinning. In een ethos waarbij 'winnen'
het enige is wat telt, moet het doel de middelen heiligen. Want verliezen is in die
visie volstrekt negatief en is daardoor een absoluut onaanvaardbare uitkomst. Bij
wedstrijdsport is dit waar, want daar lijkt het concept van 'wij' en 'zij' vrij onschuldig
te zijn. Maar in oorlogen is de absolute overwinning een illusie, terwijl je het
verlies van levens aan de kant van de verliezer vergeet en je de wandaden die je
eigen soldaten hebben begaan om de zege te behalen buiten beschouwing laat.
De weg
van de vrede vraagt van ieder mens om een eind te maken aan de 'wij' en 'zij' logica
en om niet langer volgens die regels te leven.
HET GAAT ALTIJD OM WIJ EN ZIJ.
Deze
eerste regel is altijd de krachtigste geweest. Je zou het de aller-diepste oorzaak
van conflicten kunnen noemen, omdat conflicten alleen maar kunnen bestaan als je
denkt in termen van afscheiding: wij aan de ene kant, zij aan de andere kant. In
spiritueel opzicht is scheiding het probleem, en niet het antwoord. In een wij/zij
denken wordt scheiding echter veranderd in een antwoord: Als je de mensen die anders
zijn dan jij niet kunt kwijtraken, dan ga je hen bevechten. En je gebruikt het feit
dat zij 'anders' zijn als je motivatie voor dat gevecht.
Maar dat is een waanidee,
want het enige waarmee je het 'anders zijn' kunt opheffen is door de scheiding te
genezen. Als je de weg van vrede wilt bewandelen, heb je altijd als doel om te genezen,
en niet om je ergens tegen af te zetten. Daarbij moet je verder gaan dan wanneer
je zou zeggen dat radicale moslims 'alleen maar een klein beetje slecht zijn'. Want
hoewel dit heel redelijk en gematigd klinkt, leidt een dergelijke redenering uiteindelijk
toch weer tot wij/zij denken, want je gaat nog steeds akkoord met de oorlog tegen
hun slechtheid. Het zal duidelijk zijn wat het alternatief is: doe er alles aan om
een eind te maken aan afscheiding in je eigen leven. Laat gemakkelijke oordelen over
hoe slecht zij zijn dit thema niet vertroebelen.
ZIJ ZIJN SLECHT, WIJ ZIJN GOED.
Deze regel voegt opwinding en drama aan het gevecht toe. In plaats van de feiten
onder ogen te zien (namelijk dat iedereen in de valkuil van afscheiding getrapt is
en daaruit moet stappen) kunnen we terugvallen op de eeuwige strijd tussen goed en
kwaad. Wat opwindend dat je iemand hebt gevonden die je kunt aanvallen in plaats
van de vijand in jezelf onder ogen te zien. De eeuwige oorlog tussen licht en duisternis
dient als een gemakkelijke dekmantel. Wat het tot een schijnvertoning maakt, is dat
deze strijd nooit scherp omlijnd is. Het leven is altijd een mengeling, vol verwarring
en beroering. Wij maken daar allemaal deel van uit, hoe verleidelijk het ook is om
hen van alle kwaad te beschuldigen.
WIJ MOETEN HEN VERSLAAN, ANDERS VERSLAAN ZIJ
ONS.
Deze regel verandert hen in aanvallers. Als een tactiek om angst in stand te
houden is dit erg doeltreffend. Zodra je iets eenmaal als 'het kwaad' hebt bestempeld,
lijkt dat 'kwaad' er altijd op uit te zijn om je aan te vallen. Het wil zich verspreiden,
het wil veroveren en verslinden. Een soortgelijke logica wordt toegepast door mensen
die aan fobieën lijden. Als je bijvoorbeeld een diepe angst voor insecten hebt, denk
je dat die insecten weten dat je bang voor hen bent. Sprinkhanen bewegen zich niet
willekeurig voort, nee elke sprinkhaan heeft het op jou gemunt.
Er bestaat nooit
zoiets als een zij die het kwaad volledig belichaamt en die als enig doel heeft om
het goede op te zoeken en te vernietigen.
Mensen die aan fobieën lijden zijn er absoluut
van overtuigd dat dit waar is, maar ieder ander beseft onmiddellijk dat het volstrekt
irrationeel is. Sprinkhanen hebben geen geheim zintuig waarmee ze weten naar wie
ze toe springen. In feite springen ze naar niemand toe, hoewel ze met hun natuurlijke
gedrag wel grote schade kunnen toebrengen aan oogsten en dergelijke.
Het kwaad is
zelden onverbiddelijk. Wel kan het ongelooflijk koppig zijn, en in sommige gevallen
(het klassieke voorbeeld daarvan is Hitler) kan het zelfs een volledige samenleving
ten prooi doen vallen aan een psychose waarbij kwaad ten onrechte als goed wordt
beschouwd. Maar hoe koppig het kwaad soms ook is, er bestaat nooit zoiets als een
zij die het kwaad volledig belichaamt en die als enige doel in zijn leven heeft om
het goede op te zoeken en te vernietigen.
ZIJ GELOVEN IN EEN VERKEERDE GOD.
Deze
regel is een andere manier om de eigen status van deugdzaamheid op te krikken door
te veronderstellen dat God zozeer van oorlog houdt dat Hij partij kiest. Hij kiest
partij voor degenen die hem echt kennen, en niet voor degenen die Hem op een verkeerde
manier aanbidden. Hier begint de logica van wij en zij voor veel mensen waarschijnlijk
zijn kracht te verliezen. De gedachte dat wij zouden kunnen weten wat God wil veroorzaakt
teveel onzekerheden. Als je er diep over nadenkt, is het zinloos om te denken dat
God het nodig zou hebben om te worden verdedigd. Want uiteindelijk bestaat Hij eeuwig,
en hoe zou Hij ooit bedreigd kunnen worden? De argumenten waarmee God één kant van
de oorlog kiest, gelden ook voor de andere partij, en die argumenten moeten we dus
tegen elkaar wegstrepen. Bij de weg van vrede heb je God niet als rechtvaardiging
nodig, want vrede heeft zijn eigen waarde bij het verbeteren van het leven van ieder
mens.
ZIJ ZIJN GEK.
Hoewel dit één van de meest primitieve regels lijkt te zijn,
spreekt hij tegenwoordig, zelfs bij zeer ontwikkelde mensen, sterk tot de verbeelding.
Vooral radicale moslims worden er tegenwoordig van beschuldigd dat zij zich aan bizarre
manieren van denken hebben overgegeven. Zij verwerpen de moderne wereld en haar technologie.
Zij weigeren het kennelijke gelijk van het kapitalistische Westen te erkennen. Zij
willen de wereld terugwerpen in een soort middeleeuwen, want dat was de laatste periode
waarin zij zich prettig voelden. In plaats van hen te zien als mensen die er anders
over denken dan wij, beschouwen wij hun ideeën als gek en stellen wij hen op één
lijn met iemand die de slavernij of de onderwerping van vrouwen weer wil invoeren
(en dit idee verandert dan al snel in de vreemde argumenten tegen de islam als geheel).
Wat deze redenering zo ontwrichtend maakt, is dat je jezelf kunt wijsmaken dat je
geweld mag toepassen tegen mensen die gek zijn omdat je dit 'voor hun eigen bestwil'
doet.
Want in tegenstelling tot mensen die boosaardig zijn, kun je mensen die gek
zijn niet verantwoordelijk stellen voor hun daden. Ze zijn immers, zonder dat ze
dit weten, de weg kwijt. Daarom hebben wij het recht om hen die controle over hun
eigen leven uit handen te nemen. Maar als je mensen doodt voor hun eigen bestwil,
zou de last van irrationaliteit aan jouw kant wel eens groter kunnen zijn dan die
aan hun kant.
ZIJ HATEN ONS, EN DAT ZULLEN ZE WAARSCHIJNLIJK ALTIJD BLIJVEN DOEN.
Deze regel is alleen maar projectie: jezelf voorstellen hoe iemand anders voelt omdat
jij graag wilt dat hij zich zo voelt. Het is immers veel gemakkelijker om iemand
die je haat pijn te doen. Gevoelens en emoties brengen geen enkele verandering in
het feit dat geweld immoreel is. Het is onze haat, en niet die van hen, die ons blind
maakt. Het afschilderen van hen als degenen die haten, is een onverhulde poging om
onszelf te blijven zien als goed. En daarmee ontlopen wij de enige manier om geweld
te beëindigen: naar binnen kijken en de donkere kanten in onszelf onder ogen zien.
ZIJ VERDIENEN HET.
Deze regel neemt alle verantwoordelijkheid weg bij de partij die
geweld pleegt en plaatst de volledige last bij het slachtoffer ervan beschuldigt
dat 'zij er zelf om heeft gevraagd'. Er wordt dan een beeld geschetst van een verdraagzame,
berustende echtgenoot die tot het uiterste getergd werd en die geen andere keus had
dan terug te slaan. Gewelddadige mensen gebruiken deze logica vaak om geestelijk
te kunnen overleven. Zo gaf O.J. Simpson ooit een beruchte persconferentie waarin
hij zichzelf beschreef als het echte slachtoffer van zijn huwelijk, ondanks het feit
dat hij degene was die zijn vrouw om het leven had gebracht).
Het slachtoffer de
schuld geven is de meest immorele en verderfelijke vorm van wij/zij logica. Deze
logica bereikte een afschuwelijk dieptepunt toen de Duitse SS-officieren in concentratiekampen
er telkens over klaagden dat de Joden hen gedwongen hadden om te doen wat zij deden.
Dit was een algemeen bekende klacht, die veroorzaakt werd door het feit dat het voor
de officieren anders volstrekt onverdraaglijk zou zijn geweest om op een zo massale
schaal voortdurend met dode lichamen en met as om te gaan. Zonder deze zelfbeschermende
verdediging waarbij het slachtoffer de schuld kreeg, zouden de SS'ers hun werk als
iets krankzinnigs hebben ervaren, en het was natuurlijk ook krankzinnig.
De weg van
vrede is hier heel duidelijk over. Niemand verdient het om geweld te ondergaan, en
de daden van geweld die jij begaat drukken op jouw schouders, en niet op die van
iemand anders. Zij zijn nooit een excuus voor jou om geweld te begaan. In de onderling
verweven hiërarchie horen slachtoffers en daders bij elkaar. Uiteindelijk bestaat
er niet zoiets als zij, omdat we allemaal onderling verbonden zijn. We moeten het
ons eigen maken om elke dag te leren denken op het niveau van een collectief bewustzijn
-- het bewustzijn dat ons tot één mensheid maakt.
D. C.
SCHEMATISCHE SAMENSTELLING
NAAR DE BOEKEN
VAN (DOOR) JOZEF RULOF.
DE ZEVEN
STOFFELIJKE GRADEN VOOR HET ORGANISME.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Iedere graad heeft weer ZEVEN GRADEN EN OVERGANGEN. Op de eerste driegraden hebben
de mensen een onbewuste voordierlijke afstemming.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1:
DONKER GEKLEURDE OERWOUDBEWONERS, KANNIBALEN, KOPPENSNELLERS (menseneters)
Wezens
als ongeveer de hoogste stoffelijke graag van het Marsstadium.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
2:
DWERGVOLKEN (menseneters).
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
3:
DONKERE WILDEN (menseneters).
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
De vierde tot en met de zevende graad worden genoemd:
GEESTELIJK GRADEN, n.l.:
VOORDIERLIJK,
DIERLIJK, GROFSTOFFELIJK, STOFFELIJK EN DRIE GRADEN MET AFSTEMMING OP DE DRIE EERSTE
GEESTELIJKE BESTAANSSFEREN (LOUTERINGSSFEREN).
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
4:
Verbinding met het blanke ras.
Bewustwording van goed en kwaad.
Begin van ,,Oorzaak
en Gevolg'' (Goedmaken).
Het ontstaan van ziekten.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5:
ESKIMO'S
Overgangen
van het menselijk organisme in het blanke ras, de kern hiervan ligt in het verre
Oosten (heeft ook betrekking op de 6e en 7e graad).
Verspreiding van alle rassen
over de wereld.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
6:
Achter Indiërs, Chinezen en Japanners.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
7:
Westerlingen, Blanke ras en Oosterlingen.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
De mens gaat na het volbrengen der stoffelijke kringloop der Aarde (via de wereld
van het onbewuste) terug naar de laatste vier stoffelijke graden om goed te maken.
Eerst daarna komt de mens (ASTRAAL) naar gelang der innerlijke afstemming, in een
hemel, hel of schemerland.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
DE ZEVEN HELLEN. (SFEREN DER DUISTERNIS).
Hoe dieper men in een hel komt des te meer
duisternis en koude er is.
In de eerste tot en met de vierde sfeer, daar weten de
mensen van geen bestaan af, doch kunnen de genade van de wedergeboorte op Aarde ontvangen.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1:
Stinkend, rottend, roerloos liggend leven.
Afschuwelijke gestalten.
Diepzwarte
uitstraling.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
2:
Kruipend leven.
Zwarte uitstraling, doorschoten van flitsend groen.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
3:
DAL VAN SMARTEN.
Leven in holen en krotten.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
4:
DEMONENSFEER.
Voordierlijke afstemming.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
In de vijfde tot en met de zevende sfeer, Kunnen de zielen zich opwerken naar de
sferen van Licht.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5:
LAND VAN HAAT.
Dierlijke afstemming.
Vals roodbruin licht met vlammende uitstralingen.
Leven van hartstocht en geweld.
Dieven en moordenaars sfeer.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
6:
SCHEMERLAND.
Grofstoffelijke afstemming.
Troosteloos en kaal schemerachtig land.
Donkere atmosfeer, in kontact mat het Land van Haat.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
7:
SCHEMERLAND.
Stoffelijke afstemming.
In een grijze waas gehuld, komt overeen met
de Aarde, als in de herfst.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
DE ZEVEN HEMELEN. (GEESTELIJKE BESTAANSSFEREN)
TUSSEN ALLE SFEREN ZIJN VERBINDINGSSFEREN.
De sferen 1 tot en met 3 zijn louteringssferen.
De sferen 4 tot en met 7 gelukkige
sferen.
Elke sfeer staat onder leiding van de hoogste Mentor.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1:
Uiterlijk der geestmens als 30 - 36 jarige.
Tempel der Medici.
Het is er als op
Aarde, doch astraal.
Het licht is als op Aarde.
--------------------------------------------------
Verbindingssfeer kinderen 14 jaar-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
2:
Strak blauwe hemel (zonder wolken) in paars overgaande.
----------------------------------------------------------------------------
Kindersfeer 7 - 14 jaar ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
3:
Men kan als genade vanuit de hemel ( via de wereld van het onbewuste) op de Aarde
worden wedergeboren.
--------------------------------------------------
Kindersfeer
3 - 7 jaar ZOMERLAND
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
4:
Eerste geestelijke sfeer op kosmische afstemming.
Levenslicht.
Machtig licht.
Lichte, paars blauwe kleur, soms schitterend in goudgele glans.
--------------------------------------------------------------------------------
Engelensfeer tot 3 jaar-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5:
Beeldende kunst, schilderkunst.
Alles in uitstralend licht, goudachtige waas.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
6:
Muziek in kleuren.
Zilverachtige waas, machtig licht.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
7:
Eenheid van ziel en geest, nu bewust voor de 4e kosmische graad.
Muziek en kunstsfeer.
Lichtende kleuren uit alle sferen, goudkleur, over alles.
DE GELUKZALIGE HEMEL.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hierna komen de MENTALE GEBIEDEN (de 4e kosmische graad).
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
DE ZEVEN KOSMISCHE GRADEN (AFSTEMMING).
Dierensfeer:
N.B. De eerste drie
graden hebben hetzelfde zonnestelsel.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1: Maanstadium.
Ontstaan van het eerste embryonale mensleven (visstadium)
en van het zielenleven (astrale wereld).
Leven in rust.
Zeven
overgangsplaneten.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
2: Marsstadium.
Reeds volmaakt menselijk lichaam in het bewustwordingsstadium,
daarbij, leven van grof en bruut geweld
in onbewuste toestand.
Ontvangst van het innerlijk leven; het instinct.
Veel dieren, voor de mens
een kwelling; een wilde en woeste natuur, veel planten.
Grote mensen.
Voordierlijke,
duivelse sfeer.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
3: Aarde.
Overgang van de mens in het geestelijk stadium.
Ontvangst
van het volmaakte stofkleed.
Ontstaan der zeven Hemelen.
Afstemming
op het schemerland.
Ontstaan der gevleugelde diersoorten.
Planeet
van goed en kwaad.
Ontstaan der zeven hellen.
Zeven stoffelijke graden
of afstemming der mens.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
4: Mentale gebieden.
( Zie 6e hoofdstuk van Het Ontstaan van het Heelal 3e
deel)
Engelen in stoffelijke gewaden.
Dier en mens leven harmonisch
bijeen.
Kosmische wezens leven geestelijk en kosmisch in een steeds hoger
en volmaakter stofkleed, vegetariërs.
De leeftijd wordt ongeveer 250 tot 7000
jaar.
Deze Hoofdplaneet is honderden malen groter dan de Aarde.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5:
Leeftijd van duizenden jaren.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
6:
Reeds onbegrensde leeftijd.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
7:
Eeuwigdurende leeftijd.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Daarna komen we in de Goddelijke sferen, (HET AL.) (CHRISTUS).
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
DE GOD IN U ZELF.
Gij zult ophouden met aan u zelf te denken als aan een wezen
vol fouten en gebreken, wanneer gij -- wat eens gebeuren zal overtuigd wordt dat
gij één van de "tempelen Gods" zijt en die zelf steeds verder opbouwt tot een ongekende
pracht.
Hoe kan iemand nu voor zichzelf de bijzondere voorwaarden tot nakoming der
hoogste wetten uitvinden en er aan leren beantwoorden?
Voornamelijk door de wet,
die voor allen geldt, in het bijzonder op eigen persoonlijkheid en eigen leven toe
te passen en daarom steeds aandachtig te luisteren naar al wat het betere en hogere
in ons, dat wat ons met het Goddelijke element verbindt, ons voorschrijft.
Jezus
van Nazareth vroeg eens aan enigen van zijn volgelingen, hem niet te aanbidden of
te vereren. "Noem mij niet goed", zeide Hij. "Er is niemand goed dan God alleen".
Ook zeide Hij: "Ik ben de weg en het leven", daarmee te kennen gevend dat Hem meer
kennis op hoger gebied was verstrekt met het doel daarvan aan anderen mee te delen.
Maar Hij zeide niet dat zijn leven hier op Aarde, dat Hij met al "het onvolkomen
menselijke" op zich genomen had, precies moest nagevolgd worden. Hij bad tot God
om kracht en bevrijding van de zonde van de vrees, toen Zijn hart dreigde te bezwijken
bij het uitzicht op zijn kruisiging: en daarmee gaf hij toe dat hij (hoe machtig
hij ook was) evenals iedere andere geest hulp nodig had. Hij bezwoer daarom steeds
hen
die Hem volgden, Hem niet met God gelijk te stellen met de Almachtige, de eeuwige
en ondoorgrondelijke
bewegende kracht en macht van het eindeloze heelal, die niemand
ooit gezien heeft of zal zien behalve in al zijn uitingen hier op Aarde, in de Zon,
de Sterren, de Wolken, in de bloem, het dier en in de mens -- ook de mens in zijn
hogere graden van macht en ontwikkeling, maar dan toch steeds en steeds met het oog
gericht op de bron waaruit die macht ontspringt, zodat nooit "het schepsel meer vereerd
wordt dan de Schepper".
Deze macht werkt in ons allen, tot in de schijnbaar laagste
en verachtelijkste mens. Toen aan Christus gevraagd werd hoe dikwijls iemand voor
zijn verkeerde dingen vergiffenis mocht ontvangen, antwoordde Hij op een wijze, die
te kennen was dat er geen grens mag zijn aan de mate en de duur van iemands vergeving
voor de gebreken van een ander. Geen grens mag er ook zijn aan de vriendelijk helpende
gedachten die wij iemand toe blijven zenden, die telkens weer opnieuw valt en schijnbaar
verloren is. Het is een groot kwaad om dan van hem te denken: ,,0 die is niet te
redden. Het geeft niets, nog meer voor hem te doen!" Omdat wij dan hopeloze, ontmoedigende
gedachten naar hem toesturen en hem zo verhinderen zich uit de poel waarin hij ligt
naar boven te werken.
Toch wordt eens de mens zijn geest sterker naarmate hij meer
te overwinnen heeft. Door te strijden tegen uw veroordelende liefdeloze gedachten
komt hij op het laatst aan een punt waarbij hij denkt: "Ik zou natuurlijk liever
hebben dat gij mijn handelswijze goedkeurt dan dat gij die zo veroordeelt. Maar ik
ben niet afhankelijk van uw goedkeuring of van uw veroordeling, want mijn strengste
rechter en mijn zekerste straf voor al het kwaad wat ik doe is mijn eigen gemoed,de
God in mijzelf, aan wiens rechtspraak of ongenade geen ontkomen is." En toch, als
de geest tot helderde inzicht komt, zal die rechter meer en meer barmhartig worden
voor zijn eigen dwaling; want hij weet dat, om tot een hogere geestestoestand te
geraken er nog veel strijd moet zijn en nog veel overwonnen moet worden. Ieder menselijk
wezen is voorbeschikt om tot een zekere graad onvolkomen te blijven, totdat deze
onvolkomenheid door de geest geheel overwonnen is en dat dit eenmaal gebeuren moet,
staat vast.
Wanneer ge u op grond hiervan wilt verontschuldigen voor het doen van
een slechte daad, zeggende, dat ge nu eenmaal daartoe "voorbeschikt" zijt, zult ge
'Kerkelijk uw straf niet ontlopen, mogelijk wel bij de maatschappelijke wet, maar
niet bij de natuurlijke of Goddelijke wet, want die maakt dat alle schuld haar vergelding
vindt op Aarde. Het leed dat wij ons zelf berokkenen, wordt dan soms zo zwaar te
dragen, dat de wens bij velen wakker wordt om die rechtvaardige hogere wet te leren
kennen ~n die oprechte wens, door zo velen gedeeld, vindt altijd vervulling.
In de
toekomst zal ons geslacht langzamerhand van het kwaad doen bevrijd worden, niet uit
vrees voor de straf, die volgt op elke schending der wet; maar het zal de betere
weg volgen alleen ter wille van de vreugde, die het opvolgen van de wet, die wij
voor onszelf ontdekt hebben, tenslotte geeft de menselijke en zelfs ook de Goddelijke
wet zoals zij destijds begrepen en uitgelegd werd, placht in vroegere tijden altijd
te zeggen: "Gij moet dit of dat niet doen, anders zult gij de roede voelen." God
werd afgebeeld als een strenge, onbarmhartige, wraakzuchtige Godheid. Het zwaartepunt
van de prediker was steeds Boete en Straf! Straf en Boete! De mensheid moet dit alles
leren vergeten, want het moet overwonnen worden, een grotere goedheid, reinheid en
verfijning moeten er voor in de plaats komen. Deze waarschuwing was echter nodig
toen het mensdom nog zoveel ruwer was dan nu; toen kon alleen de roede er opwerken.
Toen was het blind en moest voelbaar op het goede pad gehouden worden. Maar zodra
wij helderder beginnen te zien, zoals nu reeds de gevoeligsten en wijsten onder ons
gaan doen, hebben wij geen roede meer nodig, omdat wij bezig zijn ons zelver vrij
te maken.
Vertrouw op niemand als op een onfeilbare gids, die ge alleen slechts in
alles nauwkeurig hebt op te volgen, want dan schudt ge alle eigen verantwoording
van u af en bootst de handelingen van een ander na.
Wat is het doel van het leven?
Zo te leren leven, dat van iedere dag met het vaste vertrouwen wordt tegemoet gezien,
dat hij even schoon en vol zal zijn, of nog voller en schoner dan degene die wij
juist doorleefd hebben; elke gedachte zelfs te verbannen dat de tijd om .zwaar te
vallen; dankbaar te zijn dat wij mogen leven; ons lichaam zo te leren beheersen door
de macht van de geest, dat het geen pijn of ziekte meer ondervinden kan; onze gedachten
zo te leiden dat onze liefde en ons vermogen om te arbeiden steeds groter worden
zonder één onze medemensen daardoor te benadelen of onbillijk te behandelen; onze
geest zo te ontwikkelen dat hij ons lichaam verjongen zal zolang wij dit wensen en
geen onzer organen zal laten verzwakken of vervallen; ons zelf zo te stellen in dienst
van anderen, dat onze tegenwoordigheid hun altijd welkom mag zijn; niemands vijand,
maar een ieders vriend te zijn, -- dat is de bestemming van het leven, in welks domeinen
van bestaan mensen als wij en veel groter en beter dan wij, hebben geleerd en steeds
bezig zijn te leren hoe een hemel op aarde te maken.
Want dat is de onloochenbare
bestemming voor iedere persoonlijke geest. Daar kunt ge niet aan ontkomen en al wat
gij lijden moet is slechts het bewijs dat gij de hoogste wet, die van het hoger bewustzijn
in de mens, niet gevolgd hebt. Die wet leidt u ver weg van al het menselijk leed
en tot de hoogste zaligheid, waarin alle tijd en ruimte zijn opgelost en waar alleen
vrede en schoonheid en liefde heersen.
Het "Nirvana" van de Hindoes geeft hoop op
alle mogelijkheden van nieuw leven op onze planeet, want het houdt in: kalmte, sereniteit
en de verzekering dat elke poging die wij ten, goede doen, ons verder zal brengen
op de weg naar de eeuwigheid. Want wij moeten leren begrijpen en dit kan niet dikwijls
genoeg gezegd worden dat
Onze gedachten, mits in de goede richting gestuurd, wonderen
kunnen uitwerken. Ge maakt er u niet ongerust over of uw telegram wel zijn bestemming
zal bereiken, omdat, hoewel ge zo goed als niets van elektriciteit af weet, ge vertrouwt
dat het in goede handen is die het verder zullen bezorgen.
Voordat men wist wat er
met elektriciteit bereikt kon worden, was er evenveel als heden voorradig en was
de macht daarvan even groot, maar door het gebrek aan de nodige kennis kon men er
niets mee beginnen. De ontzaggelijk grote macht der menselijke gedachte is ons aller
erfdeel, maar ze wordt verspild of blijft ongebruikt liggen, omdat wij haar niet
kunnen besturen of er ons op concentreren. Wij doen nog erger, want door onwetendheid
en levenslange gewoonten laten wij onze geestelijke batterijen de verkeerde kant
uit werken en zenden pijl op pijl van kwade wil of van nijd of spot of iets anders
lelijks naar onze medemensen -- en deze verkeerd toegepaste krachten treffen en verwonden
hen en onszelf zeker niet minder. Ziehier de hoeksteen voor het doen slagen van al
onze pogingen in dit of in een ander bestaan: geloof in uw gedachten nooit dat iets
onmogelijk is: werp nooit in verontwaardiging van u wat u al te wild en te fantastisch
lijkt om waar te kunnen zijn; want doet ge dat, dan kunt ge niet weten wat ge buitensluit.
Iets "onmogelijk" vinden, omdat het u zelf zo toeschijnt, dat is de gevaarlijke gewoonte
huldigen die bij elk nieuw denkbeeld gereed staat met haar "onmogelijk!"
Uw geest
is dan gelijk aan een gevangenis vol met deuren, die allen aan de buitenkant gesloten
zijn, terwijl gij er alleen binnenin zit. Alle "dingen" zijn mogelijk bij God, God
werkt in en door u. Dus om van iets "onmogelijk" te zeggen, is niets minder dan een
zonde begaan. Het is Gods macht loochenen die door u werkt en die in staat is oneindig
meer te volbrengen dan ge nu kunt begrijpen. Te zeggen "onmogelijk" is evengoed als
uw eigen beperkt inzicht te beschouwen als de standaard van het heelal.
Het is even
vermetel als om de oneindige ruimte met een ellenmaat te willen afmeten. Uw "onmogelijk"
schept ook in de eerste plaats de grootste belemmering voor u zelf. Gij kunt u nooit
straffeloos verzetten tegen de eeuwige en standvastige verbetering van alle dingen.
De geest van Christus was bij machte de elementen te beheersen en de storm te bedwingen.
Uw geest heeft als
deel van het Goddelijk geheel, dezelfde macht in de kiem die op
het ontluiken wacht. Christus kon door de macht
die hij bezat om zijn ongeziene gedachte-elementen
te concentreren dat onzichtbare element tot zichtbare uiting in de werkelijkheid
materialiseren en ook wij hebben allen de kiem van dat vermogen in onze geest.
Ge
ziet bijv. een flinke, gezonde kleine jongen: hij kan nu nog geen pond optillen,
maar ge weet dat er in hem de macht en de mogelijkheid aanwezig is om, een twintig
jaar later, met gemak en gewicht van tweehonderd pond te kunnen dragen. Zo kan onze
groeiende geestelijke macht aan ons, die nu nog kleine kinderen op spiritueel gebied
zijn, met even veel zekerheid voorspeld worden.
De enige reden van ons ongelukkig
zijn hier op aarde is dat wij de hogere wet niet kennen en ons ertegen verzetten,
waardoor leed in plaats van vreugde ons deel wordt. Die wet moet door een ieder voor
zich afzonderlijk worden geleerd. Ik kan voor u niet vast afbakenen al wat gij moet
doen om beter en gelukkiger te worden en gij voor mij evenmin, want ieder van ons
is uit verschillende verhoudingen en combinaties van geestelijke elementen samengesteld
en die zijn in verloop van eeuwen gegroeid en gewijzigd, zodat gij als het ware een
boek voor u zelf uitmaakt. Gij moet dit boek openen, bladzijde na bladzijde die met
haar ondervindingen tot u komt en doorlezen: dat kan niemand anders voor u doen.
Maar wel kunt ge om steun vragen aan hen die de wetten al beter leerden kennen, dan
gij en die als ernstige, oprechte en eerlijke mensen hun taak op aarde beter begrijpen
en u en de uwe kunnen voorlichten.
Als geest zijt ge een deel van God, van de Oneindige
kracht, van de Geest van het goede. Als zulk een deel zijt ge een steeds toenemende
macht, die nooit kan verminderen, altijd moet vermeerderen, zoals zij u door de eeuwen
heen steeds verheven en wat het verstandelijke betreft gebracht heeft tot uw tegenwoordige
staat. Dat uw geest nu reeds zo machtig en helder kan zijn, is te danken aan vele
vroegere levens, behalve het leven dat ge nu geniet. Ieder vorig leven heeft u onbewust
rijker gemaakt aan macht. Elke strijd van de ziel hetzij het een strijd is tegen
pijn, of een strijd tegen iets verkeerds in u, of tegen een onvolkomenheid die ge
wilt verbeteren, is inderdaad een voortdrijven van de geest naar grotere macht en
daardoor naar een betrekkelijk grotere volmaking van u zelf en groter geluk. Want
het doel van het leven is vreugde en geluk. Hoe meer onvoldaan en ontevreden ge over
uw eigen tekortkomingen zijt, des te zekerder is dit het bewijs van uw groei in geestelijk
opzicht. Want als uw geest niet helder genoeg was, zou hij die tekortkomingen niet
zien. Ge zijt nu ver vooruit bij de tijd toen ge in een soort van zelfgenoegzaamheid
uw eigen beeld dikwijls in velerlei opzicht met welgevallen aanschouwde. Alleen slaat
ge nu misschien, bij het oordelen over u zelf, teveel naar de tegenover gestelde
kant over en omdat uw ogen nu plotseling geopend zijn voor enkele van uw fouten,
verbeeldt ge u dat die voortdurend groter worden. De God in u zelf de steeds toenemende
macht heeft u iets onvolkomens in uw karakter doen zien en toch was er nooit zulk
een betrekkelijke volkomenheid in u dan heden. Daarom ziet ge nu dingen bij u zelf,
die ge nooit te voren zag of voelde.
Er kan bijvoorbeeld onder uw huis een ruimte
vol met ongedierte en schadelijke lucht zijn. Ge waart er veel slechter aan toe voordat
die ruimte gevonden was, hoe weerzinwekkend dit nu ook voor u mag zijn en nu de kwade
plek ontdekt is zijt ge er zeker van dat zij schoon gemaakt zal worden. Er kunnen
ook in ons binnenste zulke holen zijn waarin slecht elementen huizen, maar dat is
volstrekt geen reden om moedeloos te worden als de God in onszelf ze ons toont. Nooit
moet ge zeggen: "Ik ben zo vol gebreken, ik weet zeker dat ik die nooit herstellen
kan." Ja, dat kunt ge wel. Ge zijt er nu al mee bezig. Ieder protest van uw geest
als ge een fout begaat is een stap vooruit in de goede richting. Ge moet echter niet
verwachten, dat alle fouten op één dag, of in een week of een jaar genezen kunnen
worden. Nooit zullen in uw verder leven de ogenblikken ontbreken, waarin gij duidelijk
zult zien wat gij aan u zelf kunt verbeteren en ziet ge eenmaal de mogelijkheid om
te verbeteren, dan bespeurt ge natuurlijk ook de fout die verbeterd moet worden,
dan ziet gij ook meteen de fout zelf.
Geen uwer talenten zal ophouden te groeien,
evenmin als de bomen ophouden met groeien in de winter. Als ge bezig zijt geweest
u te oefenen in tekenen of schilderen of in spreken in het publiek, en ge houdt hiermede
tijdelijk op, voor een maand of zelfs voor één of twee jaren, om het daarna weder
op te vatten, dan zult ge spoedig ondervinden dat uw talent niet verdwenen is, integendeel
in die tijd van schijnbare stilstand is toegenomen; dat ge verrijkt zijt met nieuwe
denkbeelden en nieuwe krachten om het uit te voeren.
Ge vraagt wat het doel van het
leven is? Wel in zekere zin kunt gij u geen doel voor uw leven stellen. Er is geen
bestemming voor uw leven vastgelegd een wet die het bestuurt en leidt. Waarheen?
Naar een steeds groter wordend grenzeloos vermogen om gelukkig te worden. Al schijnt
het dikwijls anders, toch kunt gij niet ophouden te groeien. De pijn die gij geleden
hebt was het gevolg van de geweldige druk van uw groeiende geest op dat deel van
uw lichaam hetwelk u zoveel pijn deed en dat was juist het bewijs, dat ge op één
of ander verkeerd pad waart, waar ge zo spoedig mogelijk weer van af moest geraken
en als gij uit het diepst uwer ziel roept om de goede weg te mogen herkennen, dan
zal er altijd iets komen opdagen om u die te wijzen; want het is een natuurwet dat
iedere ernstige roep wordt beantwoord en ieder ernstig gebed ons brengt wat wij waarlijk
nodig hebben.
Prentice Mulford.
DE MENTALITEIT
DE VOLKEN.
Vele eeuwen terug leefden de volken nog in een chaos, zij wisten van
God noch gebod af en leefden maar raak. Toen daar de profeten naar de Aarde kwamen
en de mensheid een geloof ontving, veranderde zij. Er kwamen meer karakters, waarna
vast te stellen was, welke volken tot Israël behoorden.
Naarmate de eeuwen verstreken
kregen de volkeren meer bewustzijn. Het ene volk stak gunstiger af dan het andere,
maar niet één kwam er toch boven de dierlijke toestand en levensafstemming ten opzichte
van Gene Zijde uit. Van geestelijk bewustzijn was er nog geen sprake. Deze hogere
graad moesten de volkeren zich nog eigen maken.
De enkeling wilde zich van de dierlijke
graad losmaken, hij scheidde zich van de massa af om aan een hoger leven te beginnen.
Hij beleefde zijn strijd heel in zichzelf. Door leed, honger en ellende werd hij
wijzer en bewuster. Met de massa was dat anders, zij kon alleen door een oorlog leren
en ontwaken. Zijn gesel dwong de volken hun karakter te veranderen en in miljoenen
jaren bereikten zij een hoogte.
Elk volk bezit thans een eigen karakter en dit stelt
tevens zijn geestelijke afstemming voor de astrale wereld vast, zoals dat bij de
enkeling het geval is. En zoals de enkeling, moet ook de massa naar haar geestelijke
graad, haar geestelijke afstemming aanvaard en behandeld worden.
Jozef Rulof, Volkeren
der Aarde.
WAAROM BLIJF IK ZIEK ?
Dat
ik nu nog steeds ziek ben, komt eigenlijk omdat ik de ziekte heb omhelsd d.w.z. er
met mijn bewustzijn of aandacht helemaal ingedoken ben, in plaats van IN mijn Goddelijke
Essentie = Oerkracht te blijven en de ziekte te accepteren voor wat het is: een voorbijgaand
ongemak, wellicht overgenomen vanuit dienstbaarheid en medelijden, of eigen verleden.
Als ik nu bewust mijn aandacht volledig vestig op de OERKRACHT, mijn Hoger Zelf,
dan zal mijn persoonlijkheid = mijn kleine zelf of ego door gebrek aan aandacht de
ziekte geen kracht meer geven om te blijven bestaan en zal dan vanzelf wegebben.
Dit proces heb ik deze week heel duidelijk aan den lijve ondervonden.
Maria Staring.
WAARTOE ZIJN WIJ OP AARDE?
Wij zijn
op Aarde om God in onszelf te vinden en niet meer om God te dienen en daardoor in
de Hemel te komen.
God in en buiten ons is immens groot en heeft niets meer nodig.
Als wij ontdekken dat wij in essentie zelf Goddelijk zijn en daarnaar willen leven,
komen we vanzelf in de Hemelse Sferen terecht, want dan hoeven we niet meer op Aarde
te incarneren.
Wat de Christelijke Godsdienst ons 2000 jaar lang heeft voorgehouden
was niet verkeerd, omdat de mens er al die tijd niet aan toe was zijn eigen Goddelijke
dimensie te vinden en dus hebben de Kerken ons hiermee toch op weg geholpen naar
deze tijd .
Nu raken steeds meer mensen overtuigd van hun God-Zijn en stralen dit
ook uit in hun omgeving.
Maria Staring.
OVERTUIGINGEN.
Ons leven
verloopt volgens onze overtuigingen. Wij kunnen daar maar heel moeilijk van afstappen.
Deze overtuigingen zijn ons sinds onze geboorte aangeleerd. Misschien hebben we er
ook wat uit vorige levens meegenomen, om in dit leven op te ruimen.
Want we moeten
er vanaf. Ze belemmeren ons in onze openheid naar de Geest van het Leven, maar hoe
pakken we dat aan?
Ten eerste door bewust te worden dat ze er zijn.
Ten tweede de ervaring
dat ze ons in de weg zitten.
Ten derde de wens, de behoefte, de wil om ze kwijt te
raken.
En dan gaan we opletten, wat ze in ons leven teweeg brengen. Het zijn struikelblokken,
waar we telkens over vallen.
Maar als we ons voornemen, ze uit de weg te ruimen, hebben
we een nieuwe overtuiging gecreëerd, maar nu BEWUST.
Als we ermee werken, zal het
toch nog wel 10 tot 100 keer misgaan, maar dat is niet erg, want met vallen en opstaan
zullen we het uiteindelijk winnen van deze overtuiging, want dit is nu een bewuste
keus en wij zijn baas over ons eigen leven. Wij bepalen zelf, hoe we met ons leven
omgaan.
Wij hoeven geen slachtoffer te zijn van wat voor overtuiging dan ook, maar
we moeten ze eerst kennen, voor we ze om zeep kunnen helpen.
Wij worden dan betere
echte mensen met eigen keuzes.
Succes!
Maria Staring.
ONZE
VERMOGENS.
Wij zijn allemaal Vonken van het Vuur dat wij God noemen.
Wij zijn uit God
ontstaan, geschapen door God uit Zichzelf, met een zelfregenererend vermogen.
Wij
kunnen onszelf vermenigvuldigen, voortplanten omdat wij Goddelijk zijn, omdat wij
Zonen van de Vader zijn, omdat God Zichzelf heeft uitgedeeld of verdeeld.
Zoals alle
druppels van de zee of oceaan dezelfde substantie hebben, hetzelfde vermogen.
Alle
oceaandruppels samen kunnen een Titanic doen vergaan, of een eiland verzwelgen en
een tsunami teweeg brengen.
Wij zijn dus behept met Goddelijke vermogens, zoals een
Verstand, een Vrije Wil en een Creatief vermogen of Scheppingskracht.
Hierin onderscheiden
wij ons van de dieren, planten en natuur, die ook allemaal uit God zijn geschapen.
Maar zich dit nooit bewust kunnen worden.
Met onze Vrije Wil kunnen wij ons zelfs
tegen God , of Schepper keren door onwetendheid en dat is tot op heden voornamelijk
gebeurd. Kijk naar het gehalte van de wereld, dat is de schepping van onze Vrije
Wil.
Wij kunnen onze Wil dus ook bewust omkeren en de wereld verbeteren.
Maria Staring.
|
|
