BOEKENWIJZERDAG 25 MEI 2008.

Op 25 mei zijn we samen met Herman Wissink en Marjanne Wissink weer naar de 18e Boekenwijzerdag geweest in De Bilt. Het weer was een beetje bewolkt, dus een prachtige dag om binnen te zitten en met andere boekenlezers onze gedachten te wisselen over levensvragen en te luisteren naar de lezingen en gedichten.

 

OPENING DOOR GIEL HEIJMANS.
Giel wenst iedereen hartelijk welkom. Dit is volgens Giel de 18e boekenwijzerdag. Hij wenst iedereen een fijne dag toe, en Gene Zijde ons als het nodig is ons mag inspireren om tot vernieuwde inzichten te komen. Daar kan iedereen zelf ook aan bijdragen. Hij vraagt om elkaar in wijsheid en liefde te benaderen en dat we elkaar mogen optrekken.

GIEL LEEST EEN GEDICHT VOOR UIT EIGEN WERKEN.

KEUZE.

U kunt vandaag kiezen

Om het oude te 'verliezen'

En het nieuwe te beginnen

Ga u dáár eens op bezinnen!

 

Na elk pijnlijk gebeuren

Kunt u gaan zitten treuren

Óf  u verzamelt uw moed

En stopt dat treuren voorgoed

 

Teleurgesteld in het leven

U aan zelfbeklag overgeven

Dáár schiet u weinig mee op

Zet dat verleden stop!

 

Om zielig en somber te zijn

- Al heeft het niet de schijn -

Daar kiest u zélf voor

Ga daar niet mee door!

 

Beschuldiging en wrok,

Innerlijk gevloek en gemok

Is energie verspillen

En zou u dát dan willen?

 

Dus kies om 't klagen te staken

Weer iets van uw leven te maken

Zo dient ook ú te leren

Om zelf het tij te keren.

HET NATUURLIJK DENKEN

GEÏNSPIREERD DOOR 'ZIJ DIE TERUGKEERDEN UIT DE DOOD'

(lezing geschreven en voorgelezen door Giel Heijmans t.b.v.

Boekenwijzer-dag-2008).
* Hoe natuurlijker we gaan denken, hoe sneller wij evolueren naar meer geluk en liefde.

Natuurlijk denken wil in eerste instantie zeggen: denken in overeenstemming met Gods wetten en met name met Gods belangrijkste wet: de Liefde, met een grote L.

In het boek 'Zij die Terugkeerden uit de Dood' lezen we, dat Gerhard de Koetsier eerst moest leren natuurlijk te denken indien hij vérder wilde komen in het Hiernamaals. Zo moest hij eerst het verschil leren zien tussen: hoe er in het Hiernamaals werd gedacht  én hoe er op aarde werd gedacht. Hieruit kunnen we helaas de conclusie trekken, dat er op aarde nog niet zo natuurlijk gedacht wordt. En omdat er nog onnatuurlijk gedacht wordt, wordt er dus ook nog onnatuurlijk gelééfd. Er zijn hier nu nog maar weinig mensen die helemaal denken en leven volgens Gods natuurwetten, maar in de toekomst zullen er dat steeds meer worden.

Twee belangrijke aspecten van het natuurlijk denken zijn: het 'Liefde-denken' en het 'oneindigheids-denken'. Christus heeft als eerste het 'Liefde-denken' op aarde gebracht; het 'oneindigheids-denken' werd al eerder door vele religies verkondigd, weliswaar in verschillende vormen, maar gemeenschappelijk was, dat iemands leven op de een of andere manier verder ging na diens sterven.

Maar, zowel het 'Liefde-denken' als het 'oneindigheids-denken' worden door de huidige wetenschap niet serieus genomen en niet als waardevol gezien. De meeste intellectuelen uit onze moderne maatschappij geloven nog niet in een verder-leven van hun geest na de stoffelijke dood en vinden het 'liefde-denken' een twijfelachtige hobby voor anderen, maar dus niet een zinvolle methode om werkelijk aan zichzelf te werken.

En omdat de niet-intellectuele massa nog steeds opkijkt tegen dat wat de intellectuelen zeggen en schrijven, mede daarom zijn er nu nog maar zo relatief weinig mensen, die serieus bezig zijn met het 'liefde-denken' en met het 'oneindigheids-denken'.

Wanneer, via het directe-stem-apparaat, de meeste intellectuelen overtuigd zullen worden van het 'oneindigheids-denken' en 'liefde-denken', dan zal de massa wellicht ook snel volgen.

En wanneer men serieus gaat geloven in een verder-leven van z'n geest, meteen nadat men voor de aarde gestorven zal zijn, dan pas zal men hier-en-nu serieus willen werken aan z'n toekomstig welzijn. En dan pas beseft men, dat men niet alleen verantwoordelijk is voor z'n huidig welzijn, maar ook voor zijn welzijn straks in het hiernamaals. En dat is de reden dat men nu nog zo onverantwoord omgaat met z'n eigen groeimogelijkheden, met z'n medemens, met de natuur, enz. enz.

Maar gelukkig gaat hier dus verbetering in komen, waarschijnlijk reeds binnen tien, vijftien jaar. Onze geleerden en de intellectuele leiders in de maatschappij  zullen bewijzen krijgen, dat het hiernamaals werkelijk bestaat en dat ons leven werkelijk verder zal gaan meteen na ons sterven op aarde.

En na deze niet-te-ontkennen bewijzen, die steeds herhaald kunnen worden en waar geen speld tussen te krijgen is, wordt men gedwongen om anders te gaan denken, geestelijker en natuurlijker.

En dan kunnen wij, als lezers van de Rulof-boeken, omdat wij al jarenlang ervaring hebben met realistisch, spiritualistisch denken, onze broeders en zusters op aarde helpen om deze geestelijke aardbeving te boven te komen. Onze Rulof-wijsheid krijgt extra waarde, wanneer de westerse maatschappij op haar grondvesten beeft en schudt. De natuurwetenschappers, bestuurders, juristen, journalisten, medici, psychiaters, psychologen, theologen, economen, noem maar op, allen zullen zich dan moeten herbezinnen op hun taak, funktie en status in de maatschappij.

Stelt u zich eens voor wat zo'n geestelijke revolutie teweegbrengt, en dat alles in de Eeuw van Christus. De toekomst zal in ieder geval positief zijn... maar er zullen eerst nog wel enige, pijnlijke overgangs-verschijnselen, oftewel groei-verschijnselen aan voorafgaan. Maar ook bij die strijd zal Gene Zijde hulp en steun bieden. Maar ook wij, de Rulof-lezers kunnen daarbij misschien enige hulp bieden aan de mensen die willen. Zo gaat de Boekenwijzer hiervoor een 'BASIS-STUDIE RULOF-LEER' ontwikkelen. Het belangrijkste uit de Rulof-leer kan dan sneller en effectiever - via de boeken van de Meesters - aan de massa worden doorgegeven. Voor dit project worden 4 Rulof-boeken gebruikt, namelijk: Zij die Terugkeerden uit de Dood, De Kringloop der Ziel, Een Blik in het Hiernamaals en Door de Grebbelinie naar het Eeuwige Leven. Bij ieder hoofdstuk worden een aantal vragen en belangrijke citaten, oftewel fundamenten, gegeven. Bovendien komt er bij elk van deze 4 boeken een thematische index, oftewel alfabetische trefwoordenlijst, om snel dingen te kunnen terugzoeken via een alinea-systeem, zodat het niet uitmaakt welke druk iemands boek heeft.

Maar..... wat nog belangrijker is, om ons voor te bereiden op voorgenoemde geestelijke revolutie, is, dat we zelf leren leven volgens de natuurlijke wijsheid uit de Rulof-boeken. Immers hoe meer liefde en innerlijke harmonie we ons eigen maken, hoe beter we zelf de Rulof-leer zullen begrijpen. En dan kunnen we spontaan uit eigen ervaring over deze geweldige leer aan anderen vertellen, vragen beantwoorden en adviezen geven.

Dan wil ik hier graag nog iets zeggen over de praktische kant van het natuurlijke denken.

We dienen geregeld de tijd te nemen, om eventjes na te denken over ons leven, dus tijd te nemen om onze gedachten te laten gaan naar onze eigen toestand, naar waar we met ons leven naar toe willen gaan en of we daar op een goede manier mee bezig zijn. Het is geen overbodige luxe om ons geregeld te bezinnen op ons eigen leven en we dienen daar dus bewust tijd voor in te plannen, zeker in de tegenwoordige tijd, waar je al zo veel tijd in andere zaken dient te stoppen.

Indien we dat niet doen, dan verzuipen we in het drukke westerse leven. We verliezen ons zelf daar dan in. De een wordt overspannen, de ander apathisch, onverschillig of verkwist z'n kostbare tijd aan aardse zaken, die straks na de dood geen waarde meer blijken te hebben.

Echter, door je geregeld op je leven te bezinnen, komt er meer evenwicht in je leven, meer natuurlijkheid en minder onnatuurlijkheid.

'Evenwicht' is duidelijk een aspect van 'natuurlijkheid'; we zien immers overal evenwicht in de natuur. En andere dingen zijn duidelijk onnatuurlijk, dingen zoals: overspannenheid, onverschilligheid, passiviteit, lusteloosheid, depressie, maar ook: koortsachtig fanatisme, werk-verslaving en wellust naar macht en status.

Door geregelde bezinning worden we dus natuurlijker en dus evenwichtiger.

- Nu zal ik u nog op een andere manier aantonen, waarom geregelde bezinning echt iets natuurlijks is voor ons als mens. Dieren zijn altijd al natuurlijk en hoeven zich dus nooit te bezinnen. Maar mensen hebben een vrije wil; we kunnen steeds zelf in vrijheid kiezen, welke richting we uit willen gaan met ons leven. We hebben ieder moment de keuze om:

óf ons willekeurig mee te laten dobberen op de golven van het leven; dat is dus de weg volgen van de minste weerstand; dat lijkt makkelijk; en men denkt: ik zie wel waar ik uit kom.

óf we nemen zélf het roer in handen en bepalen zélf bewust waar we met onszelf naar toe willen.

Dat zijn de twee mogelijkheden die ieder mens altijd heeft, en dit komt dus door onze vrije wil. En indien je kiest voor die tweede mogelijkheid, dus dat je bewust sturing wilt geven aan je eigen leven, dan kun je dit alleen waarmaken indien jij je geregeld bezint op je leven en het zo-nodig bijstuurt in de juiste richting.

(Tussen haakjes: je bezinnen op je levensdoelen heeft overigens nog een prettig neveneffect, als die doelen zijn: het ontwikkelen van meer liefde, harmonie en geluk. Door deze bezinning op ‘het hogere’ ga jij je hier namelijk ook op afstemmen, en zul jij hier ook ondersteuning van ontvangen.)

'Geregeld bezinnen' draagt dus bij aan een natuurlijk evenwicht bij het omgaan met de vrije wil van de mens.

'Geregeld bezinnen' draagt ook nog op een andere manier bij aan het natuurlijk evenwicht van onze geest. Namelijk, indien we geregeld de tijd nemen om onze gedachten even tot rust te laten komen, zonder dan met een andere taak bezig te zijn, dan kunnen we onze belevenissen beter verwerken.  Wat is het geval? Om vérder te komen in ons leven, dienen we allerlei dingen te beléven. Dat is goed. Maar die belevenissen dienen vervolgens ook verwerkt te worden. Echter, indien we dat verwerken onvoldoende toepassen door onze gedachten daar over te lagen gaan, oftewel daarover ná te mijmeren, dan gaat dit storingen geven in onze geest. Die gedachten en gevoelens gaan ons dan storen terwijl we met onze andere activiteiten bezig zijn. En dat is dus een onnatuurlijke toestand. Maar dit kun je dus  voorkomen  door geregeld tijd te nemen voor bezinning.

Dit soort bezinnen heeft dus met je verleden te maken, terwijl het vorig-genoemde bezinnen met je toekomst te maken heeft. Maar beide dienen we geregeld in het 'nu' toe te passen, liefst dagelijks, maar toch zeker wekelijks.

Beide soorten bezinnen behoren tot het natuurlijk denken en beide dragen bij aan onze geestelijke evolutie en innerlijke harmonie.

 

 

 

 

 

GIEL LEEST NOG EEN GEDICHT VOOR.

HET LIEVE, HET BLIJE.

Wát trekken wij aan uit de andere wereld?

Trekken wij ons dát wel aan?

Goed en kwaad bereikt ons geregeld

Blijf daar maar eens stil bij staan!

 

Aan ons de keuze  wat we willen

Wens je het goede óf het kwade?

Met wát wil je liever mee gaan trillen?

Waarmee wil je je geest opladen?

 

Kies je voor het lieve, het blije?

Of voor de haat en de wellust?

Je keuze is altijd een vrije

Kies daarom goed en bewust!

 

Kies voor je toekomst, voor je geluk!

En doe dit steeds, steeds maar weer

Maak je en geef voldoende druk

Liefde, blijheid  steeds maar weer

 

Kap de haat en wellust af

Doe dit steeds  weer meteen

Denken gaat aan doen vooraf

Daar kan niemand  ooit omheen

 

Kun je goede daden doen

Als je slecht  zit te denken?

Zal het jou ooit voldoen

Als je het lieve  zit te krenken?

 

Kan een mens gelukkig zijn

Zonder liefde in zijn denken?

Kan de haat en het venijn

Hem ooit diepe vrede schenken?

 

Liefde, blijheid moet er komen

In je denken, in je daden

Het geluk zal door je stromen

Niets meer zal jou kunnen schaden

 

Roep de liefde en de blijheid

Steeds maar weer in je gedachten

Want dan komen  in je nabijheid

Steeds meer positieve krachten.

 

 

LEZING VAN ANNEKE JANSEN.
Het WETEN is geluk.....maar ook opgave!
Ik kom nu al heel veel jaren naar deze dag waar ik me altijd bijzonder op verheug en iedere keer weer vind ik zo’n dag te weinig en zou ik zo graag eens wat meer van gedachten willen wisselen over hoe in het leven te staan nu we “Weten”. Want het is toch zo dat we nu niet meer hoeven te spreken van “geloven” het is nu toch van binnen “Weten”.

Als kind en als jong meisje al was ik erg veel met Geloof bezig.
Ik was graag in de kerk, leefde met hart en ziel mee met alle riten, feesten enz. in de Katholieke kerk, waarin ik ben opgevoed.
Het was in de tijd van de jaren 60 en eigenlijk was het niet in om met de kerk bezig te zijn. Maar ik bleef er toch mee verbonden, al kon ik me zeer ergeren aan de leiding met z’n rijke uitstraling en overbodige kleding en sier en allerlei andere zaken die me niet zinden. Daartegen protesteerde ik, waar ik maar kon. En ik worstelde met zoveel vragen. Als er een rechtvaardige God is, hoe kan het dan dat…..zoveel problemen en kwesties waar ik niet uitkwam. Ook merkte ik dat de bedienaren van het geloof, de priesters en religieuzen mij niet konden overtuigen. En ik bleef me maar afvragen of Jezus zo’n kerk, nu echt bedoelde, in mijn hart voelde ik dat dat absoluut niet zo was.

Enfin, mijn leven ging verder, ik had mijn baan in het onderwijs, ik trouwde en met mijn man ging ik een Hotel Restaurant runnen. Die tijd was o zo heftig en ik had geen tijd voor mijmeringen en overwegingen. Nou.. jawel: ’s nachts mijmerde ik en dacht ik na. Het was een heel moeilijke periode in mijn leven, die ik niet graag meer over zou willen doen en alles stond bij mij, om het zo te zeggen, “op een laag pitje”.

Tot de dag kwam dat ik afscheid kon nemen van het turbulente horecaleven!. Er kwam een tijd van rust, zomaar door de week ergens naar toe, rondwandelen, niets hoeven.. fantastisch gevoel…. En toen belandde ik in Haarlem bij boekhandel “De Slegte”. U weet wel. Zomaar wat “rondstruinen”, niet zoeken naar iets bepaalds… Ik liep even door de zaak, zag een bordje “Esoterische boeken”, ging erheen, pakte er een boek uit, kocht het en begon thuis te lezen.
Ik las veel van zulke boeken tot ik van mijn zusje -- die zonder dat ik het wist -- ook al een tijdje deze boeken las, een boek toegespeeld kreeg. “Dit heb ik uit mijn Bieb”, zei ze. “Lees dat eens en zeg eens wat je ervan vindt”.

Van die dag af, en ik overdrijf niet, veranderde mijn leven. Het boek “Zij die terugkeerden uit de Dood”, was dit eerste boek, en vanaf die tijd zochten mijn zus en ik alle boeken van Jozef Rulof (ik weet nog dat ik zijn naam op een apart blaadje schreef om ‘m precies te onthouden) en we lazen. Ik las, ik las, ik verwaarloosde mijn werk op school niet, nee, maar als ik maar even vrij was dan las ik, las ik. Ook ’s nachts want ik kon er niet mee stoppen.
Het was een fantastische openbaring: Zo zit het dus in elkaar, zo is het dus. Ik zweefde, echt het was of ik van de aarde een beetje los kwam.

Geluk, Geluk Geluk!!
Onvoorstelbaar, ik vroeg me niet/nooit af van nou ja zou dit wel?.... Nee voor mij was/is het zeker weten! Geen Geloof meer maar Zeker Weten!!
Boek na boek verslond ik dus. Later kon ik ze kopen. Met mijn verjaardag kreeg ik van mijn tantes die ik vaak ophaalde, wegbracht enz. veel boekenbonnen.
Het waren mensen die, naar ze zeiden, met zulke zaken niets te maken wilden hebben, maar ze zorgden zo wel voor mijn voorraad boeken van Jozef Rulof.

Ik verslond dus, zogezegd boek na boek. “Jeus van moeder Crisje”: Naar mijn mening ook zeer geschikt als “inkomer” voor de nieuwe lezer. Weet u nog?: Dat geld in het bos…die draad uit de hemel…deel 1.
En wat een gave heeft Jozef als je leest hoe hij op een stoel chauffeur wordt…in deel 3! Ik lees dat zo vaak eens over en bedenk dan hoe zijn broer Bernard daar toch moet hebben gezeten op z’n naaitafel. Het is toch ongelooflijk! Groots!

En heel wat anders dan: “Maskers en Mensen”, “De Kosmologie”!
Ik kijk altijd even in de Bibliotheek of er boeken van Jozef Rulof staan. Er zijn er veel. En als het vakantietijd is en ik zie dat er meerdere boeken weg zijn, ben ik helemaal blij.

Maar mijn God wat houdt het allemaal niet in!!!
De vreugde en dankbaarheid gaf me toen zo’n euforie dat ik dacht: Nu kan me niets meer gebeuren, nu kan er niets meer misgaan.
Maar… Er gebeurt zo veel in een leven, het leven gaat ondertussen door en er gebeuren zoveel dingen en dan komt het: Je kunt niet meer terug. Nu moet je het ook waarmaken. En dan zie je hoe onvolkomen een mens zoals ik nog is. Snauw je nog, grauw je nog is één van de steeds terugkerende uitspraken van Jozef.
En hoe praat je over een ander? En wat doe je als je een probleem hebt met iemand die je regelmatig tegenkomt op je werk of anders? Die hele kleine dingen in het leven van alle dag. Die zoveel uitmaken.
De opgave om van iedereen het goede te zien, de opgave om vriendelijk en voorkomend door het leven te gaan. De opgave om beheerst te zijn. Niet direct als “bok op Jasper” overal op ingaan.
Oefenen, oefenen, oefenen.

Ik weet en ken langzamerhand heel wat mensen die met spirituele, esoterische zaken bezig zijn. Er zijn, alleen al in de omgeving waar ik woon, veel verenigingen die allemaal hun bijeenkomsten hebben. Elke dag van de week kun je als je dat wilt wel een avond naar zo’n bijeenkomst toe.
Als ik echter – iets wat ik toch wel meerdere keren probeer – vraag of men de boeken van Jozef Rulof kent, dan reageert men met of: “Nee nooit van gehoord”, of, “Ja maar dat gaat te ver. We moeten wel met beide benen op de grond staan”! “Zo moeilijk, zo hard!” is ook een veel gehoorde uitspraak.
Maar als er nu iemand met beide benen op de grond stond dan was het Jozef Rulof wel. Hij sprak over het gewone leven, over de gewone dagelijkse praktijk. Maar… hij houdt ons een spiegel voor. Je moet nadenken je wordt geconfronteerd met je karaktereigenschappen. Je bereidheid te veranderen en vooral JE HOOFD TE BUIGEN. Hoe vaak spreekt Jozef niet over “je hoofd buigen”. En laten we eerlijk zijn. Dat kost ons toch alles. En de Liefde, het kost toch alles, alle inzet van je leven.

Maar als ik dan weer hoor dat men Jozefs boeken te moeilijk te hard enz. vindt dan vind ik dat zo jammer en dan voel ik me verplicht om ze “aan de man te brengen”, om het zo maar uit te drukken. Ik kan dat niet goed. Hoe vergaat het u, zou ik willen vragen! Ik trek me direct terug als men gaat smalen en voor de gek houden. Dan ga ik er niet meer op in en laat het zo. Is dat goed of ben ik laf?? Ik vraag me het steeds af.

En heeft u soms ook dat je je even echt een buitenstaander voelt? Als er iemand sterft bijvoorbeeld: Het verdriet waar sommige mensen die ik ken maar niet overheen komen… het twijfelen aan een voortleven… het kwaad zijn op God: Hoe kan dat een God van liefde zijn! Er kan geen God zijn enz.
Ik zou ze zo wel willen zeggen wat ik weet. Maar ik durf het vaak niet. Als ik in mijn familie al iets in die richting zeg, dan lukt het me niet om gehoor te vinden. Soms denk ik dan toch dat ik laf ben.

En dan nog een probleempje voor mij. Hoe is dat nu bij U? Als ik het boek “Een Blik in het Hiernamaals” voor me neem, en het weer doorlees, probeer ik in te denken hoe de jeugd dit boek zal lezen. Als ik naar mijn dochter kijk, dan weet ik dat ze zal zeggen dat de taal niet meer in deze tijd past. Is dat erg? Of is het zo, dat als je er aan toe bent dat dit boek met deze taal toch zal aanspreken. Kijk, dan maak ik me bezorgd, terwijl ik moet vertrouwen op de Goddelijke wereld.
Ik zou dan bijna zelf het boek willen “vertalen”om maar te zorgen dat men interesse krijgt. En juist eind jaren negentig is vanuit de Stichting Wetenschappelijk Genootschap “De Eeuw van Christus” een actie geweest om alle boeken alleen maar in de oorspronkelijke versie gedrukt te krijgen. We konden zelfs de boeken gratis inleveren en ruilen. En aanpassing van het taalgebruik geeft ook problemen. Kijk maar naar de Bijbel. Door steeds vertalingen en interpretaties is er veel verloren gegaan of verkeerd doorgegeven.
Ik weet het: Ik moet vertrouwen hebben, maar dat is soms toch nog moeilijk.

U hoort het, het Weten is voor mij groot geluk, maar ook een grote opgave. En ik wilde mijn vragen eigenlijk eens met u delen. Hoe beleefd u dit alles?
En…. Wat zou ik misschien van u kunnen leren???
Dank u wel.
Anneke Jansen.


Naar aanleiding van deze lezing, werd er in de groep nog gepraat over: Hoe gaan wij daar mee om?
Iedereen was er van overtuigd, dat je gerust eens een visje uit mag werpen om een snoek te vangen, maar dat: Zolang mensen er niet voor openstaan, wij het dan maar beter kunnen laten rusten.

Giel leest weer een gedicht voor:
MILDE MIJMERING

Milde, mooie mijmering

Zinnige, zonnige zwijmeling

Telkens tracht je te troosten

En ook ontspanning te oogsten

 

De milde meditatie-mijmering

Verbindt de verste verwijdering

Vindt, bereidt-vóór en verwerkt

Speelt, schept  en sterkt

 

Dankbaar overdienen dromend

Tot klare konklusies komend

Met 'n heerlijk, hoopvol hart

Zodat 'k steeds sterk start

 

Tussenkleur- en klank-creaties

En sprankelende sfeer-sensaties

Met verwachtingsvolle vreugden

En diep doordachte deugden

 

Nú ben 'k 'n beheerst beschouwer

Dan weer de bezielde bouwer

Hoe meer ik met mildheid mijmer

Hoe frisser, fraaier  en fijner.

LEZING:
DE GROOTSTE LEUGEN VAN DE EEUW

(de houding van ‘de wetenschap’ naar een verderleven-na-het-sterven)

(2e lezing geschreven en voorgelezen door Giel Heijmans t.b.v.

Boekenwijzer-dag-2008)

 

* Het feit dat iemand verder leeft na z’n dood, is geen loze bewering; er zijn zelfs veel dingen die in deze richting duiden.

De grootste leugen van de eeuw komt volgens mij uit... de officiële wetenschap. Wat beweert namelijk die ‘moderne wetenschap’? Ze stelt: wanneer iemand dood gaat, stopt diens leven definitief. Die persoon houdt dan op te bestaan. Maar... ik wil hier even duidelijk stellen dat dit dus een leugen is. Indien men hierover  een echt wetenschappelijke uitspraak zou doen, zou men eigenlijk moeten stellen: er zijn twee vermoedens. Als men er van uitgaat dat het leven stopt bij de dood, is dit een ‘vermoeden’ oftewel een ‘geloof’. En als men er van uitgaat dat het leven niet stopt, dan is dit ook een ‘geloof’ oftewel een ‘vermoeden’. Beide stelling zijn dus vermoedens. De moderne wetenschap zóú dus moeten stellen: beide vermoedens zijn reële mogelijkheden, maar voor beide hebben we geen bewijs en dus laten we het echt open. We geven toe dat we het gewoon niet weten, omdat hier onze onderzoeksmogelijkheden te beperkt zijn.

Zó zou de wetenschap zich hierover eigenlijk moeten opstellen. Maar nee, veel hoogmoedige wetenschappers stellen botweg: er is geen leven na de dood, punt! En ze zeggen als het ware: al de mensen die het tegendeel beweren, zijn zwevers, onnozele stumperts of afvallige dwalers. Deze wetenschappers doen alsof alles wat niet ‘bewezen’ kan worden, dan ook maar ‘niet bestaat’.

Beste mensen, volgens mij wordt het tijd dat de wetenschappers en intellectuele leiders gaan inzien hoe onwetenschappelijk hun stelling en houding hierover is, zodat ze meer open gaan staan voor mensen die geloven in een verder leven na de dood. Verdienen al die gelovers het niet om serieus genomen te worden?

Er zou dus vanuit de wetenschap een nieuwe houding moeten komen. En universiteiten zouden serieus moeten laten onderzoeken:

a/ hoe groot de kans is, dat er wél leven is na de dood   en

b/ wat de meest waarschijnlijke mogelijkheid is hoe dit leven-na-de-dood er uit zal zien, hoe het daar is en hoe het werkt .

Laat de grote denkers uit deze tijd hier maar eens aan gaan werken en laat ze niet alleen grasduinen in de godsdiensten, in de filosofie en de parapsychologie. Maar laat ze ook de esoterische boeken onder handen nemen en met name de boeken van Jozef Rulof. Het zal hun zeker verbazen hoeveel natuurlijke en logische verklaringen ze daar zullen vinden voor heel veel belangrijke levensvraagstukken.

Beste mensen, laten we hopen dat deze ommedraai, deze omkering bij de wetenschappers spoedig zal komen. En wie weet, krijgen de jongeren straks op school naast het vak ‘maatschappij-leer’ ook het vak ‘leven-na-de-dood-leer’.

GEDICHT GIEL.
DOOD

De dood is niet het einde

't Is eerder een nieuw begin

Het leven bestaat uit termijnen

En met vaak een pauze erin

 

De dood is geen eindpunt

Maar is een pauze in 't leven

Net zoals je in de natuur zien kunt

Je ziel die rust dan even.

Giel sluit de ochtendsessie en deelt mede dat tijdens de pauze, mensen die daarin geïnteresseerd zijn, kunnen kijken naar een Powerpoint presentatie over de LIEFDE van Henk Roesink.

 

 

 

 

 

HIERONDER ZIET U ENKELE FOTO’S GENOMEN TIJDENS DE BOEKENWIJZERDAG.
Onze excuus voor de kwaliteit van sommige foto’s, er is een paar keer blijkbaar iets niet goedgegaan.

Het middaggedeelte wordt weer geopend door Giel. Waarbij Henk Roesink, naar aanleiding van een gedicht verteld hoe je op een manier die je vooraf niet voor mogelijk houdt, iemand boeken van Jozef Rulof gaat lezen.

MIJN WIJK UW WIJK ONZE WIJK!
Met plezier woon ik in mijn wijk,
Tussen verschillende mensen arm of rijk.
Wie het is, maakt voor mij geen verschil,
Omdat ik het beste er van maken wil.

Verschillende culturen wonen hier samen,
Dat zal iedereen moeten beamen.
Iedereen is voor mij gelijk,
Wij wonen SAMEN in één wijk.

Vriendelijk groet ik ieder mens,
Kijk niet naar huidskleur en stel geen grens.
U bent mij allen evenveel waard,
Discrimineren ligt niet in mijn aard.

Komt u misschien uit een ander land,
Dan reik ik u graag de helpende hand.
Om samen iets van dit leven te maken,
Of in gesprek met u te raken.

Zo kijk ik tegen u allen aan,
Het maakt mij niet uit: waar u komt vandaan!
Dat u allen er maar zo over mag denken,
Dan zal het ons samen vrede schenken.

Daar zal ik iedere dag voor strijden,
U te omarmen en niet te mijden.
Hier ga ik voor, dit is mijn song,
Wat zou het mooi zijn als dit kon.
Henk Roesink.

Giel leest weer een gedicht voor.

MILDE MIJMERING

Milde, mooie mijmering

Zinnige, zonnige zwijmeling

Telkens tracht je te troosten

En ook ontspanning te oogsten

 

De milde meditatie-mijmering

Verbindt de verste verwijdering

Vindt, bereidt-vóór en verwerkt

Speelt, schept  en sterkt

 

Dankbaar over dienen dromend

Tot klare konklusies komend

Met 'n heerlijk, hoopvol hart

Zodat 'k steeds sterk start

 

Tussen kleur- en klank-creaties

En sprankelende sfeer-sensaties

Met verwachtingsvolle vreugden

En diep doordachte deugden

 

Nú ben 'k 'n beheerst beschouwer

Dan weer de bezielde bouwer

Hoe meer ik met mildheid mijmer

Hoe frisser, fraaier  en fijner.

De groep gaat nu bezig met de vragen die voor de pauze zijn ingediend.
Vraag 1:
In het boek Vraag en Antwoord deel 5 blz. 267 staat en zegt Meester Zelanus:
God verdoemt niet. U zijt goden.
Elk insect behoort terug te keren tot de Albron. Ziet u?
Maar een insect is naschepping, hoe kan Meester Zelanus dat hebben bedoeld?
Antwoord:
Insecten kom je aan Gene Zijde niet tegen, deze behoren tot de naschepping.
Meester Zelanus bedoelde hier mee, dat de insecten oplossen en weer terugkeren tot de kosmische energie.

Vraag 2:
Als het tijd is om over te gaan op de 4e, 5e enz. kosmische graad, wat gebeurt er dan met het stoffelijk lichaam, wordt dat dan begraven of gaat het daar anders?
Is er nog verschil van overgaan tussen deze kosmische graden?
Antwoord:
Het stoflichaam op de deze kosmische graden, is niet te vergelijken met ons aardse lichaam. Bij het overgaan, zal het direct oplossen en weer als cel aangetrokken worden, bij zijn nieuwe ouders.

Vraag 3:
In het boek “De Kringloop der Ziel” in het hoofdstuk: “Mijn geboorte en sterven op Aarde” vraagt Lantos aan Meester Emschor:
Wanneer wordt de ziel aangetrokken en waardoor komt die verbinding tot stand?
Meester Emschor zegt: Luister. Wanneer de vader of de moeder aan dit gebeuren gaat denken, bevinden zij zich reeds in een kosmische afstemming. Dat gebeuren is dus een kosmisch wonder, een kracht, die deze verbinding versterkt, waarin beide wezens zijn opgenomen.
Op hetzelfde ogenblik dus, dat de vader of moeder zich daarop instelt, wordt het leven, de ziel, aangetrokken. (Dit proces neemt een aanvang wanneer het embryo zich vormt en naarmate het groeit wordt het leven bewust. De directe bewustwording aanvaardt het embryo ussen de 3e en 4e maand.)
De ouders hebben op het ogenblik van instellen verbinding met het heelal, dus met deze wereld en die verbinding kan alleen door bruut geweld worden verbroken en is een geestelijke moord.  Het leven dat tot deze wereld wordt teruggestoten, wordt op deze wijze vervloekt en dat zullen de ouders of de mens hebben goed te maken.
Wordt hier abortus bedoeld of heeft dit ook betrekking op het gebruik van condoom of pil en voor het zingen de kerk uit?
Antwoord:
Dit heeft betrekking op abortus. En het wonderlijke van zoiets is ook nog: Gene Zijde weet wanneer iemand abortus zal plegen of de zwangerschap ruw zal onderbreken. Wat gebeurt er nu? De ziel die wordt aangetrokken moest dit kleine stukje in de moederschoot nog meemaken. Of dacht u dat God op zo’n gemakkelijke manier zijn leven laat vernietigen? En dat zullen we moeten goedmaken.

Vraag 4:
In het boek: “Het ontstaan van het Heelal” waar André met Meester Alcar de 2e kosmische graad beleeft, bezien ze daar de mens en vraagt André:
“Hoe is hun innerlijk leven Alcar?”
O, dat is wonderlijk natuurlijk, André. Dit verschijnsel waar de mens op aarde een voorbeeld aan kan nemen, is het ontzaggelijke wonder van de natuur. Dit dier beleeft de verbinding op natuurlijke wijze en dat is, wanneer de tijd daarvoor aanwezig is.
Het is dus merkwaardig hoe nauwkeurig dit dierwezen zijn gevoelens volgt en beleeft. Wanneer de mens op aarde in het 3e stadium zich zo kon beheersen, dan volgde hij de weg van de natuur en dan geschiedde dit heilige gebeuren, dat heilig is op natuurlijke wijze.
Dan geschiedde het zoals het dierenrijk dit beleeft. De mens staat dan ook in deze toestand onder het dierlijke instinct, want de mens beleeft dit door de wil die hij bezit, door het intellect vermogen.
Dit dier en alle dieren die tot het dierenrijk behoren, handelen zoals zij handelen moeten, de natuur vraagt wanneer het wezen ontvangen kan.
De mens echter handelt steeds wanneer hij daar genoegen in heeft, maar dan is dat genoegen hartstocht en verdierlijking, het misbruiken van de natuurlijke krachten en gevoelens.
Volgens de Rooms Katholieke kerk is gemeenschap tussen man en vrouw alleen toegestaan wanneer het tot doel heeft een ziel aan te trekken (mogelijk geldt dit ook bij andere kerken). Zij spreekt over een periodieke onthouding en wijst het gebruik van condoom en pil af.
Antwoord:
Sommigen zijn er nog niet helemaal uit, na de vraag persoonlijk gelezen te hebben.
Eén ding is wel duidelijk, voor een goede harmonie in je relatie zul je soms compromis moeten sluiten, voor een goede verstandhouding, en dit is hier op aarde, waar we nog met veel meer dingen tegen de wetten handelen -- bewust of onbewust -- belangrijker dan de vraag of we tegen de wetten handelen. Op de 19e Boekenwijzerdag komen we op deze vraag terug om er nog dieper op in te gaan.

Vraag 5:
Wanneer een kind overgaat en nog karma heeft goed te maken, gaat het dan eerst naar de kindersfeer, of direct naar de onbewuste sfeer?
Antwoord:
Deze ziel gaat direct naar het onbewuste. Naar de kindersfeer, gaan die zielen, die hun aardse kringloop hebben volbracht.

Vraag 6.
In het boek: “Het Ontstaan van het Heelal”, in het hoofdstuk: “de Goddelijke vonk” staat: God splitste zich, verdeelde zich in biljoenen delen en van dat ogenblik af lag vast, dat de mens een eigen wil zou bezitten en die wil, dat wezen dus, is een deeltje van God.
In de eerste ogenblikken bezat de mens of dit deeltje van God geen bewustzijn. At deeltje zou in de eerste plaats een prachtig lichaam ontvangen, want dat is de bedoeling van de gehele schepping en dat zou de mens worden. De Gosvonk, dat zal je nu duidelijk zijn, is in wezen energie en die energie kwam uit dat, wat God is, wat men God noemt voort. Ons gehele zijn als mens, André, is die Godsvonk en dat zijn tevens ook die planeten, alles wat in het universum leeft.
Doch de mens, en ook dit zal je thans duidelijk zijn, ontving van God niet alleen Diens eigen leven, doch wij gingen in Zijn Heilig Leven over.
God wilde dat wij door Zijn afstemming als God zouden worden, die bewust in het universum zouden overgaan en ons dat eigen zouden maken.
Een vonk Gods is het dier op aarde, ook een stuk steen, een stuk ijzer, doch wij zijn de bewuste, bezielende wezens die dit Godsgeschenk ontvingen.
Wij mensen, André, vertegenwoordigen dus onze Heilige Vader, God gaf Zichzelf aan ons en is in en om ons heen en blijft dat voor eeuwig.
Zoals wij ons concentreren om in iets over te kunnen gaan, iets te kunnen bereiken en er met ons gehele innerlijke aan moeten denken, om datgene wat onze aandacht heeft te kunnen bereiken en tot stand te brengen, zo schiep God ons en al het leven dat er is, en dat voor ons dient en dat wij nodig hebben, om in die Goddelijke toestand bewust te kunnen binnengaan. In ons ligt die Goddelijke kracht, wij zijn die kracht en het is aan ons om er iets van te maken, dat van te maken, om het bewuste Goddelijke wezen te worden.
Is het je nu duidelijk wat de Godsvonk is?
Ja, Alcar, volkomen. Ik ben het dus zelf!
Antwoord:
Hierdoor wordt voelbaar dat je Goddelijk, dat je God bent.
Dat je een enorme verantwoordelijkheid draagt voor jezelf.
Dat je liefde moet worden, moet gaan, zijn voor alles wat leeft.
Voor ALLE mensen, dieren en planten, voor e natuur en het millieu, het water, de planeet waarop je leeft.
Omdat alles en alles een deel van God is en derhalve een deel van jezelf is.
Zodat, wanneer je iemand of iets te kort doet, aan doet, je dat jezelf aandoet, aan je eigen Goddelijk zijn afbraak pleegt.
Alles ben jezelf, alles is een deel van jezelf.
Ooit zal alles en iedereen weer één volmaakte Eenheid zijn.
Wanneer je goedmaakt -- je fouten en tekortkomingen -- wat eens bewust of onbewust tot stand kwam, aan je mede- Goddelijk deel, maak je aan jezelf goed, wordt de volmaaktheid hersteld.
Jozef Rulof zei het zo prachtig tijdens één van de lezingen:
Ik geeft deze lezingen en Vraag en Antwoord avonden niet voor jullie, maar voor mezelf, om zelf vooruitgang te boeken. Uit deze uitspraak komt duidelijk naar voren: Alles wat je voor een ander doet doe je voor jezelf.

Vraag 7:
Als we aan goede doelen geven, helpen we dan de mens niet met het oplossen van hun karma en oorzaak en gevolg?
Antwoord:
Daar zijn verschillende meningen over. Doch de eindconclusie is en blijft, en dat blijkt ook wel duidelijk uit vraag 6, natuurlijk is er niets mis mee, om anderen die in honger en ellende leven te helpen, omdat iedereen een stukje van jezelf is, een deeltje van het Goddelijk geheel. En datgene wat aan de strijkstok blijft hangen, waarover zoveel mensen klagen, en daarom niets meer geven, daarvan zeggen wij Ruloflezers, dat is hun verantwoordelijkheid en daar hoeven behoeftigen niet onder te lijden.

Vraag 8:
Gezien de mondiale toenemende problemen, zou het Directe Stem apparaat eigenlijk hard nodig zijn. De vragensteller denkt, dat het misschien al wel op aarde is, maar geheim wordt gehouden.
Antwoord:
Geen seconde te vroeg of te laat, zal het op aarde komen. Zolang Gene Zijde de tijd niet rijp acht, zullen we voort moeten modderen. Het zou misschien wel zo kunnen zijn, dat de mens nog meer in de ellende komt te zitten, en dan misschien open staan voor Gene Zijde.

Vraag 9:
Moeder geeft aan na haar dood gecremeerd te willen worden. Wij weten dat het beter is om dat niet te doen. Moet deze wens gerespecteerd worden?
Antwoord:
Ja wij dienen deze wens te respecteren. Ben je degene die de crematie moet regelen, probeer dit dan aan een ander over te laten, omdat je het er niet mee eens bent.
Eén van de aanwezigen, merkte op, dat indien deze crematie niet schriftelijk is vastgelegd, hij dan haar gewoon zou laten begraven tegen haar wens in.

Een gedicht van Giel.
ER ZIJN

Het is fijn

Om er te zijn

Op de juiste plaats

En op het juist moment

En dat de medemens je kent

Als zijnde: fijn

Om bij te zijn.

Nawoord naar aanleiding van een van de gespreksonderwerpen op Boekenwijzerdag-2008.

Genieten van lekkere etentjes, drankjes, sex, vakanties, een beetje geld sparen of andere hobby’s, daar is volgens mij niets mis mee. Straks in de hemelen hebben we er wellicht geen behoefte meer aan.

Maar nu hoeven we er ons niet voor te schamen. Gene zijde zal er ons niets over verwijten. Als we het maar niet najagen ten koste van anderen, want dan moeten we het ooit goed maken.

Laat het ook geen obsessie worden om het persé wel of niet te moeten doen; dus laat dit geen hoofddoel worden in je leven. Ik stel dus: bevredig je subdoelen met mate, maar werk met bezieling aan je hoofddoelen, liefde, harmonie en geluk, want alleen die geven echte, diepe, blijvende vrede.

Tot slot is er nog een zogenaamde rondvraag, waarin iedereen te kennen kan geven, hoe ze deze Boekenwijzerdag hebben ervaren!
De reacties waren zeer positief, vooral dat iemand van de aanwezigen een lezing gaf over een bepaald onderwerp. Dit zal volgend jaar zeker weer gebeuren.
Tot slot wenst Giel een ieder een goede reis huiswaarts toe, bedankt iedereen voor zijn of haar inbreng en sluit af met een gedicht.

DENK AAN IETS FIJNS

(je hersens goed gebruiken)

Denk aan iets fijns,

iets vreugdevols, iets liefs

Dan ga je je ook wat beter voelen

Denk aan iets blij's,

iets vriendelijks, iets prettigs

Want anders gaat je gemoed bekoelen

Denk aan iets moois.