ONRUSTIGE TRILLINGEN.

Onrustige trillingen vervullen de ether

ze verspreiden zich her en der

Gedachten zijn krachten, een barometer

die gaan en komen van ver

 

De mensheid onzeker in zorgen verwikkeld

begrijpt niet meer hoe het moet

Het wordt ons nu even té ingewikkeld

het ging tot voor kort nog zo goed

 

Nu lijkt het of alles stil is gaan liggen

niemand durft iets ’t ondernemen

Waar komt dit vandaan, waar gaat het naar toe

met deze grote en kleine problemen?

 

Wie is degene die dit alles bestuurt

van wie zijn wij allen afhankelijk?

We vragen ons af hoe lang dit nog duurt

en is dan álles vergankelijk?

 

De mensheid in onrust en afwachting

van hetgeen ons staat te gebeuren

Het lijkt wel op economische verkrachting

die ons in de diepte gaat sleuren

 

Doch iedere geboorte gaat vooraf aan stilte

en komt uit het duister tevoorschijn

De barensweeën die zich openbaren

gaan nu eenmaal gepaard met pijn

 

De mens zal andere inzichten krijgen

zich richten op zijn innerlijk gevoel

Dit zal zijn mening ver overstijgen

naar een ander en veel beter doel

11.10.2008

Adriana

 

HERFST.
Herfst, die na de zomertijd begon
en het gras bedektmet kanten kleedjes
en pareltjes van dauw,
die schitteren in de zon.
Zie hoe ’t licht
door ’t rood, goudgeel en bruin
als ’n pallet van kleuren
door de nevel schijnt,
terwijl de dennen geuren
en ginds ’n ree
haar oortjes spitst
en dan heel stilletjes
uit ons zicht verdwijnt.
Vogels kwetteren en fluiten
in ’t paradijs van nu.
We wandelen in de zon
’t is heerlijk buiten.
De mooiste plekjes zijn niet ver.
En wat je hier ontvangt
bij ’n stevig eindje lopen,
dat kun je nergens kopen.
Diny.

KLUIF.
Een hart vol blijdschap

’n stralende zon.

Een dikke bos bloemen

op het balkon.

Een huppelend kind,

dat zingt en lacht.

Sterren die glinsteren

in de heldere nacht.

Eendjes die snateren

en ’n poes die spint.

Blaadjes die dwarrelen

in de wind.

Mooie muziek

die je hart aanraakt.

Een clown die even

een salto maakt.

Een huis vol liefde

een heerlijk nest.

De stemming is goed,

we zijn op z’n best.

Dankbaarheid

is ons diepste gevoel

en deze blijdschap

is ons aller doel.

Maar, ’t komt niet vanzelf.

Het kost wat struif,

want eerst doen we elk

onze eigen kluif.
Diny.

 

 

DE EEUW VAN CHRISTUS 1945 tot 2045

12 coupletten als twaalf apostelen.

 

In de eeuw van Christus

staat de liefde centraal.

Bewustwording en groei

voor ons allemaal.

 

In de eeuw van Christus

spreekt ons gevoel.

We mogen er zijn,

want we hebben een doel.

 

In de eeuw van Christus

gaan we het maken.

We beloven elkaar

om echt te ontwaken.

 

In de eeuw van Christus

dienen we elkaar.

We staan met liefde

voor elkander klaar.

 

In de eeuw van Christus

gaan we voor goede gedachten.

Ze brengen ons licht

en hernieuwde krachten.

 

In de eeuw van Christus

gaan we flink bouwen,

om elkaar te beminnen

en echt te vertrouwen.

 

In de eeuw van Christus

zijn we bereid,

om te geloven in het leven

ook na deze tijd.

 

In de eeuw van Christus

gaan we begrijpen,

dat we nooit meer

de degens mogen slijpen.

 

In de eeuw van Christus

is geen plaats voor geweld,

alleen het gebod

van de liefde telt.

 

De eeuw van Christus

is ruim halverwege

en velen hebben

het inzicht gekregen.

 

De eeuw van Christus,

we willen vooruit!

We zitten met z`n allen

in dezelfde schuit.

 

In de eeuw van Christus

groeit Gods plan,

want we maken er samen

het beste van!

Diny.

 

 

Wat mooi beschreven en o zo waar
In Liefde bestaat geen aandacht voor gevaar
Soms echter is overdaad, hetzij in materie en wetten
een zeer sterke belasting in het leven van vele medemensen
die evenals een ieder verlangen en wensen te delen in vredeswensen
Ach, hoe zeer, hoe teer zijn de harde schalen die balen
Ach, hoe moeilijk is het vaak om werkelijk te stralen
als men in de realiteit steeds moet gaan beleven
dat enkel kennis en geld het leven geven
en zelden kunnen of durven beleven
hetgeen in het Hart beschreven
 
Het bewustZijn van huidig leven
geeft vaak pijn en verdriet
Onbewust erg vaak gegeven
Men ziet nog steeds niet
dat vergeven iets moois kan zijn
Zo diep leeft onbewust de pijn
Op afstand geven is erg mooi
Het blijft desondanks rotzooi
Als we toch konden leren
In Liefde terug te keren
Het leven te beschouwen
als zijnde barensweeën
Dan krijgt moeder aarde
van nature haar waarde
Ook de mannen ontkomen er geenszins aan
het kwetsbare als zijnde Liefde te verstaan
 
Harde noten worden gekraakt
Het breken van de schil doet pijn
dit wordt echter zacht gemaakt
door aandacht voor het welZijn
het in de bron staan, in Liefde
ruimte geven hetgeen ooit griefde
Blijf geenszins hierin hangen
U kent uw innerlijk verlangen
Als dit vrede, harmonie en geluk is
dan is er met u echt niets mis
Als u geld of macht als Godheid ziet
wordt het moeilijk dat u geniet
U zult dan in dit leven
een harde kraak beleven
Niemand kan zich beschermen
zonder zichzelf te ont-fermen
 
De wereld is lam geweest
de Islam was een noodzaak
bewust te worden van de Geest
welk spelenderwijs als taak
aan het gekwetste innerlijk kind
welk zelden werd bemind
zorg en aandacht kan geven
zodat we allemaal in vrede Leven
 
Het gaat geenszins om de economie
Het leven draait om mensen
die met/zonder allerlei denkbeeldige grenzen
in feite hetzelfde wensen
Vrede, harmonie en geluk
Maak deze wens nooit stuk
Deze verbindingsbrug
brengt de mens terug
naar de bron, het paradijs
Bedaar, en u wordt wijs
Marianne Muller.

VERGEVEN

Kan je niet een ander vergeven?
Kijk dan eens naar je eigen leven.
Ben je zelf altijd wel zo zuiver en goed geweest?
Waren er geen momenten, dat je anders reageerde, omdat je was bevreesd?

Op dat moment heb je misschien onbewust een ander pijn gedaan.
Zal het ook een ander niet zo kunnen vergaan?
In dit leven hebben we allemaal elkaar wat goed te maken.
Laten we ophouden om elkaar af te kraken.

Leer met je emoties om te gaan in het leven.
Dit kost enorme strijd, maar eens leer je elkaar vergeven.
Geschreven door Edith Rokers.

Door de duisternis naar het licht in 1996.

 

Heeft God het werkelijk gedaan?

Er wordt geloofd in een God die altijd voor ons klaar staat.
Als je maar in hem gelooft, dat het je dan goed gaat.
Er gebeurd van alles op deze aarde,
wat heeft het geloof dan voor waarde?
Nu twijfelen de mensen aan zijn bestaan.
Maar, heeft God het werkelijk gedaan?

 

Nee, zeg ik je, Hij heeft ons een eigen wil gegeven.
Hiermee mogen wij leren leven.
Door met keuzes om te leren gaan,
zien we na een oneindig lange weg ons eigen bestaan.
Steeds bewuster worden we van ons leven,
we mogen liefhebben, het is door God gegeven.
Werkelijk, dit is een liefdevolle God die ons voor vol aanziet.
En als wij, mensen, het leven durven aanvaarden, dan is hij het die geniet.

Edith Rokers.

door de duisternis naar het licht 1996

 

Zondaggedicht:
De wolken waren gesloten
Een hand stak eruit en reikte mijn arm
Ik werd omhoog getrokken en op een
Andere plek gezet
De hemel werd helder
De hemel ging weer dicht
Ik was op mijn plek gearriveerd
Waar ik zijn moest en dat was in jou
Hart
Want in ieders hart schuilt een stukje
Liefde dat in je zit en uitstraalt naar de
Medemens en naar mij.

Annette.

 

DE ZON EN REGENBOOG.
ergens achter de regenboog

komt de zon weer op en blijft

het schijnen voor jou en mij

of voor jou / mij persoonlijk

Het is alsof muziek daar klinkt

tussen de wolken door

een lieflijke melodie weerklinkt

door het heelal en door de lucht

Jij bent de zon en de regenboog

en ik heb mezelf tot nu terug ( gevonden ).
Annette.

 

DRUPPELS.
Drie druppels vallen van het blad
Het blad is wel groot
Een plek waar je schuilen mag
Ik schuil en ga tegen je aan zitten
Je houdt me vast en verwarmt mijn lichaam en geest
Dat is fijn ... het voelt als een feest
We kunnen er weer tegenaan gaan
Door verder te lopen na de regen en tegen de boom aan te staan
en energie te vragen voor de dag
Doe het met een big smile ... kortom .. grote glimlach.
Annette.

LIEFDE.
Liefde is fijn

Liefde is pijn

Liefde is goed

Liefde is eb en vloed.
Annette.

 

EIGEN ZEGSWIJZE.
Ik wijs je aan waar de zon is
Zie je de plek? Dat is in je Hart
Die schijnt daar voor altijd
Want je Hart is de plek voor de Liefde
Die je in je draagt en je uit
Draag DIE LIEFDE voor altijd in je
Gooi het eruit wat Erin zit en laat zien
Wie je bent : en dat antwoord is:
Een mens van vlees en bloed die
Alles in zich heeft .. Liefde en kracht.
Annette.

 

LIEFDE.
Smeltend van Liefde

Knopend van Geluk

Zien latend en zeggend:

Je dag kan niet meer stuk

God houdt van jou
Hij laat je niet in de steek

Voel je sterk en af en toe week

Hij houdt je vast als je het moeilijk

Hebt en steunt je overal bij.
Annette.

LIEFDE.
Ik heb iets voor jou
en je mag het niet bewaren
Je kan het niet zien
ook al zit je er uren naar te staren

Ik geef het je met dit bericht mee
laat het je wel bevallen
Het is prachtig en het voel heel fijn
maar het kan soms ook hevig knallen

Dus pas heel goed op
met wat ik je nu ga geven
Want het is een liefdes wens
in middels dit berichtje opgeschreven

De wens luid als volgt
laat de liefde toe in je leven
Ik geef je een dozijn van liefde
en het mag niet bij jou blijven kleven

De liefdes wens moet je verder doorgeven
aan een ieder die jij liefde wilt geven
Zodat de liefde weer gaat stromen
omdat we het aan elkaar doorgeven

Dus kopieer dit bericht
en verspreid samen de liefde met mij
Geef het aan iedereen die je kent
en maak daarmee de ander blij

Laat de stroom van liefde stromen
en houdt deze dus niet tegen
Stuur dit bericht door met liefde
zoals jij hem nu ook van mij hebt gekregen

Knuffels en liefs van mij.|
Dorothy Hansen.




Heeft God het werkelijk gedaan?

Er wordt geloofd in een God die altijd voor ons klaar staat.
Als je maar in hem gelooft, dat het je dan goed gaat.
Er gebeurd van alles op deze aarde,
wat heeft het geloof dan voor waarde?

Nu twijfelen de mensen aan zijn bestaan.
Maar, heeft God het werkelijk gedaan?

Nee, zeg ik je, Hij heeft ons een eigen wil gegeven.
Hiermee mogen wij leren leven.

Door met keuzes om te leren gaan,
zien we na een oneindig lange weg ons eigen bestaan.
Steeds bewuster worden we van ons leven,
we mogen liefhebben, het is door God gegeven.

Werkelijk, dit is een liefdevolle God die ons voor vol aanziet.
En als wij, mensen, het leven durven aanvaarden, dan is hij het die geniet.
Edith Rokers.



 

 

Dit gedicht is door Irene geschreven na 20 maanden ziekte.

DANKBAARHEID.
Wat ben ik blij dat ik Leef, ik geniet van de bomen bloemen en planten
’t kleurenrijk!

In geel groen violet, de gouden glans van het zonlicht.
Ik besef nu dat ik leef, hoe dankbaar ik ben, dat ik mag genieten,

Van al dat schoons van Moeder aarde.
Ik geniet van de prachtige kleuren, als de zon ondergaat.

De rust en de harmonie die er van uitgaat.
Wat voor ieder mens van essentieel belang is in het leven.

De Levensadem, de dag geeft door de rust van de ondergang,
de zonsondergang, de harmonie van de nacht.

De stoffelijke organen, ’t denken, komen weer tot harmonie.
Om verder te kunnen leven.

Iedere dag is een gave om te bewijzen, in daden in denken,
om je medemens en al het leven te dienen in liefde.

Wat is “liefde”..er te zijn, in open waarachtige warmte, als gevoel.
Ik zie in de natuur, de wind, wolken ’t blauw van de ruimte.

De regen als voedsel voor Moeder aarde, geeft het aan het dier,
de vogelen, de boom geniet! Vele mensen zeuren het giet?!

Ik ben herboren zoals nooit tevoren.
Ik weet m’n tijd in de stof is beperkt, maar ik Ben er en geniet.
De eeuwigheid ligt in het verschiet!
Irene.

 

 

 

Soms komt een bloem ineens uit haar knop

heel even pijnlijk

maar dan is er schoonheid ten top
 

de bladeren openen

Het hart mag gezien

en meer dan de schoonheid

de liefde bovendien
 

Dit kleine wonder zo zuiver en zacht

adembenemend

vol liefde en kracht

sterkt de mens
 

Zoals alleen liefde kan doen

een zachte geur verspreidend

zonder glitter, zonder roem

 

 

Een wondertje van God

waar je een moment deel van bent

Zo ook in de liefde

waar je daadwerkelijke broeders en zusters herkent…
 

Het wonder dat je sterkt,

ontroert en verbindt

laat je weer eens weten;
-Ik ben er mijn kind-
Ursi Rekers.

 

 

 

 

MIJN BLINDE OGEN ZOEKEN.
Mijn blinde ogen zoeken naar flitsen van contact,
ik voel je bent dicht bij mij dat is hetgeen me pakt.
Ik zie het aan de wolken ik zie het aan de lucht,
Ik zie de vogels vliegen, de vogels in hun vlucht.

Ik zie de bomen groeien de bloemen op het veld,
De vissen in het water mijn schaapkens zijn geteld
Ik zie de zon weer schijnen ik voel het op mijn huid
De lente is in aantocht ik zit achter de ruit

Ik doe mijn raam nu open en adem frisse lucht
Laat energie naar binnen ik slaak een diepe zucht
Mijn blinde ogen zochten naar flitsen van contact
O God deze verbinding dat is hetgeen me pakt.

Adriana.

 

 

 

ZO KONING ZO ZWERVER
Je leefde in paleizen

met héél veel pracht en praal

Lakeien om je te dienen

Zat aan een koninklijk maal

 

Nu loop je op scheve schoenen

‘n plunjezak op je rug

‘n vest kaal en versleten

en een ziekelijk gekuch

 

Je durft niemand aan te kijken

Je staart maar voor je heen

Je wilt iedereen ontwijken

Je bent liever maar alleen

 

Toch heb je nog iets koninklijks

daar twijfel ik niet aan

zelfs op scheve schoenen schrijd je

zoals je ’t eertijds hebt gedaan

 

Eens was je oppermachtig

de koning van een land

Maar nu ben je in dit leven

als zwerver hier belandt

 

Dit zijn de levenslessen

waarvoor de ziel soms “kiest”

In het ene leven koning

in het andere artiest

 

Of zwerver zoals je nu bent

geen macht en geen gezag

Als het nacht is buiten slapen

een schooier overdag.

Adriana.

 

 

 

 

 

 

 

                                                        HET HUWELIJK.

In een vorig leven was je mijn kind

doch ik heb je toen niét bemind

Ik heb je gehaat, misbruikt en geslagen

en tenslotte het graf in gedragen

Dit is een geschiedenis van lang geleden

maar het behoort wél tot mijn verleden

 

Na vele eeuwen word ik terug geboren

mijn geheugen van tóen

verloren, kom ik jou weer tegen in dit leven

 

Door een blinde verliefdheid worden we gevangen

en gaan steeds meer naar elkaar verlangen

We kunnen niet meer aan deze “liefde” weerstaan

en zo zijn wij beiden het huwelijk in gegaan

 

De kinderen worden geboren

maar ook zorgen en pijn

Niet alleen voorspoed maar ook chagrijn

Iedereen gaat zijn eigen weg

en zo groeien we uit elkaar

Beiden eenzaam en alleen

en allebei een hart van steen

 

Niet wetende dat dit met vorige levens heeft te maken

beginnen we elkaar af te kraken

Dit is oorzaak en gevolg

wat eens begint als “liefde” en romantiek

eindigt in een diepe tragiek

 

Doch uit verdriet en zorgen kunnen we veel leren

en zo kunnen we het getij keren

Eens gaan we op in universele liefde

en vindt iedereen zijn tweelingziel-geliefde

Adriana

25.1.2010
 

 

 

 

MIJN PIRAMIDE.
Vandaag torste ik een zware steen op aarde,
De heuvel op en kronkelig was mijn pad.
Het kostte me bloed, zweet en tranen,
Het regende en ik werd koud en nat.

Ik keek om me heen of iemand wilde helpen,
Maar ieder torste zijn eigen steen.
Al hijgend, zwetend moest ik me behelpen,
Want iedereen deed het alleen.

En aangekomen boven op de heuvel,
Zag ik de fundamenten van ’t gebouw.
Hier moest mijn steen op komen te liggen,
‘k Moest mezelf maar helpen met een touw.

Het gaf me een gevoel van overwinning,
Maar tegelijkertijd zag ik een andere steen.
Ook die moest ik nog naar boven sjouwen,
En ook dat moest ik doen alleen.

Zo heb ik vele vele levens nodig,
Mijn eigen piramide waar ik aan bouw.
‘k Zal steen voor steen naar boven moeten sjouwen,
In weer en wind en zwoegend in de kou.
Adriana Biesbroeck 2011.