ONRUSTIGE TRILLINGEN.
Onrustige trillingen vervullen de ether
ze verspreiden zich her en der
Gedachten zijn krachten, een barometer
die gaan en komen van ver
De mensheid onzeker in zorgen verwikkeld
begrijpt niet meer hoe het moet
Het wordt ons nu even té ingewikkeld
het ging tot voor kort nog zo goed
Nu lijkt het of alles stil is gaan liggen
niemand durft iets ’t ondernemen
Waar komt dit vandaan, waar gaat het naar toe
met deze grote en kleine problemen?
Wie is degene die dit alles bestuurt
van wie zijn wij allen afhankelijk?
We vragen ons af hoe lang dit nog duurt
en is dan álles vergankelijk?
De mensheid in onrust en afwachting
van hetgeen ons staat te gebeuren
Het lijkt wel op economische verkrachting
die ons in de diepte gaat sleuren
Doch iedere geboorte gaat vooraf aan stilte
en komt uit het duister tevoorschijn
De barensweeën die zich openbaren
gaan nu eenmaal gepaard met pijn
De mens zal andere inzichten krijgen
zich richten op zijn innerlijk gevoel
Dit zal zijn mening ver overstijgen
naar een ander en veel beter doel
11.10.2008
Adriana
HERFST.
Herfst, die na de zomertijd begon
en het gras bedektmet kanten kleedjes
en pareltjes
van dauw,
die schitteren in de zon.
Zie hoe ’t licht
door ’t rood, goudgeel en bruin
als
’n pallet van kleuren
door de nevel schijnt,
terwijl de dennen geuren
en ginds ’n ree
haar
oortjes spitst
en dan heel stilletjes
uit ons zicht verdwijnt.
Vogels kwetteren en fluiten
in
’t paradijs van nu.
We wandelen in de zon
’t is heerlijk buiten.
De mooiste plekjes
zijn niet ver.
En wat je hier ontvangt
bij ’n stevig eindje lopen,
dat kun je nergens
kopen.
Diny.![]()
KLUIF.
Een hart vol blijdschap
’n stralende zon.
Een dikke bos bloemen
op het balkon.
Een huppelend kind,
dat zingt en lacht.
Sterren die glinsteren
in de heldere nacht.
Eendjes die snateren
en ’n poes die spint.
Blaadjes die dwarrelen
in de wind.
Mooie muziek
die je hart aanraakt.
Een clown die even
een salto maakt.
Een huis vol liefde
een heerlijk nest.
De stemming is goed,
we zijn op z’n best.
Dankbaarheid
is ons diepste gevoel
en deze blijdschap
is ons aller doel.
Maar, ’t komt niet vanzelf.
Het kost wat struif,
want eerst doen we elk
onze eigen kluif.
Diny.
DE EEUW VAN CHRISTUS 1945 tot 2045
12 coupletten als twaalf apostelen.
In de eeuw van Christus
staat de liefde centraal.
Bewustwording en groei
voor ons allemaal.
In de eeuw van Christus
spreekt ons gevoel.
We mogen er zijn,
want we hebben een doel.
In de eeuw van Christus
gaan we het maken.
We beloven elkaar
om echt te ontwaken.
In de eeuw van Christus
dienen we elkaar.
We staan met liefde
voor elkander klaar.
In de eeuw van Christus
gaan we voor goede gedachten.
Ze brengen ons licht
en hernieuwde krachten.
In de eeuw van Christus
gaan we flink bouwen,
om elkaar te beminnen
en echt te vertrouwen.
In de eeuw van Christus
zijn we bereid,
om te geloven in het leven
ook na deze tijd.
In de eeuw van Christus
gaan we begrijpen,
dat we nooit meer
de degens mogen slijpen.
In de eeuw van Christus
is geen plaats voor geweld,
alleen het gebod
van de liefde telt.
De eeuw van Christus
is ruim halverwege
en velen hebben
het inzicht gekregen.
De eeuw van Christus,
we willen vooruit!
We zitten met z`n allen
in dezelfde schuit.
In de eeuw van Christus
groeit Gods plan,
want we maken er samen
het beste van!
Diny.
Wat mooi beschreven en o zo waar
In Liefde bestaat geen aandacht voor gevaar
Soms
echter is overdaad, hetzij in materie en wetten
een zeer sterke belasting in het leven
van vele medemensen
die evenals een ieder verlangen en wensen te delen in vredeswensen
Ach,
hoe zeer, hoe teer zijn de harde schalen die balen
Ach, hoe moeilijk is het vaak om
werkelijk te stralen
als men in de realiteit steeds moet gaan beleven
dat enkel kennis
en geld het leven geven
en zelden kunnen of durven beleven
hetgeen in het Hart beschreven
Het
bewustZijn van huidig leven
geeft vaak pijn en verdriet
Onbewust erg vaak gegeven
Men
ziet nog steeds niet
dat vergeven iets moois kan zijn
Zo diep leeft onbewust de pijn
Op
afstand geven is erg mooi
Het blijft desondanks rotzooi
Als we toch konden leren
In
Liefde terug te keren
Het leven te beschouwen
als zijnde barensweeën
Dan krijgt moeder
aarde
van nature haar waarde
Ook de mannen ontkomen er geenszins aan
het kwetsbare als
zijnde Liefde te verstaan
Harde noten worden gekraakt
Het breken van de schil doet
pijn
dit wordt echter zacht gemaakt
door aandacht voor het welZijn
het in de bron staan,
in Liefde
ruimte geven hetgeen ooit griefde
Blijf geenszins hierin hangen
U kent uw
innerlijk verlangen
Als dit vrede, harmonie en geluk is
dan is er met u echt niets
mis
Als u geld of macht als Godheid ziet
wordt het moeilijk dat u geniet
U zult dan
in dit leven
een harde kraak beleven
Niemand kan zich beschermen
zonder zichzelf te
ont-fermen
De wereld is lam geweest
de Islam was een noodzaak
bewust te worden van
de Geest
welk spelenderwijs als taak
aan het gekwetste innerlijk kind
welk zelden werd
bemind
zorg en aandacht kan geven
zodat we allemaal in vrede Leven
Het gaat geenszins
om de economie
Het leven draait om mensen
die met/zonder allerlei denkbeeldige grenzen
in
feite hetzelfde wensen
Vrede, harmonie en geluk
Maak deze wens nooit stuk
Deze verbindingsbrug
brengt
de mens terug
naar de bron, het paradijs
Bedaar, en u wordt wijs
Marianne Muller.![]()
VERGEVEN
Kan je niet een ander vergeven?
Kijk dan eens naar je eigen leven.
Ben je zelf altijd
wel zo zuiver en goed geweest?
Waren er geen momenten, dat je anders reageerde, omdat
je was bevreesd?
Op dat moment heb je misschien onbewust een ander pijn gedaan.
Zal
het ook een ander niet zo kunnen vergaan?
In dit leven hebben we allemaal elkaar wat
goed te maken.
Laten we ophouden om elkaar af te kraken.
Leer met je emoties om te
gaan in het leven.
Dit kost enorme strijd, maar eens leer je elkaar vergeven.
Geschreven
door Edith Rokers.
Door de duisternis naar het licht in 1996.
Heeft God het werkelijk gedaan?
Er wordt geloofd in een God die altijd voor ons klaar staat.
Als je maar in hem gelooft,
dat het je dan goed gaat.
Er gebeurd van alles op deze aarde,
wat heeft het geloof
dan voor waarde?
Nu twijfelen de mensen aan zijn bestaan.
Maar, heeft God het werkelijk
gedaan?
Nee, zeg ik je, Hij heeft ons een eigen wil gegeven.
Hiermee mogen wij leren leven.
Door
met keuzes om te leren gaan,
zien we na een oneindig lange weg ons eigen bestaan.
Steeds
bewuster worden we van ons leven,
we mogen liefhebben, het is door God gegeven.
Werkelijk,
dit is een liefdevolle God die ons voor vol aanziet.
En als wij, mensen, het leven
durven aanvaarden, dan is hij het die geniet.
Edith Rokers.
door de duisternis naar het licht 1996
Zondaggedicht:
De wolken waren gesloten
Een hand stak eruit en reikte mijn arm
Ik werd
omhoog getrokken en op een
Andere plek gezet
De hemel werd helder
De hemel ging weer
dicht
Ik was op mijn plek gearriveerd
Waar ik zijn moest en dat was in jou
Hart
Want
in ieders hart schuilt een stukje
Liefde dat in je zit en uitstraalt naar de
Medemens
en naar mij.
Annette.
DE ZON EN REGENBOOG.
ergens achter de regenboog
komt de zon weer op en blijft
het schijnen voor jou en mij
of voor jou / mij persoonlijk
Het is alsof muziek daar klinkt
tussen de wolken door
een lieflijke melodie weerklinkt
door het heelal en door de lucht
Jij bent de zon en de regenboog
en ik heb mezelf tot nu terug ( gevonden ).
Annette.
DRUPPELS.
Drie druppels vallen van het blad
Het blad is wel groot
Een plek waar je schuilen
mag
Ik schuil en ga tegen je aan zitten
Je houdt me vast en verwarmt mijn lichaam en
geest
Dat is fijn ... het voelt als een feest
We kunnen er weer tegenaan gaan
Door verder
te lopen na de regen en tegen de boom aan te staan
en energie te vragen voor de dag
Doe
het met een big smile ... kortom .. grote glimlach.
Annette.
LIEFDE.
Liefde is fijn
Liefde is pijn
Liefde is goed
Liefde is eb en vloed.
Annette.
EIGEN ZEGSWIJZE.
Ik wijs je aan waar de zon is
Zie je de plek? Dat is in je Hart
Die
schijnt daar voor altijd
Want je Hart is de plek voor de Liefde
Die je in je draagt
en je uit
Draag DIE LIEFDE voor altijd in je
Gooi het eruit wat Erin zit en laat zien
Wie
je bent : en dat antwoord is:
Een mens van vlees en bloed die
Alles in zich heeft ..
Liefde en kracht.
Annette.
LIEFDE.
Smeltend van Liefde
Knopend van Geluk
Zien latend en zeggend:
Je dag kan niet meer stuk
God houdt van jou
Hij laat je niet in de steek
Voel je sterk en af en toe week
Hij houdt je vast als je het moeilijk
Hebt en steunt je overal bij.
Annette.
LIEFDE.
Ik heb iets voor jou
en je mag het niet bewaren
Je kan het niet zien
ook al
zit je er uren naar te staren
Ik geef het je met dit bericht mee
laat het je wel
bevallen
Het is prachtig en het voel heel fijn
maar het kan soms ook hevig knallen
Dus pas heel goed op
met wat ik je nu ga geven
Want het is een liefdes wens
in middels
dit berichtje opgeschreven
De wens luid als volgt
laat de liefde toe in je leven
Ik geef je een dozijn van liefde
en het mag niet bij jou blijven kleven
De liefdes
wens moet je verder doorgeven
aan een ieder die jij liefde wilt geven
Zodat de liefde
weer gaat stromen
omdat we het aan elkaar doorgeven
Dus kopieer dit bericht
en verspreid
samen de liefde met mij
Geef het aan iedereen die je kent
en maak daarmee de ander
blij
Laat de stroom van liefde stromen
en houdt deze dus niet tegen
Stuur dit bericht
door met liefde
zoals jij hem nu ook van mij hebt gekregen
Knuffels en liefs van
mij.|
Dorothy Hansen.
Heeft God het werkelijk gedaan?
Er wordt geloofd in een God die
altijd voor ons klaar staat.
Als je maar in hem gelooft, dat het je dan goed gaat.
Er
gebeurd van alles op deze aarde,
wat heeft het geloof dan voor waarde?
Nu twijfelen
de mensen aan zijn bestaan.
Maar, heeft God het werkelijk gedaan?
Nee, zeg ik je, Hij heeft ons een eigen wil gegeven.
Hiermee mogen wij leren leven.
Door
met keuzes om te leren gaan,
zien we na een oneindig lange weg ons eigen bestaan.
Steeds
bewuster worden we van ons leven,
we mogen liefhebben, het is door God gegeven.
Werkelijk,
dit is een liefdevolle God die ons voor vol aanziet.
En als wij, mensen, het leven
durven aanvaarden, dan is hij het die geniet.
Edith Rokers.
Dit gedicht is door Irene geschreven na 20 maanden ziekte.
DANKBAARHEID.
Wat ben ik
blij dat ik Leef, ik geniet van de bomen bloemen en planten
’t kleurenrijk!
In geel
groen violet, de gouden glans van het zonlicht.
Ik besef nu dat ik leef, hoe dankbaar
ik ben, dat ik mag genieten,
Van al dat schoons van Moeder aarde.
Ik geniet van de
prachtige kleuren, als de zon ondergaat.
De rust en de harmonie die er van uitgaat.
Wat
voor ieder mens van essentieel belang is in het leven.
De Levensadem, de dag geeft
door de rust van de ondergang,
de zonsondergang, de harmonie van de nacht.
De stoffelijke
organen, ’t denken, komen weer tot harmonie.
Om verder te kunnen leven.
Iedere dag
is een gave om te bewijzen, in daden in denken,
om je medemens en al het leven te
dienen in liefde.
Wat is “liefde”..er te zijn, in open waarachtige warmte, als gevoel.
Ik
zie in de natuur, de wind, wolken ’t blauw van de ruimte.
De regen als voedsel voor
Moeder aarde, geeft het aan het dier,
de vogelen, de boom geniet! Vele mensen zeuren
het giet?!
Ik ben herboren zoals nooit tevoren.
Ik weet m’n tijd in de stof is beperkt,
maar ik Ben er en geniet.
De eeuwigheid ligt in het verschiet!
Irene.
Soms komt een bloem ineens uit haar knop
heel even pijnlijk
maar dan is er schoonheid ten top
de bladeren openen
Het hart mag gezien
en meer dan de schoonheid
de liefde bovendien
Dit kleine wonder zo zuiver en zacht
adembenemend
vol liefde en kracht
sterkt de mens
Zoals alleen liefde kan doen
een zachte geur verspreidend
zonder glitter, zonder roem
Een wondertje van God
waar je een moment deel van bent
Zo ook in de liefde
waar je daadwerkelijke broeders en zusters herkent…
Het wonder dat je sterkt,
ontroert en verbindt
laat je weer eens weten;
-Ik ben er mijn kind-
Ursi Rekers.
MIJN BLINDE OGEN ZOEKEN.
Mijn blinde ogen zoeken naar flitsen van contact,
ik voel
je bent dicht bij mij dat is hetgeen me pakt.
Ik zie het aan de wolken ik zie het
aan de lucht,
Ik zie de vogels vliegen, de vogels in hun vlucht.
Ik zie de bomen groeien
de bloemen op het veld,
De vissen in het water mijn schaapkens zijn geteld
Ik zie de
zon weer schijnen ik voel het op mijn huid
De lente is in aantocht ik zit achter de
ruit
Ik doe mijn raam nu open en adem frisse lucht
Laat energie naar binnen ik slaak
een diepe zucht
Mijn blinde ogen zochten naar flitsen van contact
O God deze verbinding
dat is hetgeen me pakt.
Adriana.

ZO KONING ZO ZWERVER
Je leefde in paleizen
met héél veel pracht en praal
Lakeien om je te dienen
Zat aan een koninklijk maal
Nu loop je op scheve schoenen
‘n plunjezak op je rug
‘n vest kaal en versleten
en een ziekelijk gekuch
Je durft niemand aan te kijken
Je staart maar voor je heen
Je wilt iedereen ontwijken
Je bent liever maar alleen
Toch heb je nog iets koninklijks
daar twijfel ik niet aan
zelfs op scheve schoenen schrijd je
zoals je ’t eertijds hebt gedaan
Eens was je oppermachtig
de koning van een land
Maar nu ben je in dit leven
als zwerver hier belandt
Dit zijn de levenslessen
waarvoor de ziel soms “kiest”
In het ene leven koning
in het andere artiest
Of zwerver zoals je nu bent
geen macht en geen gezag
Als het nacht is buiten slapen
een schooier overdag.
Adriana.

HET HUWELIJK.
In een vorig leven was je mijn kind
doch ik heb je toen niét bemind
Ik heb je gehaat, misbruikt en geslagen
en tenslotte het graf in gedragen
Dit is een geschiedenis van lang geleden
maar het behoort wél tot mijn verleden
Na vele eeuwen word ik terug geboren
mijn geheugen van tóen
verloren, kom ik jou weer tegen in dit leven
Door een blinde verliefdheid worden we gevangen
en gaan steeds meer naar elkaar verlangen
We kunnen niet meer aan deze “liefde” weerstaan
en zo zijn wij beiden het huwelijk in gegaan
De kinderen worden geboren
maar ook zorgen en pijn
Niet alleen voorspoed maar ook chagrijn
Iedereen gaat zijn eigen weg
en zo groeien we uit elkaar
Beiden eenzaam en alleen
en allebei een hart van steen
Niet wetende dat dit met vorige levens heeft te maken
beginnen we elkaar af te kraken
Dit is oorzaak en gevolg
wat eens begint als “liefde” en romantiek
eindigt in een diepe tragiek
Doch uit verdriet en zorgen kunnen we veel leren
en zo kunnen we het getij keren
Eens gaan we op in universele liefde
en vindt iedereen zijn tweelingziel-geliefde
Adriana
25.1.2010
MIJN PIRAMIDE.
Vandaag torste ik een zware steen op aarde,
De heuvel op en kronkelig
was mijn pad.
Het kostte me bloed, zweet en tranen,
Het regende en ik werd koud en
nat.
Ik keek om me heen of iemand wilde helpen,
Maar ieder torste zijn eigen steen.
Al
hijgend, zwetend moest ik me behelpen,
Want iedereen deed het alleen.
En aangekomen
boven op de heuvel,
Zag ik de fundamenten van ’t gebouw.
Hier moest mijn steen op
komen te liggen,
‘k Moest mezelf maar helpen met een touw.
Het gaf me een gevoel van
overwinning,
Maar tegelijkertijd zag ik een andere steen.
Ook die moest ik nog naar
boven sjouwen,
En ook dat moest ik doen alleen.
Zo heb ik vele vele levens nodig,
Mijn
eigen piramide waar ik aan bouw.
‘k Zal steen voor steen naar boven moeten sjouwen,
In
weer en wind en zwoegend in de kou.
Adriana Biesbroeck 2011.
