KIEZEN TUSSEN TWEE KWADEN.
Ten onrechte wordt vaak het beeld geschetst dat er in verpleeghuizen lichtvaardig wordt omgegaan met het geven van rustgevende medicatie en met vrijheidsbeperkende maatregelen. Het is allemaal echter niet zo zwart-wit als het lijkt en er worden wel degelijk weloverwogen keuzes gemaakt.
Het grootste probleem is gelegen in het feit dat dementie een zo intens gemene ziekte kan zijn.

Denkt u zich eens in wat het voor u zou betekenen om te dementeren, om langzaam de grip op het leven kwijt te raken: u krijgt geheugenstoornissen, u raakt de weg kwijt, u weet niet meer welke maand het is, u kunt niet meer vertellen hoeveel kinderen en kleinkinderen u heeft, u bent vergeten dat uw partner niet meer leeft, etcetera. Afhankelijk van hoe uw karakter is en hoe u in de loop van de jaren hebt leren omgaan met stress-situaties, vindt u een manier om hiermee om te gaan. Dit kan variëren tussen het accepteren van de achteruitgang en het accepteren van een andere leefomgeving (zoals het verpleeghuis) en andere uitersten: paniek, boosheid, ontkenning, verdriet, agressie, depressie.

In de verpleeghuizen proberen wij zo goed mogelijk in te spelen op de behoefte van de dementerende: het bieden van troost, geruststelling, uitleg, afleiding, ondersteuning door pastoraal werk/psycholoog, etcetera. Helaas blijft er een groep cliënten die ondanks alle inspanningen van het personeel en familie niet lekker in zijn vel zit. Daar proberen we vaak toch met medicatie de onrust, het verdriet, de paniek wat te verminderen.

In een artikel ‘Onrust over rustgevende medicijnen’ eerder verschenen, wordt gesproken over ‘talloze alternatieven’ voor het omgaan met rust. Daar komt maar één oplossing (gedeeltelijk) uit naar voren, bij iemand gaan zitten en aandacht aan hem besteden. Dit is echter al sinds mensenheugenis stap één binnen de verpleeghuizen. Het werkt inderdaad meestal fantastisch, de dementerende fleurt vaak ontzettend op van persoonlijke aandacht. Ook de verzorgende krijgt hiervan een dankbaar gevoel.
Lang kan de verzorgende meestal niet blijven zitten, er is nog veel werk te doen.

Wanneer de verzorgende verder gaat met de werkzaamheden keert het onrustige, verdrietige gedrag vaak vrij snel terug. Enerzijds omdat er zodanige geheugenstoornissen zijn dat men snel vergeten is dat er een gesprek is geweest, anderzijds vaak omdat de paniek, het verdriet zo diep zit dat het niet met een gesprek of wat extra aandacht en warmte is op te lossen. Eigenlijk zou er dan opnieuw iemand bij moeten gaan zitten, maar al deze individuele aandacht gaat ten koste van de andere bewoners. In dit geval zou ik toch beweren dat het met personeelsgebrek te maken heeft.

Daarnaast zijn er nog situaties waarin sprake is van vrijwel continu roepgedrag. Dit is voor de betrokkene heel vermoeiend en voor de omgeving ook erg belastend. Deze roependen kunnen vaak niet aangeven waarom ze roepen, ze roepen gewoon, zij zijn zich vaak niet eens bewust van het feit dat ze roepen. Sommigen stoppen met roepen als er iemand naast hen zit, anderen roepen ook gewoon door als er iemand met hen praat. Niet zelden zorgt het roepgedrag voor toenemende irritatie bij de medebewoners. Zij worden hierdoor vaak zelf onrustig of verdrietig en soms zelfs agressief naar de roepende, waarbij de roepende zelfs dreigt te worden aangevallen.

Ik durf te beweren dat het kiezen voor (sufmakende) medicatie in dit geval niet een keus is voor de omgeving ten koste van een roepende, maar dat het voor beiden beter is: het is geen reële gedachte om te denken dat iemand die de hele dag doelloos roept zich daar prettig bij voelt. Andere optie is: het roepen accepteren en de roepende op zijn eigen slaapkamer zetten. Ik  ben van mening dat een roepende daar ook niet gelukkiger van wordt. Het is inderdaad ‘kiezen tussen twee kwaden’, maar dan lijkt mij rustgevende medicatie toch de minst kwade. Het spreekt voor zich dat men het effect en de bijwerkingen van de medicatie tegen elkaar afweegt.

Hetzelfde geldt voor wel of niet fixeren: de voor en tegens worden altijd serieus tegen elkaar afgewogen, een moeilijke en vaak emotionele beslissing. De familie wordt hier dan ook altijd in betrokken. Dat er nog vaak dementerende ouderen naar het ziekenhuis moeten worden gestuurd in verband met een fractuur geeft aan dat de verpleeghuizen niet iedereen klakkeloos vastbinden.

Valpartijen hebben vaak plaats op de slaapkamers van de cliënten. Ondanks infra-rood bewegingssensoren die direct een alarm doorgeven naar de verzorgenden kan een val niet altijd voorkomen worden. Iemand die wankel op de benen is (en die zich niet kan herinneren dat hij op de bel moet drukken voor de zuster) kan binnen een fractie van een seconde vallen en zijn heup breken. Hier is niemand schuldig aan, het is pure pech: de verzorgenden zijn geen tovenaars die op tien kamers tegelijk kunnen zijn.

Mijns inziens is het grootste probleem gelegen in het feit dat dementie een zo intens gemene ziekte kan zijn. De patiënt raakt zichzelf steeds meer kwijt en de naasten moeten machteloos toezien hoe hun familielid steeds meer uit hun handen glipt. Niets menselijks is ons vreemd, ook niet het zoeken naar een zondebok voor dit soort dramatische ziekteprocessen. Maar helaas lijkt de laatste jaren hier maar één geschikte kandidaat voor te zijn: het verpleeghuis.
H. G. M.  

         MASARU EMOTO: HENNEP KAN ONZE REDDING WORDEN.
Schone brandstof, voedsel, medicijn, kleding, papier.
Wat zal er gebeuren als de laatste druppel olie op aarde is verbruikt?
Overal op aarde wordt naarstig gezocht naar alternatieven. De Japanner dr. Masaru Emoto, die wereldberoemd werd doordat hij aantoonde dat positieve gedachten en gebeden de structuur van water veranderen, noemt in zijn boek Het geheime leven van water een alternatief voor olie waar tot nu toe weinig publiciteit aan is gegeven: Hennep.

De hennepplant zou wel eens van cruciaal belang kunnen zijn voor de overleving van de mens op aarde. En niet alleen als alternatief voor olie. Hennep heeft een vrijwel eindeloos aantal toepassingen, zo schreef Emoto. Van haar stengel kan papier, weefsel en zelfs plastic geproduceerd worden. Een hennepaanplant levert viermaal zoveel papier als een bomenaanplant. De stof die gemaakt wordt van hennep is veel zachter voor de huid dan het van chemicaliën doordrenkte katoen. Bovendien is de opbrengst drie- tot viermaal zo hoog.

Uit het zaad en de stengel van de hennep is dieselbrandstof, methanol en ethanol te winnen, zonder de bijproducten van zwavel die zure regen en luchtvervuiling veroorzaken.
Ford heeft zelfs een auto gemaakt die loopt op hennepbrandstof, met een plastic carrosserie van hennep. Hennep kan ook een ideale voedselbron worden voor de mens. De vrucht van de hennepplant levert dezelfde hoeveelheid eiwit als je in sojabonen aantreft, en ze is gemakkelijk te verteren. Ze bevat ook onmisbare amino- en vetzuren.

De hennepzaden kun je ook verwerken tot een gezonde olie. Huo Ma Ren is de Chinese naam ervoor. Het wordt veel gebruikt als kruidendrank en kent tal van medische toepassingen. Je kunt er ondermeer een antibioticum, een antidepressivum, een pijnstiller en een medicijn tegen hoofdpijn van maken. Bovendien blijkt het spectaculaire resultaten op te leveren bij de behandeling van kanker, aids, reuma, en huiduitslag. Hennep kun je, door zijn  vochtinbrengende eigenschappen, ook gebruiken voor shampoos en schoonheidsmiddelen.

In feite is het zijn hoge trillingsniveau dat maakt dat hij zo snel kan groeien.
Een ander aspect dat hennep aantrekkelijk maakt, is zijn snelle groei. In 110 dagen bereikt de plant een hoogte van twee tot drie meter. Hierdoor kun je meerdere oogsten binnenhalen in één enkel seizoen. In Japan zegt men dat de ninja hennep gebruikten om hun vaardigheden te vergroten. Als de plant net begon te groeien konden ze gemakkelijk over haar heen springen, maar omdat zij elke dag groter werd, vergde dit steeds meer inspanning en vaardigheid.
 

Bij zijn groei zet hennep koolzuur sneller in zuurstof om dan bijna iedere andere plant. De hoeveelheid koolzuur die hij opneemt, verwerkt hij naar verhouding drie- tot viermaal efficiënter dan bladverliezende loofbomen.

Vanuit hado (de subtiele energie die je overal in terugvindt, red.) gezien is hennep goed voor het milieu omdat hij positieve hado heeft. In feite is het zijn hoge trillingsniveau dat maakt dat hij zo snel kan groeien.
 

Hij is een gave van de natuur die wel eens onze redding zou kunnen betekenen, precies wanneer we hem nodig hebben.

Hennep is verweven met de Amerikaanse geschiedenis. Men zegt wel dat zonder hennep om touwen en zeilen te maken, Columbus nooit de tocht over de oceaan had kunnen maken. Zelfs de Onafhankelijkheidsverklaring is geschreven op henneppapier. Je kon zelfs hennep op zien groeien op de boerderij van George Washington.

Helaas bestaan er nogal wat misvattingen over hennep, door zijn relatie met marihuana oftewel cannabis, dat in veel delen van de wereld illegaal is.

Niettemin herontdekt de gewone man de laatste jaren de mogelijke toepassingen van hennep. In juli 2001 vertrok de Hemp Car, een biodieselauto die loopt op brandstof uit hennepzaden, uit Washington D.C., en begon aan een reis door Amerika, om reclame te maken voor hennep als grondstof. De pogingen aandacht te vragen voor deze verbazingwekkende nieuwe brandstofbron leken te slagen, tot het nieuws werd overschaduwd door de gebeurtenissen van 11 september.

In 2002 reed ook in Japan een hennepauto door het land, bestuurd door Yasunao Nakayama. Hij heeft zich tot levensdoel gesteld het gebruik van hennep te propageren. Volgens hem is hennep onontbeerlijk voor de overleving van de menselijke soort. Als tiener was Nakayama-san ooit de verdrinkingsdood nabij geweest en had daarbij een bijnadoodervaring gehad. De jongeman zag zichzelf, omringd door licht, in een andere wereld, tussen mensen in hun dagelijkse doen. Ook zag hij een plant met mooie bladeren, die een heerlijk gevoel van genezing uitstraalde. Toen hij bijkwam, deed de ervaring hem diep nadenken over de zin van het leven.

Jaren gingen voorbij eer Nakayama-san de plant tegenkwam die hij tijdens zijn uittreding had gezien. Hij twijfelde er geen moment aan, dat zij hem zou helpen de geheimen van het leven en het universum te begrijpen. Het betrof natuurlijk hennep en sindsdien heeft Nakayama-san de bestudering ervan tot zijn levenswerk gemaakt.

De Japanse versie van de hennepauto vertrok vanaf een stadje in de noordpunt van Japan, met als bestemming het Shinto-heiligdom van de Heitate, in de prefectuur Kumamoto. In plaats van gas werd in de dieselmotor hennepolie gebruikt.

Deze biodieselbrandstof geeft geen zwaveldioxide af en maar eenderde van de hoeveelheid aan giftige dampen die petroleumbrandstof uitstoot.

Tijdens zijn reis bezocht Nakayama-san vele plaatsen die iets met hennep van doen hadden. Zo volgde hij ook de Japanse handelsroute van hennep.
 

Er werden allerlei krachten aan toegeschreven, waaronder die van zuivering en van uitdrijving van kwade geesten.

Deze functioneerde in de oude maatschappij, toen die nog in de eigen behoeften voorzag, als samenbindende factor. In het oude Japan werd het land verbonden door diverse handelsroutes. Naast routes voor zout, suiker, zijde en andere producten waren er ook routes voor het transport van hennep. Als je de henneproute rijdt, vind je nog sporen die aangeven dat het oude Japan een maatschappij vol overvloed was, die kon voorzien in de eigen behoeften. Aan de basis lag de aanbidding van de zon.

 

Op zijn lange reis door Japan stopte de hennepauto bij de vele Shinto-tempels, waar men aan hennep een speciaal belang toekent. De eindbestemming, het heiligdom van Heitate, wordt beschouwd als het oudste heiligdom van Japan; zelfs zijn naam komt van het oude Japanse woord voor hennep.
 

Van oudsher heeft hennep een belangrijke rol gespeeld in de geloofsovertuigingen en rituelen van de Shinto-religie. Er werden allerlei krachten aan toegeschreven, waaronder die van zuivering en van uitdrijving van kwade geesten. Ik vermoed dat men in oude tijden cannabis onder meer zo vereerde vanwege zijn snelle groei, wat duidt op een hoog trillingsniveau. Hierdoor kunnen slechtheid, onzuiverheid en andere vormen van lage trilling worden uitgedreven.
 

In de tempels vinden we vele toepassingen van hennep. Bijvoorbeeld in de gevlochten touwen rond de heilige bomen en in het klokkentouw bij de ingang, dat wordt gebruikt om de goden te wekken. Bij de tempel van Ise, de meest heilige van alle shinto-tempels, wordt cannabis samen met een heilige spiegel bewaard, als symbool van het lichaam van Amaterasu, de godin die volgens de overlevering Japan heeft gesticht. De cannabis uit de tempel wordt beschouwd als talisman van de heilige Amaterasu en elk jaar volgen de ceremonies de heilige ‘cannabiskalender’.
 

De oude Shinto-religie van Japan kun je beschrijven als een godsdienst van vibrerende energie. Zij heeft geen stichter, geen leringen en geen heilige teksten. Ook geen ceremonies of rituelen die tot doel hebben een ontwaken of een wedergeboorte te bewerkstelligen. Bij het Shintoïsme gaat het voornamelijk om het verhogen van het trillingsniveau teneinde negatieve krachten uit te drijven en zodoende heilige ruimten te creëren. Men zegt wel dat voor de oude tempels locaties werden gekozen in de ongerepte natuur, waar je een hoog energieniveau aantreft.
 

Woorden, gesproken vanuit een hart dat vervuld is van gebed, nemen de vorm van hado aan.

De Shinto-godsdienst beroemt zich niet op één God of één stichter. Bergen, rivieren, zeeën, dieren, bomen en bloemen zijn allemaal goden en, samen met mensen, allemaal elementen van één enkel, verenigd universum. De kern van het Shintoïsme is harmonie. In de natuur is niets minderwaardig en niets superieur. Alles heeft zijn eigen rol en zijn eigen verantwoordelijkheid, en één deel van het universum dient alle andere delen het best door te zijn wie en wat hij is.
 

Misschien heeft de rijke en mooie natuur van Japan iets te maken met het ontstaan van een dergelijk concept. Door de schoonheid, de kleuren, klanken en geuren van vier verschillende seizoenen hebben de Japanners gevoel gekregen voor de natuur om hen heen. Hierdoor konden ze in die natuur meerdere goden zien en ontstond een cultuur die de rijkdom en de heiligheid van vibrerende energie uitdraagt.

 

De norito-gebeden binnen de Shinto-religie dienen om trilling op te wekken. Hiermee verbind je je met het heilige. Ik heb al ooit beschreven hoe de hado van een bepaald soort stem tijdens een behandeling het effect van gebed kan hebben.

Veel ervaring heb ik opgedaan met gebeden, uitgesproken over water. Bijv. samen met de plaatselijke bevolking rond het Biwameer (het grootste meer van Japan), aan de oevers van het meer van Zürich, in de Bahama’s en in andere delen van de wereld. Steeds was er een opvallend verschil tussen de kristallen die gevormd waren uit water dat was verzameld voor het gebed en water dat erna verzameld was. De latere kristallen waren altijd mooi en stralend.
 

Woorden, gesproken vanuit een hart dat vervuld is van gebed, nemen de vorm van hado aan. Hierdoor kan steeds weer een nieuwe wereld worden geschapen. Je wereld wordt anders als de dingen op een heel nieuwe manier gecreëerd worden.

In de Shinto-godsdienst bid je niet tot de Ene, maar tot talloze heilige wezens.

 

Geen enkele godsdienst heeft de exclusieve rechten op de kracht van gebed kunnen bemachtigen. Wie we ook zijn, we kunnen allen profiteren van deze verbazingwekkende en heerlijke kracht. Als je je dit eenmaal realiseert, wil je anderen helpen dit ook te beseffen. Steeds meer mensen staan ervoor open, en dit zou een mooiere toekomst voor de mensheid kunnen opleveren.
 

In mijn lezingen vertel ik dat ik een andere interpretatie heb van Einsteins relativiteitstheorie, weergegeven door de formule E=mc2. Bij mij staat c voor consciousness, bewustzijn; m voor massa (het aantal mensen); en als het aantal mensen met een ontwaakt bewustzijn, gebaseerd op de wens de wereld tot een betere plek te maken, groter wordt, ontstaat een exponentiële verhoging van E, oftewel energie.
 

Eerder in dit boek sprak ik over professor Teruo Higa die het unieke micro-organisme EM heeft ontwikkeld. Hij heeft me uitgelegd dat in de wereld van de micro-organismen tien procent schadelijk is. Maar er zijn ook maar tien procent heilzame micro-organismen. De andere tachtig procent noemt hij wacht-maar-af-micro-organismen. Ze wachten af of de goede dan wel de slechte micro-organismen als overwinnaar tevoorschijn komen, en sluiten zich vervolgens aan bij de sterkste.

Volgens mij is er een correlatie met wat plaatsvindt in de menselijke maatschappij. Binnen onze gemeenschap zijn er mensen, ongeveer tien procent, die de vaardigheid en de behoefte hebben deze wereld tot een betere plek te maken. Maar velen van hen zijn zich nog niet bewust van hun bestemming. Als steeds meer mensen ontwaken en in hun meditatie en hun handelen gebruik maken van hun bewustzijn, zal de meerderheid van de bevolking – ongeveer tachtig procent – zich beslist bij hen aansluiten.

 

We zitten al ruim in de 21e eeuw en nog steeds vloeit er bloed. Vooral het conflict tussen de Palestijnse gebieden en Israël is pijnlijk om aan te zien. Hoeveel leven moet er nog verloren gaan door etnische strijd en heilige oorlog? Als er geen einde komt aan dit gruwelijke conflict is een vreedzame toekomst voor niemand van ons waarschijnlijk. Maar het lijkt of de haat en de afkeer door de eeuwen heen langzaam tot zelfs in het DNA van beide partijen is binnengedrongen.

Eens was ik hierover aan het nadenken, toen ik plotseling de nauwe verwantschap zag tussen DNA en water. DNA bestaat uit twee spiraalvormige ketens, gevormd door een waterstofbinding.

Het bewustzijn wordt van de ene generatie op de andere doorgegeven door middel van bloed, het water dat circuleert door ons lichaam. En het water dat door het lichaam van Joden en Palestijnen stroomt, komt voornamelijk uit de Jordaan. Die rivier vormt de oostgrens van Palestina. Zij stroomt van het noorden van de Palestijnse gebieden zuidwaarts en verbindt het Meer van Galilea met de Dode Zee. Onderweg levert zij veel van het water, benodigd voor het leven in de regio.

De kracht van gebed kan grote afstanden in ruimte en tijd overbruggen. Ik streef ernaar met behulp van de foto’s van waterkristallen mensen over de hele wereld de wonderbaarlijke kracht van gebed in te doen zien. Overal roep ik hen op te bidden voor de wereldvrede.
 

Zo besloot ik mensen te vragen op een bepaalde dag gezamenlijk hado van liefde en vrede te sturen naar het Meer van Galilea, waarin de Jordaan uitkomt. De mensen die van haar water zouden drinken zouden deze hado ontvangen en hun lichaam zou vervuld raken van mooie energie.

Kun je je voorstellen wat dit voor de vrede betekent?

 

Zeg vriendelijk tegen het water: ‘Ik houd van je’ en: ‘Dank je’.

Voor ik de datum bepaalde, ontdekte ik iets heel verrassends. Een andere naam voor het Meer van Galilea is het Kinneretmeer. Kinneret is het Hebreeuwse woord voor harp – de vorm van het meer. En het Biwameer is genoemd naar de biwa, een traditioneel muziekinstrument in Japan dat lijkt op een harp. Was de overeenkomst misschien meer dan toeval?

Ik besloot dat 25 juli 2003 de dag voor het bijzondere gebed zou worden. Zoals ik schreef in hoofdstuk 2 is deze dag in de dertien-maanden-kalender van de Maya’s heel belangrijk. Hij heet ‘de dag buiten de tijd’, de ene extra dag op de Maya-kalender.

Zelfs in deze moderne tijden dragen we de geest van deze dag misschien bij ons. Ik ben van plan deze dag tot een internationale gebedsdag te maken, waarin we onze liefde en waardering voor water kunnen uitspreken.

 

Een jaar voor de datum die ik vaststelde voor het zenden van hado naar het Meer van Galilea was ik al begonnen aan, wat ik noem, het project van liefde en dankbaarheid voor water. Dit moest op 25 juli 2003 de zielen van mensen over de hele wereld verenigen en het bewustzijn verhogen.

Mijn eerste pogingen concentreerden zich op het vergroten van de kring van mensen die wilden meedoen. Ik vroeg iedereen die ik kende: Kijk op de 25ste van elke maand, ofwel op 7 uur 25 in de ochtend, ofwel 7 uur 25 in de avond, naar een hoeveelheid water en spreek je liefde en waardering uit. Je kunt dit overal doen, bijvoorbeeld in je keuken of je slaapkamer.

Een glas water is voldoende. Zeg vriendelijk tegen het water: ‘Ik houd van je’ en: ‘Dank je’. Stel je, terwijl je dit doet, voor dat de kracht van liefde en waardering door jou heen in al het water van de wereld stroomt.

Al het water, zelfs in het glas, is verbonden met de rest van het water in de rest van de wereld. De hado van liefde en waardering die vrijkomt, vormt in het stromende water banen van stralend gouden en zilveren licht. Ze reiken naar de hele wereld, en doen haar uiteindelijk baden in licht. Als resultaat zal onze planeet een toonbeeld zijn van gezondheid en harmonie.
 

Water draagt je gedachten en gebeden met zich mee. En omdat je zelf water bent, worden je gebeden, waar je ook bent, meegedragen naar de rest van de wereld.

Bid dus. Bid voor de slachtoffers van onzinnige oorlogen en van landmijnen, voor verweesde kinderen, voor zien en bedlegerigen. Er is veel dat je van nu af aan, en zelfs op dit moment, kunt doen.

Ik herinner me de afschuwelijke herhaaldroom die ik had als klein kind. Hij was geen waarschuwing dat ik gedoemd was getuige te zijn van de wanhoop en de ondergang van de menselijke soort. Hij leerde me wat ik moest doen in het leven.

Maar het was geen les voor mij alleen. Ook voor jou en voor ieder ander die dit boek leest: Vervul je ziel van liefde en dankbaarheid. Bid voor de wereld. Geef de boodschap van liefde door. En laat ons stromen zolang we leven.’

 

Uit: Het geheime leven van water, door dr. Masaru Emoto, uitgegeven door Ankh-Hermes in Deventer.

                                ETEN VAN VLEES AFGERADEN.
Het Nederlandse Voedingscentrum gaat onderzoeken of eten van bewerkt vlees en vleeswaren moet worden afgeraden. Aanleiding is een groot onderzoek van het Wereld Kanker Onderzoeksfonds, waaruit blijkt dat deze producten de kans op darmkanker vergroten. Het WKO raadt het eten van vleeswaren ronduit af. Consumenten zouden ook niet meer dan 500 gram vlees per week moeten eten.

Onze regering stelt grote campagnes op om het roken aan banden te leggen, maar nu het voor vlees aan de orde komt, geven ze niet thuis.
Nederlanders eten gemiddeld ruim zevenhonderd gram vlees per week, en dat is volgens het WKO echt te veel.
Vlees, uitgezonderd gevogelte, vergroot de kans op (darm)kanker en daarom moeten we er niet meer dan vijfhonderd gram per week van wegwerken.
Het is niet geheel duidelijk waardoor dit precies komt, maar gedacht wordt dat een te hoge inname van energierijk dierlijk vet de boosdoener is.

Vet maakt dik en overgewicht leidt tot hart- en vaatziekten, diabetes en darmkanker.
Ook heemijzer, ijzerverbindingen die alleen in vlees en vis zitten, wordt als mogelijke oorzaak genoemd.
Volgens het internationale onderzoek leveren vleeswaren meer nog dan ander vlees een overtuigend risico op darmkanker op.
Mensen kunnen daarom beter geen plak ham of worst meer eten op brood.

De discussie over de waarde van vlees zal zich hier de komende tijd wel op toespitsen, verwacht hoogleraar Humane Voeding Pieter van ’t Veer van de Wageningse Universiteit.
Vleeswaren zijn inderdaad een boosdoener, beaamt hij.
Dat vlees is bijna altijd bewerkt. Het wordt geconserveerd, door het te roken of door zout of chemische conserveringsmiddelen er aan toe te voegen.
Hoewel het Voedingscentrum ook adviseert geen aangebrand of donker gefrituurd vlees te eten, is het risico daarvan volgens Van ’t Veer nooit bewezen. Het is dus niet zo dat als je vlees eet, maar op de goede manier bereidt, je er veel van kunt eten. Het is al langer bekend dat je met vlees moet matigen.

Ik wist dat dit advies eraan zat te komen. Niet iedereen is overtuigd van de schadelijkheid van vlees.
Het Productschap Vee, Vlees en Eieren wil eerst weten in hoeverre het onderzoek van het WKO van toepassing is op de Nederlandse situatie.
Tot nu toe is in Nederland nooit een verband gevonden (of het is bewust verzwegen) tussen het eten van vlees en het ontstaan van darmkanker.
Dat verband is alleen aangetoond in landen waar de vleesconsumptie veel hoger ligt dan hier. Het Productschap wijst op de goede vitaminen en bouwstoffen die in vlees zitten: eiwit, ijzer, vitamine B12 en mineralen.

Hier wil ik nog wel even aan toevoegen dat deze vitamines ook in heel veel andere producten zitten, en dat je daar niet perse vlees voor moet eten.
Ikzelf heb de vleesconsumptie al aardig verminderd en op een laag pitje gezet, niet door de bovenstaande waarschuwing. Al lang wist ik dat vlees wat je opeet nog eerst gaat rotten in je darmen, voor het verteerd is, en dat klinkt niet erg smakelijk. Dit kan ook niet goed zijn voor je darmen.
Dit artikel is gedeeltelijk uit de krant overgenomen, met enkele toevoeging van ondergetekende.
Henk Roesink.

                               Ziektekostenverzekering. 7 november 2007.
Ook in het komende jaar worden de premies voor de ziektekosten weer verhoogd om de kosten dekkend te houden. De aanvullende verzekeringen worden over het algemeen ook duurder en niet meer zo uitgebreid. Waarom ik dit schrijf is het volgende:

Ik maak me ernstig zorgen over het systeem waar men in Nederland mee bezig is. Ons kabinet heeft de mond vol over marktwerking en privatisering. Wie het goedkoopste zorg aanbied  aan  een verzekeringsmaatschappij, daar gaat de maatschappij mee in zee. Men verdedigd steeds door te zeggen, dat de zorg zo duur is geworden, door de specialisatie en de behandeling van ziektes en de geavanceerde apparatuur  voor de behandeling.

Onze regering verzekerd ons er nu nog van dat een verzekeringsmaatschappij niemand mag weigeren voor de basisverzekering. Voor de aanvullende gebeurt dit al soms. Dat is het begin van de weg die ons hele systeem afbreekt. Ik zal u zeggen waarom. In Amerika zijn 50.000000 miljoen mensen die geen ziektekostenverzekering hebben, en niet kunnen betalen. Mensen worden hun huis uit gezet omdat ze de premie niet meer kunnen opbrengen. 50% van de faillissementen komen daaruit voort in Amerika.  

De verzekeringsmaatschappijen, hebben daar de vrije hand om je aan te nemen of te weigeren. Zij beslissen ook of je voor een behandeling in aanmerking komt of geweigerd wordt. Of het levensbedreigend is maakt hun niet uit. Of men vergoed maar een bepaald gedeelte van een behandeling en de rest moet je zelf betalen. Dezelfde situaties kom je in ons zorgstelsel ook al tegen, al is het gelukkig nog maar mondjesmaat. Het begin is er al. Je ziet hier ook al dat maatschappijen met verschillende premies komen.

 Hoe duurder de premie, des te betere zorg.
Onze regering denkt dat ze met dit systeem op de goede weg zitten, ook al door de zorgtoeslag die mensen krijgen als ze teveel kosten hebben, of de premie niet betalen kunnen. Maar ik kan u verzekeren, als er in dit systeem niet wordt ingegrepen, door de regering, en de premie naar inkomen niet weer wordt ingevoerd, we over een jaar of tien in dezelfde ellende zitten dan nu in Amerika wie geld heeft ontvangt zorg, en wie niet betalen kan, kan verrekken, omdat de zorg dan niet meer te betalen is, en wat voor een ellende dat teweeg brengt.
En dat wens ik niemand toe.
Henk Roesink.

                                       DE ACHT VOEDINGSLEUGENS.
VOEDINGSLEUGEN NR. 1:

WIE GEEN VLEES EET, LIJDT AAN EIWITGEBREK!

ONWAAR!

Het voor de celopbouw zo belangrijke eiwit is in groente en granen voldoende
aanwezig, vooral in bonen, erwten, linzen en noten. Bij afwisselingsrijke, vleesloze kost krijgt het lichaam alle belangrijke aminozuren, waaruit de eiwitten zijn opgebouwd - sojabonen en avocado bevatten zelfs het hele palet van deze acht aminozuren.
 

Mensen hoeven niet bang te zijn, dat ze te weinig eiwit binnenkrijgen, men eet meer dan dubbel zoveel eiwit als het lichaam nodig heeft. Dit overschot brengt teweeg, dat dierlijk eiwit zich afzet in de bloedvaten en in het weefsel en de overgang kan verhinderen van vitaalstoffen naar de organen, spieren en botten.

Het overmatige verteer van dierlijke eiwitten leidt tot ziekten.

Ik ben vegetariër en anti- alcoholist, omdat ik zo een beter gebruik kan maken van mijn hersenen.

Thomas Edison, uitvinder van de gloeilamp en de bioscoop

 

VOEDINGSLEUGEN NR. 2:

WIE GEEN VLEES EET, LIJDT AAN IJZERTEKORT!

ONWAAR!

Het sporenelement ijzer bevindt zich niet alleen in vlees, maar in talloze plantaardige voedingsmiddelen. Bijzonder rijk aan ijzer zijn witte kool, volkorengranen, zonnebloempitten, rode bieten, gierst, linzen, erwten, sojabonen, tarwekiemen, postelein, sesam en topinamboer. Overigens: vitamine C - bijv. in de vorm van een glas vruchtensap bij het eten of met citroensap of peterselie verrijkte salade - verhoogt de ijzeropname uit de voeding. Zwarte thee en koffie daarentegen verminderen de opname van ijzer en wel 40 tot 50%.

 

VOEDINGSLEUGEN NR. 3:

WIE GEEN VLEES EET, LIJDT AAN VITAMINE B12-GEBREK!

ONWAAR!

Het vitamine B12-thema wordt door het vleesetersfront extreem overdreven. Het is een feit, dat vegetariërs met de essentiële voedingsstoffen en vitaminen, zoals bijv. vitamine B1, folinezuur, vitamine E, magnesium, kalium of mangaan, doorgaans veel beter verzorgd zijn dan de overige bevolking. De toevoer van vitamine B12, die als »kritische vegetariërvitamine« beschouwd wordt, is bij een lacto-vegetarische kost (vleesloze kost met melkproducten) totaal geen probleem. Alleen zouden veganisten af en toe bewust iets moeten doen voor hun vitamine B12-huishouding: met gefermenteerde groente, zuurkool, bier of aanvullende middelen.

Ik ben al 12 jaar vegetariër en ik was nog nooit ernstig ziek. Vegetarische voeding versterkt het immuunsysteem. Ik denk, dat vlees ziek maakt.«

Bryan Adams, musicus.

 

VOEDINGSLEUGEN NR. 4:

VEGETARIËRS LIJDEN AAN KALKGEBREK NWAAR!

Voor de opbouw van de menselijke botsubstantie is kalk een belangrijk bestanddeel. Kalk bevindt zich in sesam, noten, in boerenkool, peterselie, spinazie, sojabonen, groene kool, pastinaken, prei en veel andere groente- en graansoorten.

Belangrijk: fytinezuur is een opslagmogelijkheid voor fosfor in graan en gaat met kalk een verbinding aan. In deze verbinding kan kalk bijv. in brood door het lichaam niet worden opgenomen. Alleen het traditionele 24-uur zuurdesemsysteem, zoals het eeuwenlang werd gepractiseerd, splijt deze verbinding open. Bij het in de bakkerijen van tegenwoordig gebruikelijke zuurdesemsysteem met de zogenaamde snelstarters en het verkorten van de gisttijd vindt deze opensplijting niet plaats - d.w.z. men kan zoveel kalk tot zich nemen als men wil, voor het lichaam is het waardeloos. Bij brood daarentegen, dat zoals vroeger in het 24-uur zuurdesemsysteem wordt vervaardigd, kan de hierin aanwezige kalk optimaal worden opgenomen.

 

VOEDINGSLEUGEN NR. 5:

GEEN VLEES ETEN BETEKENT ALLEEN MAAR GRANEN ETEN!

ONWAAR!

Dat vegetarisch niet eenvoudig met granen en groen spul gelijk te stellen is, bewijst het toenemende aantal vegetarische gerechten in goede restaurants, alsook de talloze kookboeken met excellente vegetarische gerechten. Want: de kruiden doen het! Wie al eens in een rauw, ongekruid stuk vlees gebeten heeft, hoeft men niet te vertellen, dat dode dieren naar niets smaken. Het krachtige, kruidige aroma, dat de meeste mensen het vlees toeschrijven, is niets anders dan de smaak van een goed gekruid gebraad. De moeite, die velen doen om een stuk vlees te paneren, te kruiden en te braden, kan men net zo goed voor het paneren en braden van een aubergine- of selderieschijf besteden. Smaakt net zo lekker, kruidig, gebakken - een delicatesse, waarvoor geen dier hoeft te sterven.

Kan er iets afschuwelijkers bestaan dan zich voortdurend te voeden met vlees van lijken?

 

VOEDINGSLEUGEN NR. 6:

ZWANGERE VROUWEN MOETEN VLEES ETEN, ANDERS LIJDT HET ONGEBOREN KIND.

ONWAAR!

Een lactovegetarische voeding, waarbij naast plantaardige voeding ook melk- en eiproducten op het menu staan, voldoet ook gedurende de zwangerschap aan de behoefte aan de noodzakelijke voedingsstoffen.

Door een vegetarische voeding worden zwangere vrouwen zelfs met veel essentiële voedingsstoffen beter verzorgd dan niet-vegetariërs.

Bij een vegane voeding (zonder melk en eieren) moet men gedurende de zwangerschap bijzonder letten op een toereikende toevoer van eiwitten, vitamine B2 en B12 en eventueel, in afspraak met de verzorgende arts, de kost aanvullen met vitamine- of mineraalpreparaten.

 

VOEDINGSLEUGEN NR. 7:

BABY’S EN KINDEREN HEBBEN VLEES NODIG.

ONWAAR!

Onderzoekingen hebben bewezen, dat moedermelk van vegetarische vrouwen gezonder is voor zuigelingen, omdat zij minder milieugif bevat, daarvoor echter meer vitamines en onverzadigde vetzuren. Er zijn daarentegen geen wetenschappelijke studies, die bewijzen, dat vleesloos, volwaardig gevoede zuigelingen deficiëntieverschijnselen, bijv. ijzertekort, vertonen. Voor een 6 tot 11 maanden oude zuigeling worden door de Deutsche Gesellschaft für Ernährung (DGE) ca. 8 mg. ijzer per dag aanbevolen. Een door kinderartsen aanbevolen maaltijd van 25 gr. mager rundvlees per week levert slechts 0,65 mg. ijzer op. Een portie (100 gr.) havervlokken daartegen bevat 3,6 mg. ijzer, een 100 gr. portie volkorenrijst 2,6 mg., een venkelknol 2,5 mg.

Kinderen is de liefde tot dieren en de schroom voor het doden aangeboren. Wie wil kinderen het wegkijken bij leed en doden overbrengen? Met het eten van vlees wordt het kind tot onderscheiding van het levenswaardige en levensonwaardige leven opgevoed: voor katten en honden moet het lief zijn, maar een onschuldig varken of ree moet het eten.

 

VOEDINGSLEUGEN NR. 8:

VLEES ETEN HOORT BIJ HET LEVEN!

ONWAAR!

VLEES ETEN IS MEDE VERANTWOORDELIJK VOOR HONGERSNOOD!

Hetzelfde stuk land, dat als weide, d.w.z. als veevoer, tien mensen door het vlees van de daarop gemeste dieren uit de tweede hand voedt, kan met gierst, erwten, linzen en gerst bebouwd, honderd mensen onderhouden en voeden.«

Alexander von Humboldt, stichter van de wetenschappelijke aardrijkskunde

Verspilling van teelgrond: zonder vleesproductie zouden wij met ongeveer een vierde van de teelgrond uitkomen. Op een hectare land kunnen 50 kg. rundvlees ofwel 4000 kg. appels, 8000 kg. aardappels, 10.000 kg. tomaten of 12.000 kg. selderie worden gewonnen.

Graanverspilling: de helft van de wereldwijde graanoogst wordt als veevoer gebruikt. In de industrielanden ligt het aandeel van de aan vee gevoederde graanoogst zelfs bij meer dan een derde. 60% Van alle import aan veevoedermiddelen komt uit de ontwikkelingslanden. Daar verhongeren dagelijks bijna 40.000 kinderen. 1,3 Miljard mensen lijden aan ondervoeding. 50 Miljoen mensen sterven elk jaar aan honger, resp. aan de gevolgen daarvan.

Daarbij zou niemand op deze aarde hoeven te verhongeren: er zouden 100 miljoenen mensen gevoed kunnen worden, wanneer in de industrielanden het vleesverbruik slechts tot 10% zou worden gereduceerd.

Niets zou de kans op een overleven op aarde zo verhogen als de stap tot vegetarische voeding.

Albert Einstein.
N. N.

                                               HEERLIJK EEN CRISIS!!!!!
Oktober 2008:
De wereld draait om geld. Zelfs mijn dochter van zes kent het woord kredietcrisis al. We zijn in nood. Er dreigt namelijk een tekort aan geld. Help!
Maar moeten we hier nu wel echt rouwig om zijn? Geluksprofessoren hebben allang ontdekt dat geluk in ons landje niet afhankelijk is van geld. Mensen in de derde wereld kunnen nog flink wat geld gebruiken. Meer welvaart betekent daar meer welzijn. Maar als we eerlijk zijn, geldt dat voor ons toch niet meer?
Volgens mij worden we niet gelukkiger van nog meer geld. En een beetje minder zou voor velen niet eens nadelig zijn.

Vorig jaar heb ik me laten verleiden tot de aankoop van zo’n grote flatscreentelevisie. Maar met mijn oude was ik eigenlijk niet minder gelukkig. Tien jaar geleden had ik nog geen computer met internet, geen cd-speler, geen mobiele telefoon, geen dvd-speler en geen afwasmachine. Ik heb niet het idee dat ik vrolijker door het leven stap nu ik al die luxe wel heb. We hebben steeds meer luxe artikelen. En zelfs in de dingen die we altijd al hadden, hebben we nu nog meer. Meer telefoonmaatschappijen, meer zorgverzekeraars, meer stroomleveranciers, meer televisiezenders, meer bereikbare vakantiebestemmingen, een vakantie in Drenthe of toch maar naar Australië. Het wordt almaar meer, groter, verder, en mooier. En draagt het bij aan mijn geluk? Nee! Ik word er zelfs onrustig van. En niet alleen ik. Veel volwassenen en kinderen zijn onrustiger geworden. En de medische sector heeft daar ook al een naam aan weten te geven: ADHD.

Maar er zijn ook dingen waar we minder van hebben. Tijd voor jezelf en tijd voor elkaar. En laten dat nu de dingen zijn waar we wel gelukkiger van worden. Mensen houden vooral van mensen. En als houden van beantwoord wordt, dan voelen we ons fijn. Dat is mijn mobiele telefoon helaas nog nooit gelukt.
De kredietcrisis zit in ons hoofd. Mensen gaan minder consumeren. We kopen minder luxe artikelen. Terwijl we op dit moment nog echt niet minder geld hebben. We doen het ons zelf dus aan. De economie komt tot stilstand omdat de angst voor minder geld ons minder laat uitgeven. Maar waarom? Met minder geld ben je dus niet ongelukkiger. Met minder uitgeven blijkbaar wel. Je hebt minder te kiezen, zodat je weer aan andere dingen toekomt. Blijkbaar waren we toe aan deze crisis.
Als mijn dochtertje mij weer vraagt wat een kredietcrisis is zeg ik: ‘dat is een heerlijke tijd waarin mensen weer meer tijd voor elkaar krijgen’. Wat mij betreft ook op het werk.
J. P.