HYSOP.
Hysop is een oud oosters kruid. De naam betekent in het Arabisch heilig kruid. De houtige plant heeft een vierkante stengel en hoekige bladeren. De blauwpaarse bloemen groeien aan één kant van de stengel.

Dit verwijst naar onevenwichtigheid, evenwichtsstoornissen en duizelingen. Bloemen en blad geuren sterk. De blauwpaarse kleur symboliseert de werking op luchtwegen en zenuwgestel. Met name bij nerveuze verkrampingen van de longen.

Een goed kruid voor kinderen die gevoelig zijn voor vocht. Verder wekt de plant de eetlust op en bevordert de spijsvertering. Het kruid is opwekkend bij moeheid, uitputting, bloedarmoede, lage bloeddruk en lage lichaamstemperatuur. De bloeiende toppen na drogen afritsen.
 

Luchtwegen; bij droge en diepe hoest en longontsteking, bronchitis, benauwdheid. Desinfecteert en voert slijm en vocht af uit de longen.
 

Zenuwstelsel; werkt ontkrampend op zenuwstelsel en psyche, bij hoofd pijn, benauwdheid, evenwichtstoornissen en duizeligheid, bij zenuwuitputting en ten gevolge daarvan fobieën en smetvrees.
 

Constitutie en bloedsomloop; versterkt het hart en de klieren, goed bij bloedarmoede, slapte, moeheid, lage bloeddruk en lage temperatuur.
 

Spijsvertering; wekt de eetlust op en stimuleert darmen, lever en nieren. Het wordt ook als keukenkruid gebruikt.

 

                                                                            HEERMOES.
Heermoes of paardestaart is net als de mossen en varens een oerplant. In de volksmond wordt hij ook wel schaafstro of tinkruid genoemd omdat hij gebruikt werd voor het schuren van potten en pannen.

Dit merkwaardige kruid is de moeite waard om eens goed te bekijken want hij verraad ons door zijn bouw al wat zijn gave is. Heermoes vormt duidelijk overeenkomsten met de harde en structuurgevende elementen van ons lichaam, het skelet.

Hij bevat meer mineralen dan de meeste andere planten en is bijzonder rijk aan kiezelzuur, dat ons lichaam nodig heeft voor de opbouw van botten, haren, nagels en kraakbeen. Ook voor de huid en de genezing van wonden is kiezelzuur belangrijk.

Ook uitwendig kent Heermoes vele toepassingen bijvoorbeeld bij zwemmerseczeem en zwerende wonden en als zitbad bij ontstoken en gevoelige nieren. Het aftreksel van heermoes is ook prima geschikt als plantenwater voor zwakke planten met roest of meeldauw.

Als enige groene plant mag Heermoes lang trekken (circa 20 minuten) of gekookt worden, dit om de oplossing van het kiezelzuur mogelijk te maken. We gebruiken van de Heermoes het hele kruid (alle bovengrondse delen).
 

Constitutie; versterkend, aanvullend, weerstandsverhogend, bloedzuiverend. Bij chronische bronchitis, emfyseem, zwangerschap.
 

Bewegingsapparaat; bij ontkalking van botten, vergroeiingen van wervelkolom, artrose en reuma.
 

Urinewegen; versterkt blaas en nieren. Vochtafdrijvend. Bij blaasontsteking en bedplassen.
 

Huid; bij zwemmerseczeem en andere huidproblemen, slechte haargroei, brosse nagels en slechte tanden.

 

                                                                           HONDSDRAF.
Deze altijd groene plant groeit het beste in de schaduw en wordt ook wel 'kruip door de tuin' genoemd. Hedera betekent klimop en in het engels heet hij ground ivy, grondklimop.

Het is een kruipende plant, die zich opricht als hij gaat bloeien. Bij niet te veel zonlicht is hij op zijn mooist. De blauw-paarse bloemen duiden op zenuwen en psyche. Het blad geurt sterk, vooral bij aanraking, en werkt in op het gevoelsleven, ontkrampt en heeft desinfecterende eigenschappen.

We geven hondsdraf dan ook aan mensen die in de schaduw leven, de indrukken van het leven niet aankunnen en onopvallend, angstig en wilszwak zijn. Hondsdraf versterkt de wilskracht en het doorzettingsvermogen en versterkt het zenuwstelsel.

De plant bevat veel mineralen waaronder calcium en silicium en werkt sterk ontzurend. Een goede begeleider bij zwakke onzelfstandige kinderen. Gebruik de hele plant aan het begin van de bloei, blaadjes over de salade.
 

Zenuwstelsel; werkt op de psyche, bij angsten, stress en verdrongen emoties, bij bange kinderen die snel huilen, bij nerveuze klachten als migraine, misselijkheid, kriebelhoest.

Luchtwegen; voert vocht en slijm af uit de longen, werkt desinfecterend, bij hoest en bronchitis, preventief bij hooikoorts.
 

Huid; bij lichte huiduitslag door stress en brandnetel uitslag, bij een loopoor en doofheid door slijtage.
 

Urinewegen; pijn in de nierstreek en nierontsteking, stenen worden vergruisd en afgevoerd.

 

                                                                                 HENNEP.
Hennepzaad olie is rijk aan essentiële vetzuren, linoleic en linolenic acid en gamma-linolenic acid (GLA). Het heeft geen psychoactieve eigenschappen, omdat het geen THC bevat. Hennepzaad olie wordt aanbevolen bij de behandeling van huid aandoeningen (eczeem, psoriasis), hoge bloeddruk, hoog cholesterol gehalte, reuma, ontstekingen en diabetes.

In Nederland werd cannabis in de vorige eeuw toegepast bij verschillende aandoeningen, zoals krampen, toevallen, astma, slaapstoornissen en migraine.
Als geneeskruid worden de in de bloeitijd verzamelde toppen van de vrouwelijke plant gebruikt.

Werking en karakter.
Pijnstillend, krampwerend, psychoactief, ontspannend, eetlustopwekkend, slaapopwekkend.

Gebruik:
Aan het effect van hennep bij de volgende aandoeningen wordt nog steeds onderzoek gedaan. Er bestaan al bewijzen dat hennep hierbij een gunstige uitwerking kan hebben.

Pijn bij kanker.
Misselijkheid en braken wegens chemotherapie.
Extreme vermagering, verlies van eetlust bij AIDS.
Spierspasmen mij multipele sclerose.
Anorexia nervosa.
Glaucoom.
Migraine.
Astma.

Toepassingen met etherische olie:
Tegenwoordig is er THC vrije etherische olie van hennep verkrijgbaar en heeft dus geen psychoactieve bijwerkingen. Het is een lichtgele olie. De reuk van de etherische olie is bloem-, hout- en kruidachtig. De smaak is bitter.

Eigenschappen:
Ontstekingsremmend, verminderd zwellingen, anti allergisch, het reukvermogen wordt erdoor verbeterd, ontspannend, versterkend.

Te gebruiken bij:
Hoest, bronchitis, verzwakt reukzintuig, astma, hooikoorts en andere allergische reacties, huidirritaties, eczeem, ontstekingen, nerveusheid, slapeloosheid, angsten, onrustigheid.

                                                                         KAASJESKRUID.
De naam kaasjeskruid komt vanwege de gelijkenis van de zaaddoosjes met kleine edammer kaasjes. Malva is afgeleid van malkos en malassum wat week en opweken betekend.

Het is een plant die al heel lang bekent staat om zijn geneeskrachtige werking. De volgelingen van Pythagoras beschouwden de plant als heilig, Karel de Grote liet de plant in zijn keizerlijke tuinen planten en in Italië werd ze omnimorbia, middel voor alle kwalen genoemd.

Het kaasjeskruid is een plant die zeer uitbundig en de hele zomer door bloeit, ze geeft voortdurend nieuwe paars roze bloemen die bij het drogen blauw worden. Blauw staat voor lucht en als we dan ook nog zien dat de plant helemaal behaard is kunnen we ons voorstellen dat ze vooral goed werkt op de luchtwegen en de slijmvliezen.

Slijmstoffen zijn de belangrijkste inhoudstoffen. Ze werken verzachtend, losmakend en ontkrampend. Ze maken los wat hard is en laten weer stromen wat vast zit. De belangrijkste toepassing is dus bij allerlei ontstekingen.

Voor de huid kunnen we ook uitwendig de olie gebruiken die gemaakt wordt van de bloemetjes. Het kaasjeskruid is in zijn geheel te gebruiken maar het meeste gebruiken we nog de bloemetjes en de blaadjes.
 

Luchtwegen; bij ontstekingen van de luchtwegen.
 

Spijsvertering; bij ontstekingen van maag en darm slijmvlies.
 

Huid; bij ontstekingen van de huid, eczemen, psoriasis.
 

Vrouwenkwalen; bij bevallingen als de weeën niet doorzetten.

 

                                                          KAMPERFOELIE.
 De wilde kamperfoelie klimt graag langs de stammen en takken van bomen en struiken. Juni, juli, augustus en september zijn de maanden met lange warme zomeravonden waarop de kamperfoelie heerlijk geurt.

Als plant van de liefde zou hij met zijn zoete ‘midzomernachtgeur’ de libido stimuleren en voor erotische dromen zorgen. Nachtvlinders worden door de heldere kleur en geur van de kamperfoelie aangetrokken om van de nectar te snoepen die de plant in grote hoeveelheid produceert. Zij zorgen ook voor de bestuiving.

Met zijn slingerende takken die bomen en struiken in de wurggreep kunnen nemen, lijkt kamperfoelie op de lianen van het oerwoud.
De wilde kamperfoelie is een liaan, d.w.z. een houtige klimplant die zich door bomen en struiken slingert.

Hij kan zich spiraalsgewijs zo stevig om een stam winden dat hij er als het ware een onderdeel van gaat vormen. Waar de stengels geen houvast kunnen vinden, vormen zij een dichte wirwar, een ideale plek voor kleine zangvogels om hierin hun nesten te bouwen.
De knoppen zijn lang en slank. Zij staan de hele winter open, zodat de blaadjes steeds zichtbaar zijn. Soms lopen de knoppen al voor de winter uit.

De takken, met uitzondering van de allerjongste, zijn hol.
De tegenoverstaande bladeren zijn ellipsvormig met meestal gladde randen. Zij zijn aan de bovenkant donker- aan de onderkant blauwgroen. Aan het eind van de takken zijn zij enigszins met elkaar vergroeid. Bij sommige soorten zijn de bladeren gelobd of gegolfd en herinneren een beetje aan eikenblad.

De bloei vindt plaats in juli en augustus, en soms later in de herfst nog eens zodat de plant dan gelijktijdig vruchten en bloemen draagt.
De lichtgele bloemen staan dicht bijeen aan het uiteinde van de takken. Zij zijn scheef trechtervormig met een ca. 3 cm lange kroonbuis.

Net als de schutbladen en korte zijtakken zijn zij behaard. Zodra het donker wordt, beginnen zij te geuren. Daar de nectar onderin de lange kroonbuis zit, is deze slechts bereikbaar voor insecten met een lange roltong zoals nachtvlinders uit de familie van de pijlstaarten die hebben.

De vruchten zijn donkerrode eironde bessen die prachtig glanzen en weinig zaden bevatten. Zij zijn geliefd bij veel vogels,
vooral bij de goudvink.
Gebruik:
Kamperfoelie is sinds lang een medicinale plant. Gedroogde bloemen en bladeren hebben een ontsmettende en urinedrijvende werking. Sinds eeuwen wordt Kamperfoelie als wondreinigend middel gebruikt.

Van de bloemknoppen kan men thee trekken die slijm oplost. In de homeopathie wordt een extract uit het blad voorgeschreven voor mensen die zich snel opwinden en kwaad worden.
Echt giftig zijn de bessen voor de mens niet. Je kunt er wel behoorlijk misselijk van worden. Het eten ervan laten we maar liever aan de vogels over.

In de Griekse, Romeinse en Egyptische oudheid gebruikte men de bast van de kamperfoelie voor verschillende lichamelijke ongemakken.

De Chinezen gebruiken de kamperfoeliebloemen al lang als verkoelende remedie bij verkoudheid en koorts.

 

                                                                KEFIR.
ALGEMENE DARMKLACHTEN:
Kefir ondersteunt en optimaliseert de darmen. De werking van onze darmen berust voor een groot gedeelte op de aanwezigheid van bacteriën die in evenwicht met ons lichaam leven, de z.g. darmflora.

Te weinig bacterie kan obstipatie en andere darmziekten veroorzaken. De bacteriën helpen niet alleen mee met de voedselvertering maar reinigen de darmen en zorgen voor afweer van vijandelijke bacteriën, micro-organismen en schimmels (b.v.candida).

Een gezonde darmflora zal al deze vijanden aanvallen en onschadelijk maken. De darmen behoren vaak tot de meest geteisterde gebieden van ons lichaam. Verkeerde voeding, medicijn gebruik, het gebruik van de pil, schimmels, micro-organismen en stress teisteren de darmen.

De ouder wordende mens ervaart vaak ook heel direct dat hun stoelgang minder vlot verloopt. De darm zorgt voor de omzetting en opname van voedingsstoffen en is een zeer belangrijk uitscheidingsorgaan.

Klachten in de darmen resulteren vaak in andere klachten in het lichaam. De darmen hebben een directe invloed op de longen, de huid, de lever, de gal, de maag, de alvleesklier, de milt, de neusholten, het hart en indirect op de hypothalamus, de hypofyse, schildklier, bijschildklieren en bijnieren.

Kortom eigenlijk wordt het gehele lichaam door de darmen beïnvloed. Als b.v. eiwitten onvolledig worden afgebroken en regelrecht in de bloedbaan terechtkomen dan kan het lichaam deze onvolledig afgebroken eiwitten zien als indringers en het afweersysteem activeren waardoor er allerlei allergische reacties kunnen ontstaan.

Deze onvolledig afgebroken eiwitten geven ook snel gasontwikkeling en een slechte en stinkende stoelgang. De gasontwikkeling op zijn beurt kan weer zorgen voor pijnlijke krampen in het lichaam. En ook wanneer afvalstoffen niet goed meer door de darmen afgevoerd worden dan hopen deze stoffen zich op of zoeken een andere uitweg via de huid. Eczeem kan dan ontstaan.
Kefir is te bestellen op de volgende site: deze is betrouwbaar wat levering betreft:
HTTP://WWW.KEFIR.NL 
 

                                                              KOOLBLAD.
DE GENEESKRACHT VAN HET KOOLBLAD:
Kneus het gewassen en afgedroogde blad van de kool met een fles (niet met hout) nadat de dikke nerf eruit is gehaald en bind het dan op de zieke of pijnlijke plek.

In aanmerking komen kolen met grote bladeren, dus geen rode of boerenkool. Het koolblad onttrekt datgene uit het lichaam, wat er niet in thuis hoort.

O.a wordt het aangewend bij hoofdpijn, aangezicht- en kiespijn. Ook trekt het water uit een opgezette knie en ook bij kneuzingen e.d. de hitte uit een ontsteking, het gif en ziektestoffen uit het bloed, terwijl het levenskracht aan het organisme teruggeeft.

Na circa zes uren het blad wegnemen en opletten, hoe het er uitziet. Is het bijna verpulverd, dan heeft het hitte uitgetrokken; is het nat, dan onttrok het water aan de betreffende plaats.

Ruikt het daarentegen vies, dan werden er gifstoffen aan het organisme onttrokken.
Was en droog de plek en leg er een vers blad op, uiteraard nooit een verlept blad. Het gebruikte blad weggooien en wel zodanig, dat geen dier het opeten kan.

Met succes kan het aangewend worden bij huiduitslag (ook bij zuigelingen) en evenzo op wonden en zweren. Het blad bevordert de ettering. Bij veel afscheiding : in plaats van een heel blad, een kompres van naast elkaar gelegde reepjes blad. De kool werkt over enige afstand door de huid heen op dieper gelegen organen. Ze doet dit als een trekpleister, die al het kwaad naar de oppervlakte trekt.

Ook pokken en roodvonk kunnen met koolbladeren op de huid, sneller en afdoende genezen worden. Geprobeerd kan dan ook worden bij spier- en gewrichtsreuma, bij gordel- of netelroos, acné, kloven, aambeien, zenuwpijnen, oogontsteking en zelfs bij astma, bronchitis en verlammingen. (Het blad op de borst bij bronchitis en astma).

Het koolblad desinfecteert en herstelt de normale lichaamstemperatuur. Het kalmeert en verbetert lelijke littekens. Ook voor rare wratjes, bobbeltjes en opgezette lymfklieren werd het vroeger al gebruikt en zelfs bij maag- en darmstoornissen is de kool bruikbaar, evenals bij menstruatiestoornissen.

De groene kool is de beste bleek in de praktijk en vooral biologisch gekweekte, vers van het land gesneden kool.  Onzin? Probeer u het maar en u zult vaak versteld staan van het resultaat! 

 

                                                            KAMILLE.
In het Latijn is mater moeder. In de oudheid werd het kruid vooral bij vrouwenziekten gebruikt, vandaar ook de naam moederkruid. Kamille is een typisch zonnekruid. De bloem is samengesteld uit een geel hartje omgeven door witte straalbloempjes.

Deze gaan 's avonds omlaag en als de zon weer opkomt richten ze zich weer op. Zo richt de kamille zich direct naar de zon als bron van licht, warmte en liefde en geeft deze ook weer door aan de mens.

De holle bloembodem verwijst naar lucht in het buikgebied (verkramping, gasvorming) en de gele kleur ervan verwijst naar lever, gal en hart. Het wit van de straalbloemen geeft een rustgevende, harmoniserende werking aan op het zenuwstelsel en ontstekingen.
 

Kamille werkt dus kalmerend en rustgevend bij allerlei klachten die door stress en verkramping zijn ontstaan. Verder werkt ze kalmerend op de spijsvertering. Kamille remt ontstekingen en is pijnstillend.

Het helpt goed bij snel opkomende infectieziektes met koorts, vooral bij kinderziektes. Ze kan ook uitwendig gebruikt worden bij ontstekingen en slecht helende wonden, in stoombaden en als kompres bij vermoeide ogen en oogontsteking.

Kamilleolie is te gebruiken bij zenuwpijnen en zonnebrand. We gebruiken alleen de bloemen.

Spijsvertering; bij maagpijn, buikpijn, diarree, constipatie, krampen, gasvorming.

Zenuwstelsel; bij stress en verkramping. Bij vermoeidheid, gebrek aan levenskracht, slapeloosheid, hoofdpijn, overspanning, heimwee en nachtmerries.

Ontstekingen; bij griep, verkoudheid, holteontstekingen, blaasontsteking, oogontsteking, huidontstekingen.

 

                                                                             KASTANJE.
Zo af en toe tref je nog wel eens iemand aan die een oud volksgebruik volgt, dat luidt: op het lichaam gedragen kastanjes helpen tegen jicht en reuma.

Hoewel de negentiende-eeuwse kruidendokter Aloysius juist de bloemen adviseerde: 'De vers geplukte bloemen, op spiritus van 75 procent getrokken, zijn een uitstekend middel om reumatische pijnen te verdrijven. Men wrijft tweemaal daags met deze tinctuur in.'

Niesmiddel:
Eetbaar zijn kastanjes niet, hoewel ze zeer zetmeelrijk zijn. Kastanjes zijn bitter en zelfs een beetje giftig. Toch schreef de genoemde Aloysius ze voor: 'Het poeder der kastanjes, in een linnen zakje op de hartkuil gedragen, is geprezen tegen krampen.

Het gemalen meel wordt soms als schoonheidsmiddel gebruikt, voor een glanzende huid
 

De Tamme Kastanje is eetbaar, zoals de Latijnse soortnaam 'sativa' aangeeft. Het is een zeer voedingsrijke vrucht die tot 15 procent suiker kan bevatten. Soms wordt er daarom een suikersiroop uit geperst.

Van oudsher maakt de Tamme Kastanje deel uit van het mediterrane dieet. Bij ons is de kastanje vooral een delicatesse, om te poffen of om puree van te maken.

 

                                                        KATTESTAART.
Kattestaart wordt ook wel purperwederik of bloedaar genoemd. Salicaria betekend op wilg gelijkend, dit vanwege de gelijkenis van het blad.

De plant is te vinden aan waterkanten en in vochtige gras en rietlanden, ze vertoeft graag in het gezelschap van de wilg en komt in heel europa voor. Ze heeft er een hekel aan om met de voeten in het water te staan en wordt door kabouters graag gebruikt als schuilplaats.

De bloemen zijn paars en openen zich steeds meer naar boven toe. De stelen zijn rood, wat wijst op de werking via het bloed. Als we het beeld van de kattestaart tot ons door laten dringen zien we dat ze een poging doet vanuit het aardse (bloed) en het gevoel (water) via het onderbewuste (kabouters) contact te leggen met het geestelijke (hemel, paars).

Ze is prima in te zetten bij zuigelingen en kinderen. Uitwendig is ze te gebruiken op wonden om bloedingen te stelpen en de genezing te bevorderen. Je kunt het hele kruid inclusief de wortel gebruiken.

Bloed - bloedreinigend, bloedstelpend, samentrekkend bij neusbloedingen, spataderen, weerstandverhogend

Spijsvertering - bij inwendige bloedingen en diarree, kolieken bij zuigelingen

Vrouwen - bij witte vloed

Huid - bij eczemen en zweren

 

                                                                              KNOFLOOK.
Te gebruiken bij, arteriosclerose, zwemmerseczeem, hartfalen, hoog cholesterol,  
HIV support, hoge bloeddruk, hoog triglyceridengehalte, infecties, influenza (griep),
parasieten, lintwormziekte, Ziekte van Raynaud, vaginitis, schimmelinfectie
impotentie, oorpijn (een teentje in een dun gaasje in het oor doen) zenuwontsteking (de plaats inwrijven met vers sap).

Knoflook komt zowel in de bijbel als in de talmoed voor. Hippocrates, Galen, Plinius de Oudere en Dioscorides noemen allemaal het gebruik van knoflook voor een uiteenlopend aantal ziektes, met inbegrip van parasieten, ademhalingsmoeilijkheden, spijsverteringsproblemen en weinig energie.

In China wordt Knoflook voor het eerst genoemd in het jaar 510. Louis Pasteur bevestigde de Antibacteriele werking in 1858.

Het zwavelbestanddeel allicin, geproduceerd door het vermalen of kauwen van verse knoflook, produceert op zijn beurt andere componenten: ajoene, allyl sulfiden en vinyldithiinen.

Er zijn meer als 250 publicaties over het effect van knoflook op de bloedsomloop. Het zou cholesterol verlagen, triglyceriden verlagen, bloedplaatjes-aggregatie voorkomen en fybrinolyse bevorderen, met als gevolg een minder snelle samenklontering van het bloed. Het is een milde bloeddruk verlager en heeft een antioxidantenwerking.

NB: Knoflook houdt controle over de bloedklontering, het vervangt andere anti-stollingsmiddelen zeker NIET!

Knoflook werkt antibacterieel, anti-vireel en antischimmel. Mogelijk werkt het ook tegen sommige parasieten in de darmen. Grof gezegd heeft knoflook 1% van de kracht van penicilline en het kan dus de antibiotica niet vervangen. Candida albicans groei wordt geremd en het heeft een lange termijnwerking tegen sommige schimmels.

Grote populatiestudies tonen aan dat regelmatig eten van knoflook het risico op slokdarm, maag en darmkanker verkleint. Gedeeltelijk is dit te danken aan de werking van knoflook tegen carcinogenen bestanddelen. Dierstudies tonen aan dat knoflook de groei van bepaalde types kanker remt, met name borst en huidkanker.

Er zijn mensen die een hele teen per dag wegkauwen. Voor diegenen die iets meer belang hechten aan hun sociale contacten zijn er gecoate tabletten die een gestandaardiseerd extract, meestal 5,000 mg allicin, bevatten. Bij lintwormen 2 rauwe teentjes eten, 3 maal daags totdat de wormen zijn uitgedreven. Zonodig de dosering iets verhogen. Pas op voor een te lage bloeddruk!

De meeste mensen hebben geen last van knoflook, echter, enkele gevoelige personen kunnen last krijgen van zuurbranden en winderigheid. Personen die anti-stollingsmiddelen slikken moeten eerst hun arts consulteren voor het gebruik van knoflook. Diegenen die een operatie moeten ondergaan dienen de chirurg vooraf te waarschuwen indien ze knoflook gebruiken. Er zijn, voor zover bekend, geen bezwaren knoflook tijdens de zwangerschap en borstvoeding te nemen. Niet gebruiken bij lage bloeddruk!

Al heel lang worden er aan knoflook geneeskrachtige eigenschappen toegewezen.
In het derde millennium voor Chr. waren de Egyptenaren al op de hoogte van zijn stimulerende werking.. Bij Aristophanes was hij het symbool voor fysieke kracht en werd door alle kruidkundigen en artsen in de oudheid genoemd.

De Chinezen, de oude Grieken en ook de Romeinen gebruikten al knoflook tegen allerlei kwalen zoals infecties, wonden en zweren, zwakte, en tumoren.

In het oude Egypte zwoeren artsen hun eed onder het aanroepen van de Knoflook, deze plant werd als heilig beschouwd.

Hoe belangrijk de Knoflook was in Egypte blijkt verder uit een bericht van de Griekse schrijver Herodotus (van 480 v. Chr. – na 430 v. Chr.) waarin staat dat bij de bouw van de grote piramide van Cheops 1600 zilvertalenten werden uitgegeven voor de aankoop van een voorraad uien, knoflook en radijzen voor de arbeiders.  In de bijbel wordt Knoflook vermeld als een van de planten waarnaar men terugverlangt na de vlucht uit Egypte.
 

In het Frans noemt men knoflook ook wel Theriaque des pauvres. In de middeleeuwen was theriaque een dure en zeer complexe samenstelling van exotische ingrediënten, een soort wondermiddel voor bijna alle ziekten.

Knoflook was dus hét middel voor de armen. De Russen noemen het Russische penicilline.

Ook gaat er het verhaal dat tijdens de pestepidemie in Frankrijk gevangenen werden gebruikt de lijken te ruimen van de getroffenen door de pest. Het gekke was dat veel van deze gevangenen het overleefden, wat men uiteindelijk toeschreef aan het royale gebruik van knoflook in de gevangenissen van die tijd.

Chemische analyse van knoflook wijst uit, dat het voor 60% uit water, voor 6,4% uit eiwit, voor 33% uit koolhydraten en voor 0,5% uit mineralen bestaat en 149 Kcal per 100 gram bevat.

Knoflook is rijk aan:

(sporen)Elementen, zoals selenium, germanium, jodium, calcium, magnesium, ijzer, zink.

Vitaminen (A, B-complex en C).  

Enzymen.

Eiwitten.
 

Antibiotische stoffen.  

Ook stoffen met zowel mannelijke als vrouwelijk hormonale eigenschappen zijn aangetroffen in knoflook.

 

De Allium-familie, waartoe knoflook behoort, bevat uitzonderlijk hoge concentraties actieve organische zwavelverbindingen met een bloeddrukverlagende werking, zoals het zgn. alliine en verwante stoffen. 

Als je een hele teen knoflook onder je neus houdt zul je niet veel ruiken.De moleculen die de knoflookgeur maken zijn niet aanwezig in knoflook: ze ontstaan op het moment dat de knoflook wordt gesneden of geperst.Als een mes door de knoflook snijdt, breken de celmembramen en daarbij komt een enzym vrij dat alllinase heet.

Allinase bezit het vermogen om een andere geurloze molecule (alline) te veranderen in allicine. En dit allicine is de zwavel bevattende molecule waarmee je vrienden kunt verjagen en smaak geven aan flauw eten.

 

medicinale toepassingen van knoflook:
Aandoeningen van longen en luchtwegen.

Knoflook is een middel dat het ophoesten van slijm bevordert.

 

Verder is het een zwak antisepticum voor de longen.

Ook zou knoflook een gunstige werking hebben op astma, bronchitis, (kink)hoest, griep, keelpijn, longemfyseem, tuberculose, en difterie. De verklaring is dat knoflook bloed naar de slijmvliezen trekt, zodat het bloed een genezende werking heeft.  

 

Bacteriële infecties:

Knoflook helpt, volgens de diverse literatuur, tegen:

Staphylococcen (etterverwekkende bacteriën), Streptococcen (veroorzaken ettering en ontstekingen, Brucella (veroorzaakt een ziekte die men brucellosis noemt en Cholera.

In 1858 constateerde Louis Pasteur al, nadat hij knoflook in een petrischaaltje had gedaan dat de omringende bacteriën werden verwoest.  

 

Hart- en vaatziekten.

Knoflook schijnt een goede invloed te hebben op hart- en vaatziekten, zoals:

atherosclerose (aderverkalking).

hoge bloeddruk (hypertensie).

angina pectoris (pijn in de hartstreek).

bloedsomloopstoringen, zoals trombose, embolie,  ischemie, hartzwakte, versnelde hartwerking, vaatkramp, spataderen en aambeien, gangreen en arteriosclerose.  

Knoflook remt de bloedstolling en lost bloedstolsels op, is bloedverdunnend en vaatverwijdend, bloeddruk- en cholesterolverlagend.
 

Knoflook wordt dan ook aangeraden als geneeskrachtig middel. Als u graag op een natuurlijke en lekkere manier uw bloeddruk wilt verlagen, dan is het eten van veel knoflook zeker aan te raden.

De bloedstollingstijd wordt door regelmatige inname van knoflook of de olie ervan met 20 tot 30 % verlengd.  

 

Virusinfecties.

Griep, verkoudheid en keelontsteking. Het voorkomt dus griep en is in het algemeen werkzaak tegen virussen.  

 

Schimmelinfecties.

 

Spijsverteringsstelsel.

Knoflook kan ook een gunstige invloed hebben op een zwakke maag, misselijkheid, braken en het zou een preventieve werking hebben op maagkanker. Ook infecties van mond- en keelholte en paradentose (chronische ontsteking van het weefsel om tanden en kiezen met als gevolg terugtrekking van het tandvlees).
 

Darminfecties:

 

Dysenterie, een vooral in tropische landen ernstige ziekte van de dikke darm. Darmparasieten, zoals spoelwormen.

Paratyphus, Darmcatarre, zoals enteritis (darmslijmvliesontsteking, gekenmerkt door buikpijn en koorts met diarree) en colitis (ontsteking van de dikke darm).

Slechte spijsvertering, gisting in darmen, winderigheid, diarree, buikkramp, opgeblazen gevoel.  

 

Ook is een knoflook een wormmiddel. Extracten van knoflook worden gebruikt tegen bv. aarsmaden, meestal in de vorm van zetpillen.

 

 

Uitwendig:

Vers knoflooksap: Als kompres heeft Knoflook bacteriedodende en wondhelende eigenschappen. Wordt ook gebruikt bij abcessen. Geraspte knoflook wordt tegen schimmels, wratten en eksterogen gebruikt.  

 

Verder wordt nog vermeld:

Diabetes, vergiftiging van lood en andere zware metalen, nicotinevergiftiging, verminderde urineafscheiding, oedeem (vochtophopingen) in benen, nierstenen, reuma, arthritis, jicht, oorinfecties, infecties in het algemeen en algemene zwakte, zweetbevorderend, knoflook verhoogt de activiteit van de schildklier (bevat oa een geringe hoeveelheid jodium). Hierbij wordt de schildklieractiviteit verhoogt door een kleine dosis knoflook en een hoge dosis verlaagt de activiteit.  
 

Ook heeft knoflook cholagoge en choleretische eigenschappen.

Dat betekent dat de galstroom van de galblaas naar de darm bevorderd wordt en de galvorming zelf wordt gestimuleerd.

 

Ook wordt aan de knoflook anti-tumor werking toegekend. Men zegt dan dat het een antineoplasticum is, dwz tegen woekeringen.

Wat valt hierover te zeggen? Knoflook bevat talrijke enzymen die de zuurstofbenutting door de weefsels verbeteren en daarnaast is het ook nog eens bloedzuiverend en ontgiftend.  

 

Knoflook verhoogt de strijdbaarheid van het immuunsysteem. Het zou met name mee kunnen helpen bij het bestrijden van bepaalde soorten kanker zoals borst- maag-, darm- en huidkanker.
 

Wetenschappers vermoeden dat de positieve werking van knoflook onder andere te maken heeft met de stimulatie van de activiteit van een leverenzym voor plaatselijke en algehele ontgifting van het lichaam. Bij effectieve doses treden geen bijwerkingen op. Momenteel houden wetenschappers zich zelfs bezig met onderzoek van knoflook als middel tegen AIDS, ME en andere ziekten van het immuunsysteem.  

 

Kort geleden ontdekten Argentijnse wetenschappers dat hoofdluizen een hekel hebben aan de geur van knoflook.

 

ONGEWENSTE BIJWERKINGEN:

Overdosis: een inname van 3,5 tenen knoflook of meer per maaltijd kan maagklachten geven en ook schade opleveren aan de rode bloedcellen, de darmflora beschadigen, de opname van voedingsstoffen in de darmen remmen en de leverfunctie verminderen. Met name knoflook-olie is in zuivere vorm toxisch!  

Knoflook dient niet te worden gebruikt tijdens de zwangerschap, lactatie, maagzweer en bij allergie voor knoflook.  

 

Personen die snel bloedarmoede (anemie) ontwikkelen kunnen beter zeer matig of zelfs beter géén knoflook gebruiken. Knoflook remt de genezing van bloedarmoede! Knoflookextract kan het effect van antistollingsmiddelen en van antidiabetica versterken!  

 

Bij aanleg voor bloedingen; 5 dagen vóór een operatie het gebruik van knoflookpreparaten stoppen. De bloedstollingstijd wordt verlengd met 20 tot 30% (hetgeen eveneens invloed kan hebben op bv. de menstruatie).  

 

Onschuldige bijwerkingen: adem- en lichaamsgeur, allergische reacties, misselijkheid, winderigheid, zuurbranden.

 

                                                                            KWEEPEER.
Vroeger kwam je de kweepeer veel tegen in de moestuin van een boerderij. Tegenwoordig kom je ze vrij veel tegen in plantsoenen en langs wegen.

De kweepeer is een lief klein struikje die in het voorjaar mooi roze-rood of wit bloeit. Het is familie van onze roos en de bloem herinnert je daar ook aan. De gele vruchten komen er eind zomer aan en blijven vaak de hele winter hangen. Ze vormen een mooi contrast met alle bruintinten die in het najaar en de winter overheersen.
 

De gele, viltige vruchten lijken wel wat op kleine appeltjes of peertjes. Daar komt ongetwijfeld ook de naam vandaan. De vruchten smaken wrang-zuur. Rauw zijn ze niet te eten maar in een jam of gelei komen ze prima tot hun recht - ze smaakt een beetje citroenachtig. Er zit erg veel pectine in zodat ze ook in gewone jam de geleisuiker kunnen vervangen.
 

In vroeger tijden had men op boerderijen vaak een 'mooie kamer'. Deze was niet voor dagelijks gebruik maar werd alleen 'opengesteld' op hoogtijdagen of als er hoog bezoek kwam. Er werd weinig gelucht en er kwam bijna nooit iemand. Het spreekt voor zich dat deze kamer wat dompig rook.

Om wat te doen aan deze lucht werd er een tinnen schaal op de tafel gezet met daarin een handvol kweeperen. En dat hielp! Kweeperen ruiken namelijk heerlijk fris zuur en de lucht knapt er aanmerkelijk van op. Een luchtverfrisser dus, kost niks en is puur natuur.
 

De kwee had naast een luchtververser functie ook nog een geneeskrachtige eigenschap. Bij vriesweer kookte men de pitten van de kweepeer in wat water waardoor er een slijmerige gelei ontstond die boordevol pectine zat. Dit werd op gesprongen lippen en handen gedaan ter verlichting van de klachten.

Tegenwoordig wordt dit slijm nog steeds gebruikt in huidcrèmes en lotions. Ook kun je het, samen met wat rozenwater, toevoegen aan het badwater. Een wattenschijfje met het slijm voor het naar bed gaan op de ogen stimuleert deze.

 

 

                                                                             LAVENDEL.
Maak een tonicum van lavendelbloemen voor een tere en gevoelige huid om de celgroei te versnellen en als antiseptisch middel bij acne. U kunt Lavendel toevoegen aan zeep.
De olie is ook te gebruiken bij massages tegen spierpijn, vochtretentie en cellulitis.
 

Lavendel is zenuwkalmerend, verzachtend, opbeurend en brengt de geest in balans.
Door de ontsmettende en bacteriologische en pijnstillende eigenschappen helpt de olie
bij snijwonden, wonden, brandwonden, kneuzingen, puistjes, allergieën, insectenbeten en keelontstekingen. De olie werkt ook slijmoplossend en helpt daardoor bij verkoudheid en griep.

Lavendelolie werkt bloeddruk verlagend, voorkomt maagkramp en misselijkheid en spijsverteringsstoornissen. Ook helpt het reumatiek te voorkomen en werkt het versterkend.

Spanning, depressie, slapeloosheid en stress kunnen uitstekend behandeld worden met lavendelolie.

Uitwendig.
Als verzorgingsmiddel voor de hoofdhuid.
Het wordt gebruikt als natuurlijk parfum.
Als bad of massageolie tegen prikkelbaarheid.

Inwendig.
Als thee gebruikt om hoofdpijn te verlichten en zenuwen te kalmeren.
Verder werkt het tegen winderigheid, bijna flauw vallen, duizeligheid en onwelriekende adem.

Toepassingen met etherische olie.

Lavendel is kalmerend, verzachtend, helpt bij depressiviteit en brengt emoties in evenwicht.
Lavendelolie is waardevol bij de behandeling van alle soorten verwondingen.

De olie wordt verkregen door waterdampdistillatie van de verse bloemtoppen of van de gehele plant onder lage druk. Hij is kleurloos tot lichtgeel met een zoete, bloemige kruidige geur en een houtachtige ondertoon. Het is een krachtig energetisch tonicum, dat over het algemeen een goed gevoel geeft

Lavendel heeft een brede werking en is te gebruiken bij o.a.:
abcessen, acne, allergieën, aambeien, blauwe plekken, brandwonden, dermatitis, eczeem, hoofdroos, insectensteken, luizen, oorpijn, ontstekingen, psoriasis, puistjes, ringworm, scabies, steenpuisten, wonden, zonnebrand, zweren, zwemmerseczeem, lumbago, spierpijn, reuma, verstuikingen, verrekkingen, astma, bronchitis, keelinfecties, kinkhoest, laryngitis, slechte adem, slijmvliesontsteking, buikkramp, braakneigingen, dyspepsie, flatulentie, kolieken, misselijkheid, blaasontsteking, dysmenorroe, witte vloed, depressiviteit, hoofdpijn, hypertensie, migraine, nervositeit, sciatica, shock, slapeloosheid, stress, vertigo, griep, verkoudheid, winterhanden, vermoeide voeten en wintervoeten.

Bij brandwonden.
Eerst koelen met koud stromend water, dan 1 tot 2 druppels Lavendel (eventueel mengen met Aloë Vera gel) op de wond aanbrengen. Dit ieder uur tot de pijn vermindert.

Bij insectenbeten en dierenbeten.
Lavendel olie puur (of vermengd met een basis olie of Aloë Vera gel) op de pijnlijke plaats aanbrengen. Of 2 tot 3 druppels op een vochtig watje aanbrengen en dit op de gewonde plek houden. Bij een bijen of wespen steek, de angel verwijderen en de steek onmiddellijk met pure Lavendel behandelen, zwelling en pijn blijven dan uit.

Bij jeugdpuistjes.
10 druppels Lavendel en 5 druppels Kamfer in een glas gekookt water doen en hiermee 2 keer per dag de huid afspoelen of deppen

Bij acne of rosacea.
2 druppels Lavendel, 2 druppels Citroen, 4 druppels Helicryse, 2 druppels Petitgrain en 1 druppel
Rozemarijn in 2 eetlepels St. Janskruid olie mengen, met dit mengsel dagelijks licht masseren.

Bij eczeem.
Meng 5 tot 10 druppels met 50 ml basis olie en wrijf hier het eczeem dagelijks mee in.
Nat eczeem eerst behandelen met Aloë Vera gel of Tea Tree.

Bij slecht slapen.
5 druppels Lavendel op het hoofdkussen sprenkelen of 6 tot 10 druppels in de slaapkamer verdampen.

 

                                                                                 LINDE.
De linde was vroeger een heilige boom, die in het midden van de dorpskern stond. Met zijn dikke stam en enorme kroon heeft de linde ook iets majestueus.

Het blad is hartvormig en lichtgroen van kleur wat aangeeft dat linde bij nerveuze hartklachten gegeven kan worden. De boom bloeit voornamelijk boven in de kroon met bloemen in trosjes, beschermd door een schutblad, wat analoog is aan gezelligheid, warmte en hartelijkheid.

De geelgroene kleur wijst op een regulerende werking op maag, darmen en milt, met name bij stoornissen van nerveuze aard. De zoete geur heeft een rustgevend effect. Het in de linde voorkomende magnesium werkt ontkrampend.

De bloemen bevatten naast slijmstoffen ook looistoffen, etherische oliën en flavonen, deze desinfecteren en drijven vocht af.

Linde is een kruid voor de verkrampte mens die vocht vasthoudt, warmte nodig heeft en troost en gezelschap zoekt.

Thee zetten van de bloementrosjes en het schutblad.

Constitutie; via de huid en nieren werkt linde urine en zweetdrijvend bij koorts en griep.

Zenuwstelsel; ontkrampend bij hoofdpijn en migraine, bij een gespannen hart en bij spanning op maag en darmen.

Bij depressie en slapeloosheid en ook bij spierkrampen door kouvatten.

 

                                                           MARIA DISTEL.
                                                                  

Bonte Distel:
Melkdistel:
Onze-Lieve-Vrouwedistel:
Al vroeg werden de kwaliteiten van de Mariadistel erkend, Plinius de Oudere schreef dat het kruid niet de moeite van het koken waard is, maar dat het wel een uitstekend middel was om gal af te voeren.

Ook Hildegard von Bingen, die de plant Venusdistel noemde is vol lof over de medische werking, maar volgens haar moet het kruid dan wel eerst gekookt worden. Culpeper is vol lof, hij achtte het kruid net zo nuttig bij het voorkomen en genezen van de pest als de Gezegende Distel, maar ook om verstoppingen in de lever en milt tegen te gaan.

Volgens Culpeper was de Distel urinedrijvend en zou hij stenen verwijderen, ook steken in de zij en vele andere kwalen en pijnen. Westmacott schreef in 1694 over deze Distel: "het is een vriend van de lever en het bloed, als je de stekels verwijdert, kun je ze koken, zoals vroeger veel gedaan werd samen met andere kruiden, maar zoals de wereld ontbindt, zo ook het gebruik van goede oude dingen en andere, meer delicaat, maar minder deugdelijk worden ingevoerd".

Nostalgie is ook al van alle tijden. Nu is Mariadistel een van de belangrijkste geneeskruiden voor de lever, in 1929 begon een Duitse arts, H. Schulz met wetenschappelijk onderzoek naar oude geneeskruiden, hij ontdekte dat een 18e eeuwse Duitse arts Rademacher, het kruid voorschreef bij chronische leverkwalen, geelzucht en hepatitis. in de jaren '50 werd de inhoudsstof silymarine geïsoleerd, de plant is uitputtend onderzocht en heeft zijn nut bij leverkwalen bewezen.

Een inhoudsstof van de Mariadistel, silibinine is standaard aanwezig in vergiftigingscentra in Europa, zodat het onmiddellijk intraveneus kan worden toegediend bij bijvoorbeeld een vergiftiging door een lid van de Amanita-paddestoelenfamilie, waaronder o.a. de Vliegenzwam en de Groene Knolamaniet vallen.

Gebruik:
De stekels wijzen op een aanzetten tot activiteit, in dit geval van de lever. De rozerode bloemen geven een aanduiding op een werking voor bloed en bloedvaten. De plant die oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied komt, heeft de kracht gehad zichzelf uit te breiden tot in Denemarken, ook dit wijst op een sterke kracht.

Inhoudsstoffen:
Flavonen (silybine, silymarine uit de zaden, silydianine en silychristine)
Etherische olie
Bitterstoffen
Slijmstoffen
Tyramine
Histamine
Fumaarzuur
Vette olie
Albumine

De belangrijkste stof is silymarine, deze stof werkt direct op de lever, beschermt het tegen gifstoffen, het doet dit op twee manieren, ten eerste trekt het, het membraan van de levercellen samen en creëert zo een sterk schild zodat toxinen veel meer moeite hebben om in de lever door te dringen, als de toxinen wel doordringen kan de silymarine ervoor zorgen dat de lever nuttige enzymen en proteïnen produceert die de lever herstellen. is in staat om de lever te helpen om nieuwe celweefsel te ontwikkelen. Werkt als een antioxidant.

Spijsvertering:
Mariadistel vermeerdert de secretie en de stroom van gal uit de lever en de galblaas en kan gebruikt worden in alle problemen die geassocieerd worden met de galblaas, zoals galstenen, galkoliek en problemen met de lever, zoals leververvetting, levercirrose, hepatitis, geelzucht. Verder werkt het kruid sterk ontgiftend op de lever, dus het kan ook gebruikt worden na alcoholmisbruik en een te zware dosis medicatie. Het is een van de weinige kruiden die in staat is om celvernieuwing in de lever te bewerkstelligen. Bij gebrek aan eetlust en bij bewegingsziekte.

Hart en bloedsomloop
Bij aambeien, spataderen en te lage bloeddruk.
Melkproductie
Stimuleert de melkproductie

Overige:
Het zaad van de Mariadistel zou ook helpen tegen bewegingsziekte. Verder heb ik ooit een documentaire gezien over een dierenarts in een Franse dierentuin, die Mariadistel met succes toepaste bij een dolfijn met een leververgiftiging. Mogelijk heeft Mariadistel (Silymarine) een preventieve werking tegen het ontstaan van kanker, met name bij prostaatkanker. De bladeren kunnen gekookt worden als Spinazie; de stengels kunnen nadat ze zijn geweekt om de bittere smaak te verwijderen, tot moes worden gekookt als Rabarber.

Let op!
Kan de consistentie van de stoelgang wat wijzigen.
Goede combinaties:
In het complexmiddel van Dr. Vogel (Boldocynara) gaat Mariadistel samen met Artisjok, Berberis, Paardebloem, Varkensgras, pepermunt, Aloë, Lycopodium (gemaakt van sporenelementen), natrium, Sulfer en Rammenas Een zeer veilig middel, kan niet te sterk activeren.

Een kom Distels in een emmer geplaatst versterkt de geest en hernieuwt de vitaliteit van allen die zich in de ruimte bevinden. Draag een Distel voor energie en kracht. in een tuin geteeld weren Mariadistels dieven af, in een kuip geteeld en geplaatst op de drempel weren zij het kwaad af. Een Distelbloem gedragen in je zak beschermd de drager. Op een vuur geworpen, leiden Distels de bliksem van huizen af. Als er een vloek tegen je is uitgesproken, draag dan een hemd geweven van Distelvezel om de vloek te bezweren. Distels worden ook in daken geweven om het kwaad tegen te gaan.

Meer:
4) De vraag welke methode de beste is om de werkzame stoffen van mariadistel te verkrijgen, is een beetje academisch. De praktijk en de resultaten van klinisch onderzoek dienen de doorslag te geven. Er zijn zeker vele goede ervaringen met de toepassing van Mariadistel, vooral met geïsoleerd extract. Resultaten van klinisch onderzoek, die differentiëren tussen tinctuur, thee en extract (capsule), zijn echter schaars. Bovendien dient men er rekening mee te houden dat andere vormen dan extract nog stoffen kunnen bevatten die ook van invloed zijn op de werking. Hierin is nog onvoldoende inzicht.

5) Naast de extractiemethode op basis van ethanol, waarbij het eindproduct geen sporen van de oplosvloeistof mag bevatten, wordt er ook tinctuur van Mariadistel gemaakt en wordt mariadistel in de vorm van thee of als fijngemalen zaad door yoghurt of in water voorgeschreven. Hier zullen de klinische resultaten moeten uitwijzen wat werkt.

Er is overeenstemming dat bij eigen gebruik van Mariadistel een hoeveelheid van 12 tot 15 gram zaden per dag aangehouden moet worden, ongeacht hoe bereid.
Thee:  een ruime theelepel geplet of gemalen zaden overgieten met heet water, 10 minuten laten trekken, afzeven; warm en sloksgewijs drinken, 3x daags: 's ochtends op de nuchtere maag, en een half uur voor de lunch en voor het avondmaal, of het avondeten overslaan en voor het slapen; de thee kan op smaak worden gebracht met wat pepermuntblad (dit recept is ontleend aan:

R.F. Wweiss & V. Fintelmann, "Lehrbuch der Phytotherapie"). (Het gemalen of geplette zaad kan ook in yoghert of in water aangemaakt worden tot een papje.)
Tinctuur:  de zaden zullen het best afgetrokken worden in een sterke alcohol, volgens het recept 1 : 3 (op 1 deel zaden 3 delen alcohol) in alcohol van 70% of hoger; een minder sterke tinctuur wordt verkregen in een verhouding 1 : 1, alcoholpercentage 60%, dit is dus aangelengd met water; een nog minder sterk vloeibaar extract is in de verhouding 1 : 5 in 25% alcohol (dit is een aanbeveling van Simon Mills, in diens boek "The essential book of herbal medicine").

(Noot: Omdat Mariadistel wordt ingezet bij leverkwalen (de lever is gevoelig voor alcohol, zeker bij iemand die leverschade heeft door drank) en vergiftigingen (o.a. als tegengif tegen de zwaar vergiftige paddestoel de groene knolamaniet), lijkt een (sterke) tinctuur eigenlijk niet aangewezen: er kan beter geen nieuwe alcohol in het lichaam komen, die immers een belasting is voor de lever.

Dosis: 70% > 0,5 tot 1 theelepel, tot 4x daags; 60% > 20 tot 40 druppels; tot 5x daags.
Weiss/Fintelmann geeft als alternatief voor de thee van Mariadistelzaad nog aan: 20 druppels tinctuur in een kopje pepermuntthee.

Capsules:  dit lijkt de beste manier te zijn om Mariadistelextract in te nemen en is in de praktijk ook de meest gebruikte methode. Er zijn veel verschillende capsules op de markt, allemaal weer een beetje anders van samenstelling. Ze hebben gemeen dat voldaan moet zijn aan een standaardhoeveelheid werkzame stof (silybine).

Welk product het best voldoet, is een open vraag. Maar er zijn deskundigen op dit terrein die van mening zijn dat de silymarine (de stof in brede zin) het best kan worden ingenomen in een vettige substantie.

                                                                            MARJOLIJN.
Als geneeskruid gebruikt men het in de bloeitijd verzamelde kruid.

Wilde marjolein
Het gehalte aan etherische olie met dezelfde samenstelling als bij tijm bepaalt ook een zelfde gebruik als hoestmiddel met ontslijmende en prikkelverzachtende werking. Uitwendig eveneens voor baden en omslagen met antiseptische werking bij slecht genezende wonden.

Een aftreksel van de bloesemtop van oregano kunt u als thee gebruiken bij hoesten, maag- en galblaasstoornissen, spanningshoofdpijnen en geprikkeldheid, algehele uitputting en menstruatiepijn.
U kunt het ook drinken als kalmerend middel om zeeziekte te voorkomen. Pas het kruid uitwendig toe als antiseptisch papje om zwellingen, reuma en een stijve nek te verlichten.

Echte marjolein.
De toepassing en werkwijze is overeenkomend met die van wilde marjolein, namelijk bij krampen en hoest. Bovendien werkt het bevorderend op de vertering en zwak urinedrijvend.

U kunt een aftreksel van de bloesemtoppen als thee gebruiken bij kou, hoofdpijn, eenvoudige maagdarmkwalen en zenuwstoornissen.

Voeg een afkooksel of wat etherische olie toe aan badwater, zalven of kompressen voor verlichting bij reumatische pijnen en spanning.

Sprenkel een paar druppels etherische olie op een kussen om de slaap te bevorderen.

Toepassingen met etherische olie:

De etherische olie wordt gewonnen door stoomdistillatie van het bloeiende kruid, is lichtgeel van kleur, met een warme, kruidige, kamferachtige geur. De olie wordt bij het ouder worden bruin en bevat een hoog gehalte, 80-90%, fenolen (cavaciol en thymol).

Hierdoor is het één van de meest antiseptische oliën en doodt vele bacteriën, schimmels en virussen. Wordt daarom veel gebruikt bij allerlei infecties. Het is bovendien een immunostimulant en een goede expectorand (slijmoplosser). Door de goede pijnstillende werking heilzaam bij zenuwpijnen en reumatische pijnen, stimuleert bovendien de doorbloeding.

Gebruik Oregano o.a. bij; zenuwpijnen, spierpijn, spierreuma, artritis, griep, verkoudheid, bronchitis, gordelroos, vastzittende hoest, astma, hik, trage spijsvertering, slechte eetlust, menstruatieproblemen, lage bloeddruk, worminfecties, krampen, schimmelinfecties, bacteriële- en virusinfecties.

Hier volgen enkele toepassingen van de etherische olie van Oregano:

Bij spierpijn:
Maak een papje van groene leem en voeg daar 3 druppels Oregano aan toe. Bedek met dit mengsel de pijnlijke plaatsen en laat dit 15 tot 20 minuten inwerken.

Bij spierreuma, artritis (1).
15 druppels Oregano mengen met een beetje melk, room of een lepeltje honing. Dit toevoegen aan een warm bad en 20 minuten baden.

Bij spierpijn, artritis (2).
20 druppels Oregano mengen met 50 ml St. Janskruid-olie. Met dit mengsel dagelijks of naar behoefte de pijnlijke plekken masseren.

Bij zenuwpijnen (neuralgieën), gordelroos.
10 druppels Oregano mengen met 50 ml Amandel olie en hiermee dagelijks of naar behoefte insmeren.

Verdampen.
8 tot 10 druppels Oregano in de aromalamp werken stimulerend bij lichamelijke en geestelijke vermoeidheid en bij een te lage bloeddruk.

 

                                                                       MIERIKSWORTEL.
Mierikswortel is een taaie, woekerende plant met grote bladeren en een wortel die een scherpe, mosterdachtige smaak heeft.

Wanneer je hem een keer in de tuin geplant hebt, is hij niet meer weg te krijgen. Maar als je van de wortelsmaak houdt, kun je vele gerechten ermee kruiden, door de wortel uit te graven en te raspen. Rode bietjes met rauwe geraspte Mierikswortel er doorheen, maakt deze een beetje weeïg smakende groente pikant.

Gebruik:
Mierikswortel werd in de 16e eeuw in Nederland als medicinale plant geïntroduceerd. Tegenwoordig wordt hij meestal als keukenkruid geteeld om zijn pikante smaak.

Hij is smaakmaker voor sausen, vlees en vis. Rauw gerasp kan men mierikswortel toevoegen aan allerlei soorten sla of dressings. Het jonge, verse blad is lekker in salades.

Op het Internet zijn veel recepten met Mierikswortel te vinden.
Mierikswortelsap kan men gebruiken om de huid te reinigen.

In Engeland hoort Mierikswortel bij rosbief. In Oostenrijk is ham met ´kren´ het traditionele Paasgerecht.

Hier wordt geraspte Mierikswortel ook met geraspte appels vermengd en als pikante bijlage bij gebraden of gekookt vlees gegeven (Apfelkren).

Enkele planten langs de randen van het aardappelveld geplant zou tegen de bekende aardappelziekte Phytophtora beschermen.

Geneeskrachtige eigenschappen:
In verse Mierikswortel zitten vitamine C, magnesium, calcium, natrium, mosterdolie, singrine, bitterstoffen, eiwitten, hars en zetmeel.

Het is een natuurlijk antibioticum en wordt toegepast bij infecties en koorts. De plant stimuleert de spijsvertering en mildert spierpijn.

Mierikswortel gerasp met honing vermengd helpt tegen hoest ( niet voor kinderen!)
Mierikswortel vermengd met wijn kan tegen verkoudheden of ontsteking van de urinewegen ingenomen worden.

 

 

                                                                             MOSTERD.
Er is een tijd geweest dat mosterd een zeldzaamheid was langs onze wegen. De laatste tijd echter zie je ze steeds meer. Vroeger verbouwden boeren vaak mosterd voor eigen gebruik. Dat deden ze op kleine stukjes land midden in hun rogge- of tarweveld.

Zodra de zaaddoosjes geel waren, werd er geoogst. Vroeg in de morgen, gewoon met de sikkel. Het geoogste werd gedroogd en op een doek gedorst (de zaadjes eruit geslagen als het ware). Daarna moest het zaad nog wat nadrogen en kon het mosterd maken beginnen.

Dat was natuurlijk geen werk voor de boer zelf, dat deed oma die meestal inwoonde. Het zaad werd in een kom gedaan met een zware mosterdkogel. Door de schaal heen en weer te wiegen rolde de kogel over het zaad en plette ze. Het was niet een echt dankbaar werkje want tijdens het pletten kwamen er stoffen vrij die traanklieren en slijmvliezen behoorlijk irriteerde.

En de werking is vrij duidelijk. Want wie kent niet het spreekwoord 'als mosterd na de maaltijd'. Mosterd behoor je namelijk tijdens de maaltijd te gebruiken. Erna heeft het weinig zin. Het heeft spijsverteringsbevorderende eigenschappen. Dit komt met name tot z'n recht als er zwaar getafeld word. Wie kent niet de combinatie rookworst of spek met mosterd? Het vráágt er bijna om. Mosterd maakt zwaar verteerbare zaken lichter verteerbaar.

Uitwendig werd mosterd wel gebruikt bij spier- en gewrichtspijnen en bij bronchitis en angina. Het bevordert de doorbloeding en werkt sterk verwarmend. Tegenwoordig kennen we mosterdpleisters en vind je mosterd ook wel terug in reuma zalven.

Je kunt dit natuurlijk zelf ook toepassen.

Verpulver 100 gram mosterdzaad en roer het met wat lauw water tot een papje. Schep het papje in een katoenen zakje en lig dit gedurende maximaal 10 minuten op de borst of op de pijnlijke plaats. Kinderen maximaal 3 tot 5 minuten.

Warme voetbaden met 100 gram mosterdmeel werden toegepast als afleidingsmiddel bij bloedaandrang in de hersenen. Ook hier niet te lang in blijven.

Let op: essentiële mosterdolie of langdurige of rechtstreekse blootstelling aan mosterdmeel geeft verbrandingen. Hou dus altijd de tijd in de gaten en breng mosterdmeel of olie niet rechtstreeks aan op de huid!

 

                                                                Mispel
Belangrijkste werkzame stoffen: looistoffen, Blauwzuurglycoside (Amygdaline). Mispels zijn eetbaar en worden door de maag goed verdragen.

Ze worden gebruikt bij diarree en hardnekkige darmontsteking. Zij versterken de darmslijmvliezen. De bladeren werken ook adstringerend en men gebruikt ze voor gorgelingen tegen mondzweren en tegen keelontsteking.

De mispel heeft in het voorjaar mooie appelbloesem en in het najaar de echte mispeltjes, kleine appeltjes die eetbaar zijn, wanneer ze door rijpheid en door vorst reeds zacht (beurs) beginnen te worden.

Het spreekwoord "zo rot als een mispel" duidt hierop, hoewel je een echt rotte mispel niet meer kunt eten.

De vruchten moeten lang aan de struik blijven hangen; dit komt uiteindelijk de smaak ten goede. Omstreeks oktober hangen de vruchten in de struik. Heb geduld; laat er eers een paar lichte nachtvorsten overheen gaan, voordat u oogst.

De vorst zorgt ervoor dat het vruchtvlees zacht wordt. Na die nachtvorsten kan er worden geoogst. Dan nog is het raadzaam de vruchten (met de stelen rechtop) een tijdje op een koele plaats te bewaren.

Ze lijken dan wel rot te worden, maar zijn dit beslist niet. Een mispel is sappig met een zoetzure smaak. Er kan heerlijke jam of gelei van worden gemaakt. De gelei is een tractatie bij (water)wild en lamsvlees.

De gelei wordt gemaakt door de vruchten in een pan onder water te zetten, ze op een laag vuur te stoven, totdat ze gaar zijn. Giet de vruchten uit door een zeef en voeg 500 gram suiker toe per 750 cc. Kook de vloeistof in tot de gewenste dikte en laat deze afkoelen.
 

Werken bij:
darmontstekingen, constipatie, verkalking, baarmoeder, beendergestel, bijnieren, bindweefsel, blaas, blinde darm, dikke en dunne darm, eierstokken, blaas, hart en vaten, kanker, lever, longen, luchtwegen, maag, nieren, ogen, huid, ontstekingen, prostaat, reuma, schildklier, sinussen, stofwisseling, zenuwspanningen

 

                             MUGGEN EN ANDERE INSECTENBETEN !!!!
De groene bladeren van de vlier zijn te gebruiken tegen muggen. Hebt u daar veel last van, dan kunt u het blad kneuzen en u daarmee inwrijven.
Dat houdt de muggen zeker twintig minuten op afstand.

Ook citronella is een goed middel tegen muggen. Het heeft en plantaardige oorsprong: het wordt gemaakt van een vaste grassoort, die oorspronkelijk uit Sri Lanka komt. Ook minder exotische planten die naar citroen ruiken helpen goed tegen muggen. De citroengeranium, de citroenverbena en de citroenmelisse. Door het blad fijn te wrijven komt er etherische olie vrij.

Insmeren met appelazijn is ook een beproefd middel om insecten op afstand te houden.
Ook een sterk geurende plant als de Mentha odorata (eau de cologne munt) of lavendel weert vervelende beestjes.
Lavendel tussen de bloemen geplant, weert luizen op de bloemen.
En een basilicumplant op de vensterbank is goed tegen insecten als je af en toe het blad fijn wrijft en houdt vliegen buiten de deur.

Als je last hebt van hinderlijke wespen, doe dan een paar kruidnagels in een vuurvast bakje en giet daar wat kokend water op. Als je dat op tafel zet, zijn de wespen zo vertrokken. Ook de geur van gebrande koffie (dit aansteken in een bakje) vinden ze vreselijk.
Gaat u barbecueën, doe dan wat takjes rozemarijn op de houtskool.
Wespen houden dan gepaste afstand want die haten rozemarijngeur.

Vlooien kunnen het leven van uw huisdieren aardig verpesten. Ook knoflook door het voer is vlo werend, maar of uw hond of kat de bak dan nog leegeet is de vraag.
Knoflookteentje kunnen ook fijngesnipperd worden en in een stoffen zakje in de mand worden gelegd. De boeren hingen vroeger een flinke bos boerenwormkruid in de mand.

Als je in de natuur wandelt en ben gestoken, kan de huid flink opzwellen. Bij allergische reacties bij een steek, van wespen of muggen, zijn de fijne kruipende blaadjes van de hondsdraf een snelle remedie. Maak er al kauwend een brei van en smeer die als kompres op de brandende, jeukende, gezwollen op pijnlijke plek. Je kunt ook op de bladstengel of de steel van de ridderzuring ( grootste zuring met bruine bloemknoppen) kauwen en deze brij als kompres gebruiken. Hierdoor wordt veel gif al direct uitgetrokken.

Als je gestoken bent door een mug kun je het beste weegbree gebruiken, als dat ergens in de buurt groeit. Wrijf met het gekneusde blad over de plek waar je gestoken bent. De jeuk verdwijnt vrijwel direct. Ook tegen prikken van brandnetels werkt gekneusde weegbree goed.
Tegen muggensteken helpt het gekneusde blad van hondsdraf en zuring. Ook licht inwrijven met een stukje rauwe ui of peterselie verzacht de pijn.

Wanneer een insect een angel heeft achtergelaten, moet die er eerst uit. Dat kan met en pincet of door op de plek te zuigen. De steekwond kan daarna worden ingewreven met een schijfje citroen of de gekneusde bladeren van hondsdraf, weegbree, kool of klimop. Een stukje ui of rabarberstengel geven ook verlichting.
Wie dat allemaal niet kan vinden: ook het oude huismiddel, een doekje met azijn werkt nog altijd prima.

 

                 DE GENEZENDE EIGENSCHAPPEN VAN HONING EN KANEEL.
Feiten over Honing en Kaneel.
Ontdekt is dat een mengsel van honing en kaneel veel kwalen kan genezen. Honing wordt geproduceerd in de meeste landen van de wereld. Hedendaagse wetenschappers accepteren honing ook als een “wonderolie” (heel effectief) voor alle soorten kwalen.
Honing kan gebruikt worden zonder enige bijwerking bij iedere soort ziekte. Hedendaagse wetenschap zegt dat zelfs, omdat honing zoet is, als het medicijn ingenomen wordt in de juiste dosering, het diabetes patiënten niet schaadt.
Weekly World News, een blad in Canada, heeft de volgende lijst van kwalen/ziektes opgegeven die genezen kunnen worden door honing en kaneel zoals dat door westerse wetenschappers werd onderzocht.

HARTKWALEN:
Maak een pasta van honing en kaneelpoeder, doe dat op het brood in plaats van jam en eet het regelmatig als ontbijt. Het vermindert de cholesterol in de arteriën en redt de patiënt van een hartaanval. En voor degenen die al een aanval kregen, als zij dit proces dagelijks volgen, worden ze mijlen ver gehouden van de volgende aanval.  Regelmatig gebruik van dit proces bevrijdt je van ademnood en het versterkt de hartslag.
In Amerika en Canada hebben diverse verzorgingshuizen succesvol patiënten behandeld en ontdekten dat als je ouder wordt, de arteries en aderen hun flexibiliteit verliezen en verstoppen; maar dat honing en kaneel de arteries en aderen her-vitaliseren.

ARTRITIS:
Artritis patiënten kunnen dagelijks, ’s morgens en ’s avonds een kop heet water met twee lepels honing en een theelepeltje kaneelpoeder drinken. Als dat regelmatig wordt ingenomen kan zelfs chronische artritis worden genezen. In een recent research uitgevoerd op de Universiteit van Kopenhagen, werd ontdekt dat als de doktoren hun patiënten behandelden met een mengsel van een lepel honing en een halve theelepel kaneelpoeder voor het ontbijt, ze binnen een week ontdekten dat van de 200 mensen die zo behandeld waren, praktisch 73 mensen totaal verlost waren van pijn en binnen een maand konden de meeste patiënten die door artritis niet konden lopen of zich voortbewegen, weer begonnen te lopen zonder pijn.

BLAAS INFECTIES:
Neem twee theelepels kaneelpoeder en een theelepel (of lepel?) honing in een glas lauwwarm water en drink het op. Dit vernietigt de bacillen in de blaas.

CHOLESTOROL:
Twee lepels honing en drie theelepels kaneelpoeder gemengd in een kop theewater, aan een cholesterol patiënt gegeven, en men ontdekte dat het cholesterolniveau in het bloed tien procent minder was, binnen twee uur.
En zoals genoemd bij artritis patiënten, als je dit drie keer daags doet, wordt iedere chronische cholesterol genezen. Volgens informatie die kwam uit dat blad kan zuivere honing, dagelijks bij voedsel ingenomen, klachten van cholesterol wegnemen.

VERKOUDHEDEN:
Zij die lijden aan gewone of ernstige verkoudheid kunnen drie dagen lang, dagelijks dus, een lepel lauwwarme honing innemen met ¼  lepel kaneelpoeder. Dit proces zal de meeste chronische hoest en verkoudheid genezen, en de sinussen schoonmaken.

MAAG DIE VAN STREEK IS:
Honing ingenomen met kaneelpoeder geneest maagpijn en reinigt maagzweren vanaf hun wortel.

GASSEN:
Volgens studie die in India en Japan gedaan zijn, is onthuld dat als honing met kaneelpoeder wordt ingenomen, de maag vrij wordt van gassen.

IMMUUN SYSTEEM:
Dagelijks gebruik van honing en kaneelpoeder versterkt het immuun stelsel  en beschermt het lichaam tegen bacteriële en virale aanvallen. Wetenschappers hebben uitgevonden dat honing diverse vitamines en ijzer bevatten in grote hoeveelheden. Constant gebruik van honing versterkt de witte bloedlichaampjes om tegen bacteriële en virale ziekten te vechten.

INDIGESTIE:
Kaneelpoeder dat op twee theelepels honing wordt gestrooid en voor het eten ingenomen, verlicht zuurheid en verteert de zwaarste maaltijden.

INFLUENZA GRIEP:
Een wetenschapper in Spanje heeft bewezen dat honing een natuurlijk ingrediënt bevat dat influenza bacillen doodt en patiënten redt van de griep…

LANG LEVEN:
Thee gemaakt met honing en kaneelpoeder, indien regelmatig ingenomen, houdt de verwoesting tegen van het ouder worden. Neem vier lepels honing, één lepel kaneelpoeder, en drie kopjes water en maak er thee van. Drink een kwart kopje, drie of viermaal per dag. Het houdt de huid fris en zacht en houdt veroudering tegen. De levensspanne neemt toe en zelfs een 100 jarige, begint karweitjes van een 20 jarige uit te voeren.

PUISTJES:
Drie lepels honing en een theelepel kaneelpoeder pasta. Breng dit aan op de puistjes voordat je gaat slapen en was het de volgende dag met warm water af. Als je dit twee weken dagelijks doet, haalt het de puistjes af van de wortel.

HUIDINFECTIES:
Leg honing en kaneelpoeder in gelijke delen op de aangedane plekken, dit heelt eczeem, ringworm en alle soorten huidinfecties.

GEWICHT VERLIEZEN:
Dagelijks ’s morgens een half uur voor het ontbijt op een lege maag, en ’s nachts voor het slapen, drink dan honing en kaneel uit een kop gekookt water. Als je dit regelmatig gebruikt reduceert het het gewicht van zelfs de meest dikke personen. Dus, door het regelmatig drinken van dit mengsel laat het vet zich niet opbouwen in het lichaam, zelfs als de persoon een dieet met een hoog aantal calorieën gebruikt.

KANKER:
Recent onderzoek in Japan en Australië heeft onthuld dat gevorderde kanker van de maag en botten succesvol werd genezen. Patiënten die lijden aan deze soorten kanker zouden dagelijks een lepel honing met een theelepel kaneel moeten nemen, een maand lang en drie keer per dag.

VERMOEIDHEID:
Recente studies hebben laten zien dat suiker die in honing zit eerder behulpzaam dan nadelig is voor de sterkte van het lichaam. Oudere mensen die honing en kaneel innemen in gelijke delen, zijn alerter en flexibeler. Dr. Milton die hierna onderzoek heeft gedaan, zegt dat een halve lepel honing in een glas water besprenkeld met kaneelpoeder, dagelijks ingenomen na het poetsen van de tanden en in de middag om ongeveer 15.00 uur als de vitaliteit van het lichaam begint te verminderen, dan neemt de vitaliteit van het lichaam binnen een week toe.

SLECHT ADEMHALING:
Mensen uit Zuid Amerika gorgelen als eerste in de morgen met een theelepel honing en kaneelpoeder die heet in het water gemengd zijn, dus blijft hun adem de hele dag fris.

VERLIES VAN GEHOOR:
Dagelijks ’s morgens en ’s avonds honing en kaneelpoeder in gelijke delen ingenomen, herstelt het gehoor.
 

TOT SLOT:
Misschien moet je dit met vrienden en familie delen. Iedereen heeft hulp voor de gezondheid nodig, wat ze er mee doen, moeten ze zelf weten.
Baat het niet, het schaadt ook niet.
H. R.