DE MENS IS HET BESTE MEETINSTRUMENT.
Onze
wereld wordt door talloze natuurlijke elektromagnetische krachtlijnen, vroeger wel
aardstralen genoemd, doorkruist. Sinds de opmars van de techniek zijn daar door mensen
gecreëerde elektromagnetische velden bijgekomen. Hierdoor staat onze gezondheid onder
toenemende druk: Men zit niet meer lekker in z'n vel, is gestrest, of wordt zelfs
ziek. Wouter Nicolaas, bekend van onder andere zijn rol in de televisieserie Westenwind,
raakte door persoonlijke omstandigheden betrokken bij het onderzoek naar en vooral
de bestrijding van deze kwalijke effecten. Hij vertelt hier zijn boeiende, maar ook
schokkende verhaal.
Dat ik nu dit werk doe heb ik eigenlijk te danken aan mijn dochter,
al is dat gezien de omstandigheden wel raar gezegd, zo begint Wouter zijn persoonlijke
relaas over de achtergronden die hem van televisiester in stralingsdeskundige deden
veranderen. Het is een boeiend, maar ook schokkend verhaal dat veel zegt over de
tijd waarin we leven. Wouter: Vanaf de geboorte ging het met mijn dochtertje niet
goed. Ze vertoonde allerlei heftige allergische reacties en hield op een gegeven
moment bijna niets meer binnen. We werden tot wanhoop gedreven, zeker omdat de medische
wetenschap niet verder kwam dan vage diagnoses en haar eigenlijk al had opgegeven.
Een zeer streng, levenslang dieet was wat haar volgens de doktoren restte. Uiteindelijk
belandden we in het alternatieve circuit, alwaar we tegen biofysicus Johan Boswinkel
aanliepen. Toen hij na twee behándelingen van tien minuten tegen ons zei: Geef haar
morgen maar weer een boterham, klonk dat voor ons als: Geef haar maar een glas cyaankali.
Maar wonder boven wonder werkte het! Na drie jaar lang ellende... De eerste weken
liepen we met open mond over straat, maar toen wilden we wel eens weten wie Johan
eigenlijk was en wat zijn therapie precies inhield.
Hotelkamer.
Wouter houdt van
vrijheid. Na zestien jaar school was het dan ook echt genoeg geweest: Met een rugzak
trok hij de wijde wereld in, weg van het in zijn ogen bekrompen Nederland. De ellende
die hij tijdens zijn reizen om zich heen zag, deed hem besluiten bij terugkomst journalistiek
te gaan studeren in Utrecht. Kritische artikelen zouden mensen wellicht de ogen openen
en hen bewegen om tot actie over te gaan.Maar na een jaar studie keerde hij de school,
na censuur van zijn artikel door de schoolkrant, teleurgesteld de rug toe.
De televisie
leek hem echter alsnog een kans te bieden zijn kritische geluid te laten horen. In
de praktijk viel dat toch tegen: Wouter belandde in de entertainment en kon daar
zijn maatschappelijke betrokkenheid niet kwijt. Zijn ontmoeting met Johan Boswinkel
kwam wat dat betreft op precies het goede moment. Wouter: Ik was absoluut toe aan
iets anders. Het werk voor de tv was leuk, maar het ging nergens over. Door de ziekte
van mijn dochter verschoof mijn aandacht al naar andere zaken en toen ik in september
2004 voor het eerst bij Johan binnenstapte wist ik het meteen: Hier ligt mijn toekomst!
Het was een sterk intuïtief gevoel dat, na de succesvolle behandeling van mijn dochter,
alleen maar bevestigd werd.
Al gauw leerden mijn vriendin en ik Johan beter kennen
en kwamen we over zijn behandelmethoden meer te weten. Het bleek dat hij al jaren,
vooral in het buitenland, actief was en de zogenaamde Biofotonen therapie ontwikkeld
had.
In Nederland had hij geen vaste stek en áls hij hier al behandelde, dan hield
hij praktijk op een hotelkamer. Omdat het ook persoonlijk zeer goed klikte hebben
we hem toen maar uitgenodigd om één keer per week vanuit ons huis te werken. Inmiddels
heeft hij een bedrijfspand in Badhoevedorp, dat onder de naam Health Angel niet alleen
de activiteiten in Nederland coördineert, maar ook als zenuwcentrum van zijn internationale
activiteiten dient.
Zet de radiowekker en het bedlampje niet te dicht op de slaapplek
of verwijder ze helemaal.
Biofotonen therapie.
Biofotonen therapie is de behandelmethode
die de dochter van Wouter er weer bovenop hielp. Daarbij gebruikt men fotonen, of
lichtdeeltjes, om het geneeskundige proces te beïnvloeden. Het gaat erom de storingen
in het licht van de cellen te corrigeren. Een ander veel voorkomend probleem is de
zogenaamde 'spin inversie'. Hierbij draaien de elektronen van onze cellen in de verkeerde
richting om hun eigen as. Als mensen hier last van hebben voelen ze zich vermoeid
en kunnen ze bijvoorbeeld allerlei allergieën ontwikkelen.
Reguliere therapie heeft
geen zin, want door de 'spin inversie' is men daarvoor resistent. Deze toestand is
in een paar minuten te corrigeren, door behandeling met de StarLight, een door Johan
uitgevonden apparaat dat het door het lichaam uitgestraalde licht splitst in harmonisch
en disharmonisch licht. Het goede, harmonische licht wordt versterkt en het
disharmonische
licht omgekeerd teruggegeven aan het lichaam. Op die manier kunnen alle functionele
storingen van lichaam en geest, dat wil zeggen aandoeningen, waarbij geen lichaamsschade
is ontstaan, worden behandeld. Maar daarmee is de kous over het algemeen niet af.
De hierboven geschetste problemen hebben namelijk vaak een oorzaak die buiten het
lichaam van de patiënt ligt.
Een 'spin inversie' wordt bijvoorbeeld altijd veroorzaakt
door een extern magnetisch veld. Vaststelling en bestrijding daarvan is Wouters werk.
Wouter: Alhoewel ik wel de bio-fotonen therapieopleiding van Johan heb gevolgd,
is het geven van therapie niet mijn 'ding'. Woonbiologie, het met gespecialiseerde
apparatuur speuren naar allerlei stralingsvormen, past, ook vanwege mijn technische
achtergrond (Wouter werkte als geluidstechnicus), beter bij me. In symptoombestrijding,
zoals bij de reguliere geneeskunde veel voorkomt, zijn we niet geïnteresseerd. We
willen weten hoe het komt dat een patiënt ziek is. Pas als je de oorzaak aanpakt
heeft een patiënt kans op herstel, waarbij verbetering van levenskwaliteit voorop
moet staan.
Ongelofelijk.
Op de website van Health Angel valt te lezen dat van de
patiënten die bij het bedrijf terechtkomen, het aantal dat met een 'spin inversie'
rondloopt in korte tijd van 25% tot 75% gestegen is. Een onrustbarend gegeven, maar
het verbaast Wouter geenszins: De technische vooruitgang is heilig. Alles kan én
moet beter en vooral sneller. Dat heeft tot gevolg dat de hoeveelheid apparatuur
om ons heen gigantisch toeneemt en we momenteel als het ware in een door mensen veroorzaakte
zee van elektromagnetisme zwemmen. Je ontkomt gewoon niet meer aan de straling waarmee
je op straat, op kantoor en in je eigen huis bestookt wordt.
Elektrosmog noemt men
het ook wel. Denk bijvoorbeeld eens aan al die UMTS en gsm zendmasten die sinds de
opkomst van het mobiele telefoon en internetverkeer als paddestoelen uit de grond
schieten, terwijl de gezondheidsrisico's nog niet eens goed in kaart zijn gebracht.
Sterker nog, in het geval van de nieuwe UMTS masten zijn er sterke aanwijzingen dat
de straling ervan klachten kan veroorzaken. Maar ja, de licenties zijn door het rijk
al afgegeven, leveren miljarden op en dus moeten ze er komen. Duizenden tegelijk!
Onder druk van de bezorgde bevolking neemt het verzet van gemeenten tegen de komst
van de masten toe. Eind vorig jaar besloten tientallen gemeenten, in afwachting van
meer onderzoekgegevens over de eventuele gezondheidsrisico's, de bouw van de masten
tegen te houden.
Sommige burgemeesters spreken van een ongekende maatschappelijke
onrust.
De metalen delen die tegenwoordig vaak in bedden en matrassen verwerkt zijn,
verstoren het aardmagnetisch veld en zorgen voor onrust.
Wouter: De mensen zijn het
zat. Boos op de overheid. En terecht! Wie zet nou masten neer, terwijl over de gezondheidsrisico's
nog volop onduidelijkheid bestaat? Halen ze die dingen als er straks doden zijn gevallen
weer doodleuk weg en zeggen ze dan 'sorry'? Echt ongelofelijk... Misschien is al
die ophef wel goed. Wordt men zich bewust van de gevaren van straling en gaat men
kritischer kijken naar de eigen woon en werksituatie.
Rondleiding.
Mensen die Health
Angel benaderen hebben over het algemeen last van chronische gezondheidsklachten
als vermoeidheid en allergie. Ze zijn benieuwd of hun klachten wellicht veroorzaakt
worden door straling van
buitenaf. Het is de taak van Wouter om met hen een afspraak
te maken en met de daarvoor bestemde apparatuur het huis en de omgeving op aanwezigheid
van elektromagnetische velden te onderzoeken. Wouter: Natuurlijk begin je dan eerst
de omgeving van het huis af te scannen. Zijn er zendmasten in de buurt die de klachten kunnen
veroorzaken of verergeren? Straling van buiten is af te schermen middels speciale
gordijnen of folie. Eenmaal binnen richt ik we eerst op de slaapkamer.
Dat is namelijk
de belangrijkste plek voor het lichaam om, na een dag vol blootstelling aan straling,
energie terug te winnen en de balans te herstellen. Des te zorgelijker is het dat
in bedden en matrassen tegenwoordig vaak metalen delen verwerkt zijn. Deze verstoren
het aardmagnetisch veld en zorgen voor onrust. Hetzelfde geldt voor de radiowekker
en het bedlampje. Zet dergelijke apparaten niet te dicht op de slaapplek of verwijder
ze helemaal. Gebruik je een elektrische deken? Zet deze dan tijdig aan en trek de
stekker uit het stopcontact voordat je het bed instapt. In de huiskamer is het van
belang, dat je een flink eind, minimaal enkele meters van de tv af gaat zitten.
Gebruik een plat, stralingsvrij scherm voor de computer laat draadloos internet lievér
achterwege. Wat betreft telefonie: gebruik geen DECT telefoons. Zelfs artsen zeggen
dat deze toestellen gevaarlijke hoeveelheden straling afgeven! In de keuken kook
je het best op gas. Keramische, elektrische en vooral inductie kookplaten geven immers
een enorm magneetveld af. En geef alsjeblieft de magnetron mee aan de vuilnisman.
Dat is werkelijk een bom in de keuken! Over het algemeen geldt: Gebruik geaarde stopcontacten
en trek de stekker uit de muur als je apparaten niet gebruikt. Zolang een apparaat
is aangesloten op het circuit geeft het, ook ongebruikt, straling af.
Beste meetinstrument.
Als Wouter zijn metingen heeft afgerond, schrijft hij een rapport waarin hij de situatie
analyseert en concrete aanbevelingen doet. Zo'n document dient steeds vaker als waardevol
certificaat waarmee toekomstige kopers inzicht kan worden verschaft in de stralingsituatie
van het huis. Een duidelijk teken dat de bewustwording omtrent deze thematiek aan
het toenemen is. Wouter: Het leuke is dat de meeste mensen al voor de meting zich
ongemaklelijk voelden op de plekken die achteraf een hoge straling blijken te hebben.
Dat bewijst maar weer eens dat de mens het beste meetinstrument is dat er bestaat.
We zijn alleen verleerd om er naar te luisteren. Wouter probeert met zijn werk te
redden wat er te redden valt.
Dat is jammer, want woningbouwverenigingen en architecten
zouden, door bij de bouw rekening te houden met de kennis van elektromagnetische
straling, veel leed bij latere bewoners kunnen voorkomen. Gek genoeg gebeurde dat
vroeger wel. Chinezen waren meesters in de geomantie, de waarzegkunst die van verschijnselen
op aarde uitgaat. Als een geomant vaststelde dat een
bepaald terrein zich op een
onder aardse waterloop bevond, dan werd er niet gebouwd. Dergelijke stromingen, door
Chinezen 'aders van de draak' genoemd, veroorzaken immers afwijkingen in het aardmagnetisch
veld. Romeinen lieten schapen grazen op een veld dat ze voor bebouwing op het oog
hadden. Na verloop van tijd werden de dieren geslacht en hun organen op afwijkingen
onderzocht. Trof men bij alle schapen één en dezelfde afwijking aan, dan werd er
niet gebouwd.
Straling in de slaapkamer is funest!
Wouter: Het is goed om je te realiseren
dat de opmars van de techniek iets is van de laatste decennia. Daarvoor leefde de
mens honderdduizenden jaren in de natuur. In het bos meet je een elektrisch veld
met de kracht van 1 volt per meter, terwijl een lamp al 700 volt af kan geven. Medici
stellen echter dat je pas bij 50.000 volt effecten voelt. Dat mag dan zo zijn, maar
wat er bij lagere voltages in het lichaam gebeurt is erg onduidelijk. We zijn allemaal
energetische wezens. Het wordt tijd dat dit door de reguliere geneeskundigen ook
erkend wordt. Pas dan zal de mens, in plaats van de vooruitgang, weer op de eerste
plaats komen. Maar daarop wachten heeft geen zin. Je zult je lot in eigen handen
moeten nemen!
Wouter.
'HOMEOPATHIE HEEFT ZICHZELF BEWEZEN'
WERKINGSMECHANISME ECHTER NOG ONBEGREPEN.
In 2005 raakte
homeopathie in opspraak. In het medisch tijdschrift The Lancet verscheen een zeer
negatief artikel en onze eigen minister Hoogervorst van Volksgezondheid verklaarde
zo'n beetje de oorlog aan deze complementaire geneeswijze. Homeopaten zelf zijn het
inmiddels wel gewend: Al sinds dokter Samuel Hahnemann in 1790 de grondslagen van
de homeopahie op schrift stelde liggen zij onder vuur. Maar gezien het feit dat miljoenen
mensen baat hebben bij homeopathiesche geneesmiddelen en hoor en wederhoor een gouden
journalistieke regel is, dit onderstaande artikel.
Christien Klein en Paul Dijkstra,
twee gerenommeerde namen uit het Nederlandse homeopathische circuit. Christien is
voormalig voorzitter van de VHAN, de artsenvereniging voor homeopathie en heeft nu
zitting in de pr-commissie, terwijl Paul secretaris was van de homeopathische patiëntenvereniging
KVHN en daar inmiddels als beleidsadviseur en redacteur werkzaam is. Beiden raakten
uit verwondering en nieuwsgierigheid betrokken bij de homeopathie. Christien is al
zo'n twaalf jaar homeopathisch arts. Paul is socioloog en hoopt in mei van dit jaar
de opleiding tot homeopathisch therapeut af te ronden. Over de toekomst van de homeopathie
maken ze zich geen zorgen. Christien: Omdat het werkt.
Homeopathie:
Het woord homeopathie
is afgeleid van de Griekse woorden homoios (gelijksoortig) en pathos (lijden). Het
werd voor het eerst gebruikt door de Duitse arts en scheikundige Samuel Hahnemann
(1755-1843), de grondlegger van de moderne homeopathie. Hij greep daarbij terug op
aloude wijsheden, want ver voor onze jaartelling schreef de Griekse geleerde Hippocrates
al over deze methode. Van hem is ook het zogenaamde Similiaprincipe afkomstig, de
centrale gedachte van homeopathie. De volledige Latijnse regel luidt: 'Similia similibus
curentur', vrij vertaald: Het gelijke zal door het gelijkende genezen worden. Dat
betekent dat een stof die in staat is bepaalde verschijnselen op te roepen, als geneesmiddel
ook in staat is dergelijke verschijnselen te genezen.
Een voorbeeld: koffie kan bij
overmatig gebruik of bij gevoelige mensen slapeloosheid veroorzaken. Als homeopathisch
geneesmiddel kan koffie bepaalde vormen van slapeloosheid juist verhelpen. Tegenwoordig
zijn al een paar duizend geneesmiddelen getest. Deze geneesmiddelen, voor een groot
deel bereid uit plantaardig en mineraal materiaal, hebben over het algemeen geen
bijwerkingen. Kenmerkend is dat uit dit materiaal eerst de oorspronkelijke stof wordt
gedestilleerd, welke vervolgens stapsgewijs wordt verdund en geschud. Dat noemt men
potentiëren.
Homeopaten ervaren dat deze behandeling het medicijn krachtiger, energetisch
geladen maakt, ook al is in het uiteindelijke geneesmiddel niets of bijna niets meer
van de oorspronkelijke stof aanwezig. De genezende werking berust op het toedienen
van deze energetische prikkel, zorgvuldig afgestemd op specifieke klachten en symptomen
van een ziek mens. Die diepe prikkel spreekt het herstellend vermogen aan, waarna
genezing tot stand kan komen. Klassieke homeopathie richt zich op het aanpakken van
de oorzaak van een ziekte.
Voordat een behandelmethode of medicijn wordt voorgeschreven
probeert men daarom niet alleen de ziekteverschijnselen in kaart te brengen, maar
ook de mentale, emotionele en lichamelijke aangeboren en verworven eigenschappen
van de patiënt. Een holistische en persoonsgerichte benadering dus, terwijl bij klinische
homeopathie geneesmiddelen vooral worden voorgeschreven op basis van gediagnosticeerde
aandoeningen. Nederland telt ruim vierhonderd artsen die homeopathie toepassen, ongeveer
honderd van hen zijn tevens huisarts of specialist. Daarnaast zijn er bijna zevenhonderd
homeopathisch therapeuten. De meeste van hen zijn geen arts.
Werking bewezen.
Homeopathie
wordt omgeven door controverses. Tegenstanders, vooral afkomstig uit kringen waar
regulier medisch onderwijs werd gevolgd, beweren al jaren hetzelfde: De werking van
homeopathie is niet bewezen. Christien en Paul vinden dat grote onzin. Christien
trapt af: Middels onderzoek is allang bewezen dat het effect van homeopathie op meer
berust dan alleen een placebo-effect. Ik wijs bijvoorbeeld op de studie die in 1991
verricht werd door Kleijnen, Knipschild en Ter Riet, epidemiologen van de Universiteit
van Maastricht, en de studie van de door de Europese Commissie ingestelde Homeopathic
Medicine Research Group in 1996.
Maar wat gebeurt er als onderzoek de homeopathische
visie ondersteunt? Dan wordt de onderzoekmethode zelf aangevallen. Zo blijven we
bezig! Paul legt uit: Wil je je medicijn ook vanuit reguliere hoek erkend krijgen,
dan is het noodzakelijk dat je het laat testen op de manier die de medische wetenschap
voorschrijft. Dat betekent het meten van de effecten van één medicijn op een grote
groep patiënten. Omdat dan geen rekening wordt gehouden met de persoonlijke klachten
en kenmerken van een patiënt, schaadt een dergelijke benadering het persoonsgerichte
en holistische principe dat aan homeopathie ten grondslag ligt.
Voor effectmeting
bij homeopathie zijn meestal andere onderzoeksmethoden. nodig. Vergeet overigens
niet dat wereldwijd de geneeskrachtige werking van slechts 15 tot 20% van de reguliere
geneesmiddelen op de officieel voorgeschreven manier bewezen is! De bewijslast, die
de homeopathie aandraagt, is eerder gebaseerd op de ervaring in de dagelijkse praktijk.
Tevreden patiënten bewijzen dag in, dag uit dat homeopathische middelen helpen. Wordt
de onderzoeksmethode niet aangevallen, dan wijzen critici op het placebo-effect dat
eventuele positieve resultaten met homeopathische middelen zou verklaren. Mensen
denken dat het medicijn helpt en voelen zich daarom, en niet door de geneeskrachtige
kwaliteiten van het medicijn zelf, beter.
Die vlieger gaat volgens Christien voor
homeopathie maar ten dele op: Iedere behandeling, regulier of homeopathisch, heeft
een bepaald placebo-effect; het effect dat optreedt als je gelooft in een behandeling.
Het feit dat ook baby's en dieren baat hebben bij homeopathische geneesmiddelen bewijst
dat de effecten ervan verder reiken dan de placebowerking.
Meer onderzoek nodig.
Hoewel Paul en Christien er niet aan twijfelen dat homeopathie werkt, geven ook zij
toe dat het niet duidelijk is hoe het precies werkt. Ze pleiten dan ook voor meer
onderzoek in die richting. Niet alleen kan dat het effect van de homeopathische geneeswijze
verbeteren, uiteindelijk zou het misschien ook sceptici kunnen overtuigen. Die hebben
namelijk grote moeite met het verdunnen en schudden van de werkzame stoffen, de manier
waarop een homeopathisch geneesmiddel tot stand komt. Ze geloven niet dat het werkt,
omdat er na de extreme verdunningen geen molecuul meer van de werkzame stof aanwezig
is in het aangeboden geneesmiddel.
Of zoals minister Hoogervorst het op zijn gebruikelijk
ongenuanceerde manier verwoordde: Hoe kan het dat iemand die acht jaar gestudeerd
heeft, middeltjes verkoopt waarvan hij weet dat ze niet werken en vaak nauwelijks
meer bevatten dan water? Paul: Onderzocht moet worden hoe het komt dat water bepaalde
energie opneemt en bewaart, zodat het als geneesmiddel kan worden ingezet. Het onderzoek
van de Japanner Emoto, die lijkt aan te tonen dat waterkristallen informatie opslaan
en verwerken, ligt op deze lijn. Het probleem is echter geld. Daar waar de reguliere,
farmaceutische industrie miljarden te besteden heeft, bijten grensverleggende wetenschappers
vaak op een houtje.
Samenwerking met huisartsen.
Zoals elke geneeswijze kent ook
de homeopathie haar grenzen. Ernstige, levensbedreigende ziekten zijn met homeopathie
over het algemeen niet gemakkelijk tot staan te brengen. Althans, zoals de zaken
er nu voor staan. Zowel Christien als Paul sluiten niet uit dat meer en beter onderzoek
toch soelaas kan bieden in deze. Laatstgenoemde wijst bovendien op de eventuele voordelen
van een tweesporenbeleid, behandeling door zowel een reguliere als homeopathisch
arts. Vooralsnog blinkt de homeopathie echter vooral uit in bestrijding van functionele
klachten. Dat zijn klachten waarbij geen sprake is van diepgaande weefsel en orgaanschade.
Het gaat in de regel om langslepende klachtenpatronen, waarbij de patiënt vanuit
reguliere hoek geen verlichting wordt geboden.
Paul: Veel behandelingen die binnen
de reguliere geneeskunde worden uitgevoerd of voorgeschreven, kunnen klachten verlichten,
maar genezen niet echt. Er worden slechts symptomen bestreden, maar de oorzaak van
de ziekte blijft onaangeroerd. Dit leidt geregeld tot verschuiving van het probleem
of zelfs verergering van klachten, bijvoorbeeld door bijwerkingen van medicijnen.
Natuurlijk: Het is soms fijn om op korte termijn verlichting te ervaren, maar wat
schiet je ermee op als de ellende even later weer de kop opsteekt? Christien vult
aan: Alhoewel we in de praktijk merken dat we patiënten kunnen helpen die binnen
de reguliere geneeskunde zijn vastgelopen, is arrogantie niet op z'n plaats. we hebben
veel te danken aan reguliere geneeskunde en zien de huisarts niet als tegenstander,
maar eerder als partner waarmee moet worden samengewerkt.
De VHAN heeft als beleid
dat de homeopathische arts de huisarts schriftelijk op de hoogte stelt van de behandeling
van zijn patiënten. Paul: Als huisartsen al geïnteresseerd zijn in homeopathie, dan
vinden zij het moeilijk die geneeswijze in te passen in hun praktijk. Dat is ook
logisch, aangezien hij/zij daarvoor geen adequate opleiding heeft genoten en je
als homeopathisch arts meer tijd kwijt bent dan tien minuten per patiënt. Christien
heeft een oplossing: Inpassing is niet altijd nodig. Vaak zijn twee praktijken wel
combineerbaar.
Problemen met overheid.
Ondanks talloze aanwijzingen dat homeopathie
werkt, toont de Nederlandse overheid, met minister Hoogervorst als vaandeldrager,
zich sceptisch. De minister herhaalde onlangs op een congres van de Vereniging tegen
Kwakzalverij zijn voornemen fabrikanten van homepathische zelfzorgmiddelen (medicijnen
die zonder recept bij de drogist kunnen worden gekocht) te verbieden om, zolang de
werking niet bewezen is, op de verpakking te zetten dat het middel werkt. Ook een
omschrijving als te gebruiken bij pijn of koorts zou niet meer door de beugel kunnen.
Als de minister zijn dreigement uitvoert, dan wordt de homeopathie een zware slag
toegebracht. Het is, zoals eerder aangegeven, via de reguliere methode moeilijk om
de werkzaamheid van homeopathische middelen aan te tonen. En hoe verkoop je producten
waarvan niet duidelijk is waartoe ze dienen? Christien en Paul hopen echter dat het
zo'n vaart niet zal lopen.
Paul: In de indicatieomschrijving op de verpakking zou
moeten worden opgenomen Homeopathisch geneesmiddel voor gebruik bij en de toepassing
is uitsluitend gebaseerd op de homeopathie. Christien: Gelukkig is de Tweede Kamer,
die wetswijzigingen moet goedkeuren, over het algemeen wat meer geneigd naar de wensen
van de burgers te luisteren dan de minister. Maar feit blijft dat we in Nederland
te maken hebben met antihomeopathisch beleid. Dit wordt, vermoed ik, aangemoedigd
door de macht van conservatieve medici.
Paul: Helemaal mee eens. Hun angst om anders
te kijken, denken en te doen is helaas diepgeworteld. Daar komt nog bij dat voor
de farmaceutische industrie de relatief goedkope homeopathische geneesmiddelen ook
niet interessant zijn.
Verbetering levenskwaliteit.
Homeopathie is toepasbaar bij
personen van al1e leeftijden, juist ook bij kwetsbare groepen als jonge kinderen
en ouderen. Haar werkingsgebied is breed en diep: Zowel psychische als lichamelijke
verstoringen kunnen worden genezen. Recent onderzoek geeft aan dat vooral ook de
levenskwaliteit van chronisch zieken verbetering laat zien bij homeopathische behandelingen.
Het meest spectaculair waren de resultaten van een homeopathisch ziekenhuis in Bristol.
Dat ziekenhuis publiceerde onlangs de cijfers van alle 6.544 patiënten met chronische
ziekten die in de afgelopen zes jaar de polikliniek bezochten.
Uit het persbericht
van de artsenvereniging voor homeopathie VHAN: De meest voorkomende diagnoses waren
eczeem, astma, migraine, prikkelbare
darmsyndroom, overgangsklachten, depressieve
klachten en chronisch vermoeidheidssyndroom. De meeste patiënten hadden al een hele
geschiedenis van specialistische behandelingen achter de rug, voordat ze homeopathische
hulp zochten. Bij deze groep chronisch zieken is verbetering van de kwaliteit van
leven vaak het hoogst haalbare behandeldoel. Bij 70 % van de patiënten werden positieve
veranderingen gerapporteerd, 50% van hen beschreef hun toestand als 'beter' of 'veel
beter'. Deze gegevens bevestigen de ervaringen van veel chronisch zieken in Nederland.
Het kan anders.
Uit een Herhaalmeting Homeopathie door Bureau Interview NNS van mei
2001 blijkt onder andere dat:
89% van de Nederlandse bevolking wetenschappelijk onderzoek
naar homeopathie noodzakelijk acht; 68% vindt dat de huisarts voldoende moet weten
van homeopathische geneesmiddelen; 66% homeopathische
geneesmiddelen in huis heeft
en tevreden is over het gebruik daarvan.
Toch is de situatie in Nederland niet rooskleurig.
Weliswaar houden steeds meer mensen zich beroepsmatig met homeopathie bezig, maar
het aantal homeopaten meteen medische vooropleiding daalt. Bovendien: Op universiteiten
wordt homeopathie belachelijk gemaakt of doodgezwegen.
Maar het kan ook anders, zo
bewijst de situatie in diverse andere landen. In bijvoorbeeld India, Mexico en Brazilië
heeft een integratie tussen de reguliere geneeskunde en de homeopathie plaatsgevonden.
Homeopathie kun je daar dan ook studeren. Maar ook in de westerse wereld lijkt zich
een positieve kentering af te tekenen. Zo financieren diverse regeringen onderzoek
naar homeopathie, wordt homeopathie in sommige Europese landen wettelijk erkend als
medische methode of specialisme en is in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland de
opleidingen titel van homeopathisch arts door de algemene beroepsvereniging van artsen
zelfs erkend.
Christien en Paul denken dat in Nederland vooral positieve veranderingen
te verwachten zijn als de consument er zich actief mee gaat bemoeien. Christien:
De macht van de consument is, gezien de belangstelling voor homeopathische geneesmiddelen,
enorm. Maar die macht moet wel gebundeld worden in verenigingen, organisaties of
samenwerkingsverbanden. Gelukkig gebeurt dat, als gevolg van het groeiende besef
dat de reguliere geneeskunde niet alle antwoorden heeft, steeds vaker.
Als de professionele
kwaliteit van homeopaten en een heldere taakverdeling tussen homeopathische artsen
en homeopathisch therapeuten word gewaarborgd, maak ik me over de toekomst van homeopathie
in Nederland dan ook geen zorgen. Paul tot slot: Nog wat meer eensgezindheid binnen
homeopathische kringen zelf zou al enorm helpen. Dan kunnen we de boodschap nog krachtiger
overbrengen. Ook ik maak me overigens geen zorgen. Kwaliteit komt vanzelf bovendrijven.
Christien Klein & Paul Dijkstra.
JE
KUNT ALLES OVERWINNEN,
ALS JE MAAR DE JUISTE PRIKKELS
KRIJGT!
Drie keer zweefde Stefan Gyarmathy op het randje van de dood. Drie keer werd
hem verteld, dat hij nog maar een paar maanden te leven had. Maar zoals hij zelf
zegt: Dan kennen jullie Sefan nog niet! Inmiddels heeft hij een bloeiende praktijk
als natuurgeneeskundig therapeut. Hij waardeert het leven als geen ander. En hij
doet er alles aan om het leven te veraangenamen.
Trots als een pauw doet Stefán Gyarmathy
de deur naar zijn praktijkruimte in kuuroord de Schouw in Zeeland open. Een droom
is uitgekomen. Hier houdt hij sinds 1999 praktijk als natuurgeneeskundig therapeut.
Wie had dat kunnen denken toen hij als 14jarige ternauwernood aan de dood wist te
ontsnappen?
Wonder:
Stefán: Omdat ik met hoofdpijnklachten bij de dokter kwam en
alleen nog maar dubbel kon zien, werd ik doorgestuurd naar het ziekenhuis. Daar werd
een hersentumor geconstateerd. De tumor zat op zo'n onmogelijke plek dat ze me niet
wilden opereren en me ook geen straling konden geven. Het enige dat ze konden doen
om de pijn te verlichten was een drain, een buisje, in mijn hoofd plaatsen zodat
het hersenvocht dat voor enorme druk zorgde, afgevoerd kon worden.
Ik kreeg en pas
sant ook te horen dat ik nog maar zo'n drie tot vijf maanden te leven had. Daar sta
je dan als veertien jarige, je leven is nog maar net begonnen en je kunt je al gaan
voorbereiden op de afloop. Ik kan je zeggen dat je wereld dan gigantisch instort.
Mijn moeder liet het er echter niet bij zitten. Ze nam me mee naar een natuurgeneeskundig
therapeut. Hij heeft me gemeten via
elektronacupunctuur. Maakte een bloedanalyse,
deed iriscopie en testte van alles en nog wat door middel van toegepaste kinesiologie
ook wel touch for health (aan de hand van je lichamelijke reacties op dat moment
wordt bepaald wat goed voor je is) genoemd. Ik werd op een streng Moermandieet gezet
en kreeg elke week een klysma. Een wonder geschiedde, want anderhalf jaar later werd
ik genezen verklaard.
Ook door de reguliere geneeskunst. In het ziekenhuis maakten
ze een foto van mijn hoofd en de tumor was verdwenen. Ik kreeg een nieuwe kans in
het leven.
Natuurgeneeskunde:
Wat voor veel mensen in de puberteit een vraag is,
werd voor Stefán een zekerheid. Hij wist na zijn wonderbaarlijke genezing precies
wat hij met zijn toekomst wilde doen: Mensen helpen. Hij gooide zijn vakkenpakket
om en ging natuurgeneeskunde studeren. Een gemotiveerder student dan Stefán bestond
niet, totdat hij op zijn 21ste plotseling in coma raakte. Dit keer had hij binnen
een uur dood kunnen zijn.
Het buisje dat nog steeds in mijn hoofd zat was verstopt
geraakt. Ik had al een half jaar lang last van
vermoeidheidsverschijnselen maar
had dit uit ijdelheid genegeerd. In die tijd had ik halflang haar en ik wilde niet
dat het er af moest. Daarbij was ik zo pedant om te denken, dat, als ik maar hard
genoeg dacht: 'het komt goed', het vanzelf ook goed zou komen. Niet dus. Ik moest
in een half jaar tijd zes keer aan mijn hoofd geopereerd worden. Ik werd zelfs een
van die keren midden op de operatietafel wakker, terwijl ze met me bezig waren. Ik
sprak de gedenkwaardige woorden:
'Wat ga je doen, niet doen!' Door de combinatie
coma, narcose was ik spontaan wakker geworden. Een regelrechte horrorervaring, kan
ik je vertellen.
Stefán kwam erachter, dat door de vele narcose en operaties hij
de leerstof niet meer zo goed kon onthouden. Zijn korte t ermijn geheugen leek te
zijn verdwenen en hij liet een geheugentest doen. Voor iemand die al zo vaak geopereerd
was, deed zijn geheugen het naar behoren. Maar voor iemand die wilde studeren had
hij een behoorlijk groot probleem. Het werd hem zelfs afgeraden om verder te studeren.
De bekende druk:
Ha, maar dan kenden ze Stefán nog steeds niet, gaat de natuurgeneeskundig
therapeut verder. Ik had inmiddels heel veel kennis vergaard en een ijzersterke wil
ontwikkeld. Ik dook in de boeken om te zien of er een oplossing voor mijn probleem
bestond. Ik koos een combinatie van middelen uit de fytotherapie (kruidenleer) en
orthomoleculaire geneeswijzen (vitamines en mineralen). Binnen drie maanden werkte
mijn geheugen beter dan ooit. En hoewel ik het derde jaar over had moeten doen, heb
ik de studie naar behoren afgemaakt
Waar Stefán zo hard naartoe had gewerkt, werd
bewaarheid. Z'n droom kwam uit: Na zijn studie kon hij in Kuuroord de Schouw zijn
eigen praktijk openen. Zijn reputatie van enthousiaste, levendige, zeer bekwame en
bevlogen natuurgeneeskundig therapeut zorgde ervoor dat mensen van heinde en verre
zijn praktijk in Zeeland wisten te vinden. Niet alleen uit plaatsen als Maastricht,
Amsterdam, Arnhem, Assen en Nijmegen, maar zelfs tot over de landsgrenzen, Zwitserland,
België, Frankrijk, Duitsland en ook Amerika, hadden mensen van Stefán gehoord en
kwamen ze naar hem toe.
In januari 2004 voelde Stefán echter de bekende druk in zijn
hoofd weer. Hij werd duizelig en slaperig, was ook zijn evenwicht kwijt. Onmiddellijk
dacht ik aan het buisje in mijn hoofd. Dat het na zoveel jaar wel weer
eens verstopt
zou kunnen zijn. Ik ben vochtafdrijvende middelen gaan gebruiken, maar begon me niet
beter te voelen. In het ziekenhuis werd er met spoed een MRI-scan (röntgenfoto van
zacht weefsel) gemaakt. Maar mijn hersenen bleken dit keer te weinig vocht te bevatten
in plaats van teveel, bijna was het hele zaakje op elkaar geklapt.
Eigen proefpersoon:
Stefán: Wederom kon de neuroloog me niet helpen. Teveel hersenvocht kun je afdrijven,
maar een tekort kan niet aangevuld worden. En weer stond de dood voor de deur. Dit
keer besefte ik me terdege dat ik mijn studie niet voor niets had uitgekozen. Ik
dook in de boeken, diende mezelf zestig preparaten toe en was na drie dagen van de
duizeligheid af. Na twee weken liet de MRI-scan zien, dat mijn situatie niet meer
zorgwekkend was. Ik was weer mijn eigen proefpersoon geweest. Deze drie 'op het randje
van de dood ervaringen' hadden mij inmiddels behoorlijk veel vertrouwen gegeven in
het werken met natuurgeneeswijzen. Ik pretendeer niet iedereen te kunnen genezen,
maar ik vind het een uitdaging om mij daarvoor in te zetten en mijn best ervoor te
doen.
Voor genezing moet je iets over hebben, vindt Stefán. Genezing bestaat niet
alleen uit het verstrekken van een pilletje. Genezen moet een manier van leven worden,
zodanig dat het je leven op z'n kop zet. Het is de bedoeling dat je niet alleen lichamelijk,
maar ook spiritueel en emotioneel aan de slag gaat.
Daarnaast is het van belang dat
je het nemen van de vitamines en kruidenpreparaten volhoudt. Het lichaam is een bijzonder
instrument, want het kan zich continu herstellen. Het zelfgenezend vermogen is een
magisch mechanisme van het menselijk lichaam. Zelfs wetenschappers zijn er niet over
uit welk mechanisme het lichaam stimuleert om, bijvoorbeeld bij een snee in je vinger,
te stollen en te genezen.
Iets in het lichaam geeft die aansturing aan, maar wat
dat iets is daar is men nog steeds niet over uit. Het zich continu herstellend vermogen
van het menselijk lichaam is dus uitermate bijzonder en houdt nooit op. Tenzij je
het steeds aan bepaalde prikkels blootstelt zoals, stress, roken, verkeerde voedingsgewoonten
en chemische milieuverontreiniging. Het is dus van belang je lichaam niet te overbelasten,
want dan kan het zich niet meer corrigeren.
Praktijk:
Door mijn ervaringen, maar
ook door mijn liefde voor het leven en de mens in het bijzonder, vind ik het belangrijk
om iets voor mensen te kunnen doen, vertelt Stéfan.
Met elektronacupunctuur meet
ik de energiebronnen van het lichaam; hierdoor zie ie waar de disbalans zit.
Het
is fantastisch om een onhandelbaar jongetje, dat aan een soort ADHD gedragsstoornis
leed, in een week te zien veranderen. Hij kwam hier binnen en wilde niks. Bleef kwaad
op de vloer liggen. Riep bij alles keihard: 'Nee!' Hij schopte, trapte en schreeuwde
dat het een lieve lust was. Mijn advies luidde onder andere: Even helemaal geen suiker.
En ik heb hem een preparaat voorgeschreven.
Een week later was hij al een heel ander
mannetje. Dat is niet alleen voor hem zelf prettig, maar zeker ook voor zijn omgeving.
Ik begin altijd met een uitgebreid gesprek waarin ik mensen vraag naar hun ziektegeschiedenis,
hun leefwijze en voedingsgewoonte. Dan meet ik het lichaam door met elektronacupunctuur.
Daarmee meet je de energiebanen van het lichaam. Hierdoor zie je waar de disbalans
zit. Door middel van de bloedanalyse kom ik te weten hoe het lichaam van binnen wel
dan niet uit balans of vervuild is. Met iriscopie, het kijken in de iris, kom ik
erachter waar de lichamelijke zwaktes zich bevinden.
Met toegepaste kinesiologie
meet ik uit welke homeopathische of orthomoleculaire geneesmiddelen de persoon in
kwestie kunnen ondersteunen en als laatste krijgt iedereen een voedingsadvies mee.
Dan is het afwachten... Bij de één slaat iets direct aan, bij de ander duurt het
even.
Gedachtenkracht:
Stefán: Vijf jaar geleden kreeg ik een zeventigjarige man
in de praktijk die aan kanker leed. Hij had al les doorlopen. Hij had chemokuren
gehad, was bestraald geweest en niets kon hem op dat punt verder helpen. Hij had
niets te verliezen, want men had hem opgegeven. Hij was bereid met me te werken.
In eerste instantie heb ik hem op het Moerman-dieet gezet en vitamines gegeven om
hem lichamelijk te versterken. Een half jaar later begon het een beetje aan te slaan
en leek hij wat sterker te worden. Maar in de winter ging hij weer wat achteruit.
Ik heb andere preparaten toegevoegd en ben met gedachtekracht gaan werken.
Hij vond
het ontzettend vreemd, maar besloot om zich over te geven aan de visualisaties die
ik hem liet doen. Als ik het je zo vertel, lijkt het bijna onzinnig. Toch heeft het
gewerkt. Ik heb de man positief leren denken door hem voor het slapen gaan leuke
beelden te laten visualiseren. Je moet het zien als een combinatie van factoren:
Zijn overgave aan de visualisaties, het dieet, de vitamines en andere preparaten.
Alles bij elkaar heeft ervoor gezorgd dat deze man een jaar later genezen is verklaard.
Hij is nu 75.
Weet je, gaat de therapeut door, alles in het leven draait om balans.
Serieus zijn moet afgewisseld worden met plezier maken. Mij geeft het enorm veel
plezier om met mensen te werken. Ik maak ook regelmatig grapjes waar mensen soms
echt aan moeten wennen. Maar te vaak nemen mensen hun ziekte veel te serieus. Als
je je leven laat beheersen door ziekte, word je steeds zieker en krijgt je lichaam
geen kans om te genezen. Mensen horen plezier te maken en lol te hebben. Lachen masseert
de ingewanden en stimuleert het immuunsysteem.
Vraag me niet hoe dat precies werkt
en kan, maar het is wetenschappelijk bewezen!
Dieet & preparaten:
Mensen denken ook
vaak meteen het ergste, zegt Stefán beslist. Laatst kreeg ik een jongetje in de praktijk,
die verschrikkelijke buikpijn had en steeds aan de diarree was. Hij was in het ziekenhuis
geweest; ze hadden niets kunnen vinden. Hij moet rusten, was het enige dat ze konden
zeggen. Het jongetje kwam lijkbleek met roodomrande ogen bij me binnen. Ik ben bij
het begin begonnen en heb gewerkt aan het herstel van zijn darmflora. Binnen drie
weken had hij geen buikpijn meer; ook was de kleur in zijn gezicht terug. Soms denk
ik: Waarom is iemand niet eerder bij me gekomen? Onlangs kreeg ik een vrouw van tachtig
jaar in de praktijk. Ze sliep al dertig jaar niet meer en was inmiddels ten einde
raad. Ik heb haar een voedingssupplement gegeven.
Twee weken later belde ze dolgelukkig
op: Meneer Stefán, ik slaap weer. Fantastisch toch?! Een ander voorbeeld is die 21jarige
vrouw, die in de verpleging werkzaam was. Ze had huidklachten, kloven in haar handen,
was dik en moe. Ze had niet alleen een stressvolle baan. Ze snoepte, rookte, slikte
prednison en gebruikte hormooncrèmes. Een duidelijk geval van lichamelijke vervuiling.
Dit werd alleen maar erger door zwaar medicijngebruik. Ik heb haar op een uitgebalanceerd
dieet gezet en bepaalde preparaten voorgeschreven. Je herkent haar niet meer terug...
Het is vaak heel eenvoudig; je moet er alleen op komen. Er kwam een tijdje terug
een oudere, zeer gelovige vrouw bij me, die al tien jaar last had van chronische
hoofdpijn. Ze had zorgen aan haar hoofd, kon zich niet uiten. En slikte pijnstillers,
die volgens haar niet eens werkten. Ik heb een uitgebreid gesprek met haar gehad,
heb haar doorgemeten en uitgetest. Het voedingsadvies was om een tijdlang geen suiker
en koffie te gebruiken. Een maand later was ze al opgeknapt.
Alles overwinnen:
Voedsel
is onze brandstof! In een benzine auto gooi je ook geen diesel. 'All work, no play'
is ook iets dat je je lichaam niet aan mag doen. Je moet streven naar zoveel mogelijk
balans in je leven en lief zijn voor je lichaam. Als ik zie dat ik pijn kan verlichten
en als er verbetering optreedt, ben ik enorm blij. Het gaat zelfs zo ver, dat ik
dankbaar ben voor het feit dat ik er drie keer bijna geweest ben.
Die ervaringen,
waarbij je de dood als het ware in de ogen kijkt, hebben me gebracht waar ik nu ben.
Het heeft zo moeten gebeuren. Als je als 14-jarige al met de dood geconfronteerd
wordt, verandert je leven drastisch. Het maakt je wil sterker evenals je doorzettingsvermogen.
Bovendien leer je (beter) te relativeren.
Maar ook die laatste angstaanjagende ervaring,
had ik toch niet willen missen. Ik zie deze ervaringen echt als lessen om me vast
te bijten in de natuurgeneeskunde. Het heeft me aan den lijve doen ondervinden, dat
de mens heel erg sterk kan zijn. Dat je alles kunt overwinnen als je maar de juiste
prikkels krijgt.
S. G.
DRINKEN, WRIJVEN EN SPUITEN: URINE ALS MEDICIJN.
Je
eigen urine drinken omdat hier werkzame bestanddelen in zitten: mineralen, enzymen,
eiwitten en anti-stoffen. Het vraagt zeker moed om dit eens te proberen. Volgens
de schrijfster van dit artikel, levert het je heel wat op: vitaliteit en genezing
van aandoeningen.
Hoewel er in Nederland urinetherapie wordt toegepast door sommige
mensen, is er toch nog weinig over bekend.
In 1998 liep ik in een boekhandel rond,
op zoek naar informatie over gezondheid. Ik had last van schimmelinfectie. Mijn oog
viel op een boek over de genezende werking van urine. De volgende dag dronk ik mijn
eerste glas.
Vol voedingsstoffen:
We vallen meteen maar met de deur in huis: waarom
zou je je urine drinken? Hierin zitten toch afvalstoffen? Die scheidt je lichaam
toch niet voor niets af? Ze ruimt meteen een misverstand uit de weg: Deze afvalstoffen
zitten in je ontlasting: de vaste substantie. In je urine zitten werkzame stoffen.
Hoe dit precies in elkaar steekt? Urine is een bijproduct van bloedfiltratie. Voedingrijk
bloed gaat naar de lever, waar giftstoffen verwijderd worden; deze komen in je ontlasting
terecht. Het gezuiverde bloed gaat hierna verder naar de nieren. Daar wordt het samen
met water en allerlei werkzame stoffen gefilterd. Het lichaam neemt hiervan wat het
nodig heeft en de rest van deze gezuiverde waterige oplossing plas je uit; je urine.
Urine is dus een teveel aan iets goeds. Ze gat verder: De voedingsstoffen die eindigen
in je urine, weerspiegelen de functie van ons lichaam. Als we die stoffen herbenutten
werken ze als een natuurlijke vaccinatie, als antivirus, hormoonbalanceerder en allergie-oplosser.
Zelfinenting:
Zodra
je de eerste slok drinkt, wordt je urine zuiverder; het wordt steeds verder gefilterd.
Het is een vorm van zelfinenting. In de natuur zie je hetzelfde gebeuren. De bladeren
vallen van de boom en nemen de sappen van de grond tot zich: hetzelfde gebeurt met
jou als je urine drinkt. De urine werkt net zo als een homeopathisch middel. Het
zet je immuunsysteem aan balans te hervinden. Je immuunsysteem wordt wakker gemaakt
om zichzelf te genezen.
De homeopathie legt het uit door het principe ‘het gelijke
geneest het gelijke’: een verdunde vorm van een ziekte wekt symptomen op: het afweersysteem
gaat nu het lichaam tot genezing stimuleren. Je kunt het ook op trillingsniveau bekijken.
Alles heeft een trilling. Als je de trilling van een kwaal tot je neemt, zet dit
de genezing van een aandoening in gang.
Smaak:
Wist je dat urine drinken iets is dat
we al deden voor onze geboorte? Bijna negen maanden lang dreven we in de buik rond
in een vloeistof die voor het grootste deel uit urine bestaat: het vruchtwater. Van
dit water groeien we als baby. We ademen het in, drinken het, plassen het uit.
De
eerste drie keer was het even wennen aan de smaak, maar daarna was het ook direct
over, gaat de urinetherapeut verder. Het is net bouillon. Je kunt elke keer aan jezelf
proeven of je lekker in je vel zit. Hoe het eten op je heeft uitgewerkt. Soms is
het te zout. Dat proef je allemaal terug. Je kunt jezelf dus ook in balans brengen
door bewust te proeven. Zelfs als je als vrouw menstrueert kun je het blijven drinken.
Je scheidt dan bepaalde hormonen uit die heel gezond voor je zijn. Dat was voor mij
in het begin nog schokkend, maar ook die schroom verdwijnt snel. Alle taboes en ideeën
over viezigheid drink je uiteindelijk stap voor stap van je af. Je bent gewoon zo
fantastisch gemaakt. Ik vind mijzelf zo lekker smaken! Mensen die depressief zijn
of niet van zichzelf houden, leert het drinken van de eigen urine hen van zichzelf
te houden. Het is immer je eigen lichaamssap. Dat te drinken, brengt je heel dicht
bij jezelf.
Kleur:
Het is belangrijk gezond te eten; alles komt immers weer terecht
in je urine, geeft ze aan. Door de urine leer je dat jij verantwoordelijk bent voor
jouw lichaam. Je gaat bewuster eten. Je gaat automatisch ook verantwoordelijker leven.
Het werkt in die zin als een kringloop. Hoe vaak drink je je glas? Zij zegt: De meeste
mensen drinken alleen de ochtendurine: die is heel geconcentreerd. Sommigen drinken
het de hele dag door. Het beste werkt het als je het elke dag doet. Het is een kwestie
van je glas mee naar de wc nemen en mikken; dat leer je heel snel. Je neemt alleen
de ‘middenstraal’. De eerste druppels laat je gaan – dan opvangen – en het laatste
weer laten gaan. Ook in het duiden van je urine ben je snel vaardig. Van de kleur
bijvoorbeeld… Goh, wat is hij gelig, valt je misschien op. Dit kan zo zijn als je
vitamine c slikt en er kan ook een andere reden voor zijn. In het algemeen geldt:
hoe lichter de urine, hoe gezonder. Het wordt naar verloop van tijd steeds lichter
van smaak. Dit betekent dat je urine zuiverder, helderder wordt. Elke keer dat je
het drinkt, zuivert het zich immers weer een stapje verder.
Helende werking:
Urine
bestaat voor 95 procent uit water. De rest bestaat uit onder andere urea, mineralen,
zouten, eiwitten, hormonen, anti-stoffen en enzymen. Wat doen deze en andere stoffen
voor je? Je kunt het vocht zien als een voedingssupplement. Ook is het bacterie-
en virusdodend. Verder werkt het vitaliserend en het helpt bij koude, griep, zwellingen
en candida.
Net als bij meerdere vormen van huiduitslag, reuma en verterings-problemen.
En bij het chronisch vermoeidheidssyndroom, bloedarmoede, alle soorten van urineziekten,
diabetes en geelzucht.
Het is medisch bewezen dat het helpt bij polio en tuberculose.
Dokters
hebben het ook in de spier gespoten, bij ziektes als psosarius, en astma. Het werkt
kalmerend, verjongend, en lost vetten op (gewichtsverlies). Uiteindelijk bouwt het
ook de vitale organen en weefsels op, waardoor bepaalde ziektes kunnen genezen. Er
zitten bovendien drie werkzame stoffen in die kankerremmend werken. En urine blijkt
ook helend te werken bij de ziekte aids.
Drinken, inwrijven, inspuiten:
Je kunt het
drinken. Liefst puur, maar je kunt het ook met bijvoorbeeld vers vruchtensap mengen.
Urine drinken en je lichaam ermee inwrijven: dieren en baby’s doen dit automatisch.
Die spelen met hun urine en genezen zo zichzelf. Als we echter ouder worden, vinden
we het gaandeweg wat vies en onhygiënisch. Wie zich hier overheen kan zetten, kan
naast het drinken ook de huid ermee inwrijven. Je kunt er bijvoorbeeld mee masseren,
zoals je met een etherische olie doet. Zo helpt het bijvoorbeeld bij stijve spieren.
Mensen laten het ook wel inspuiten of gebruiken een homeopathische verdunning als
het opvangen in een glas door omstandigheden niet lukt.
Tijdelijke kwalen:
Je hoeft
niet eerst iets onder de leden te hebben voordat je grijpt naar de urinetherapie.
Het werkt ook preventief. Je versterkt jezelf door je urine te drinken. Ze geeft
aan dat er soms als reactie tijdelijke kwalen kunnen ontstaan. Je zelfgenezende vermogen
is immers je lichaam en geest aan het zuiveren; net zoals die geldt voor veel andere
alternatieve therapieën. Ze vertelt: Ik dronk al een tijd mijn dagelijkse glas en
ineens kreeg ik uitslag in mijn nek. Ik ging langs bij mijn homeopaat om ondermeer
mijn urine te laten onderzoeken. Het bleek dat de uitslag samenhing met een ziekte
uit het verleden, die in mijn DNA zat. De urine kan je dus ook stap voor stap terugbrengen
naar dingen die je in dit leven of vorige levens niet goed hebt verwerkt. Of wat
vroeger bij een familielid niet vlodoende is genezen en wat jij in je cellen meeneemt.
Ook die informatie kun je aflezen uit je urine.
Ingang tot genezing:
Ze informeert
en begeleidt mensen tijdens de urinetherapie. Ze verwijst mensen indien wenselijk
door naar een homeopathische arts. Urinetherapie ziet zij als één van de mogelijke
ingangen tot genezing. Uiteindelijk gaat het altijd om inzicht., vertelt ze. Misschien
komt er ooit nog een snellere manier van genezen. Ik zou me kunnen voorstellen dat
we op een gegeven moment zo’n hoog bewustzijn hebben bereikt dat we zelf zien wat
nodig is. Deze ingang is echter een prima steun. Ik heb enorm veel complexe en bewerkelijke
therapieën geprobeerd. De urinetherapie is heel eenvoudig toe te passen en werkt
gewoon.
K. K.
WIJN NU NOG GEZONDER.
Dat het drinken van
één of twee glaasjes gegist druivenat per dag geen kwaad kan, wisten we al. Recent
onderzoek levert steeds meer en beter bewijs voor de heilzame gevolgen van een goed
glas wijn.
Voor grijze cellen:
Er komen steeds meer aanwijzingen (geen definitief bewijs!)
uit bevolkingsstudies en laboratoriumonderzoek dat het innemen van één of twee glaasjes
wijn per dag, liefst rode, beschermt tegen dementie. Onderzoekers van de Mount Sinai
School of Medicine in New York gaven in hun laboratoria ‘Alzheimer-muizen’ wat rode
wijn van de cabernet-sauvignondruif in hun drinkwater. Ze ontdekten dat bij deze
muizen de aftakeling in de hersencellen, typisch voor Alzheimer, belangrijk verminderde
in vergelijking met de muisjes die een beetje alcohol of alleen water kregen. Bovendien
bleef hun geheugen beter functioneren, zo meldden ze in FASEB Journal. Italiaanse
onderzoekers stelden vorig jaar in Neurology dat ouderen met een lichte verstandelijke
achteruitgang dankzij dagelijks één glaasje wijn of alcoholisch drankje minder snel
in een dementeringsproces weggleden dan geheelonthouders. Te veel drank vergroot
echter juist het risico op dementie. In rode wijn zitten beschermende stofjes zoals
resveratrol dat het ‘roesten’ (de zogeheten oxidatiestress) van de cellen – ook hersencellen
– bestrijdt. Portugese onderzoekers toonden eind april in vakblad Alcohol and Alcoholism
aan dat rode wijn juist vanwege deze antiroestwerking bescherming biedt tegen de
schade die alcohol aanricht in een bepaald deel van de hippocampus, de gyrus dentatus,
belangrijk voor ondermeer het geheugen. Helaas voor de onderzoekers uit portstad
Porto bleek portwijn niet over deze gunstige eigenschappen te beschikken. Dat komt
waarschijnlijk door het hoge suikergehalte.
Voor vrouwen:
Vrouwen werden in 2002 opgeschrikt
door het bericht dat alcohol de kans op borstkanker vergroot. Elk glaasje verhoogt
het risico met ruim 7 procent: vier glaasjes drank per dag met 12 procent. Hoewel
deskundigen destijds al de cijfers relativeerden (één glaasje per dag geeft 1,07
keer meer risico op borstkanker vergeleken met niet-drinkende vrouwen), bleef de
onrust. Het goede nieuws kwam in april uit het wetenschapsblad Anals of Epidemiology:
Franse onderzoekers hadden vastgesteld dat vrouwen die van anderhalf glaasje wijn
per dag genieten juist half zoveel kans lopen op borstkanker als vrouwen die geen
wijn believen. Voor hun eindconclusie formuleerden de onderzoekers voorzichtig: ,,Matige
en geregelde wijnconsumptie verhoogt niet het borstkankerrisico.”
Zo verwonderlijk
is dat niet, want het supergezonde stofje resveratrol in rode wijn blijkt in reageerbuisjes
gehakt te maken van borstkankercellen en proefstudies tegen borstkanker te beschermen.
Nog een voordeel: rode wijn kan bij vrouwen dementie voorkomen. In het aprilnummer
van de American Journal of Epidimiology doen Zweedse wetenschappers verslag van hun
onderzoek onder oudere Zweedse vrouwen die 32 jaar werden gevolgd. Van de vrouwen
die dementie kregen, bleken de wijndrinkende dames de minste averij in hun brein
op te lopen. ,,Misschien zijn er andere verklaringen, maar het verband dat we vonden
was bijzonder sterk”, vertelde onderzoeksleider Lauren Lissner in een perscommuniqué.
Want één glas beschermt tegen kanker:
,,Ik drink elke avond een glas rode wijn omdat
ik me zorgen maak over prostaatkanker. Deze ziekte komt in mijn familie nogal veel
voor”, liet onderzoeker Coral Lamartiniere van de University of Alabama in een persverklaring
weten. Hij had uitgevogeld dat muizen die het extract resveratrol (uit rode wijn)
in hun voer kregen aanzienlijk minder ernstige prostaattumoren ontwikkelden dan de
muizen die dit niet kregen. Bovendien stopte of vertraagde de groei van de minder
akelige versies van deze gezwellen.
Helaas: om hetzelfde beschermende effect als bij
de muisjes te bereiken zou Coral Lamartiniere een fles rode wijn per dag achterover
moeten slaan. Wat teveel van het goede is. Je kunt nog wel meer resveratrol binnenkrijgen
door het nuttigen van pinda’s, allerlei bessen en rode druivensap.
Onderzoekers zijn
de laatste jaren druk doende de heilzame werking van het rodewijnextract te analyseren.
Korte opsomming: in laboratoriumstudies bleek het goedje korte metten te maken met
blaaskankercellen, alvleesklierkankercellen, leukemiecellen, darmkankercellen en
zo meer. Maar gunstige onderzoeksresultaten uit een reageerbuisje of bij proefdieren
zeggen volstrekt niets over eventuele heilzame werking bij mensen. Niettemin lijkt
resveratrol veelbelovend. Twee weken geleden meldde de Britse pillengigant GlaxoSmithKline
het Amerikaanse sirtris voor 720 miljoen dollar te willen overnemen. Sirtris heeft
al zijn kaarten gezet op resveratrol en een middel ontwikkeld dat het rodewijnextract
imiteert, doch duizendmaal krachtiger is. Het zou bij ouderdomsziekten kunnen helpen,
zoals diabetes, aftakeling van spieren, afbraak van breincellen en ook kanker.
En
je leeft langer:
Resveratrol, het wonderstofje in rode wijn, verlengt het leven van
gist, fruitvliegjes en wormen. Misschien ook dat van mensen. In een studie (verschenen
in Journal of the American Geriatrics Society) onder 12.432 vrouwelijke 70-plussers
in Australië bleek dat wie zich dagelijks een glaasje wijn inschonk, langer en met
meer plezier leefde dan leeftijdgenoten die geen druppel aanraakten.
Zou het te maken
hebben met de verbazingwekkende werking van resveratrol dat, zoals Amerikaanse onderzoekers
in Natura meldden, het biochemisch systeem van het lichaam laat geloven dat het weinig
calorieën binnenkrijgt? Een permanent calorieëntekort gaat gepaard met een langer
leven, zo is al vaak in dierenexperimenten gebleken.
Of komt het doordat matig gebruik
van rode wijn hart- en vaatziekten zou voorkomen, zoals onderzoekers geregeld laten
zien? Anderen beweren dat niet rode wijn, maar de alcohol erin de doorslaggevende
factor is. Of je nu matig wijn, bier of jenever drinkt, het maakt niet uit. Zou kunnen.
Het wetenschappelijke webblad PloS berekende januari dit jaar dat wie niet rookt,
voldoende beweegt, genoeg fruit en groenten eet en matig alcohol consumeert liefst
veertien jaar langer leeft dan wie deze leefstijl niet eerbiedigt. Helaas is onduidelijk
welke rol wijn hierbij speelt. Hoogleraar Dana King (Medical University of South
Carolina) publiceerde in maart in The American Journal of Medicine over mensen die
pas op middelbare leeftijd zijn begonnen met (matig) drinken. ,,Nieuwe drinkers van
wijn profiteerden meer van hun nieuwe gewoonte (68 procent minder hart- en vaatkwalen)
dan nieuwe gebruikers van andere alcoholische dranken (21 procent minder hart- en
vaatziekten)”, schrijft ze in een e-mail.
Hoe dan ook, de Londense hoogleraar Roger
Corder stelde eind 2006 in Nature vast dat niet resveratrol maar een ander rodewijnstofje,
procyanidine genaamd, verantwoordelijk is voor een goede conditie van hart en vaten.
Deze substantie is vooral te vinden in tanninerijke rode wijnen uit Zuid-west-Frankrijk
en Sardinië waar traditionele wijnmakers de gekneusde druiven langdurig laten gisten
samen met procyanidinehoudende steeltjes, pitjes en schilletjes. Corder eindigt zijn
beschouwing in Nature met een juichkreet, op een onderkoelde, Britse wijze gebracht:
,,Toevallig blijkt de bevolking in deze streken een langer leven te hebben dan elders.
W.
G.