
AARDAPPEL.
De aardappel
komt oorspronkelijk uit Peru en was het basisvoedsel van de Inca's. Hij behoort tot
de nachtschaden en heeft giftige tot zeer giftige familieleden (wolfskers, bilzenkruid
en doornappel).
De aardappelen zijn de stengelknollen van de eenjarige aardappelplant
en dienen om reservevoedsel op te slaan voor het volgend jaar.
Een veelgehoorde fabel
is dat je van aardappels dik wordt. Dat is absoluut niet het geval.
Aardappels vallen
gewoon onder groenten en zijn als zodanig erg gezond. Ze bevatten veel vitamineB1
,B2 enC en zitten bovendien vol met mineralen, met name kalium ,magnesium , fosfor,
zwavel en kiezelzuur en bevatten ook nog proteïnen (eiwitten) en koolhydraten. Het
dikmakende komt vooral van de vette jus en/of het lapje vlees wat er naast ligt.
In een vermageringsdieet is het daarom verstandiger om het vlees te halveren en de
aardappels en groenten te verdubbelen.
Het beste kun je aardappelen in de schil koken
of ongeschild in dunne plakjes snijden en bakken. Het verlies aan belangrijke voedingsstoffen
wordt dan tot een minimum beperkt, bovendien zit vlak onder de schil het waardevolle
kiezelzuur, dit versterkt zowel het haar als ook de nagels.
Therapeutisch worden
aardappels wel voorgeschreven aan mensen die te zweverig zijn of aan kinderen die
te weinig in het hier en nu (kunnen) leven. Dit omdat de aardappel onder de grond
groeit waardoor hij makkelijk de duistere aarde energie kan opnemen. Het is, net
als de biet een aardend gewas.
De aardappel werkt sterk ontzurend en ontstekingsremmend.
Zo komt het dat dagelijks drinken van een glaasje aardappelsap (sapcentrifuge) bijzonder
heilzaam werkt bij jicht, reuma en gewrichtontsteking. Het sap kun je vermengen
met vers geperst groentesap.
Bij huidirritaties, jeuk of een branderig gevoel kan
men dunne plakjes (rauwe) aardappel over de huid wrijven of een aardappel raspen
en het pulp op de huid leggen. Afdekken met een katoenen lapje en vastzetten.
Bij
een maagzweer of maagpijn kun je voor iedere maaltijd een glaasje met water verdund
rauw aardappelsap drinken. Dit werkt bijzonder verzachtend en ontzurend.
Bij hoofdpijn
plat op bed gaan liggen met enkele dikke plakjes rauwe aardappel op de slapen.
Bij
een lichte verbranding zal een mengsel van rauw geraspte aardappel met een beetje
olijfolie de pijn aanmerkelijk verzachten. Dezelfde formule is toe te passen bij
zweren en ontstekingen van de huid. Hiervoor moet je echter de pulp in een katoenen
lap doen en iets verwarmen (op een deksel op een pan met heet water). Daarna opbrengen
en om de drie uur verversen.
Leg op een blauwe plek of gezwollen oogleden wat geraspte
aardappel. Regelmatig verversen. Al na enkele uren is de verkleuring en de zwelling
aanzienlijk minder. Hetzelfde kun je doen bij een bloeduitstorting.
Ook kringen onder
ogen worden beduidend minder door een mengsel te maken van een geraspte aardappel,
vermengd met enkele druppels citroensap en een theelepeltje zonnebloemolie. Doop
er twee watjes in en leg deze onder de ogen.
Wat een doorgewone aardappel al niet
voor elkaar kan krijgen.

DE AARDBEI.
De aardbei
zelf is een schijnvrucht, de zaadjes zitten aan de buitenkant. Zaadjes die ze nauwelijks
gebruikt; ze plant zich met name voort door uitlopers te maken. Uitlopers die niet
te ver uit de buurt van ‘moeders’ een eigen gezinnetje beginnen.
Vroeger zag men
in de bladeren van de (bos) aardbei de heilige drie-eenheid, in de rode vrucht het
naar de aarde buigende zinnebeeld van de bloeddruppels van Christus en in de bloemblaadjes
(5 in getal) een aandenken aan de heilige 5 wonderen. Dat geeft toch te denken.
De
vrucht van de aardbeiplant bevat etherische olie, vruchtensuikers, pectine, anthocyaan
glycosiden en zwavelachtige stoffen. Naast vitamine C, B1, B2 en A weet ze er ook
nog calcium, natrium, ijzer, fosfor, zwavel, kiezelzuur en jodium in te stoppen.
Een heleboel dus, voor zo’n feestelijke zomergroet.
Geneeskrachtig stelt het ook
nog wat voor. Ze is sterk bloedreinigend, licht laxerend en opbouwend. Ze heeft een
stimulerende werking op nieren, lever en stofwisseling en kan als aardbeienkuur ingezet
worden bij artritis, reuma en jicht. De aardbei heeft een versterkende werking op
hart en vaten. Ze is bloeddrukverlagend en kan bovendien ingezet worden als middel
bij bloedarmoede en circulatieproblemen.
Wel even belangrijk is het volgende: de
geneeskracht komt alleen tevoorschijn indien er géén suiker wordt gebruikt. Ook de
manier van telen is bepalend. Een plant die veelvuldig bewerkt is met gewas "bescherming"
kan qua geneeskracht niet tippen aan een biologische en/of natuurlijke aardbei.
Eigenlijk
zou je ze gewoon zelf in de tuin moeten hebben. De gewone aardbei heeft wat meer
de ruimte nodig maar een bosaardbei doet het prima als onderbegroeiing in een border.
Het blad van de aardbei plant bevat veel looistoffen en werkt, net als dat van vele
andere roosachtigen versterkend, opbouwend en wondhelend.
Door haar (mild) samentrekkende
werking is ze ook in te zetten bij diarree. Thee, gezet van het blad blijft vrij
licht van kleur maar smaakt heerlijk. Wat verse blaadjes in een pot, heet water erop,
vijf minuten laten trekken en genieten maar.
Helemaal feestelijk zomers wordt zo’n
thee als je er lavendelbloemetjes en wat verse tijm bij doet. En dan nog een beschuitje
met aardbeien ernaast…..Wie doet je wat.

AGRIMONIA
De geslachtsnaam
'Agrimonia´ is samengesteld uit twee Griekse woorden, 'agros´ staat voor veld, 'monas´
betekent eenzaam, 'eenzaam in het veld´ dus, of ook wel 'wilde bloem van het veld´,
een andere uitleg is dat de naam Agrimonia afkomstig is het woord 'argemone´, een
Griekse naam gegeven aan planten die een genezende werking op de ogen zouden hebben,
letterlijk betekent het 'vlek op het oog´.
De soortnaam 'eupatoria´ is een verwijzing
naar Koning Mithridates Eupator, een Griekse koning die bekend stond om zijn kruidenkennis.
Een andere uitleg is dat 'eupatoria´ een verbastering is van het Griekse woord 'hepatorios´,
waar het woord 'hepar´ in zit, wat lever betekent.
Gebruik:
De bloemetjes zijn roodgeel,
het geel is verwarmend en staat in verband met het hart en de lever; rood staat voor
energie, bloed. Het lichtbehaarde blad verwijst naar huid en slijmvliezen. Een plant
met twee kanten, zowel trots als krachtig (staat vaak alleen in een veld), maar als
lid van de Rozenfamilie ook vriendelijk en zacht. De plant verspreidt een aangename
geur, wat duidt op een werking op en via het zenuwstelsel.
Type:
Past bij een type
mens dat van buiten sterk is, maar van binnen kwetsbaar, vaak een eenzaam mens die
zijn/haar gevoelens verbergt achter een eeuwige glimlach. Fysiek is het bindweefsel
vaak zwak, houdt vocht vast (emoties) met gevoelige lymfeklieren, heeft chronische
ontstekingen en verkoudheden (lymfatisch type).
Werking :
Agrimonie bevat veel vitamine
B en kiezel. Een uitstekend constitutiekruid met een opbouwende en genezende werking.
Het ondersteunt het hele organisme door stimulering van de stofwisseling en kalmeert
het zenuwstelsel.
Spijsvertering:
Wordt gerekend tot de Amara aromatica: speelt dus
een rol bij de spijsvertering, lever, darmen en alvleesklier wordt aangezet (diabetes).
Het werkt regulerend en reinigend op darmen en nieren; hierdoor is het een goed kruid
bij reuma en allerlei maag - en darmklachten van nerveuze aard. Specifiek middel
bij diarree bij kinderen. Bij blindedarmontsteking. Bij bloedend tandvlees, tandvleesontsteking.
Luchtwegen:
Agrimonie
is een uitstekend versterkend kruid in het bijzonder voor kinderen met nerveuze aandoeningen
en KNO-problemen, zoals chronische verkoudheid, oorinfecties, infecties van keel
of amandelen, angina of bronchitis. Ook bij hooikoorts en de ziekte van Meniere.
Huid:
Bij
zweren, gezwelletjes, cysten, poliepen en droge eczemen. Het is door silicium herstellend
en genezend.
Urinewegen:
Bij incontinentie en blaasontsteking.
Vrouwen:
Klachten als
gevolg van algemene zwakte, zoals witte vloed, overvloedige menstruatie e.d. en verzakkingen
(dit alles door het grote gehalte aan looistoffen).
Overige:
Een klassiek kruid voor
kinderen. Een goede voorjaarsreiniger.
Inhoudsstoffen:
Looistoffen (tot 5%)
Mineralen
kiezelzuur, ijzer,
Bitterstoffen
Vitaminen B en K
Etherische olie
Gebruik:
Men gebruikt
de gehele bovengrondse plant zowel voor de tinctuur als de thee. Het is een smaakvolle
thee, die ook graag door kinderen wordt gedronken. Men kan de plant het best plukken
wanneer de bloemen net bloeien.
Goede combinaties:
Agrimonie kan heel goed als aanvullend
kruid in zeer veel mengsels worden toegepast omdat het een breed werkingsgebied heeft
door de combinatie bitter - en looistoffen, bovendien voegt het een lekkere smaak
toe aan Agrimonie onder het hoofd geplaatst zal je goed doen slapen, gebruik het
echter niet bij slapeloosheid, de slaper zal pas ontwaken wanneer het kruid is verwijderd.

ADDERWORTEL
De heilzame eigenschappen
van de plant waren al in de 15de eeuw bekend, hiervoor werd het kruid ook al beschreven
maar dan onder andere namen. Voornamelijk werd de plant gebruikt als wondkruid of
als bloedstelpend middel. Ook was het door de vorm van de wortel in gebruik tegen
slangenbeten en ander gif (Signatuurleer), een oude naam voor het kruid was dan ook
'Serpentaria'.
Het is nog steeds één van de beste samentrekkende kruiden. in het
verleden werd de plant veel als groenten gegeten, met name de spruiten en het jonge
blad. Werd ook gebruikt bij het leerlooien.
Een vaste plant uit de Duizendknoopfamilie,
wordt tussen de 30 en de 80 cm hoog. Met een wortelrozet van vrij smalle, lancetvormige
of ovale bladeren, aan de bovenkant zijn ze donkergroen, aan de onderkant blauwgroen,
de bladsteel is golvend gevleugeld.
De roodroze bloemen staan in schijnaren aan het
eind van de steel, de mannelijke en vrouwelijke bloemen staan gepaard aan één stengel,
de bloeitijd is van mei tot juli. Het kruid komt voor op de gematigde en noordelijke
breedten van Europa en Azië, maar komt ook in Alaska voor. Adderwortel houdt van
een vochtige standplaats en is plaatselijk algemeen (ook in Nederland, maar het plantje
is hier wel beschermd) in moerassige graslanden te vinden.
De rozerode bloemen verwijzen
naar een werking op het bloed, maar ook op een harmoniserende werking op het zenuwstelsel.
De rode kleur van de binnenkant van de wortel is een aanduiding voor veel looistoffen.
De wortel is gedraaid en daardoor moeilijk uit de grond te verwijderen, een indicatie
voor veel weerstand.
Inhoudsstoffen:
Looistoffen
Suikers
Oxaalzuur
Werking:
Een van de
sterkste samentrekkende kruiden uit Europa, het kan gebruikt worden bij alle bloedingen,
zowel in - als uitwendig, ook bij long - en maagbloedingen en aambeien. Uiteraard
een goed middel bij neusbloedingen.
Spijsvertering:
Een zeer goed middel bij diarree,
dysenterie en cholera. Verder bij loszittende tanden kiespijn en mondzweren.
Luchtwegen:
Door
de samentrekkende werking een goed middel bij klachten van de bovenste luchtwegen
als angina.
Kan ook worden gebruikt om een dreigende miskraam te voorkomen. Verder
bij witte vloed en overmatige menstruatie.
Bij incontinentie.
Men gebruikt de wortel
die aan de buitenkant zwart is, maar aan de binnenkant rood gekleurd, door de aanwezige
looistoffen.
Bij diarree gaat het goed samen met Heemst en Engelwortel. Bij aambeien
met Robertskruid, Duizendblad en Heemst.
Aftreksel bij bloedend tandvlees en wondjes
in de mond.
50 gr Adderwortel gedurende een half uur laten koken in een halve liter
water.
Zeven en laten afkoelen.
Gebruiken om de mond mee te spoelen bij mond - en tandvleesontsteking.
Voor de keel gebruiken als gorgeldrank.
Aftreksel bij diarree.
40 gr Adderwortel een
half uur laten koken in een liter water.
Zeven, zoeten en verdeeld over de dag drinken.
Poeder
bij koorts.
2 gr Adderwortelpoeder en 2 gr Gentiaanwortel droog innemen.
Thee bij baarmoederbloedingen.
40
gr Adderwortel op een liter kokend water.

AMANDEL
Ondanks
het algemene gebruik van amandelen in allerhande gebak en snoeperijen, mag je er
toch niet zomaar onbeperkt van eten: Ze kunnen namelijk 'amygdaline' bevatten. Deze
stof is zowel bepalend voor de smaak (bitterheid) als voor de eetbaarheid (giftigheid).
inderdaad is dit de uit spionage- en detectiveverhalen bekende 'geur van bittere
amandelen', dus van blauwzuur of cyaankali.
Op grond van de concentratie van deze
stof onderscheidt men 'zoete' en 'bittere' amandelen. Het verschil tussen beide is
niet absoluut. De bomen waaraan ze groeien zijn variëteiten van één soort. Bij nauwkeurige
waarneming zijn ze wel van elkaar te onderscheiden.
De vloeistof die licht verteerbaar
is en zacht van smaak. Ze kan dienen als vervanging van koemelk en werkt vooral rustgevend
en verzachtend. Amandelmelk en amandelmoes worden daarom wel gebruikt bij voedselallergieën.

ANIJS.
De
sterke geur wijst op een werking via en op het zenuwstelsel.
Inhoudsstoffen:
Etherische
olie (anethole)
Vette olie
Choline (B4)
Spijsvertering:
Het kruid en de etherische
olie werkt op koliekachtige pijnen, maagklachten en flatulentie. Het heft krampen
op.
Luchtwegen:
De kramopheffende werking helpt ook bij bronchitis, kinkhoest, kriebelhoest.
Slijmuitdrijvend, heeft antibiotische kwaliteiten. Verzacht een zere keel.
Brengt
de borstvoeding op gang.
Uitwendig wordt de olie toegepast bij schurft en luizen.
Gebruikt
wordt het zaad, dat wordt verzameld als het rijp is aan eind van de zomer tot aan
het begin van de herfst.
Sommige mensen zijn allergisch voor de etherische olie, het
kan de huid of de maag irriteren.
Gaat goed samen met gelijke delen Venkel en Karwij
tegen winderigheid met krampen. Bij bronchitis gaat het goed samen met Klein Hoefblad,
Malrove en Lobelia.
Vul een klein kussentje met Anijszaad en slaap erop, dit zal nachtmerries
tegenhouden. Gebruik het in bescherming - meditatiewierook. Verse Anijsblaadjes in
een kamer zullen het kwaad verdrijven en worden om deze reden ook in de Magische
Cirkel om de magiër te beschermen tegen boze geesten, ook beschermt Anijs tegen het
boze oog.
Anijszaad kan ook worden gebruikt in zuiveringsbaden, vooral samen met
Laurierblad. Anijs wordt ook gebruikt om geesten op te roepen die kunnen helpen bij
magische operaties. Een takje gehangen boven het bed zal de jeugd herstellen.

ALSUM
De
Alsem speelde een belangrijke rol als cultus - en geneeskruid in de Oudheid. Al in
het oude Egypte wordt het beschreven in de 'Ebers-papyrus' (1550 v. Chr.), daar aanbevolen
als middel tegen de 'uka een kwaal waarvan men niet heeft kunnen herleiden wat het
behelsde en tegen wormen.
In voorchristelijke tijd werd Absintalsem bij lijkverbrandingen
al op de brandstapel gelegd. Het kruid werd veelvuldig toegepast als middel om de
menstruatie te bevorderen en om abortus te plegen, voor dit laatste werd het vaak
samen met Bijvoet gebruikt. Plinius de Oudere vermeldt dat de Absintalsem werd geëerd
tijdens de Latijnse Spelen, die plaatsvonden op het Capitool, de winnaar van de wedstrijd
voor vierspannen, kreeg dan een absintkrans als hoogste eerbetoon, zij stond dan
symbool voor gezondheid, aldus Plinius.
Ook Dioscorides noemt het kruid verschillende
malen als wondermiddel tegen allerlei kwalen o.a. als kruid om een kater mee te bestrijden.
Het
zou ook één van de bittere kruiden zijn geweest van de Pesach, maar de plant groeide
niet in Palestina, maar door een onjuiste bijbelvertaling is Absintalsem wel het
Christelijke symbool geworden voor de droefheid van het afscheid en voor de afwezigheid
(denk aan ons woord 'absent'), na de kerstening diende de Absintalsem regelmatig
als versiering voor lijkbaren en op grafstenen.
Ook was het een strooikruid dat op
vloeren werd verspreid om insecten te weren. In 'Romeo and Juliet' smeert men Absintalsem
op de tepel van Julia's min, om haar afkerig te maken van moedermelk, dit werd ook
in werkelijkheid wel gedaan. Een zeer bekend gebruik van het kruid was in de likeur
'Absinth' die in de 19de eeuw (en nu weer) erg populair was, maar ook gevaarlijk
door de etherische oliën die zich in de plant bevinden zoals thujon en thujol, deze
konden ernstige verschijnselen veroorzaken, zoals hoofdpijnen, duizeligheid en bij
een hoge dosis ook krankzinnigheid, verwarring, verlamming en soms zelfs de dood,
dit verschijnsel werd 'absintisme' genoemd. Degas schilderde in 1876 een schilderij
met de titel "l'Absinthe". Ook in Vermout en Beerenburg zit.
Inhoudsstoffen:
Etherische
olie (bestaande uit o.a. absinthol, thujon en thujol)
Zuren
Veel bitterstoffen (absinthine)
Flavonoïden
Glycosiden
Spijsvertering:
Wanneer bittere kruiden als Absintalsem in aanraking komen
met de bitterreceptoren in de mond, brengen ze in de maagwand de afscheiding op gang
van het hormoon gastrine, dat de eetlust opwekt en de productie van spijsverteringssappen
en gal verhoogt.
Een uitstekend middel voor de spijsvertering, met name door het hoge
gehalte aan bitterstoffen stimuleert en bevordert het kruid het hele spijsverteringsproces.
Het kan gebruikt worden bij indigestie, vooral als deze veroorzaakt worden door een
tekort aan maagsappen. Ook bij galstoornissen, verder bevorderd het uiteraard de
eetlust.
Het is een probaat kruid tegen wormen, vooral rondworm en aarsmaden. Verder
algeheel versterkend en reinigend, helpt bij infecties en koorts. Gaat winderigheid
tegen. Zeer rijk aan vitaminen en mineralen, vroeger in gebruik tegen scheurbuik
Vrouwenkwalen:
Alsem
wekt de menstruatie op. Versterkt de baarmoeder.
Overige:
Absintalsem wordt nog steeds veel toegepast in een aantal kruidenbitters
o.a. in Beerenburg (net als de Kalmoes). Ook als keukenkruid wordt het wel toegepast
vooral bij vlees en gevogelte. Ook kan men het kruid gebruiken om insecten te verdrijven.
in de hondenmand tegen vlooien bijvoorbeeld.
Men gebruikt de bloeiende toppen. De
thujon lost makkelijker op in water dan in alcohol, dus een thee is in dit geval
rijker aan inhoudsstoffen dan de Ø (moedertinctuur) , wel heeft de thee een zeer
bittere smaak, men kan dit opvangen door er Pepermunt of Kruizemunt aan toe te voegen.
Er wordt ook een etherische olie van het kruid gemaakt. Wilde Absintalsem is geneeskrachtiger
dan gekweekte.
Let op! :
Absintalsem nooit gebruiken tijdens de zwangerschap. Ook is het geen kinderkruid,
bij kinderen met wormen kan men beter Knoflook gebruiken.
Alsem als contraceptief
en aborterend kruid.
Artemisia (welke soort wordt in deze tekst niet geheel duidelijk)
is een plant die overal groeit. Hij is zo bekend dat vel mensen hem beschouwen als
een onkruid. Voor onze voorouders had het kruid een veel nobeler status, het was
namelijk het kruid van Artemis, de Godin van het Bos, de Maan, Geboorten en Vruchtbaarheid
van Mens en Vee.
Artemis bekommerde zich om barende vrouwen en net als de Pijpbloem
(Aristolochia) werd de Alsem gebruikt om de bevalling te bespoedigen. Sommige kruiden
waarvan werd aangenomen dat ze de menstruatie bevorderden werden ook geacht te werken
bij een bevalling om de geboorte te vergemakkelijken en om de placenta te verwijderen.
Het kruid Artemisia werd met goede reden geassocieerd met Artemis. Artemisia is onderzocht
en het heeft inderdaad een grote invloed op de vruchtbaarheid. in een wetenschappelijk
onderzoek uit 1979 op ratten, leidde 10 mg scoparone (geïsoleerd uit de Alsem) tot
een 100% terminatie van de zwangerschap, nadat het de eerste 7 dagen na de geslachtsgemeenschap
werd gegeven.
Artemisia heeft mogelijk ook een invloed op de spermaproductie. Geen
wonder dat het kruid in verband met gebracht zowel vruchtbaarheid, door het stimuleren
van de menstruatie en onvruchtbaarheid bij mens en dier.
Voor pijn aan de anus van
demonische oorsprong: 1/8ste deel Absintalsem, 1/16de deel Jeneverbessen, 1/32ste
deel zoet bier. Laten trekken, zeven en vier dagen achter elkaar drinken.
Bij gebrek
aan eetlust
40 gr Alsembladeren en - bloemen
Thee bij wormen
8 gr Alsemtoppen in een
liter kokend water
Een uur laten trekken, in de morgen drinken.

ALOË VERA.
Wat doet Aloë
Vera?
Natuurlijke Aloë Vera bladgelei bevat meer dan 75 voedingsstoffen, 20 mineralen, 18 aminozuren, 12 vitamines en 200 ander componenten. De meest voedingsrijke soort is de Aloë Barbadensis Miller, de enige soort die wij cultiveren en gebruiken in onze producten.
Met haar afdrijvende stoffen zorgt de Aloë Vera er onder andere voor dat de maag- en darmfunctie onderhanden genomen worden, maar ook het bloed wordt grondig gezuiverd. Het zorgt niet alleen voor de stimulans van het aanmaken van gezonde cellen en de inhoudsstoffen vechten niet alleen tegen ongezonde cellen, maar het zorgt ook voor een betere weerstand.
Al met al heeft Aloë Vera uitwendig een zeer gunstig effect op de huid, maar u zult uzelf nog meer verbazen over de effecten van inwendig gebruik. Aloë Vera kan er voor zorgen dat uw algehele gesteldheid verbeterd, zodat u vitaler wordt en een betere kwaliteit van leven krijgt.

ABRIKOZEN.
BITTERE ABRIKOZENPITTEN:
Puur natuur zonder behandeling of toevoeging! Van nature
bevatten zij een zeer hoog gehalte vitamine B17. Hoe bitterder de pit hoe hoger het
gehalte vitamine B17 . Om misverstanden te voorkomen zijn de benamingen vitamine
B17, Amygdalin en Laetrile in essentie hetzelfde. Alleen is Laetrile veel geconcentreerder
waardoor het in een veel grotere concentratie kan worden toegediend.
In een kilo
zit ongeveer 1.400 tot 1.500 pitten.
Gunstige bijverschijnselen kunnen zijn: verlagen
de bloeddruk, vergroten de eetlust, verbeteren de bloedaanmaak en verlichten de pijn.
Deze pitten kunnen ook gegeten worden door mensen met een noten allergie.
Gedroogde
Abrikozen:
Zongedroogde abrikozen. Het vruchtvlees neutraliseert de reststoffen van
de bittere pitten die in het speeksel, de maag en de darmen zitten. Dit kan voorkomen
dat u licht in het hoofd of misselijk wordt. Ook zijn ze rijk aan kalium. Een hoog
kalium gehalte in ons voedsel draagt bij aan een gezonde bloeddruk. De vele voedingsvezels
zorgen voor een goede darmwerking.

AALBESSEN.
Ze zijn er in
het rood en zwart, de zwarte bevatten de onderstaande stoffen, en waar ze goed voor
zijn.
vitamine C, E, salicylzuur, ballaststoffen, looizuur, quercetine, diarree, darmkolieken,
darmgisting, koorts, desinfecterend, reuma, jicht, ontstekingsremmend, dikke darmkanker,
darmflora, veel antioxidanten, stress, immuunsysteem, keelpijn (gorgelen aalbessensap),
vochtafdrijvend, ontzurend.
BASILICUM
Werking
Urinedrijvend,
Koortsverlagend, Kalmerend, Bacteriologisch, Ontsmettend, Schimmelwerend en Krampstillend.
Toepassing.
Basilicum kan verlichting geven bij verkoudheid, hoesten, astma, verstopte
bijholten, hoofdpijn, artritis, reumatiek en koorts. Basilicumolie dood maag-darmparasieten
en wordt daarom aanbevolen bij darmklachten, parasieten en buikpijn.
Een kompres
help bij ringworminfecties.
Basilicum kan als thee worden gedronken.
Daarnaast kan
het worden geïnhaleerd, als massageolie of kompres worden gebruikt.
De etherische
olie van Basilicum kan goed gecombineerd wordt met:
Kamfer, Rozemarijn, Cederhout,
Tea tree, Geranium, Citronellagras, Jeneverbes, Citroen,
Eucalyptus, Mirre, Lavendel,
Bergamot, Limoen en Salieolie.
Basilicumolie is een stimulerende olie die mentale
vermoeidheid verlicht, de geest verheldert en de concentratie verbetert.
Hij werkt
slijmoplossend en ontsmettend, en wordt daarom gebruikt bij aandoeningen aan de luchtwegen,
verstopte bijholten, chronische verkoudheid, voorhoofdsholteontsteking en kinkhoest.
De krampstillende eigenschappen van basilicum komen van pas bij buikpijn, spijsverteringsstoornissen
en braakneigingen.
De olie verlicht artritis en jicht.
Basilicum olie is beroemd
als een van de beste zenuwsterkende etherische oliën.
Hier volgen enkele toepassingen
van de etherische olie van Basilicum.
Bij aften, ontstekingen in de mond en gevoelig
tandvlees.
5 Druppels basilicum in een glas gekookt water doen en hiermee 2 tot 3
maal per dag gorgelen.
Bij buikpijn.
5 Druppels basilicum, 5 druppels anijs, 5 druppels
munt en 10 druppels venkel mengen in 50 ml basis olie. Met dit mengsel de buik meermaals
masseren.
Bij matte, vette huid.
Meng 5 druppels Basilicum in een glas gekookt water
en dep hiermee 2x daags het gezicht.
Bij wratten.
1 Druppel basilicum op een wattenstaafje
en de wratten 2x per dag aanstippen.
Bij insectenbeten.
Doe 2 druppels basilicum
op een vochtig watje en dep hiermee de beet of steek.
Bij examenvrees.
Neem voor
het examen een bad met 2 druppels basilicum en 2 druppels lavendel.
Doe enige druppels
Basilicum op een zakdoek en inhaleer tijdens het examen regelmatig.


BOSBESSEN.
Dat broccoli,
tomaat en vette vis tot de gezondste voedingsmiddelen behoren is redelijk bekend.
De blauwe bes of bosbes lijkt tot nu toe in het rijtje vergeten te zijn, maar is
nu herontdekt.
Het kleine blauwe besje lijkt grote voordelen voor de gezondheid te
bezitten. Anthocyanine, de stof die de bosbes zijn blauwe kleur geeft, blijkt ontstekingsremmend,
anti- verouderend, cholesterolverlagend en beschermend tegen verschillende ziekten
te werken.
Anti-veroudering:
Er zijn maar weinig voedingsmiddelen die meer anti-oxidanten
bevatten dan bosbessen. Na blauwe bessen bevatten respectievelijk, aardbeien, pruimen,
sinaasappelen, blauwe druiven en grapefruits veel anti-oxidanten. Verder bevorderen
blauwe bessen ook nog de collageenproductie. Collageen is de natuurlijke stof die
de huid elastisch en dus jong houdt.
Jammer:
Jammer genoeg blijken de gezonde eigenschappen
snel achteruit te gaan in combinatie met veel suiker. Dus met veel bosbessenjam eten
schiet je niet op. Verder bevat de ene blauwe bessen soort meer anti-oxidanten dan
de andere. Ook de mate van rijpheid heeft invloed.
Bosbessen kopen en bewaren:
Kies
blauwe bessen die stevig zijn en uniform van maat. De kleur hoort een indigo blauw
te zijn met een zilverachtige waas. Laat verschrompelde of beschimmelde bosbessen
staan. Je kunt blauwe bessen het beste direct na aankoop gebruiken. Je kunt ze een
dag of vijf in de (niet vochtige) la van je koelkast bewaren.
Verkrijgbaarheid:
Over
het algemeen zijn blauwe bessen in de maanden mei tot oktober vers te verkrijgen.
Bevroren of gedroogde bessen zijn het hele jaar te krijgen.
Wassen:
Was de blauwe
bessen kort voordat je ze gaat gebruiken.
Invriezen:
Wil je blauwe bessen invriezen,
leg dan verse blauwe bessen één laag op een vetvrij papier. Laat ze zo bevriezen.
Eenmaal bevroren kun je ze in een plastic zak of bak doen. Als je de bevroren bessen
wilt gebruiken, neem de de benodigde hoeveelheid en was die.
Blauwe bessen eten:
Blauwe bessen kun je uit de hand eten, combineren met vla, yoghurt, ijs of vruchtensalades
verwerken. Maar je kunt je natuurlijk ook verwerken in gerechten als pannenkoeken
en muffins.
Voedingswaarde:
Bosbessen (vers), 50 bessen (68 g)
Calorieën: 38
Proteïnen:
0.46 g
Koolhydraten: 9.6 g
Vetten: 0.26 g
Vezels: 1.83g
Blauwe bessen:
Blauwe bessen
worden vaak niet helemaal terecht bosbessen genoemd. Blauwe bessen zijn gecultiveerde
bosbessen.
Echt geen zin in bosbessen:
Kies dan één van de volgende supergezonde
producten, die ook rijk zijn aan anti-oxidanten: Broccoli, Tomaten, Noten en zaden,
Knoflook, Granen, Aardbeien, Ananas,Vette vis, Groene thee.
BOSBESSENTHEE:
Het blad
van de bosbes bevat veel vitamine P (bioflavonoïden). Dit bestanddeel bevordert de
doorlaatbaarheid van de haarvaten en versterkt de wanden ervan. Bovendien werkt dit
ontstekingsremmend en anti-viraal. Ook de tannines (looistoffen) in het blad beschermen
de haarvaten. Deze eigenschappen tezamen maken het blad van e Bosbes een aanrader
bij microcirculatie-problemen, in het bijzonder bij slecht zicht of vermoeide en
tranende ogen.

BRANDNETEL.
Brandnetel
- Urtica urens (dioica) - Brandnetelfamilie:
Looistoffen, vitamine A, kalium, calcium,
kiezelzuur, ijzer, bitterstoffen, saponinen, xantophill.
Er is een volksgeloof dat
brandnetel de bliksem aantrekt, vandaar ook de naam dondernetel. Nu heeft een onderzoek
aangetoond, dat op de plaats waar zeer welig de brandnetel tiert, twee aardstralenbundels
elkaar snijden. Zo'n snijpunt is bijzonder krachtig kosmisch werkzaam en het blijkt
een punt te zijn waar de bliksem bij voorkeur inslaat. Als het niet waar is, dan
is het toch aardig gevonden aldus een Italiaans spreekwoord. De plant heeft een stevige
vierkante stengel, wat wijst op weerstand. De stevige wortels zijn lang en uitgebreid
en verankeren de plant goed in de grond. Ze maken de grond open en rul en daardoor
rijp voor andere planten.
Brandnetel ruimt op en zet ook het organisme aan tot reiniging.
De plant prikt zowel van binnen als van buiten, waardoor deze bij de mens ook alle
secreties (uitscheidingen) aanzet. Hij past bij een prikkelbaar en snel geïrriteerd
mens. Een vuurmens met veel energie. Maar ook bij iemand die zich niet goed kan uiten
en daardoor verhardt en verzuurt (ontkalkt). Als voorjaarskruid geeft hij vitaliteit,
nieuwe levenskracht en warmte, maar is dermate prikkelend dat hij niet geschikt is
bij koorts, ontsteking of erg nerveuze mensen. Het bovengrondse gedeelte is te gebruiken
zolang het niet bloeit. Constitutie; reinigend, stimulerend, opbouwend. Bij ontkalking,
zwangerschap.
Bloed; bloedreinigend, verrijkend, bij bloedarmoede.
Huid; bij eczemen,
netelroos, acne, zweren, psoriasis.
Nieren; stimuleert de nieren, goed bij reuma
en jicht.
Reuma:
Drinkt u thee van gedroogde brandnetel.
Helpt ook bij infectieziekten:
in het voorjaar te toppen plukken en rauw in de soep snipperen.

BROCCOLI.
Broccoli beschermt
tegen longkanker:
Nieuw onderzoek heeft opnieuw het beschermende effect van broccoli
tegen kanker aangetoond.
Niet alleen broccoli maar ook koolsoorten als spitskool
en spruitjes bieden, indien iemand over het juiste genenpakket beschikt, bescherming
tegen longkanker. Dit beweren Franse onderzoekers in het medische tijdschrift The
Lancet.
Het is niet de eerste keer dat broccoli in verband wordt gebracht met preventie
van kanker. Verschillende componenten van de groente werden ontleed en beschermende
eigenschappen toegedicht. Zo ontdekten onderzoekers aan de Universiteit van Berkeley
enkele jaren geleden dat bepaalde bestanddelen in de broccoli, indolen genaamd, het
lichaam verdedigen tegen kanker.
Ook zou de groente de stof sulforafaan bevatten
die de bacterie Helicobacter pylori kan doden en zo maagzweren en maagkanker zou
voorkomen, volgens onderzoekers van de Johns Hopkins University School of Medicin
in de Verenigde Staten.
Antioxidanten:
Volgens anderen wordt de positieve werking
vooral veroorzaakt door de grote hoeveelheid aanwezige antioxidanten in deze groente.
Dit zijn vitamines en mineralen die een preventief beschermende werking hebben. In
het lichaam zijn schadelijke stoffen actief, de vrije radicalen. Die tasten essentiële
onderdelen van lichaamscellen aan, zoals het DNA (het erfelijk materiaal). Stoffen
die als antioxidant werken, kunnen deze radicalen onschadelijk maken.
De bekendste
antioxidanten zijn de vitamines A, C en E en de mineralen zink en selenium, waar
broccoli vol van zit.
Het nieuwste onderzoek wijst uit dat broccoli, spruiten en
andere koolsoorten hoge concentraties zogeheten isothiocyanaten bevatten; stoffen
die bescherming bieden tegen longkanker.
Nadeel is alleen dat de preventieve werking
van deze stoffen alleen bij mensen optreedt die niet of in mindere mate over de genen
GSTM1 en GSTT1 beschikken. Deze genen produceren namelijk een enzym dat die isothiocyanaten
afbreekt. Als de mensen met het juiste genenpakket ten minste drie maal per week
kool eten, lopen 33 tot 37 procent minder risico op kanker.
Als beide genen niet
of op slechts beperkt functioneren, hebben mensen 72 procent minder kans op kanker,
volgens de onderzoekers.
Volgens KWF Kankerbestrijding, en vele andere organisaties
en deskundigen, is de rol van voeding bij het ontstaan van kanker echter bescheiden.
Niettemin is een regelmatig terugkerende portie broccoli of andere koolsoort een
must voor een gezond leven.
Broccoli, een gezonde groente.....
Broccoli, wat zit erin?.....
Broccoli bevat veel vezels, is mineraalrijk (calcium, kalium) en bevat veel vitamines.
Namelijk;
vitamine C,
vitamine A (in de vorm van beta caroteen: 1,5 mg per 100 g),
vitamine B (in de vorm van foliumzuur),
vitamine K
en vitamine E
Voedingswaarde per
100 gram Broccoli:
20 kilocalorieën
0 gram vet
3 gram eiwit
2 gram koolhydraten
Top
tien van gezonde groenten:
Op basis van een studie naar de voedingswaarde van groente
heeft de universiteit van Californië een top tien van gezonde groenten samengesteld.
Er werd gekeken naar vitaminen als vitamines A, B en C en mineralen als kalium, calcium,
ijzer en thiamine.
Voor een gezond menu hieronder de top-tien gezonde groenten:
1
broccoli;
2 spinazie;
3 spruiten;
4 Lima bonen;
5 erwten;
6 asperge;
7 artisjok;
8 bloemkool
9 zoete aardappel;
10 peen.
Onderzoek naar genezende werking gewas:
Een
aantal Wageningse instituten en de Universiteit Maastricht gaan samen onderzoek doen
naar de relatie tussen voeding en gezondheid. Onderdeel van het plan is de ontwikkeling
van gewassen voor medicinale toepassingen.
Volgens beleidsmedewerker Harry Fekkers
van de Maastrichtse universiteit bieden verbeterde gewassen fantastische mogelijkheden.
Als voorbeeld noemt hij botontkalking bij oudere vrouwen. Met bepaalde vormen van
vitamine K kan die aandoening goed worden bestreden.
Bloemkool en broccoli bevatten
deze vitaminen. Fekkers denkt dat het mogelijk is deze gewassen aan te zetten tot
de productie van meer vitamine K.
Broccoli wapen tegen kanker:
Onderzoekers aan de
Universiteit van Berkeley (Californie, VS) hebben ontdekt, dat bepaalde bestanddelen
in broccoli het lichaam verdedigen tegen kanker.
Die bestanddelen, indolen genaamd,
worden door het lichaam afgebroken in de maag en omgevormd tot een bestanddeel dat
DIM genoemd wordt (3,3-diindolylmethaan).
Deze component lijkt kanker een halt toe
te roepen.
Bovendien veroorzaakt DIM de dood van kankercellen doordat onder invloed
van DIM er meer van een bepaald (voor kankercellen dodelijk) eiwit vrijkomt.
Een
ander eiwit, wat met name in verhoogde concentraties nodig is voor het overleven
van kankercellen, wordt juist verminderd.
Met deze resultaten gaat het team van onderzoekers
verder om te kijken in hoeverre deze mechanismen uit broccoli verder ingezet kunnen
worden in de strijd tegen kanker.
Broccoli goed tegen maagkanker:
Broccoli bevat
de stof sulforafaan die de bacterie Helicobacter pylori kan doden en zo maagzweren
en maagkanker voorkomt.
Dat groente beschermt tegen maagkanker was al langer bekend,
maar onderzoekers van de Johns Hopkins University School of Medicin in de Verenigde
Staten hebben nu ontdekt hoe dit komt.
Behalve dat sulforafaan bacteriedodend werkt,
blijkt deze stof ook de groei van tumoren in darm en maag bij muizen te remmen, aldus
de onderzoekers.
Broccoli-pil beschermt tegen borstkanker:
Volgens wetenschappers
is het straks niet ondenkbaar dat er een broccoli-pil komt die vrouwen moet beschermen
tegen borstkanker.
Amerikaanse onderzoekers uit Chicago hebben een chemische grondstof
gefabriceerd die gebaseerd is op een anti-kanker-stof die in de broccoli voorkomt.
Dierproeven tonen goede resultaten aan.
Als ook bij mensen dezelfde resultaten worden
gehaald kan er een eenmaal daagse vitaminepil gemaakt worden met de stof die als
kankerpreventie zou gaan gelden.
Een dergelijke pil zou binnen 7 jaar op de markt
kunnen zijn.
Wel blijft de vraag hoe een hoge dosis van deze stof zich gedraagt bij
gezonde mensen. Er is onderzoek gedaan onder ratten. De kans op borstkanker bij ratten
nam met 50% af.
De chemische stof die ontwikkeld is staat bekend als oxomate. Oxomate
is gebaseerd op de natuurlijk voorkomende anti-kankerstof sulphorafaan, die zowel
in koolsoorten, spruitjes en broccoli wordt gevonden.
De natuurlijke en de chemische
stof zorgen voor extra aanmaak van fase-II enzymen in het lichaam, die kankerveroorzakende
chemicalieën in het lichaam kunnen bestrijden.
Sulpharofaan is echter giftig in hoge
doseringen en duur, waardoor het als geneesmiddel ongeschikt is. Oxomate heeft die
giftigheid niet, en is ook goedkoper.
In dit geval is een pil beter dan de groente
zelf.
Ten eerste kan de pil de juiste dosering geven, daarnaast zou je dagelijks
enorme hoeveelheden groente moeten eten om eenzelfde effect te bereiken.
Broccoli
goed voor het geheugen:
LONDON - Bepaalde groentesoorten, met name broccoli, kunnen
het geheugen een oppepper geven. Dat blijkt uit een Brits onderzoek van King's College
London, waarvan de resultaten vandaag bekend worden gemaakt tijdens het een Brits
farmaceutisch conferentie in Manchester.
Broccoli smeren tegen kanker:
Een smeerseltje
van broccolipap beschermt muizen tegen huidkanker, en drie keer per week kool op
het menu vermindert de kans op borstkanker.

CALENDULA.
Het
is een typische zonneplant die levenskracht en optimisme geeft en speciaal op hart,
maag en lever werkt. Goudsbloem maakt alles los wat zich in het lichaam en psyche
heeft vastgezet, ze werkt ontgiftend en bloedzuiverend. Verder bevat de plant stoffen
die desinfecterend zijn en de aanmaak van bloed en weefsel bevorderen en dus erg
wondhelend werken.
Als tinctuur kunnen we calendula mengen met hypericum (st. janskruid)
zodat er een natuurlijk jodium ontstaat. De zalf werkt vooral goed bij ontstekingen,
wonden, zweren en andere huidproblemen. Ook insektenbeten, winterhanden, kloven,
luieruitslag en zelfs spataderen, decubitus (doorliggen), en open benen kunnen we
ermee behandelen. We gebruiken alleen de bloemen.
Huid:
Bij ontstekingen, wonden, zweren.
Uitwendig bij steenpuisten, eczemen, berg, droge huiduitslag enz.
Bloed:
Bloedzuiverend bij infecties, bij bloedarmoede, hoge bloed- druk, hoofdpijn
en duizeligheid.
Spijsvertering:
Stimuleert de spijsvertering. Reinigt lever en stimuleert de maag.

CITROENMELISSE.
Een
aftreksel als gezichtsstoombad en als spoeling voor grijs haar. Voeg het toe aan
badwater.
Leg de verse bladeren direct op insectenbeten en zweren of doe ze in een
papje erop.
Een aftreksel van de bladeren als thee gebruiken voor verlichting bij
chronische bronchitis, kou met koorts, hoofdpijn en om spanningen wat te verminderen.
De thee geeft een ontspannen gevoel.
Het kruid is goed bij een moeilijke spijsvertering,
het werkt kramstillend op de maag en de darmen en is windenverdrijvend. Citroenmelisse
is ook goed tegen slapeloosheid, vaak gecombineerd met Lavendel en Meidoorn. Het
heeft verder een antivirale werking bij herpesinfecties.
Gebruik Melisse o.a. bij;
allergieën, astma, bronchitis, chronische hoest, gebrek aan eetlust, depressie, migraine,
misselijkheid, ingewandstoornissen, postnatale problemen, hartkloppingen, onregelmatige
menstruatie, opgeblazen gevoel, slapeloosheid, angst, depressiviteit, spanning, shock
en stress.
Melisse kan in zeer lage concentratie heel goed gebruikt worden om eczeem
en andere huidproblemen te behandelen.
Een aftreksel als gezichtsstoombad en als
spoeling voor grijs haar. Voeg het toe aan badwater.
Medicinaal.
Leg de verse bladeren direct op insectenbeten en zweren of doe ze in een papje erop.
Een aftreksel van de bladeren als thee gebruiken voor verlichting bij chronische
bronchitis, kou met koorts, hoofdpijn en om spanningen wat te verminderen. De thee
geeft een ontspannen gevoel.
Het kruid is goed bij een moeilijke spijsvertering,
het werkt kramstillend op de maag en de darmen en is windenverdrijvend. Citroenmelisse
is ook goed tegen slapeloosheid, vaak gecombineerd met Lavendel en Meidoorn. Het
heeft verder een antivirale werking bij herpesinfecties.
Gebruik Melisse o.a. bij;
allergieën, astma, bronchitis, chronische hoest, gebrek aan eetlust, depressie, migraine,
misselijkheid, ingewandstoornissen, postnatale problemen, hartkloppingen, onregelmatige
menstruatie, opgeblazen gevoel, slapeloosheid, angst, depressiviteit, spanning, shock
en stress.
Melisse kan in zeer lage concentratie heel goed gebruikt worden om eczeem
en andere huidproblemen te behandelen.
Vaak kan de werking van een etherische olie
worden versterkt door deze te combineren met andere etherische oliën.
Hier volgen
enkele toepassingen van de etherische olie van Citroenmelisse.
Bij slapeloosheid,
migraine.
5 druppels Melisse en 5 druppels Lavendel mengen met een beetje melk of
een lepeltje honing.
Dit toevoegen aan een warm bad en vlak voor het naar bed gaan
baden.
Of bij slapeloosheid.
Meng 5 ml Melisse met 5 druppels Roos. Sprenkel een
paar druppels van dit mengsel op het hoofdkussen en je slaapt als een Roos.
Verdampen.
8 druppels Melisse in de aromalamp werken versterkend en ontspannend op het lichaam.
Laten spanningen rond het hart wegglijden.
Voorzichtig
Citroenmelisse is een veilig kruid, maar sommige mensen worden misselijk
van grote doses en sterke theeën.
Vermijd grote doses tijdens de zwangerschap.
Sommige
mensen reageren allergisch bij aanraking met citroenmelisse.
De meeste etherische
oliën kunnen niet zonder risico ingenomen worden. Gebruik etherische oliën uitsluitend
inwendig als u voldoende kennis heeft of raadpleeg een (homeopathische) arts.
Over
het algemeen is echter de werking bij uitwendig gebruik sterker dan bij inwendig
gebruik.

DUIZENDBLAD
Bevat: kalium,
alkaloiden, bitterstoffen, looizuur, etherische olie.
De plant heeft een vierkante,
harde houtige stengel en fijn vertakte blaadjes. Duizendblad lijkt op een schermbloemige
maar de bloemetjes staan toch ieder apart, zo het individu binnen de groep symboliserend.
Maar het geeft ook het sterk groepsafhankelijke aan van dit type mens: onzeker, gevoelig
en afhankelijk, met nerveuze klachten door het gevoelige zenuwstelsel. De witte bloemen
(soms roze) zijn harmoniserend en werken vooral bij vrouwenkwalen en ontstekingen.
Het kruid werkt regulerend op de bloedsomloop en is bloedzuiverend.
Kalium werkt
kalmerend werkt, heeft een regulerende invloed op de vochthuishouding en via de hypofyse
op de hormoonhuishouding. Uitwendig werkt het blad ontsmettend, bloedstelpend en
wond helend. Duizendblad wordt ook wel een panacee genoemd: voor duizend kwaaltjes
te gebruiken. De hele plant gebruiken, niet te lang vanwege het blauwzuur, 3 weken
gebruiken, 1 week stoppen. Uitwendig in wikkels of kompressen.
Vrouwenkwalen;
bij
pijnlijke, onregelmatige of hevige menstruatie. Overgang problemen zoals opvliegers.
Bij de bevalling stimuleert het de weeën en de uitdrijving en na de bevalling is
het bloedstelpend.
Zenuwstelsel;
nerveuze klachten zoals duizelingen, hoofdpijn en
stress, hartkloppingen, maagpijn, darmklachten en maagzweer.
Bloed;
bevordert de
circulatie en versterkt de vaten, bij spataders, aambeien, winterhanden en voeten,
open been en bij hoge bloed druk. Bloedzuiverend en bloedstelpend bij in- en uitwendige
bloedingen en wonden.

DENNENKNOPPEN.
Toepassing:
Voor gezonde luchtwegen en vrijer ademen.
Voor een schone keel.
De Grove
Den is een erg mooie boom, die we in Nederland alleen nog maar aangeplant tegenkomen.
De Grove den is tevens een van de meest waardevolle soorten van zijn geslacht.
Zo
levert de boom een harsachtige olie en houtteer, die in de industrie worden gebruikt.
Daarnaast zuiveren de korte, geurige naalden de lucht en zijn de dennenknoppen rijk
aan allerlei werkzame stoffen. Ze zorgen dan ook voor gezonde luchtwegen.
Ingrediënten:
250 mg van de jonge uitlopers van de Dennenknop (Pinus sylvestris) met minimaal 0,5%
essentiële olie; plantaardige capsule: hypromellose.
Combinatie andere middelen:
Dennenknop kan gelijktijdig met andere middelen worden gebruikt.
Aanwijzingen gebruik:
Drie maal daags 1-2 capsules met een 1/2 glas water na de maaltijd innemen. Bij acute
klachten: maximaal 9 capsules per dag.
Gebruik zwangerschap en borstvoeding:
Dennenknop
kan overeenkomstig de geadviseerde dosering worden gebruikt. Het verdient in het
algemeen aanbeveling bij gebruik van welke middelen dan ook tijdens de zwangerschap
en de periode waarin borstvoeding wordt gegeven eerst uw arts of deskundige te raadplegen.
Gebruiksduur:
Zonodig kan Dennenknop langdurig worden gebruikt.
Bewaren en houdbaarheid:
De capsules dienen uit de zon, droog, bij kamertemperatuur (15-25 °C) en buiten bereik
van kleine kinderen bewaard te worden. De datum waarna ze niet meer gebruikt kunnen
worden staat vermeld op de flacon en de verpakking achter “Ten minste houdbaar tot
einde:”.
Plantaardige kwaliteit:
Vitotaal Dennenknop i:s een plantaardig middel,
zonder chemische toevoegingen zoals gist, gluten, kleur-, geur- en smaakstoffen of
conserveermiddelen. De productie geschiedt onder strenge kwaliteitscontrole.
De kracht
van kruiden:
Dennenknop in combinatie met Shiitake versterkt het immuunsysteem.
GROENE THEE.
Wat
is groene thee?
Groene thee is afkomstig van de theeplant en heeft geen fermentatie
proces ondergaan. Bij de oogst worden alleen de jonge blaadjes geplukt. Handmatig
plukken geeft het beste resultaat. De oogst kan gedurende het gehele jaar plaatsvinden.
De beste kwaliteit thee wordt echter geplukt in de droge moessontijd. Het verschil
tussen groene en zwarte thee ligt uitsluitend in het verwerkingsproces.
Bij groene
thee worden de bladeren meteen na de pluk even gestoomd. Ze worden daarna bij een
lage temperatuur verder gedroogd.
Het geheim van groene thee:
Het geheim van groene
thee is dat het krachtige anti-oxidanten bevat die niet alleen de groei van kankercellen
tegengaat maar deze ook vernietigt. Verder voorkomen deze stoffen ook het dichtslippen
van de bloedvaten, de hoofdoorzaak van hart en vaatziektes en herseninfarcten.
Meer
gezondheid voordelen zijn verder te verwachten bij reuma, hoog cholesterol niveau,
infecties en een verbetering van het immuunsysteem.
Anti-oxidanten:
Anti-oxidanten
en voeding:
De kracht van groene thee:
Volgens de bewoordingen in de voorvaderlijke
geschriften van de Chinese geneeskunde is thee verfrissend met een bitterzoete smaak.
Thee werkt in op de meridianen van het hart, de longen en de maag.
Thee is aangewezen
om dorst te lessen en te verfrissen, de Shen (geest) op te wekken, slijm op te lossen,
de spijsvertering en de afvoer van urine te vergemakkelijken. Thee zal aldus aangewend
worden bij hoofdpijn, wazig zicht, loomheid, slechte spijsvertering, dysenterie en
stagnatie van het slijm.
De groene thee, die door de Aziaten sinds 2500 voor Christus
wordt gebruikt, is een plant van de familie van de camelia. De thee wordt groen genoemd
omdat hij is samengesteld uit bladeren van identieke planten (het is geen mengeling)
die niet verwerkt zijn ( groene of natuurlijke thee).
Het blad wordt geplukt terwijl
het nog jong is en meteen gestoomd en gedroogd. Indien men het blad laat fermenteren,
krijgt men zwarte thee. Groene thee is zeer rijk aan tannines ; zijn voornaamste
bestanddelen zijn theophylline en theobromine, en hij bevat eveneens hoge concentraties
cafeïne, theïne en vitamine C.
Deze drank, die in alle Japanse gezinnen onze koolzuurhoudende
dranken vervangt, heeft talrijke positieve eigenschappen ! Groene thee is eerst en
vooral een natuurlijk stimulerend middel : hij heeft een tonische en opwekkende werking
(in de aard van wat koffie doet).
Uitkijken dus, want die stimulerende werking kan
ook slaapstoornissen veroorzaken ! Studies hebben ook aangetoond dat thee anti-oxiderend
werkt, en dus nuttig is in de strijd tegen arteriosclerose en de preventie van cardiovasculaire
ziekten. Groene thee vangt de vrije radicalen op en deze eigenschap wordt trouwens
courant aangewend in de cosmetica om huidveroudering tegen te gaan.
Groene thee stimuleert
het functioneren van de nieren (diuretische eigenschappen), en wordt ook aangewend
in vermageringsdiëten omdat hij het metabolisme van de opgeslagen vetten vergemakkelijkt,
wat nuttig is voor vetverlies in het hele lichaam (zwaarlijvigheid) of lokaal vetverlies
(cellulitis).
Groene thee beïnvloedt het glucose- en cholesterolgehalte in het bloed,
wat zijn nut heeft bij de preventie van hart- en vaatziekten.
Daarenboven is aangetoond
dat de vorming en de groei van bepaalde tumoren in dieren wordt geremd door de antioxiderende
polyfenolen die in thee zitten.
Recente epidemiologische studies lijken dit effect
te bevestigen voor de Aziatische bevolkingsgroepen: bepaalde kankertypes komen minder
vaak voor in de landen, waar veel groene thee gedronken wordt, dan in het Westen.
Op dit ogenblik lopen een aantal bijkomende studies die deze observatie al dan niet
zullen bevestigen.
Hoe groene thee tot zich nemen ?
Infusie is de meest natuurlijke
manier, bij elke maaltijd kan je dus meerdere koppen thee drinken. Voor de bereiding
neemt men een koffielepel thee per persoon: kokend water over de thee gieten en 3
tot 5 minuten laten trekken.
Om het stimulerend effect te verminderen (bijvoorbeeld
in de avonduren), de thee langer laten trekken. Een andere mogelijkheid zijn capsules
met extracten van groene thee die bij elke maaltijd ingenomen kunnen worden. Kies
voor kwaliteitsthee, d.w.z. hele of gebroken theebladeren (geen builtjes/zakjes).
Contra-indicaties:
Denk eraan dat u vanaf twee uur voor het slapengaan geen groene
thee meer drinkt. Geen groene thee gebruiken tijdens de zwangerschap of wanneer u
borstvoeding geeft; groene thee is niet geschikt voor babys of jonge kinderen.
Onderzoeken
groene thee en gezondheid:
Groene thee staat in de traditionele Chinese kruidengeneeskunde
hoog aangeschreven. Uit epidemiologisch onderzoek komt naar voren dat onder Aziaten
die veel catechinen (een bestanddeel van groene thee) binnenkrijgen, minder kanker
voorkomt.
Uit Taiwanees onderzoek blijkt dat het drinken van vier mokken groene thee
(600 milliliter) per dag de kans op hoge bloeddruk met 46 procent verlaagt.
Italiaans
onderzoek heeft andere kwaliteiten van groene thee ontdekt. Groene thee zou het ontstaan
van een kwaadaardige tumor voorkomen bij mannen met een voorstadium van prostaatkanker.
Het drinken van groene thee zou kunnen helpen bij afvallen. Onderzoekers hebben ontdekt
dat een substantie die in het drankje voorkomt de toename van lichaamsvet bij muizen
vermindert. Dat heeft het Duitse Instituut voor Voedingsonderzoek (DIfE) in Potsdam
bekengemaakt. Groene thee bevat grote hoeveelheden polyphenolen, waartoe ook EGCG
behoort.
Aan deze stoffen worden wel vaker gezondheidsbevorderende eigenschappen
toegeschreven. Zo zouden ze goed zijn voor bloeddruk en cholesterolspiegel, en zelfs
beschermen tegen kanker.
Dat groene thee gezond is, staat al een tijd vast. Het was
nooit helemaal duidelijk welke bestanddelen daarvoor verantwoordelijk zijn. Japans
onderzoek wijst in de richting van de stof EGCG (epigallocatechine-gallaat.) Toevoeging
aan menselijke longkankercellen van een hoeveelheid EGCG die overeenkomt met het
drinken van twee tot drie koppen groene thee, stopte de groei van de tumorcellen.
Een wonderdrank:
Dat groene thee kan helpen bij allerlei aandoeningen blijkt wel
uit het volgende lijstje:
1. Veel werkzame stoffen in groene thee hebben een preventieve,
en soms ook genezende werking op hart- en vaatziekten. Groene thee is zo bijzonder
omdat hij zowel ontspannend als opwekkend is, wat natuurlijk gunstig is bij stress.
En daar heeft het hart weer baat bij.
2. Virussen, bacteriën en schimmels worden
bestreden door de flavonoïden in groene thee, in combinatie met vitamine C. Op die
manier vormt groene thee een soort natuurlijk antibioticum. Het zorgt ervoor dat
niet alle vitamine C verloren gaat, maar nog kan worden benut door het afweersysteem.
3. De antioxidanten in groene thee beschermen cellen en weefsels tegen agressieve
vrije radicalen. Daardoor kan deze thee preventief werken bij diverse soorten kanker,
vooral maag-, darm- en borstkanker. Wanneer de thee direct na de maaltijd wordt gedronken,
beschermt hij ook tegen kankerverwekkende stoffen in bespoten groente, gerookt vlees
en kant-en-klaar gerechten.
4. Groene thee reguleert de spijsvertering. Overtollig
maagzuur wordt door de alkaliserende werking voor een groot deel geneutraliseerd.
Ook zorgt de thee ervoor dat het watergehalte van de darminhoud in evenwicht blijft.
5. De fluor in groene thee maakt tandglazuur en botten sterker. De looistoffen voorkomen
dat bacteriële tandaanslag zich verder ontwikkelt. Van nature bevat groene thee vrij
veel mangaan, dat de opname van calcium verbetert. Zoals bekend is ook calcium onmisbaar
voor sterke botten en een gezond gebit.
Het best kun je biologische groene thee kopen.
Dan weet je zeker dat er geen resten van bestrijdingsmiddelen op de theebladeren
zijn achtergebleven. Hoe meer groene thee je drinkt, hoe belangrijker het is dat
de thee zuiver is. Want dan is groene thee pas écht gezond!
Genezende
bomen.
Bomen hebben voor het welzijn van mensen altijd een belangrijke rol gespeeld. Een stad zonder bomen is een dode stad. Straatbomen kleden een stad aan, zorgen voor zuurstof, ademen kooldioxide in, geven schaduw. Het groen van de bladeren en de kleur en geur van de bloemen hebben een positieve invloed op de stemming van de stadbewoners.
Onder oude bomen en in bosjes vonden vroeger altijd belangrijke gebeurtenissen plaats. Er werd vergaderd, recht gesproken en er werden religieuze handelingen verricht. Mensen ontdekten ook dat sommige bomen bijzondere eigenschappen bezaten, waardoor de geest helder en de ziel opgewekter werden . Er waren bomen die troost gaven en die paranormale contacten ondersteunden. Het waren heilige bomen die niet gekapt mochten worden.
Mensen ontdekten dat zij van verschillende delen van een boom aftreksels en drankjes
konden maken. Alcoholische dranken van rijpe vruchten die geestverruimend werkten.
Sommige van deze dranken werden als ‘godendrank’ beschouwd en alleen tijdens religieuze
rituelen gedronken.
Dieren die ziek waren aten speciale kruiden en schors waardoor zij beter werden.
Toen de mensen dit ontdekten, begonnen zij hetzelfde toe te passen op zich zichzelf.
De kennis van geneeskrachtige planten werd van generatie op generatie doorgegeven
door vrouwen.
Nog steeds worden in de zogenaamde fytotherapie planten als natuurlijke geneesmiddelen
toegepast. Men gaat ervan uit dat in de regenwouden planten gevonden zouden worden,
die tegen ongeneeslijke ziekten als Aids en diabetes ingezet kunnen worden. Maar
ja, zij zijn nog niet ontdekt.
De meeste medicijnen die tegenwoordig voorgeschreven worden zijn synthetisch vervaardigd. Vaak zijn de werkzame stoffen uit planten chemisch nagemaakt.
Amuletten van hout worden nog steeds gedragen, niet alleen omdat men hen mooi vindt, maar ook omdat men zich erdoor beschermd voelt voor negatieve invloeden.
Wilgenbast tegen pijn:
Van de jonge wilgentakken worden sinds eeuwen manden gevlochten.
Maar bast en hout hadden nog een andere functie. In de volksgeneeskunde kende men de wilg als middel tegen pijn. In oude kruidenboeken van de Grieken Hippokrates en Dioskurides werden wilgenpreparaten als middel tegen koorts beschreven. Omdat wilgen in vochtige gebieden met veel muggen groeien, dacht men ook een middel te hebben tegen malaria. Het hielp!
De belangrijkste geneeskrachtige stof werd in 1828 ontdekt. Deze stof bestaat uit
bitter smakende kristallen, de salicine. In iets veranderde vorm als salicinezuur
was het een werkzaam middel tegen pijn, helaas met sterke bijverschijnselen zoals
braakneigingen en maagbloedingen.
Pas in 1897 vond Felix Hoffman een manier, om het
medicament verdraaglijker te maken. Hij veranderde het in azetylsalizylzuur, het
ASS. Dat werd aspirine, een middel tegen koorts, pijn en ontstekingen en zelfs om
een hartinfarct te voorkomen. Intussen wordt deze stof synthetisch vervaardigd.
Plantaardige pijnmiddelen zijn vaal beter door het menselijke lichaam te verdragen dan synthetische. De wilg is niet overbodig geworden. Hij wordt tegenwoordig in plantages verbouwd om van bast en hout een natuurlijk pijnmiddel te vervaardigen.
Dit plantaardige pijnmiddel is voor alle patiënten geschikt, die bij chronische ziektes, b.v. artrose, regelmatig pijnmiddelen moeten slikken.
De meest eenvoudige manier om van de wilg een medicijn te maken tegen verkoudheid en koorts, is het zetten van thee uit wilgenbast. Voor de bestrijding van pijn zit er in de thee te weinig werkende stof.
Taxusnaalden tegen kanker:
Prostaatkanker is bij mannen de meest voorkomende vorm van kanker. Die is in een
vroege fase goed te opereren. Ook bestraling kan helpen. Alleen de chemotherapie
met zijn nare bijverschijnselen, is lastig. Dit kan nu veranderen. Aan de Charité
in Berlijn wordt een nieuw medicament getest, waardoor deze behandeling meer effect
zal kunnen hebben met minder bijverschijnselen.
De werkende stof is het taxotere,
afgeleid van taxus, de wintergroene boom met de zachte, donkergroene naalden. Deze
naalden zijn zeer giftig. Dit gif wordt in de geneeskunde intussen doelmatig ingezet
om zieke cellen te vernietigen. Een middel tegen kanker gemaakt van taxusbast is
al langer op de markt, maar dit nieuwe naaldenpreparaat zou op bepaalde gebieden
superieur zijn.
De eerste experimenten tonen aan dat taxotere de tumorpijn duidelijk vermindert. Tegenwoordig constateert men ook, dat patiënten dank zij dit medicament langer leven. De ziekte wordt afgeremd. Prostaatkanker in een gevorderd stadium kan door het taxusmedicament niet genezen worden. Maar de patiënten leven langer met minder pijn. Dat is belangrijk voor de levenskwaliteit.
Kaneelbast tegen darminfecties:
Kaneel is één van de oudste kruiden waarvan men de geneeskracht kende en toepaste.
Hij wordt in Zuid-en Zuidoost-Azië geteeld voor de winning van kaneelbast. In de
Ayurveda geneeskunde worden bijna alle delen van de boom gebruikt: bladeren, bast,
wortels. Uit de bladeren wint men olie.
Deze olie verwarmt het lichaam en remt ontstekingen
bij verkoudheden en darminfecties. Uit de bast en de wortels maakt men kruidenthee’s
of zalven. Ze worden toegepast bij krampen, pijn en versterken het immuunsysteem.
Bij keelpijn kan het helpen wanneer je op een stuk kaneelbast kauwt. De schadelijke
bacteriën in de mond worden hierbij gedood.
Kaneelolie wordt ook gebruikt voor zetpillen bij ontstekingen in de vagina.
De oogst van kaneel is een spirituele actie, want het is voor de ayurvedische arts
een geneeskrachtige plant die men met eerbied moet benaderen. Daarvoor moet men drie
keer in de richting van de klokwijzers om de boom heen lopen voordat men takken afzaagt.
Het medicament zou nog beter werken wanneer men een gebed uitspreekt.
Kaneel tegen diabetes:
In de westerse geneeskunde wordt tegenwoordig de geneeskracht van kaneel wetenschappelijk getest, vooral m.b.t. diabetes. De in kaneel werkzame stof MHCP zou voor daling van de bloedsuikerspiegel zorgen en daarmee de opname van glucose in de cellen versterken, wat op de werking van Insuline lijkt.
Eikenbast tegen ontstekingen en droge huid:
De eik kan meer dan 1000 jaar oud worden en een hoogte van ca. 40 m bereiken. In
de oertijd diende hij mens en dier als voedingsbron. Bij de Indogermanen stond de
eik als onweer boom in verband met de god Donar.
Bij de Grieken is de eik de heilige
boom van Jupiter. De Keltische druïden sneden vooral maretakken die op eiken groeiden.
Onze voorouders geloofden dat boomelfen de eik bewoonden.
Sinds eeuwen zijn delen van de eik door hun looistof (tannine) een bekend huismiddelen
bij allerlei kwalen zoals diarree, eczeem, witte vloed, angina en mondslijmvliesontsteking,
aambeien en spataderen. Tannine bindt vloeistoffen en neemt gifstoffen op van ontstoken
weefsel.
De geneeskrachtige looistoffen zitten vooral in de bast van jonge twijgen. Een aftreksel
maak je door een handvol eikenbast in 1 l water te laten trekken. Het zou helpen
bij huidproblemen.
Bij droge huid en neurodermitis kunnen koude compressen jeuk verminderen.
Kleine ontstekingshaarden en zwellingen verdwijnen. Bij zweetvoeten helpt een voetenbad
met eikenaftreksel. Je moet het dan wel 3 keer per week 15 minuten lang doen.
Linde tegen verkoudheid:
Er zijn twee lindesoorten. De zomerlinde en de winterlinde die twee weken later bloeit.
De winterlinde heeft kleinere hartvormige bladeren en bloeit rijker dan de zomerlinde.
Vaak hebben liederen, gedichten, sagen en legenden de linde als thema. In een Duits
handboek over bijgeloof wordt beschreven dat linden vaak plekken waren waar heksen
bijeen kwamen om te dansen. Duitsland en Nederland zijn veel plaatsen naar linden
benoemd.
In Germaanse tijden was de linde aan Freya gewijd. Zij had genezende betekenis voor mens en dier. De Indianen gebruikten het hout van de linde tegen verbrandingen. Wie geen problemen met alcoholconsumptie wil krijgen, moet een stuk lindebast bij zich dragen.
Vooral de bloemen hebben geneeskracht. Vier dagen nadat de bloemen open zijn gegaan,
moeten zij geoogst worden, samen met de perkamentachtige vleugeltjes. In de bloemen
zitten stoffen als flavonoïde (anti-oxidant, beschermt het DNA), looistof (ontstekingremmend)
en etherische oliën.
Thee van lindebloesem stimuleert het zweten, verzacht hoestprikkel, is rustgevend, urinedrijvend en krampremmend. Hij verzacht maagklachten en duizeligheid en bevordert de bloedcirculatie. Lindebloesemthee en lindehoning hebben een zuiverende werking op het lichaam. Heet gedronken, gezoet met honing, werkt hij zweetdrijvend en slijmoplossend.
Berk tegen artritis:
De geneeskracht van de berk zit vooral in de bast. De werkende stoffen beïnvloeden
de waterhuishouding van het menselijke lichaam en zijn geschikt als voorjaarskuur.
Het door inkerven van de bast gewonnen berkensap stimuleert de activiteit van de
nieren waardoor gifstoffen afgevoerd worden.
Berkenblad zit in vele blaas-en nierthee’s.
Massage van de hoofdhuid met berkensap zou tegen roos helpen.Theemengsels met berkenblad
worden ook gebruikt bij reuma en artritis. Thee van berkenbladeren zijn niet te gebruiken
bij oedeem, hart-en nierkwalen.
Tegen cariës zou xylit helpen, een kunstmatige zoetstof die men uit berkenhout wint.
Grove Den (Pijnboom) tegen verkoudheid:
De geneeskracht van naaldbomen is al lang bekend en werd in de volksgeneeskunde gebruikt
voor de behandeling van allerlei soorten verkoudheid.
Het inhaleren van een heet
aftreksel van dennenspruiten of dennenolie verlicht bronchitis en het ophoesten van
slijm. ( Niet geschikt voor mensen met bronchiaal astma en kinkhoest!)
Uiterlijk toegepast kun je vermoeide benen inwrijven met dennenolie. Spieren worden
daardoor beter doorbloedt. Bij jicht, spier-en gewrichtsaandoeningen wordt dennenzalf
gebruikt om zijn pijnstillende werking.
Producten uit naalden en kegels helpen bij alle ontstekingen van de longen, werken
ontsmettend, helpen bij onregelmatige menstruatie, braken, constipatie, leverproblemen,
maagzweren, misselijkheid, depressies, slapeloosheid, nerveuze spanningen en stress.
Jeneverbes
tegen ziektekiemen:
Toen de pest in Europa woedde, rookte men de woningen uit met jeneverbestwijgen en
gaf men de zieken jeneverbesdrankjes, in de hoop dat het hen zou genezen. Tegenwoordig
wordt jeneverbes weer toegepast om zijn kiemdodende werking en de sterking van het
immuunsysteem.
Enkele druppeltjes etherische jeneverbesolie in een aromalamp reinigen de lucht van
ziektekiemen en verminderen het risico van infecties. Dus, wanneer iemand van het
gezin of een bezoeker(ster) verkouden is, reinig je de kamerlucht met jeneverbesolie.
Enkele druppels in heet water, waarvan je de damp inhaleert, helpen bij bronchitis
en verkoudheid. Bij reumapijn, spit en ischiasklachten worden vaak inwrijvingen toegepast.
Thee van gedroogde, geplette jeneverbessen werken bloedreinigend, ontwaterend en worden aanbevolen voor de behandeling van reuma, jicht en artrose.
Jeneverbesproducten mogen niet langer dan 4 weken toegepast worden, omdat zij de
nieren te sterk zouden kunnen prikkelen.
Bij zwangerschap deze thee liever niet drinken
of inhaleren.
Jeneverbessen bij vlees of in zuurkool geven een pittig aroma, stimuleren de eetlust en spijsvertering.
Ginkgo tegen vergeetachtigheid:
Ginkgo wordt tegenwoordig als belangrijke geneeskrachtige boom op plantages verbouwd.
De bladeren worden gebruikt om er een geconcentreerd extract van te vervaardigen.
Deze wordt ingezet bij storingen van het geheugen, het denkvermogen, moeheid, concentratieproblemen
en duizeligheid, wat vaak bij oudere mensen voorkomt. Bij regelmatige inname van
een ginkgoproduct voelen mensen zich helderder en alerter.
De stoffen in deze oeroude boom verbeteren de vloeibaarheid van het bloed.
Het klontert
niet meer zo gauw. Daardoor bereikt meer zuurstof de hersenen. De werkende stoffen,
flavanoïde en terpenoïde, zorgen er ook voor, dat de zenuwcellen meer energie ter
beschikking hebben.
Deze boom helpt mensen om gezond oud te worden.
Wierook tegen ontstekingen:
De geur van wierook wordt sinds de 5e eeuw ingezet bij religieuze ceremoniën en rituelen
in de katholieke kerk. Wat is wierook eigenlijk?
Het wordt geproduceerd uit de bast van een kleine, struikachtige boom ( Boswellia
sacra) die in de bossen aan de Rode Zee vooral in Arabië en Somalië groeit. Wanneer
men de bast insnijdt, vloeit er een gomachtige hars uit, die in de lucht hard wordt.
Hij wordt afgeschaafd en verhandeld.
Bij sommige volkeren is wierookhars heilig. Hij werd via de zogenaamde ‘wierookstraat’,
een oude handelsroute tussen Egypte en India getransporteerd en was vooral in koningshuizen
zeer gevraagd.
Wierook was niet alleen een geurstof maar ook een geneesmiddel. In de Indiase Ayurveda-geneeskunde
werd hij al sinds eeuwen gebruikt. Ook in oude Europese kruidenboeken wordt wierook
genoemd.
Hij werd vooral toegepast bij reuma.
In onze tijd ontdekte de Duitse onderzoeker Hermann Ammon dat de werkende stoffen (boswelliazuren) in wierook ontstekingsprocessen remmen.
Intussen zijn er medicamenten op de markt waar wierook in verwerkt is. Zij zouden vooral helpen bij ontstekingen van de darm (Morbus Crohn).
De appel als genezend huismiddel:
De mensen weten al lang dat het eten van appels het immuunsysteem sterkt. In de volksgeneeskunde hebben daarom appels altijd een belangrijke rol gespeeld.
Leed men onder koorts, tering of kiespijn, ging men onder een appelboom staan en
smeekte hem de ziekte of pijn weg te nemen.
Had men last van wratten, dan legde men beide delen van een doorgesneden appel op
de wrat. Daarna voegde men de twee helften weer bij elkaar en begroef hem in de aarde.
Was hij kort daarna gerot, dan waren ook de wratten verdwenen. Schaafde men de appel
van boven naar onderen, kreeg men diarree, schaafde men hem omgekeerd, dan moest
men overgeven.
Om een aan alcohol verslaafde te genezen, gaf men hem een appel te
eten die door een stervende vastgehouden was.
Een ander huismiddel was appelmost. Deze zou helpen om vet af te breken. Hij zou zelfs kankerveroorzakende stoffen in gerookte etenswaren neutraliseren.
De Duitse dichter Friedrich Schiller bewaarde steeds een rottende appel in zijn bureaula,
omdat de geur hem tot hoge literaire prestaties inspireerde.
Gekookte appels kunnen gegeten worden tegen obstipatie of als bloedreinigingsmiddel.
Volgens Amerikaans wetenschappelijk onderzoek houdt het eten van appels mensen tot op hoge leeftijd gezond. Als bewijs noemt men Napoleon, Bismarck en Churchill, die grote hoeveelheden appels aten en een hoge leeftijd bereikten
Iep helpt problemen op te lossen:
De Grieken gebruikten iepenbast en –bladeren om hun samentrekkende werking. Hildegard
van Bingen beschrijft de iep als middel tegen jicht. Volgens haar zou diegene die
in water met iepenbladeren baadt, bevrijd worden van boze gedachten en vrolijk het
bad ontstijgen.
Een aftreksel van iepenbloemen zou helpen bij mensen die niet met
beide benen op de grond staan, zweverig zijn. Onder een iep vertoeven, zou kunnen
helpen om schijnbaar onoplosbare problemen van een andere kant te bekijken. Een schrijfbureau
van iepenhout is een waardevol meubel. Wie hier denkt en schrijft, zal in zich de
grote rijkdom aan mogelijkheden ontdekken.

GROOTHOEFBLAD.
In
het voorjaar zie je eerst alleen de bloem verschijnen. Het zijn enorme knapen die
recht uit de grond komen, roze rood en stevig. Als het groot hoefblad is uitgebloeid
komt pas het blad tevoorschijn. Ook dit zijn stevige jongens. Je ziet ze het meest
langs de slootkant.
De bladeren die soms wel een doorsnee van een meter halen zorgen
voor schaduwrijke plekken waar padden dol op zijn. En zo komt ze ook aan haar bijnaam:
paddenblad.
De onderkant van de bladeren is wollig behaard en koel. Van die eigenschap
werd in vroeger tijden graag gebruik gemaakt. De boter werd er in gewikkeld alvorens
er mee naar de markt te gaan. En het schijnt dat landarbeiders het blad gebruikten
om hun hoofd te beschermen tegen de felle zon.
De wortelstok van het groot hoefblad
werd gebruikt als slijmoplossend, zweet en urinedrijvend middel. Ook bezit het spasmolitische
en pijnstillende eigenschappen. Het blad werd vroeger op zweren en pestbuilen toegepast.
Tegenwoordig wordt groot hoefblad niet meer therapeutisch ingezet. Dit vanwege het
hoge gehalte aan pyrrolizidinealkaloïden. Deze inhoudstof kan geïsoleerd, bij érg
hoge doseringen en inwendig gebruik leverproblemen veroorzaken.

GULDENROEDE.
De
guldenroede heeft meerdere namen zoals: wonderkruid, heidens wondkruid of st. Pietersstaf.
Solidare betekent bevestigen, solidum agere vast, gezond of solide maken, virga dunne
groene tak en aureus van goud.
Guldenroede is een grote statige plant met een krachtige
wortelstok, die zich kruipend uitbreidt. We vinden hem in het wild op open plekken
in het bos. Zoals guldenroede de zure bosgrond omzet helpt deze ook ons lichaam te
ontzuren. De stengel is roodachtig en rond, de bladeren zijn in het voorjaar donkerrood
waarmee de werking op het bloed aangegeven wordt.
De gele bloemetjes staan bijeen
in pluim vormige trossen. Ze verlenen de plant een koninklijk uiterlijk. Ze symboliseren
zon en levensmoed en corresponderen met lever, hart en spijsvertering. De plant is
ook werkelijk goud waard door de veelzijdige en krachtige werking op stofwisseling,
psyche en nieren.
Thee zetten van de hele plant, oogsten aan het begin van de bloei. Een goede combinatie met slijm of bitterstof planten.
Urinewegen; bij allerlei ontstekingen, vocht en urinezuur worden afgevoerd, nierstenen vergruisd en afgevoerd.
Spijsvertering; stimulerend op lever, gal en pancreas dus bij slechte spijsvertering, trage leverfunctie etc.
Bloed en huid; sterk reinigende werking van weefsels en bloed dus geschikt bij reuma, jicht, artritis, ontstekingen, eczemen en zweren.

ANANAS:
Ananassap:
Vers
sap kan helpen bij een verstopping door haren in de maag het sap lost de haren op
Verder
kan Ananas gebruikt worden voor vetverbranding aan de oppervlakte van de huid (sinaasappelhuid).
Het is een uitstekende ontstekingsremmer en dus ook goed tegen gewrichtsklachten,
artritis en reuma.

ARTISJOK:
Artisjok is
een distelsoort die vooral in Frankrijk wordt geteeld. Die bloemknoppen worden gezien
als een delicatesse. Voor de genezing van kwalen, is het blad zeer belangrijk. Ze
bevatten cynarine, een stof die de galwerking reguleert en een gunstige uitwerking
heeft op de spijsvertering. Vetten worden daardoor sneller afgebroken, en het verminderd
gasvorming in de darmen. Het is zeer goed te gebruiken bij lever en maagproblemen.
Het werkt licht bloeddrukverlagend, en wordt ook vaak toegepast, bij het reinigen
van de lever, na alcoholgebruik, en het bevat stoffen die het cholestorol gehalte
verlagen.
Het is aan te raden dit niet te gebruiken bij Galblaasaandoeningen.

ASHWAGANDHA:
Om jong en vitaal
te blijven, proberen we tegenwoordig zo gezond en bewust mogelijk te eten en te leven.
En dat geldt niet alleen voor de westerse wereld. Want wat de wortel van Ginseng
al duizenden jaren voor de Chinezen is, is het kruid Ashwagandha voor de Indiaanse
Ayurvedische wetenschap. Hij wordt daarom ook wel Indiase ginseng genoemd. Van deze
plant is, net als bij Chinese ginseng, met name de wortel belangrijk. De plant is
rustgevend en verjongend bij vermoeidheid en zwakte, daarnaast libido.
Ashwaganha,
wordt ook vaak toegepast bij zwakte en weefselveroudering, bij futloosheid, ziekteherstel,
geheugenverlies. Het stimuleert de hormoonproductie en de conditie van de zaadcellen.

BAMBOE:
Bamboe komt
van oorsprong uit Azië, maar komt in ons land ook steeds meer voor. Het sap uit de
stelen is het werkzame bestanddeel. Men gebruikt het voor versterking van de rug,
sterke botten, bindweefsel en kraakbeen, het helpt om botontkalking te voorkomen.
Het versterkt de huid, haren en nagels, en wordt vaak toegepast bij gewrichtsklachten.

BERENDRUIF:
Berendruif dankt
zijn naam vooral aan de meelachtige vruchten waar beren verzot op zouden zijn. Ook
de honingrijke bloemen zijn zeer in trek bij bijen. De plant werd ooit in grote hoeveelheden
vanuit Azië naar Europa geëxporteerd om door tabak te mengen. Daarnaast dient de
looistof in de bladeren sinds mensenheugenis als grondstof voor leerlooiers in Noord-Europa:
zij maken er hun marokijn en juchtleder van. Al in de 16e eeuw werden ook nog andere
eigenschappen van de plant ontdekt. Zo kan de plant helpen voor een gezonde blaasfunctie
en sterke urinewegen.
Berendruif bevat hydrochinonen, die de groei van bacteriën
remmen in de urinewegen. Verder is het toe te passen bij: urinezuurafscheiding bevorderen,
urinewegeninfecties en bij chronische blaasontsteking.
U dient dit middel niet tijdens
de zwangerschap te gebruiken.

BLAASWIER:
De zee is altijd
een gezonde voedselbron geweest. Niet alleen vanwege de vissen en schelpdieren, ook
bleken zij een goede leverancier van groenten. Zoals Blaaswier, dat bijvoorbeeld
door de Engelse kustbewoners nog steeds als zodanig wordt gegeten. Blaaswier spoelt
aan aan de vloedlijn en vormt daar ook een goede voedingsbodem voor andere planten.
Blaaswier werd in de 18e eeuw, tot de ontdekking van jodium, reeds gebruikt voor
de behandeling van allerlei uitwendige aandoeningen. Blaaswier blijkt vooral zeer
geschikt om de stofwisseling te versnellen, en vetten en koolhydraten te verbranden.
De
toepassingen zijn verder:
Voor een betere stofwisseling, bevat veel mineralen, helpt
bij vermoeidheid, is hongerstillend, voor een betere verbranding van vetten in je
lichaam, en u kunt het gebruiken tegen zwaarlijvigheid en vetzucht.
U dient het niet
te gebruiken, indien u een verhoogde werking hebt van de schildklier, of overgevoelig
bent voor jodium, als u zwanger bent.
Niet voor langdurig gebruik. Aanbevolen wordt
een gebruiksduur van 6 weken waarna een rustpauze van 2 weken dient te worden ingelast.

CRANBERRY:
Een maand eerder
verschenen in de New England Journal of Medicine de resultaten van een ander Amerikaans
onderzoek onder leiding van dr. A. Howell. Howell en zijn collega's wisten dat cranberrysap
heilzaam kan werken ter voorkoming van en bij de behandeling van blaasontsteking,
maar ze wilden ook weten waarom.
Uit hun onderzoek bleek dat bepaalde stoffen in cranberrysap, proanthocyanidines,
looizuurachtige verbindingen die behoren tot de groep van de tanninen, voorkomen
dat de E. coli-bacteriën zich kunnen hechten aan de slijmvliescellen van de blaaswand.
Op grond van hun bevindingen raden Howell en zijn medeonderzoekers aan om dagelijks
een glas cranberrysap te drinken om blaasontsteking tegen te gaan.
Uit laboratoriumonderzoek dat vrijwel tegelijkertijd werd uitgevoerd aan de Tulane Universiteit in New Orleans blijkt verder dat de tannines ervoor zorgen dat de uitsteeksels van de E. coli-bacteriën hun plakkend vermogen voorgoed verliezen en dat de ”pili” na verloop van tijd zelfs te gronde gaan.
FINSE STUDIE:
Finse onderzoekers deden vorig jaar onderzoek bij 150 vrouwen die last
hadden van terugkerende blaasontstekingen. Vijftig vrouwen kregen zes maanden lang
50 milliliter cranberrysap, een andere groep kreeg een zuiveldrank met lactobacillen.
Een controlegroep van vijftig vrouwen kreeg niets.
De vrouwen die cranberrysap dronken, kregen in de onderzoeksperiode acht keer een
blaasontsteking. De vrouwen die de zuiveldrank kregen negentien keer en de vrouwen
in de controlegroep achttien keer een blaasontsteking.
Onderzoeksleider dr. T. Kontiokari adviseert vrouwen op grond van zijn bevindingen
om dagelijks cranberrysap te drinken. Een hoeveelheid van 50 tot 100 milliliter moet
genoeg zijn, aldus Kontiokari, die zijn gegevens vorig najaar presenteerde op een
bijeenkomst van de Amerikaanse Vereniging voor Infectieziekten in New Orleans.
Een recente pilotstudie in de VS is gedaan met het veenbessenextract Cran-Max. Dit
extract bevat 500 milligram cranberry-extract. De Amerikaanse uroloog dr. R. Wheeler
behandelde er 38 vrouwen met chronische blaasontsteking mee. Bij 90 procent van de
vrouwen trad een aanmerkelijke verbetering op, zo bleek uit hun antwoorden op een
uitvoerige standaardvragenlijst opgesteld door de Amerikaanse vereniging van urologen.
Zo meldden alle vrouwen geen brandend, stekend gevoel meer te hebben tijdens het
plassen. Zes van de tien hadden geen voortdurende aandrang meer. Wheeler noemt de
onderzoeksresultaten „verbazingwekkend.”
Uit de resultaten van een zes maanden durend onderzoek in 1999 in het centraal militair hospitaal in Praag bij 24 vrouwen met terugkerende blaasontstekingen blijkt zelfs dat Cran-Max een stuk effectiever is dan antibiotica bij de preventie van terugkerende blaasontstekingen. Bij de twaalf vrouwen die Cran-Max slikten, kon er in de zes onderzoeksmaanden slechts één keer E. coli in de urine worden gevonden. In de andere groep van twaalf vrouwen kon de bacterie achttien keer worden gekweekt en zeven keer twee andere bacteriën. De eerste groep had geen last van bijwerkingen van het cranberry-extract, terwijl zich in de tweede groep onder andere diverse maagdarmproblemen voordeden (diarree, braken) ten gevolge van de antibiotica.
Onderzoeksleider dr. J. Poduska bereidt op grond van deze positieve resultaten een
nieuw vergelijkend onderzoek voor onder honderd vrouwen, dat meer inzicht moet geven
in de juiste dosering en de noodzakelijke duur van de behandeling.
Drie Engelse wetenschappers
die vorig jaar alle beschikbare literatuur hebben doorgespit en contacten legden
met producenten, wijzen op de noodzaak van verder onderzoek. In een overzichtsartikel
over cranberry's en urineweginfecties in opdracht van het befaamde Cochrane Institute
maken zij de balans op.
Onderzoeken die voldoen aan alle relevante eisen (dubbelblind, placebo-gecontroleerd,
enzovoorts) zeggen de Britten nog niet te hebben gevonden. Ook is er geen onderzoek
gedaan waarin de werking en het effect van cranberrysap op blaasontsteking zijn vergeleken
met andere cranberryproducten (extracten) of met een placebo. Daarnaast is nog onvoldoende
bekend omtrent de juiste concentratie van sappen of de dosering van extracten, eventuele
bijwerkingen en de noodzakelijke duur van de behandeling.
De Canadese onderzoeker
dr. G. Reid, microbioloog en immunoloog verbonden aan de Universiteit van West-Ontario
in Londen, wijst er bijvoorbeeld op dat een overmatige consumptie van cranberry's
op den duur nierstenen kan veroorzaken.
De Maastrichtse uroloog Van Kerrebroeck noemt verder onderzoek gewenst, maar wijst er tegelijkertijd op dat er weinig natuurlijke producten zijn waar al zo veel naar is gekeken. Het onderzoek gepubliceerd in de New England Journal of Medicine toont volgens hem overtuigend aan dat tanninen uit de cranberry blaasontsteking met succes kunnen aanpakken.

DUIVELSKLAUW:
Duivelsklauw
bevat o.a. het glycoside harpagoside (een ester van kaneelzuur), harpagide, procumbine,
ontstekingwerende alkaloïden en suikers. Gebruikte plantendelen: de wortel.
Duivelsklauw
kan worden toegepast bij chronische gewrichtsontstekingen en gewrichtsdegeneratie
(artritis, artrose, reuma, jicht), gewrichtspijn, tussenwervelschijfklachten (hernia),
leverklachten, spijsverteringsstoornissen, zenuwpijn, nier- en blaasaandoeningen,
allergieën, ziekte van Bechterew, fibromyalgie, slijmbeursontsteking (bursitis),
verhoogd cholesterol en aderverkalking.
Inname: 3 x daags 20 druppels (of 3 x daags
3 tabletten Atrosan van Vogel).
Duivelsklauw heeft ontstekingsremmende en pijnstillende
eigenschappen. Duivelsklauw werkt bloedzuiverend en verlaagt het urinezuurgehalte.
Daarom wordt Duivelsklauw vooral toegepast bij jicht, artritis en artrose.

GOUDPAPAVER:
Productomschrijving
:
Goudpapaver is, zoals zijn botanische soortnaam 'Californica' al zegt, van oorsprong
afkomstig uit Californië. De plant is daar zeker geen zeldzaamheid. In de zomer en
herfst toveren massa's planten met hun heldergele, kelkvormige bloemen enorme gebieden
om in een goudkleurige bloemenzee. Goudpapaver wordt in de volksmond ook wel Slaapmutsje
genoemd en dat is niet helemaal zonder reden. De plant bevat namelijk Alkaloïden.
Dit zijn stoffen die voor een ontspannen nachtrust zorgen. Ook onderdrukken alkaloïden
problemen bij het inslapen. Goudpapaver wordt ook goed door kinderen verdragen.
Bevat
geen: lactose, gluten, suiker, gist, conserveermiddelen, kleur-, geur- en smaakstoffen.
Combinatie
andere middelen
Vitotaal Goudpapaver kan gelijktijdig met andere middelen worden
gebruikt. Met name Magnesium heeft een ondersteunende spierontspannende werking.
Aanwijzingen voor gebruik
Volwassenen: 3 maal daags 1 capsule met een 1⁄2 glas water
na de maaltijd innemen. Maximaal 6 capsules per dag. Kinderen: 1-2 maal daags 1 capsule.
Houd u aan de aanbevolen dagelijkse dosering. Een voedingssupplement
is geen vervanging
van gevarieerde, evenwichtige voeding en een gezonde levenswijze.
Gebruik zwangerschap
en borstvoeding
Vitotaal Goudpapaver in het algemeen overeenkomstig de geadviseerde
dosering worden gebruikt. Het verdient in het algemeen aanbeveling bij gebruik van
welke middelen dan ook tijdens de zwangerschap en de periode waarin borstvoeding
wordt gegeven eerst uw arts of deskundige te raadplegen.
Goudpapaver kan langdurig
worden gebruikt.
Bewaren en houdbaarheid
De capsules dienen uit de zon, droog, bij
kamertemperatuur (15-25 °C) en buiten bereik van kleine kinderen bewaard te worden.
De datum waarna ze niet meer gebruikt kunnen worden staat vermeld op de flacon en
de verpakking achter “Ten minste houdbaar tot einde”.

GROTE KLIS:
Heeft een
zeer lange geschiedenis als geneeskruid, zo zou de Franse koning Hendrik iII van
een huidinfectie genezen zijn door de plant. Het kruid zat veel in cosmetische mengsels
om de huid mee te bleken. Ook in de traditionele Chinese Geneeskunde wordt de Grote
Klis toegepast bij allerlei infecties, met name die van de keel.
Een tweejarige plant uit de Composietenfamilie, die verwant is aan de Distels, groeit
vaak langs wegen en dijken, is algemeen in Europa en Azië De stengel is fors en gegroefd,
de bladeren zijn donkergroen en aan de onderzijde grijswit, fluwelig behaard, ze
zijn groot, hartvormig en gesteeld.
De bloemen zijn roze tot purper, en zitten in
een schermvormige tros, de bloeitijd is juli tot augustus. De vrucht is bruinrood,
en heeft weerhaakjes, die aan de vacht van dieren en de kleding van mensen blijven
hangen en zo verspreid worden. De plant heeft een lange, vlezige penwortel, die niet
verward moet worden met die van Wolfskers.
Gebruik:
De viltige onderkant van de bladeren verwijst naar een werking op de huid
en slijmvliezen, het harige kopje van de vrucht duidt op haargroei en een werking
op het haar.
Inhoudsstoffen:
Looistoffen, Etherische olie, Bitterstoffen, Antibiotische stoffen,
Vette olie, Looizuur, Glycerine, Hars, Inuline, Slijmstoffen, Zwavel
Werking:
Een zeer goed middel voor huidinfecties (steenpuisten), ontstoken wonden,
brandwonden, acne, slechthelende wonden. Gaat jeuk tegen, bij eczeem, psoriasis,
huidschilfers (heeft een antihistamine-achtige werking), bevorderd de haargroei,
bij haarproblemen en een gevoelige hoofdhuid met jeuk. Bij mensen met een tijdelijke
haaruitval (natuurlijk niet bij erfelijke kaalheid bij mannen). Ook bij huidschimmel
en insectenbeten en steken.
Urinewegen en spijsvertering:
Bij alle infecties van de spijsvertering, werkt bacteriedodend
en antibiotisch. Bij slijmvliesontsteking. Ook bij infecties van de mond en keel.
Verlaagd de bloedsuiker. Versterkend middel. Ook bij diarree. Zeer goede bloed -
en leverreiniger. Verder bij maagzweren lever - en galaandoeningen (hier wordt echter
ook voor gewaarschuwd). Door de urinedrijvende werking, ook een goed middel bij jicht
en reumatische aandoeningen.
Overige:
Tuberculose wordt ook genoemd als ziekte waar Grote Klis werkzaam tegen
is. Verder ademhalingsmoeilijkheden, Zweetdrijvend dus ook een goed middel bij griep.
Zou ook bij gonorroe en syfilis helpen. Verwijderd zware metalen uit het lichaam.
Brengt de hormoonspiegel in balans, zou een positief effect bij endometriose hebben.
Maakt ook deel uit van 'essiac, het plantaardige middel dat ondersteunend werkt bij
kanker.
Gebruik:
Men gebruikt de wortels van eenjarige planten die opgegraven wordt in de
herfst, maar ook de bladeren die verzameld worden in het voorjaar, deze kunnen ook
culinair worden toegepast. Ook de zaden worden toegepast. Kompressen met Klitwortel
worden toegepast bij eczeem en andere huidkwalen. Van de zaden kan men een Ø (moedertinctuur)
maken.
Waarschuwing:
Er wordt gewaarschuwd tegen langdurig inwendig gebruik, het zou
het zwakke spijsverteringskanaal kunnen aantasten, verder niet gebruiken bij een
zwakke maag en bij ernstige lever - en galklachten.
Recepten:
Kompres bij artritis:
Fijngeprakte bladeren op mousseline aanbrengen en dit op de
aangedane plek plaatsen goed bij acute gewrichtspijn.
Aftreksel tegen haaruitval:
Snij 10 gr Kliswortel in stukjes en kook dit in weinig
water wanneer de wortel zacht genoeg is om te prakken, hiervan een papje maken en
hiermee dagelijks de hoofdhuid masseren.
Kompres bij aambeien en melkkorst:
In een pannetje een handvol verse, gewassen en
vervolgens gedroogde bladeren koken in wat melk wanneer de vloeistof is verdampt,
de bladeren op verbandgaas aanbrengen op de aandoening.
Urinedrijvende thee:
30 gr Klitwortel op drie kopjes kokend water een half uur laten
trekken, zeven en in tweeën verdeeld over de dag drinken.
Kompres bij steenpuisten:
Een lepel gehakte Klitwortel koken in een kopje water, wanneer
de vloeistof verdampt is het kompres aan brengen op de aandoening, dit schenkt onmiddellijk
verlichting om het kwartier vernieuwen en een nieuw lapje gebruiken.
Bloedzuiverend infuus:
De volgende kruiden fijnsnijden, mengen en in een glazen pot
bewaren 60 gr Klitwortel 25 gr Zoethout, 50 gr Paardenbloem, 40 gr Kweekgras, 20
gr Cichoreiwortel. Een lepel van dit mengsel op een kopje kokend water ongezoet 's
ochtends drinken.
Magie:
Geslacht: Vrouwelijk
Planeet: Venus
Element: Water
Krachten: Bescherming, Genezen
Gebruik:
Wordt gestrooid door het huis, om negativiteit af te weren. Toegevoegd aan
beschermingswierook en ook gebruikt in dergelijke bezweringen. Verzamel Grote Kliswortel
tijdens de afnemende Maan, drogen en dan in kleine stukjes snijden, rijg deze aan
een rode draad als kralen en draag deze ter bescherming tegen het kwaad en tegen
negativiteit. De bladeren van de Grote Klis, wanneer ze op de voetzolen worden gelegd,
kunnen jicht genezen.