HET LEVENSVERHAAL VAN MIJN OUDERS, WAAROVER IK EEN GEDICHT GA SCHRIJVEN. OOK KOMEN EEN PAAR MOOIE GEDICHTEN VAN MIJN VADER IN DE JAREN 50 DOOR HEM GESCHREVEN NAAR AANLEIDING VAN EEN INGRIJPEND MOMENT IN ZIJN EN ONS LEVEN HET VERLIES VAN ZIJN VROUW EN MIJN MOEDER WAARDOOR MIJN VADER MET NEGEN KINDEREN ACHTERBLEEF. ONDANKS DAT HEEFT HIJ HET TOCH MET HULP VAN GEZINSVERZORGSTERS DE EERSTE JAREN, EN DAARNA MET HULP VAN MIJN OUDERE  BROERS EN ZUSTERS DIE TOEN ALLEMAAL OOK NOG VRIJ JONG WAREN, GEPRESTEERD HET GEZIN EEN VEILIGE PLAATS TE BIEDEN WAAR WE NU NOG VOL BEWONDERING VOOR HEM OP TERUG KUNNEN KIJKEN.

Gedicht geschreven door mijn vader
 na het plotselinge overlijden van zijn vrouw
 en mijn moeder en over twee kinderen die ook al overleden waren.

Wederom is ’n jaar van ons heengegaan
 of 1955 staat weer voor ons om op te gaan.
 Ja 1954 hoort weer bij het verleden
 en nu met “55” staan we weer op dezelfde wegen.
 En nu we weer even een blik slaan in het verleden
 dan denken we weer toen we die het vorige jaar zijn ingetreden.
 We waren die samen vol moed en met blijdschap ingegaan
 maar toen we goed halverwege waren
 kwam ons de droevige tijding aan.
 Het was moeder die van ons ging scheiden
 en zeker opging naar de Hemelse Paradijzen.
 Ja, ik weet zeker dat daar 2 engeltjes stonden klaar
 de een was hier 6 weken en de andere was nog maar pas, zowaar.
 Ze zijn Moeder om haar hals heen gevlogen
 en zijn toen de hemel binnengetogen.
 Ja, daar ziet Moeder van daar op ons neer
 en bidt voor ons bij Jezus onze Lieve Heer.
 We willen dat helaas meenemen op onze levensbaan
 en altijd maar denken, hoe vlug dat scheiden is gegaan.
 Nu moeten we denken dat  Moeder het was
 toen ze bij leven ons aller raadgeving was.
 En dan nog allen die ons een gunst of wat ook hebben gedaan
 die horen ook bij het laatste van deze wensen aan.
 We willen hopen en vertrouwen en met liefde te saam
 zo geen mens te vergeten en een ieder bij te staan
 Om zo op die schone wegen voor het eeuwige te leven,
 met Jezus, Maria en Jozef gaan allen te saam op en worden verheven.
 Maar voor ik ga eindigen had ik nog gedacht
 om dit goed te bewaren en over te geven aan het andere geslacht.
 Laat het een ieder leren van buiten en er naar leven
 dan kan een ieder  op ’t eind van dit leven de ogen blijmoedig sluiten..
 Op het einde nog een paar regels die komen goed van pas
 hoor maar wat dat dan wel wezen mag :
 Bloemen verwelken en rozen vergaan
 maar dit bijhouden zal hier en hiernamaals ook nog bestaan.
 Wil dan met de Wil van Vader eerst en dan allen beloven
 om Moeder zaliger niet te vergeten hierboven.
 Uw aller liefhebbende Vader:
Hendrikus Roesink.

NOG EEN GEDICHT VAN MIJN VADER. 

Ter gelegenheid van het afscheid van
onze waardevolle gezinszorg in de jaren van 1954-1955.

Nu we staan voor een heel lang jaar
 staan we ook hier met veel wensen klaar.
 Ten eerste wensen we ons elkander een Zalig Nieuwjaar
 en  dan staan voor anderen ook wel wensen klaar.
 Om eerst aan onze gezinszorg te denken
 dan komen we voor juffrouw Bos en Koeneman wensen
 en dan juffrouw Smits niet te vergeten.
 haar met nog 1,2,3  van uw gezinsleden.
 Zowaar om hier te spreken van zulke diensten hier gedaan
 dat zullen we ons leven niet vergeten gaan.
 We wensen u allen voor deze daden
 ten eerste de Hemelse beloning te vergaren.
 Want als we spreken van onze Lieve Heer
 dan komen we met vele beloften weer.
 Hier staat dan wat gij aan de minsten der mijnen hebt gedaan
 dat hebt ge aan Mij gedaan.
 Is dat van onze Lieve Heer niet zalig te prijzen
 Dan weet ik zeker dat ge het met een klinkend jawoord zult prijzen.
 Maar nu is dat hier niet het minste aan ons gedaan
 we durven te spreken van het honderdvoudige komt hier reeds te staan.
 en dan allen die ons een gunst of wat ook hebben gedaan.
 We willen hopen en vertrouwen en met liefde te saam
 Zo geen mens te vergeten en een ieder bij te staan.
 Om zo op die schone wegen voor het eeuwige te leven
 met  Jezus, Maria en Jozef gaan allen te saam opgaan en worden verheven.
 Maar voor ik ga eindigen had ik toch nog gedacht
 om het goed te bewaren en over te geven tot het andere geslacht
Hendrikus Roesink.

GEDICHT OPGEDRAGEN AAN MIJN OVERLEDEN OUDERS.

LIEVE OUDERS.
Toen ik bij jullie werd geboren
En bij een groot gezin ging horen
Ik was de zesde van het geheel
Toch was ik voor jullie niet te veel

Veel zorgen moeten jullie hebben gehad
Negen kinderen dat is nogal wat
Toch heb ik daar nooit iets van gemerkt
Het heeft mijn opvoeding niet beperkt

Twee kinderen hebben het niet gehaald
Omdat God die heeft  terug gehaald
Ook die hadden jullie graag alle liefde gegeven
Jammer dat zij het bij jullie niet mochten beleven

Een lieve en zorgzame moeder moet je zijn geweest
De zorg voor de kinderen beslommerde jou het meest
In liefde was jij niet te verslaan
Moeder, zoals jij het hebt gedaan

Altijd klaar staan voor andere mensen
Ondanks dat je zelf zoveel had te wensen
Daarmee verdien je een gouden kroon
Ik zou je haast zetten op een troon

Lang heb je van dit alles niet genoten
Plotseling ben je uit ons leven weggeslopen
Je hart dat zo vol liefde was
Stopte plotseling gaf niet meer gas

Mijn vader kwam alleen te staan
Waar haalde hij de kracht vandaan
Negen kinderen te eten geven
Want die moesten blijven leven

Alles werd er voor opzij gezet
Dat ging heus niet voor de pret
Zijn geliefde waar hij op kon steunen
Daarop kon hij opeens niet meer leunen

Toch heeft hij ze allemaal groot gebracht
Daarvoor neem ik mijn petje af
Nu ik ouder word, ga ik het meer waarderen
Van mijn vader heb ik heel veel mogen leren

Vader dat je ook nog dichten kon
Verbaasd me, ik sta met open mond
Dat had ik nooit van jou verwacht
Zulke innige gedichten zo vol pracht

Ja ze hebben me diep ontroerd
Mijn innerlijk was er door gevloerd
Aan Gene Zijde mag jij weten
Dat ik jou en moeder niet ben vergeten

Jullie graf kon me niet bekoren
Omdat alleen het stoflichaam daar kon behoren
De geest van jullie moest ik ergens anders zoeken
Dat leerde ik uit Jozef Rulofs boeken

Vader in mijn herinnering zul je altijd blijven
Samen met moeder, hoe moet ik jullie beschrijven
Twee ontzettend lieve mensen
Een betere vader en moeder had ik me niet kunnen wensen

Dit alles heb ik uit LIEFDE geschreven
Als dank dat ik bij jullie heb mogen leven
 De gedichten van vader hebben mijn hart geraakt
De LIEFDE voor mijn ouders is opnieuw in mij ontwaakt.
Henk Roesink.