WATER.
Water, een bron, we wassen er mee en we drinken het hier op aarde,
het zit in ons eten, het ontspant en brengt ons plezier.
Zowel voor mens plant en dier gegeven,
nodig om te kunnen blijven leven.

Als rivieren overstromen is er soms geen houden aan,
veel mensen dieren en planten zijn daardoor heen gegaan.
Wij mensen zijn nietig tegen overstroming of te wel natuurgeweld,
water onze beste vriend, soms toch ook wel weer een vijand, hoe tegengesteld.

Is er geen regenval, kan er niets groeien op het land,
dat werkt weer hongersnood in de hand.
Door de natuur niet te doseren,
maar we kunnen er op de aarde van leren.
 
We kunnen de handen in elkaar slaan
en zo de taal van helpen verstaan.
Zoals waterputten maken in droge landen,
dat geeft werk aan vele handen.

Gezegd wordt; vele handen maken licht werk,
het samengaan van die handen dat maakt ons zo sterk.
Bevoorrecht zoals wij hier met ons leidingwater zijn,
is het water in tegenstelling  tot andere landen bij ons zo rein.

Daar mogen we misschien vaker stil bij staan,
Want 't kraantje open en 't "GOUD" komt  er al aan.
Water, wellicht het "GOUD"op deze aarde,
in combinatie met de zon en de aarde, ongelooflijk groot in waarde.

Water, zeker weten dan wel geloven,
die zegen voor ons allemaal krijgen we mooi van boven.
Lian Janssen.

HONGER STILLEN.
Honger, dan heeft men behoefte aan eten
Fysiek is dat denk ik voor menigeen bekend
Maar in de welvaart wordt honger wel eens vergeten
Mentale honger zoekt men nog in vele boeken
 
Geestelijke honger stillen, dat is menigeen ontwend
Vanwege gedachten durft men dit niet te onderzoeken
Toch komt men dan pas bij het woord STILLEN
Want in de stilte kan men pas beleven
De behoefte en de voeding die wij willen
Om alles vanuit Liefde aandacht te geven.
Marian Muller.

HANDEN.
Liefde uit het hart, via handen gegeven,
maakt het zoveel dragelijker voor mensen in het leven.
Misschien krijg je een schouderklop of een aai over de bol,
een hand zo zacht, een streling vanuit het hart, zo hou je het vol.

En kunnen mensen het dus beter aan,
om weer in het leven door te gaan.
Mocht je niet of niet goed kunnen horen,
weet, daar is gebarentaal voor geboren.

Blinde mensen leren lezen, door met hun handen te voelen,
ah, denkt U, misschien zal ze hiermee het brailleschrift bedoelen.
Handen een mooi instrument en eigenlijk onmisbaar in het leven,
o ja, het geven van een handdruk kan een indruk op dat moment van iemand geven.

Handen ze hebben je wat te zeggen,
soms probeert men door je hand te lezen dat uit te leggen.
Je handen; ze zorgen, geven Liefde en delen,
ze kunnen repareren, maken mooie dingen en kunnen soms zelfs helen.

Handen aan ons lichaam gegeven,
bedoeld door Hoger Hand, om ze op een goede manier te gebruiken in het leven.
Lian Janssen.

LIEFDE.
Mijn leidraad in het leven is Liefde,
volgens mij in feite voor ieder mens.
Maar door alles wat ons griefde,
maakten we hiervoor steeds een grens.

Zoveel grenzen, zoveel muren,
heeft de mens om zich heen gebouwd,
nog steeds doet men dit bij vreemden, soms zelfs bij buren,
omdat men de ander en daarmee zichzelf, niet vertrouwt.

Wat verstaat men onder Liefde,
is dit genotzucht, passie, seksualiteit.
Of de behoefte te ervaren persoonlijke Liefde,
of raakt men daardoor Zijn Liefde kwijt?

Eigenliefde, daarvoor heeft men spiegels nodig,
die vindt men in alle mensen als men eerlijk durft te kijken.
Voor sommigen is dit reeds overbodig,
zij zijn al bezig hun hart te verrijken.
Marian Muller.

DE MENS OP WEG.
Wij mensen, blank, geel, rood of zwart, niets is apart,
rood, de kleur van ieder hart.
Man, vrouw, kind, groot, klein, dik, dun of fijn,
weet dat we allemaal gelijk zijn.
 
We lachen, huilen en worden zelfs boos, het tonen van emoties zoals dat heet,
we slapen, eten, drinken, praten, houden van, maken fouten en zijn met al onze onvolmaaktheden als mens compleet.
Het leven gekregen, om aan onszelf te werken,
door problemen, situaties en lessen, zullen we ons sterken.
 
Geboren worden en sterven, is voor ieder mens gelijk,
de lengte van ieder leven verschilt, de een is arm en de ander rijk.
Maar wat is rijk zijn in het leven,
rijkdom, in de Geest, dat heeft je meer dan geld te geven.

Wij mensen, sluiten vriendschap op de aarde hier,
zowel met mens als dier.
Het is een gegeven,
bijna niemand leeft alleen voor zichzelf in het leven.

Soms mogen we samen lopen, om vervolgens ieder een andere weg in te slaan,
houd dan niet vast, maar laat gaan en laat de geestelijke Liefde blijven bestaan.
Besef en krijg in de gaten,
de kunst van verbinding schuilt, juist in het los kunnen laten.

En toch werken we allen aan dezelfde weg, die naar het licht,
ik wens u en mezelf veel Liefde, kracht en inzicht.
Lian Janssen.

VREDE.
De vrede van de aarde,
begint in het eigen hart.
Daarom is het van grote waarde,
om los te laten de eigen pijn en smart.

Met behulp vanuit de hoogste Sferen,
wordt dit nu aan de mens geleerd.
een ieder mag dit voor zichzelf gaan leren,
we worden dan persoonlijk niet meer bezeerd.
 
De pijn en verdriet wat men als mens dan mag ervaren,
is pijn en verdriet van de medemens.
En het vertrouwen in Zijn Liefde brengt dit tot bedaren,
want dit geneest de aarde en kent geen grens.
 
Deze Liefde zal de mens leiden in het verdere bestaan,
zodat men anderen mag leren, hoe hiermee om te gaan.
Marian Muller.

GEWETENSWROEGING.
Ik was soldaat.
Ik heb bloed vergoten.
Ik dacht dat ik dat recht bezat.
Ik vloekte als ik had misgeschoten.
  
Ik was toen jong.
Ik noemde het idealen.
Mijn weg was goed ik kon niet falen.
Wijl ik mijn ideaal bezat.

Nu is het voorbij.
Ik kom tot denken.
Wat die soldaat, die vijand was.
Voor het sterven wel heeft moeten denken.
Van mij, die toch zijn vijand was.

Wij streden elk voor onze ideeën.
Stelden ons leven daarop in.
Maar verder dacht toch geen van tweeën.
En gingen zo de oorlog in.

Hij is nu dood, ik ben in leven.
Ik heb zijn schim voor ogen staan.
Ik merk nu hoe mijn handen beven.
Omdat ik weet, wat ik heb misdaan.''
De zeer onbekende soldaat.
N. N.

IK BEGRIJP DE WERELD NIET.
Ik begrijp de wereld niet
En dat doet mij veel verdriet
De mens legt aan zichzelf zoveel grenzen
En daarom komt men niet aan Gods wensen
 
Dat is m.i. ook de wens van alleman
Ieder wil toch graag innerlijke rust en vrede als het kan
Waarom moet men dan toch nog steeds vechten
Om te ontvangen ietwat van de mensenrechten

De mens, die bepaald op Aarde nog steeds het beleid
En daarom is hier zo ontzettend veel strijd
Ook de emoties op schrift en in beeld
aten dit zien, menigeen reageert hierop verveeld
 
Een ander krijgt hierdoor weer allerlei ideeën
Om de wereld te vernietigen i.p.v. een paradijs te creëren
God is Liefde, neem dat maar van mij aan
Wij mogen in deze liefde als mens leven gaan
 
Wij mogen het dierlijke in ons los gaan laten
Dan kunnen we de wereld liefhebben i.p.v. haten
Vele mensen willen welvaart en geluk
 Maar zonder aandacht voor het welzijn gaat alles stuk

Wees blij dat er welvaart is in je leven
En wees bereid hiervan iets af te geven
Voor de medemens met zorgen en verdriet
Zodat op Aarde ieder mens hiervan geniet.
Marian Muller.

MENS EN VOGEL.
Door de natuur goed te bekijken,
heeft de mensheid, zich met uitvindingen weten te verrijken.
Het vliegen, afgekeken bij vogels in de lucht,
dat gaf ons in een vliegtuig, onze eigen vlucht.

Eigenschappen die overeenkomen tussen ons en onze gevleugelde vrienden,
kunt u op dit papier vinden.
Als eerste zo trots als een pauw,
stelen dat doen soms mensen, mar ook een kauw.

Een kip, ze zeggen wel redeneren als een kip zonder kop,
haar eega, de haan, loopt natuurlijk voorop.
Neem nou de hop, die staat te boek, als slordig en vuil,
dan de uil, daar gaat veel wijsheid achter schuil.

De papagaai een geboren naprater,
de gans behept met luid gesnater.
Onze huismus, is grauw, saai en braaf,
schade aanrichten? vraag dat maar aan de raaf.

De pimpelmees gedraagt zich frank en vrij,
de vink, ook wel luistervink, dat is niet zo mooi lijkt mij.
Een aasgier, trekt voordeel uit andermans tegenslag,
de roek is sociaal, een eigenschap die ik wel mag.

Een lijster die kan heel mooi zingen,
onze ekster, kan de eigenschap om blinkende voorwerpen te pakken maar niet bedwingen.
De reiger, een geboren krijger, met een eindeloos geduld,
ik eindig met een duif, als symbool voor vrede en onschuld.

Weet, vrijheid is wat een vogel heeft en hoeft dat niet te leren,
wij mensen kunnen dat in onszelf creëren.
Elke keer, als we onze vleugels uitslaan,
wens ik dat net zoals bij vliegende vogels in de vorm van een V, in vrede onze koersen kunnen samen gaan.
Ik neem de vrijheid, om u vrede en voorspoed toe te wensen in uw bestaan.
Lian Janssen.

BETREFT NORMEN EN WAARDEN.
Wat betekent dit nu voor mij, hoe ga ik daar mee om.
Eerlijkheid, openheid en respect voor mezelf en medemens.
Maar zonder Liefde gaat onze samenleving hieraan voorbij.
Eerlijkheid wordt meestal niet gewaardeerd, vindt men zelfs dom.

Openheid word ook al niet gewaardeerd, menigeen stelt hierbij een grens.
En respect voor elkaar, daaraan gaat onze samenleving voorbij.
Men heeft nog niet geleerd met emoties en gevoelens om te gaan.
Dus laat menigeen deze zien, de kleine ego brengt dit naar buiten.

Als men echter aan de onderliggende boodschap van gedrag gehoor kan/wil geven.
En beseft dat een ieder vrede, geluk en harmonie nodig heeft in zijn/haar bestaan.
En als men dit open, eerlijk en met respect voor de medemens kan uiten.
Dan beginnen de normen en waarden van nature te herleven.

Men beseft dat de wens van alle mensen.
Vrede, harmonie en geluk is voor dit leven.
En vanuit alomvattende Liefde vervagen alle grenzen.
En kan broeder/zusterschap herleven.
Marian Muller. 

BLOEMEN.
Bloem oh wonder der natuur,
wat ben je mooi, wat ben je puur.
Wij genieten er van, het doet ons goed,
bij ziekte, van bruidsboeket tot laatste groet.

Als goedmakertje doen bloemen het helemaal.
Wanneer je even niet weet, hoe je beginnen moet,
dan spreken bloemen hun eigen taal.
Een bloem als symbool en wel zo apart,
het vindt zijn weg rechtstreeks naar je hart.

Een mens, probeert men wel eens met een bloem te vergelijken,
denk aan muurbloempje, we staan  zelfs te bloeien.
Zo probeert men het wel eens te bekijken.
"Onkruid", staat voor schadelijk of nutteloos te boek,
wat is goed en wat is slecht, daar ben ik naar op zoek.

Of kan iets helemaal slecht of goed zijn, ben ik me aan het afvragen,
weet, dat onkruid ook bloemen en een roos haar doornen heeft te dragen.
Niets hiervan is helemaal goed, of slecht, zou ik zeggen,
het is maar net hoe we het willen zien en wat we er zelf in leggen.

"Onkruid"en bloemen en verschillende soorten bij elkaar, het blijft een gegeven,
wat ons mensen niet altijd lukt, zij kunnen wel naast elkaar leven.
De mens op aarde doet veel goed, maar behoeft er niet altijd bloemen voor,
van boven word je toch beloond, met heel andere bloemen hoor.

Veel Liefde, licht en kracht,
geniet van werelds bloemenpracht.
Lian Janssen.

VRIENDSCHAP.
Ik ben blij dat er vrienden zijn die me willen steunen,
waar ik met vragen terecht kan, zonder op ze te leunen.
Voor deze vrienden wil ik er ook heel graag zijn,
want het delen van gevoelens ervaar ik als heel fijn.

Bij een goede gevoelsband zijn woorden niet altijd nodig,
want de alomvattende Liefde maakt dat overbodig.
Bedankt, dat je gehoor hebt gegeven aan je innerlijk oor,
ik weet wel, daar heb je dat dan ook voor.

Maar soms ontbrak het bij mij aan moed
en geloof me, dat voelde echt niet goed.
Gelukkig kan ik mezelf en anderen vergeven,
ik gaf mezelf de tijd om orde te scheppen in mijn leven,
zodat ik nu in staat ben om ook hieraan mijn oor te geven.
Marian Muller.

GEESTELIJKE GROEI.
He hallo lieve ik, ik ben Geestelijk open gegaan,
ik voel zo veel en kan het leven als nooit tevoren aan.
Ik groei, ik bloei, ik wens vrijheid en blijheid,
mijn hart is zo groot, veel groter dan de realiteit.

De Liefde heeft mij in mijn gevoel aangeraakt,
maar mijn Liefde voor de realiteit is nog niet ontwaakt.
In dit geval van Liefde ervaar ik pijn en verdriet van velen
en ik ben nog niet in staat mezelf en anderen te helen.

Mijn gedachten zijn nog gericht op goed en kwaad,
soms lijkt het wel of ik mezelf en de wereld haat.
Ik gebruik woorden om me uit te drukken,
steeds meer besef ik dat dit me bij velen niet zal lukken.

Men begrijpt me niet, ik ervaar intense eenzaamheid,
de Liefde van en voor menigeen raak ik daarmee kwijt.
Alle basisemoties beginnen bij mij binnen te stromen,
die zijn beslist niet fijn, zij verstoren al mijn dromen.

Het gevoel van twijfel, angst, schuld en miskenning,
vragen om inzicht, maar ik zoek (h)erkenning.
Wie ben ik? Wat doe ik op deze aard? Ben ik er echt wel toe in staat,
om vanuit zijn Liefde, te leven en te werken. Dat is toch waar het om gaat.
Marian Muller. 

VELDBOEKET.
Ik heb een mooi bont veldboeket,
bij mij op de tafel gezet.
Bestaand uit rozen, tulpen, hyacinten en paardenbloemen,
teveel eigenlijk om op te noemen.

Zij komen zomaar voor in de natuur,
als je ze koopt zijn velen goedkoop en sommigen duur.
Zij hebben allen een heel eigen geur
en vormen samen een eenheid met al hun kleur.

Als ik er naar kijk, dan denk ik aan de mens,
want het is mijn allergrootste wens.
Dat het met ons ook eens zo zal zijn,
alle kleuren en geuren samen, het is toch zo fijn.

Wat maakt het uit of je zwart, rood, geel of wit bent,
het gaat erom dat je jezelf herkent.
In één van die prachtige bloemen uit het veld,
dat is in mijn ogen belangrijker dan kennis en geld.

Durf te groeien hier op deze aard,
dat maakt het leven heel veel waard.
Marian Muller.

BROEDER/ZUSTERSCHAP.
Het gevoel van eenheid,
Vreugde en blijheid.
Het kunnen delen,
van gevoelens met velen.

Jezelf bij elkaar kunnen zijn,
dat gevoel is o zo fijn.
Jij bent oké, ik ben oké.
Ik ken jou, jij kent mij,

deze Liefde maakt vrij en blij.
Het is geen bezit,
en houdt niet van gevit.
Ieder mens is één druppeltje in de wereldzee,
en daar bereikt men het meeste mee.
Wij verlichten elkanders smart,
want we kennen het Weten in het Hart.
Marian Muller.

Overpeinzing van het leven.

De Heiland is geboren en zij gaven Hem een naam.
En zo had hij familie, een plaats om steeds naar toe te gaan.
Hij was eenvoudig en rechtschapen, gewoon een eerlijk mens.
Hij heeft ons veel gegeven, en had eigenlijk maar een wens.
 

Als broeders samenleven in een hecht en vriendschappelijk bestaan.
En daarmee hebben wij allemaal zijn sterven en onrecht aangedaan.
Want of we nu geloven in Boeddha in Allah of in God.
En wij de mensheid maakten het helemaal kapot.
 

Konden wij maar vergeven en elkaar in de ogen zien.
Dan was er voor zijn wensen nog een sprankje hoop misschien.
Hoeveel pijn en krenking moet een mens doorstaan.
Voordat hij voor de spiegel zeggen kan.

Hij heeft het niet voor niks gedaan.

Als het onstuimige van ons drukke bestaan.
In de rust van de ouderdom is overgegaan.
Als wij alleen maar op herinneringen leven.

En juist nu elkaar wat warmte kunnen geven.
Als we alleen maar omkijken in weemoed en in pijn.
Dan is het moment gekomen.
Om te zeggen waarom heeft het zo moeten zijn..
 

Het bloed wat in onze wortels rust.
Is met geen haat te verlammen.
En als de ouderdom ons heeft uitgeblust.
Kan de liefde voor elkaar weer ontvlammen.
 

De band van de erven van wat eens een familie was.
Zal weldra stil verstommen in wat gebleven is in de as.
Laten we nog wat leven met zijn allen.
En naar de toekomst zien.
Voordat het laatste blad is gevallen.
 

Laat ons vergeven en elkaar een beetje warmte geven.
Sta even stil bij familie en bij een eenzaam ander mens.
Ook voor hem had, God, Allah of Boeddha in het begin dezelfde wens.
Als je jong bent is het eenvoudig en wil je nog niet kijken naar toen.
Voor de ander is nu het moment gekomen, misschien kun je het nooit meer over doen.

Frans Wouters.

KLUIF.
Een hart vol blijdschap

’n stralende zon.

Een dikke bos bloemen

op het balkon.
 

Een huppelend kind,

dat zingt en lacht.

Sterren die glinsteren

in de heldere nacht.
 

Eendjes die snateren

en ’n poes die spint.

Blaadjes die dwarrelen

in de wind.
 

Mooie muziek

die je hart aanraakt.

Een clown die even

een salto maakt.

Een huis vol liefde
 

een heerlijk nest.

De stemming is goed,

we zijn op z’n best.

Dankbaarheid
 

is ons diepste gevoel

en deze blijdschap

is ons aller doel.

Maar, ’t komt niet vanzelf.

Het kost wat struif,

want eerst doen we elk

onze eigen kluif.
Diny.

DE EEUW VAN CHRISTUS 1945 tot 2045

12 coupletten als twaalf apostelen.

 

In de eeuw van Christus

staat de liefde centraal.

Bewustwording en groei

voor ons allemaal.

 

In de eeuw van Christus

spreekt ons gevoel.

We mogen er zijn,

want we hebben een doel.

 

In de eeuw van Christus

gaan we het maken.

We beloven elkaar

om echt te ontwaken.

 

In de eeuw van Christus

dienen we elkaar.

We staan met liefde

voor elkander klaar.

 

In de eeuw van Christus

gaan we voor goede gedachten.

Ze brengen ons licht

en hernieuwde krachten.

 

In de eeuw van Christus

gaan we flink bouwen,

om elkaar te beminnen

en echt te vertrouwen.

 

In de eeuw van Christus

zijn we bereid,

om te geloven in het leven

ook na deze tijd.

 

In de eeuw van Christus

gaan we begrijpen,

dat we nooit meer

de degens mogen slijpen.

 

In de eeuw van Christus

is geen plaats voor geweld,

alleen het gebod

van de liefde telt.

 

De eeuw van Christus

is ruim halverwege

en velen hebben

het inzicht gekregen.

 

De eeuw van Christus,

we willen vooruit!

We zitten met z`n allen

in dezelfde schuit.

 

In de eeuw van Christus

groeit Gods plan,

want we maken er samen

het beste van!

Diny.

LIEFDE.
Wat mooi beschreven en o zo waar
In Liefde bestaat geen aandacht voor gevaar
Soms echter is overdaad, hetzij in materie en wetten
een zeer sterke belasting in het leven van vele medemensen
die evenals een ieder verlangen en wensen te delen in vredeswensen

Ach, hoe zeer, hoe teer zijn de harde schalen die balen
Ach, hoe moeilijk is het vaak om werkelijk te stralen
als men in de realiteit steeds moet gaan beleven
dat enkel kennis en geld het leven geven
en zelden kunnen of durven beleven
hetgeen in het Hart beschreven
 
Het bewustZijn van huidig leven
geeft vaak pijn en verdriet
Onbewust erg vaak gegeven
Men ziet nog steeds niet
dat vergeven iets moois kan zijn
Zo diep leeft onbewust de pijn

Op afstand geven is erg mooi
Het blijft desondanks rotzooi
Als we toch konden leren
In Liefde terug te keren

Het leven te beschouwen
als zijnde barensweeën
Dan krijgt moeder aarde
van nature haar waarde
Ook de mannen ontkomen er geenszins aan
het kwetsbare als zijnde Liefde te verstaan
 
Harde noten worden gekraakt
Het breken van de schil doet pijn
dit wordt echter zacht gemaakt
door aandacht voor het welZijn

het in de bron staan, in Liefde
ruimte geven hetgeen ooit griefde
Blijf geenszins hierin hangen
U kent uw innerlijk verlangen

Als dit vrede, harmonie en geluk is
dan is er met u echt niets mis
Als u geld of macht als Godheid ziet
wordt het moeilijk dat u geniet

U zult dan in dit leven
een harde kraak beleven
Niemand kan zich beschermen
zonder zichzelf te ont-fermen
 
De wereld is lam geweest
de Islam was een noodzaak
bewust te worden van de Geest
welk spelenderwijs als taak

aan het gekwetste innerlijk kind
welk zelden werd bemind
zorg en aandacht kan geven
zodat we allemaal in vrede Leven
 
Het gaat geenszins om de economie
Het leven draait om mensen
die met/zonder allerlei denkbeeldige grenzen
in feite hetzelfde wensen

Vrede, harmonie en geluk
Maak deze wens nooit stuk
Deze verbindingsbrug
brengt de mens terug
naar de bron, het paradijs
Bedaar, en u wordt wijs
Marianne Muller.

VERGEVEN

Kan je niet een ander vergeven?
Kijk dan eens naar je eigen leven.
Ben je zelf altijd wel zo zuiver en goed geweest?
Waren er geen momenten, dat je anders reageerde, omdat je was bevreesd?

Op dat moment heb je misschien onbewust een ander pijn gedaan.
Zal het ook een ander niet zo kunnen vergaan?
In dit leven hebben we allemaal elkaar wat goed te maken.
Laten we ophouden om elkaar af te kraken.

Leer met je emoties om te gaan in het leven.
Dit kost enorme strijd, maar eens leer je elkaar vergeven.
Geschreven door Edith Rokers.
 

Door de duisternis naar het licht in 1996.

Heeft God het werkelijk gedaan?

Er wordt geloofd in een God die altijd voor ons klaar staat.
Als je maar in hem gelooft, dat het je dan goed gaat.
Er gebeurd van alles op deze aarde,
wat heeft het geloof dan voor waarde?
Nu twijfelen de mensen aan zijn bestaan.
Maar, heeft God het werkelijk gedaan?

 

Nee, zeg ik je, Hij heeft ons een eigen wil gegeven.
Hiermee mogen wij leren leven.
Door met keuzes om te leren gaan,
zien we na een oneindig lange weg ons eigen bestaan.
Steeds bewuster worden we van ons leven,
we mogen liefhebben, het is door God gegeven.
Werkelijk, dit is een liefdevolle God die ons voor vol aanziet.
En als wij, mensen, het leven durven aanvaarden, dan is hij het die geniet.

Edith Rokers.

Zondaggedicht:
De wolken waren gesloten
Een hand stak eruit en reikte mijn arm
Ik werd omhoog getrokken en op een
Andere plek gezet

De hemel werd helder
De hemel ging weer dicht
Ik was op mijn plek gearriveerd
Waar ik zijn moest en dat was in jou
Hart

Want in ieders hart schuilt een stukje
Liefde dat in je zit en uitstraalt naar de
Medemens en naar mij.

Annette.

DE ZON EN REGENBOOG.
ergens achter de regenboog

komt de zon weer op en blijft

het schijnen voor jou en mij

of voor jou / mij persoonlijk
 

Het is alsof muziek daar klinkt

tussen de wolken door

een lieflijke melodie weerklinkt

door het heelal en door de lucht

Jij bent de zon en de regenboog

en ik heb mezelf tot nu terug ( gevonden ).
Annette.

 

DRUPPELS.
Drie druppels vallen van het blad
Het blad is wel groot
Een plek waar je schuilen mag
Ik schuil en ga tegen je aan zitten

Je houdt me vast en verwarmt mijn lichaam en geest
Dat is fijn ... het voelt als een feest
We kunnen er weer tegenaan gaan
Door verder te lopen na de regen en tegen de boom aan te staan
en energie te vragen voor de dag
Doe het met een big smile ... kortom .. grote glimlach.
Annette.

LIEFDE.
Liefde is fijn

Liefde is pijn

Liefde is goed

Liefde is eb en vloed.
Annette.

EIGEN ZEGSWIJZE.
Ik wijs je aan waar de zon is
Zie je de plek? Dat is in je Hart
Die schijnt daar voor altijd
Want je Hart is de plek voor de Liefde

Die je in je draagt en je uit
Draag DIE LIEFDE voor altijd in je
Gooi het eruit wat Erin zit en laat zien
Wie je bent : en dat antwoord is:
Een mens van vlees en bloed die
Alles in zich heeft .. Liefde en kracht.
Annette.

 

LIEFDE.
Smeltend van Liefde

Knopend van Geluk

Zien latend en zeggend:

Je dag kan niet meer stuk
 

God houdt van jou
Hij laat je niet in de steek

Voel je sterk en af en toe week

Hij houdt je vast als je het moeilijk

Hebt en steunt je overal bij.
Annette.

LIEFDE.
Ik heb iets voor jou
en je mag het niet bewaren
Je kan het niet zien
ook al zit je er uren naar te staren

Ik geef het je met dit bericht mee
laat het je wel bevallen
Het is prachtig en het voel heel fijn
maar het kan soms ook hevig knallen

Dus pas heel goed op
met wat ik je nu ga geven
Want het is een liefdes wens
in middels dit berichtje opgeschreven

De wens luid als volgt
laat de liefde toe in je leven
Ik geef je een dozijn van liefde
en het mag niet bij jou blijven kleven

De liefdes wens moet je verder doorgeven
aan een ieder die jij liefde wilt geven
Zodat de liefde weer gaat stromen
omdat we het aan elkaar doorgeven

Dus kopieer dit bericht
en verspreid samen de liefde met mij
Geef het aan iedereen die je kent
en maak daarmee de ander blij

Laat de stroom van liefde stromen
en houdt deze dus niet tegen
Stuur dit bericht door met liefde
zoals jij hem nu ook van mij hebt gekregen

Knuffels en liefs van mij.|
Dorothy Hansen.

Heeft God het werkelijk gedaan?
Er wordt geloofd in een God die altijd voor ons klaar staat.
Als je maar in hem gelooft, dat het je dan goed gaat.
Er gebeurd van alles op deze aarde,
wat heeft het geloof dan voor waarde?

Nu twijfelen de mensen aan zijn bestaan.
Maar, heeft God het werkelijk gedaan?

Nee, zeg ik je, Hij heeft ons een eigen wil gegeven.
Hiermee mogen wij leren leven.

Door met keuzes om te leren gaan,
zien we na een oneindig lange weg ons eigen bestaan.
Steeds bewuster worden we van ons leven,
we mogen liefhebben, het is door God gegeven.

Werkelijk, dit is een liefdevolle God die ons voor vol aanziet.
En als wij, mensen, het leven durven aanvaarden, dan is hij het die geniet.
Edith Rokers.
 

Dit gedicht is door Irene geschreven na 20 maanden ziekte.

DANKBAARHEID.
Wat ben ik blij dat ik Leef, ik geniet van de bomen bloemen en planten
’t kleurenrijk!

In geel groen violet, de gouden glans van het zonlicht.
Ik besef nu dat ik leef, hoe dankbaar ik ben, dat ik mag genieten,

Van al dat schoons van Moeder aarde.
Ik geniet van de prachtige kleuren, als de zon ondergaat.

De rust en de harmonie die er van uitgaat.
Wat voor ieder mens van essentieel belang is in het leven.

De Levensadem, de dag geeft door de rust van de ondergang,
de zonsondergang, de harmonie van de nacht.

De stoffelijke organen, ’t denken, komen weer tot harmonie.
Om verder te kunnen leven.

Iedere dag is een gave om te bewijzen, in daden in denken,
om je medemens en al het leven te dienen in liefde.

Wat is “liefde”..er te zijn, in open waarachtige warmte, als gevoel.
Ik zie in de natuur, de wind, wolken ’t blauw van de ruimte.

De regen als voedsel voor Moeder aarde, geeft het aan het dier,
de vogelen, de boom geniet! Vele mensen zeuren het giet?!

Ik ben herboren zoals nooit tevoren.
Ik weet m’n tijd in de stof is beperkt, maar ik Ben er en geniet.
De eeuwigheid ligt in het verschiet!
Irene.

Soms komt een bloem ineens uit haar knop

heel even pijnlijk

maar dan is er schoonheid ten top
 

de bladeren openen

Het hart mag gezien

en meer dan de schoonheid

de liefde bovendien
 

Dit kleine wonder zo zuiver en zacht

adembenemend

vol liefde en kracht

sterkt de mens
 

Zoals alleen liefde kan doen

een zachte geur verspreidend

zonder glitter, zonder roem

 

 

Een wondertje van God

waar je een moment deel van bent

Zo ook in de liefde

waar je daadwerkelijke broeders en zusters herkent…
 

Het wonder dat je sterkt,

ontroert en verbindt

laat je weer eens weten;
-Ik ben er mijn kind-
Ursi Rekers.

 

MIJN BLINDE OGEN ZOEKEN.
Mijn blinde ogen zoeken naar flitsen van contact,
ik voel je bent dicht bij mij dat is hetgeen me pakt.
Ik zie het aan de wolken ik zie het aan de lucht,
Ik zie de vogels vliegen, de vogels in hun vlucht.

Ik zie de bomen groeien de bloemen op het veld,
De vissen in het water mijn schaapkens zijn geteld
Ik zie de zon weer schijnen ik voel het op mijn huid
De lente is in aantocht ik zit achter de ruit

Ik doe mijn raam nu open en adem frisse lucht
Laat energie naar binnen ik slaak een diepe zucht
Mijn blinde ogen zochten naar flitsen van contact
O God deze verbinding dat is hetgeen me pakt.

Adriana.

 

ZO KONING ZO ZWERVER
Je leefde in paleizen

met héél veel pracht en praal

Lakeien om je te dienen

Zat aan een koninklijk maal

 

Nu loop je op scheve schoenen

‘n plunjezak op je rug

‘n vest kaal en versleten

en een ziekelijk gekuch

 

Je durft niemand aan te kijken

Je staart maar voor je heen

Je wilt iedereen ontwijken

Je bent liever maar alleen

 

Toch heb je nog iets koninklijks

daar twijfel ik niet aan

zelfs op scheve schoenen schrijd je

zoals je ’t eertijds hebt gedaan

 

Eens was je oppermachtig

de koning van een land

Maar nu ben je in dit leven

als zwerver hier belandt

 

Dit zijn de levenslessen

waarvoor de ziel soms “kiest”

In het ene leven koning

in het andere artiest

 

Of zwerver zoals je nu bent

geen macht en geen gezag

Als het nacht is buiten slapen

een schooier overdag.

Adriana.

 

HET HUWELIJK.

In een vorig leven was je mijn kind

doch ik heb je toen niét bemind

Ik heb je gehaat, misbruikt en geslagen

en tenslotte het graf in gedragen

Dit is een geschiedenis van lang geleden

maar het behoort wél tot mijn verleden

 

Na vele eeuwen word ik terug geboren

mijn geheugen van tóen

verloren, kom ik jou weer tegen in dit leven

 

Door een blinde verliefdheid worden we gevangen

en gaan steeds meer naar elkaar verlangen

We kunnen niet meer aan deze “liefde” weerstaan

en zo zijn wij beiden het huwelijk in gegaan

 

De kinderen worden geboren

maar ook zorgen en pijn

Niet alleen voorspoed maar ook chagrijn

Iedereen gaat zijn eigen weg

en zo groeien we uit elkaar

Beiden eenzaam en alleen

en allebei een hart van steen

 

Niet wetende dat dit met vorige levens heeft te maken

beginnen we elkaar af te kraken

Dit is oorzaak en gevolg

wat eens begint als “liefde” en romantiek

eindigt in een diepe tragiek

 

Doch uit verdriet en zorgen kunnen we veel leren

en zo kunnen we het getij keren

Eens gaan we op in universele liefde

en vindt iedereen zijn tweelingziel-geliefde

Adriana

25.1.2010
 
MIJN PIRAMIDE.
Vandaag torste ik een zware steen op aarde,
De heuvel op en kronkelig was mijn pad.
Het kostte me bloed, zweet en tranen,
Het regende en ik werd koud en nat.

Ik keek om me heen of iemand wilde helpen,
Maar ieder torste zijn eigen steen.
Al hijgend, zwetend moest ik me behelpen,
Want iedereen deed het alleen.

En aangekomen boven op de heuvel,
Zag ik de fundamenten van ’t gebouw.
Hier moest mijn steen op komen te liggen,
‘k Moest mezelf maar helpen met een touw.

Het gaf me een gevoel van overwinning,
Maar tegelijkertijd zag ik een andere steen.
Ook die moest ik nog naar boven sjouwen,
En ook dat moest ik doen alleen.

Zo heb ik vele vele levens nodig,
Mijn eigen piramide waar ik aan bouw.
‘k Zal steen voor steen naar boven moeten sjouwen,
In weer en wind en zwoegend in de kou.
Adriana Biesbroeck 2011.

BOOS.
Wees nooit boos,
Dat ik een andere weg koos.
Want met al je gedachten,
Blijf je van mij verwachten.

Dat ik naar je luister,
Maar helaas, ik hoor alleen gefluister.
Dan versta ik niet wat je zegt,
En vervolg ik toch mijn eigen weg.

Zo heeft ieder mens zijn eigen doel,
En luister ik alleen naar mijn gevoel.
Want alleen aan mezelf ben ik verplicht,
Hoe ik mijn weg verlicht.

Want waar mijn weg is, is mijn lot,
Dat alleen wil ik zeggen tot slot.
Ria.

WOORDEN.
Ieder woord heeft z’n klank,
Maar een klank is nog geen woord.
Een woord zonder klank is geen woord,
En de klank geeft de kracht aan het woord,
Zodat het woord herkent wordt.

De klank geeft de toon aan,
De klank is macht, de toon is kracht.
Een half woord is soms al genoeg,
Dan zit het in je gevoel.

En gevoel heeft geen woord nodig.
Maar gevoel is zien zonder te kijken.
Zo is er ook taal zonder woorden,
Dat met de ogen gesproken kan worden,
Maar ook met handen.
Ria.

LEVEN.
Waarom is het leven kort?
Waarom is het leven lang?
Niemand weet hoe het hoort,
Niemand weet hoe het kan.
Soms leef je voort en soms leef je met gevoel,
En dan begrijp je wat ik bedoel.

Maak van je leven een feest,
Dan geniet je het meest.
Van de dingen van alledag,
Ook al heb je wel eens tegenslag.

Maak je gezond en sterk,
En aanvaard het werk.
Laat zien dat je een rots in de branding bent,
Dan kun je bergen verzetten, ook al zijn ze nog zo hoog.
En doe je het werk met je hart en gevoel,
Dan komt aan het eind de regenboog.

Werken met plezier,
Geeft je veel vertier.
Want als je het met je hart en liefde doet,
Dan gaat het vanzelf en meestal goed.
Dus maak je gezond en sterk,
En aanvaard het werk.

Ook al gaat het soms wat minder,
En geeft het je wel eens hinder.
Bedenk dan dat ook eens een eind komt aan de aardse reis,
En zijn we allemaal kinderen van het Paradijs.

Doe alles op gevoel,
Dan bereik je gemakkelijk je doel.
Dan wordt je werk verder licht,
En krijg je een stralend gezicht.
Zodat een ieder die dat ziet,
Jouw blijdschap voelt en geen verdriet.
En geef de dag een gouden zonnestraal,
Dit verwarmt de harten van allemaal.
Ria.

HET LEVEN IS EEN SPEL.

Maar wel een samen samenspel

Een spel van komen en gaan

Eerst waren we als waterdruppels op de maan

Na een proces van komen en gaan
 

Waren we tot vis geëvolueerd

En werd de maan voor ons geblokkeerd

Want het was nog steeds een komen en gaan

Maar Dan wel naar een ander bestaan
 

Eerst waren we erg dwars

Dus kwamen we op planeet mars

Hier werd het samenspel een enkel spel

En kregen we een harig vel
 

Ook hier was het een komen en gaan

En kregen we weer een ander bestaan

Let wel .nu was planeet aarde de naam

Daar leefde we eerst in de bossen en natuur

Dat was op aarde ons eerste uur
 

We kregen steeds meer inzicht

En voelde ons heel erg verplicht

Om weer van het enkelspel naar het samenspel te gaan

Uiteindelijk verrijkte dat ons bestaan

Want nog steeds is het een spel van komen en gaan

Zodat we elke planeet in het geheel hebben aangedaan

Tot we in het allerhoogste komen te staan.
Ria.