RELIGIE.              

Religie was een fundament
waarop we konden bouwen.

’t Occulte was ons onbekend,

we durfden ’t niet ontvouwen.

We kregen meer zelfstandigheid

door ’t lezen van de boeken.

We kennen nu de eeuwigheid

en moeten niet meer zoeken!

Geloven wordt nu zekerheid,

bracht liefde met zich mee.

De God in ons realiteit,

we weten ’t is OK

We kennen oorzaak en gevolg,

de karma’s die we schiepen.

Het leven krijgt steeds een vervolg,

we kunnen ons verdiepen.

Verdiepen in ’t groot heelal,

waartoe ook wij behoren.

God schiep ons als stukje van ’t AL,

Gods liefde blijft bekoren.
Adriana Biesbroeck.
 

MIJN VADER.
 mijn vader is er (helaas) niet meer
 vaak denk ik aan hem,
 hoe ouder ik ben, hoe meer
 in gedachten hoor ik zijn stem

mijn vader was een goede man
veelbelezen, intelligent
een vader die als het maar even kan
zijn dochters wilde beschermen tegen elke man

 ik had graag nu nog even
met hem willen praten
over veel dingen in het leven
over al die onbesproken "gaten"

had ik dat wat ik nu steeds voel
iets eerder kunnen weten
dan was het tussen ons iets minder koel
meer open, en had het mij niet zo gespeten

 zo gespeten dat ik te weinig zei
mijn gevoelens iets openener zou laten zien
die mogelijkheid is nu voorbij
maar eens krijg ik die kans, hoop ik, misschien

mijn vader heeft veel meegemaakt
is door het leven getekend
veel dingen hebben hem geraakt
maar maakten hem niet berekenend

 in het concentratiekamp bijna gestorven
lopend weer naar huis gegaan
bij mij veel respect verworven
in het sanatorium alsnog bijna ten onder gegaan

maar daar was gelukkig de zuster
de liefste en mooiste op dee'z'aard
het mocht niet, maar toch, hij kuste
en dat was hem alles waard

 was dit alles niet gebeurd
was ik dus niet geboren
daarom heeft hij ook zelden getreurd,
hij vond het niet verloren

geen verloren tijden daar
niet in Duitsland, en niet hier
hoe kan het anders, raar maar waar
anders zat ik nu niet hier

 mijn vader was een superpa
niet gezond, echt heel veel ziek
maar stond  altijd voor me klaar
en dat, nee dat, vergeet ik niet

hij is nu daar waar ik eens hoop te wonen
 U weet dat ik daar erg op vertrouw
 en spreek ik hem later, dan wil ik hem zeggen en tonen:
 lieve pap, IK HOU VAN JOU.
 Carla Visser.
 

VOOR HENK ROESINK.
Ik wens je heel veel geluk en wijsheid
mooi zoals je besteed je vrije tijd
Ik hoop dat je veel mensen mag aanraken
en dat de hele wereld kan ontwaken
Zich bezig zullen houden met liefdevolle zaken
i.p.v. zich druk over agressie en oorlog te maken
Ik hoop dat een ieder leert zichzelf en anderen te verblijden
en steeds minder innerlijk en/of uiterlijk gaat strijden
De liefdesband zoals door jou hier neer gezet
verdient m.i. een grote pluim op de pet.
Marian Muller.
 

1 juli 2006,  ’s-  Heerenberg.

 Francine, Hans,Eelke, Clazien, Philomène, Jaap en vriendin,

Carmen, Herris,Trees, Irene, Roel,Will, Adriana, José, Marjet, Artan,

Henk en Diny, Karin en ikzelf allemaal hier bijeen,

adepten van André, Alcar en Zelanus en van Hem die 2000 jaar geleden ging heen.

Hij die leeft in het zo onmetelijke universum, kosmos en heelal,

Jezus Christus onze grote Mentor verblijvend in het AL.

Wij zijn hier nu tezamen om het verleden van Jozef Rulof her te beleven,

zijn jeugd hier in ’s Heerenberg nog wat extra gevoel te geven.

Moeder Crisje en zijn broers en zus niet te vergeten en lange Hendrik die zo goed kon zingen,

allemaal herinneringen uit de mooie boeken van Jeus van Moeder Crisje die nog eens te bezinnen.

Velen van ons kennen elkaar alleen door het forum van Francine,

daarom ook de wens elkaar eens stoffelijk te mogen zien.

Jullie als fysieke mens hier te mogen ontmoeten

en in liefde elkaar te mogen begroeten,

was een vurige wens van mij

en maakt mij dan ook heel erg blij.

Als de vele berichten nu later over mijn scherm gaan lopen

zullen die geestelijke woorden de ware mens erachter gaan vertonen.

Wát een grotere éénzijn zullen wij dan nog meer gaan beleven

zeker nu wij allen al zoveel mogen ‘weten’ en nooit meer kunnen vergeten.

In harmonie te zijn met hen die ons voorgingen en veel voor ons betekenen,

en wij allemaal eeuwig en altijd op kunnen rekenen.

Door de boeken die ons allen zoveel wijsheid brachten;

waarnaar wij leven willen, althans volop zullen betrachten.

Vol zijn wij van dankbaarheid jegens hen die dit ons gaven

en hopen wij dat wij aan het eind van ons leven hen niet zullen beschamen,

en de wijze lessen ons door hen gegeven,

wij ook volgens de Goddelijke wetten  mogen leven.

Hopende straks ook de lichtsferen te mogen gaan bewonen,

en zo de aardse mens van daaruit het mooie licht te mogen helpen tonen.

Wij studeren of studeerden aan de Universiteit van Christus de studie Geestelijke Wetenschappen;

die het ons mogelijk maakte een voorbeeld te zijn voor hen die dit nog niet kunnen snappen.

Dat wij dit uit mogen dragen in ons huidige leven op Moeder Aarde,

en straks iedereen deze planeet als een waar paradijs mag gaan ervaren.

Wij weten hierdoor wat er leeft in onze geest;

levensgroeiend naar onvolwaardige liefde voor álles dat leeft.

Wat een geweldige saamhorigheid en een éénzijn,

en wat is het ontzettend fijn zo samen in ons geliefde ’s-Heerenberg te zijn;

de geboorteplaats van ons zo geliefde medium Jozef Rulof.

Dankbaar ben ik en vind het werkelijk helemaal ‘tóf ’!!
Dorothy Hansen.
 

OVER GAAN.
Als wij onze stoffelijke stelsels eens gaan verlaten,
hierdoor niet meer tot u kunnen praten.
Over het geluk dat ons in dit leven,
door Jozef Rulof en de Meesters is gegeven.
Waardoor wij van geluk soms staan te beven,
dat willen wij ook graag aan anderen geven.
Aan ons graf liever geen geween,
wij zijn niet dood maar zijn slechts heen.
Wij zijn dan de Geestelijke Wereld binnen,
om onszelf daar verder te overwinnen.
Daar zullen wij wachten op de weide,
ons op uw komst gaan voorbereiden.
We zullen ons verheugen op het feest,
van uw geboorte in de Geest. 
J. R.

 

DE GEVOELSMENS.
Voor de gevoelsmens en degene die zich bewust is van Karma .
Ja, de strijd van dualiteit is nu aan de gang,
wordt binnen in ons lichaam en denken gestreden.
In het gevoel wordt men wel eens bang,
vanwege de vele inzichten uit een ver verleden.
Maar juist die inzichten willen ons laten weten,
dat wij niets meer/minder zijn dan de medemens.
Dat wij ons mens Zijn niet hoeven te vergeten,
maar Zijn Liefde mogen geven zonder grens.
Voor de pijn en verdriet die men waarschijnlijk zal ervaren,
bij deze innerlijk emotionele ontdekkingstocht.
Zal Vertrouwen in Zijn Liefde dit brengen tot bedaren,
wij mogen dan vanuit eigen ervaring anderen leren.
Dat Zijn Liefde zich op aarde wenst te openbaren,
besef dat God Liefde is, dat Hij ons nooit zal bezeren.
Hij zal ons vanuit Liefde deze innerlijke weg verklaren,
pas als de mens vanuit Liefde in het leven kan staan.
Komen de (b)engeltjes in zijn/haar leven,
Met humor willen zij iedereen bijstaan.
Zodat we leren Zijn Liefde, Wijsheid en kracht door te geven.
Marian Muller. 
 

HET LEVENSBOEK.
Het levensboek hoeft men nooit te sluiten,
als de mens zich blijft verbazen en dit durft te uiten.
Soms wordt een bladzij of hoofdstuk geschreven,
van de gebeurtenissen in het leven.
Soms kan men samen een boek gaan schrijven,
als er ruimte is om zichzelf te kunnen blijven.
Niet wij maar Hij bepaalt ons levensplan,
vraag Hem het lijden los te laten en geniet ervan.
Vraag of Zijn Liefde in jou mag komen,
dan wordt je van Karma bevrijd in je dromen.
Want daarvoor is Jezus op deze aarde geweest,
Hij wenste dat we vertrouwen en niet dat men Hem vreest.
Marian Muller. 
 

WIE IS VOLWASSEN EN WIE IS MENS?
Ik ken mensen die zich gedragen als een kind
Mensen, die nog niet weten dat God ze bemint
Zij willen zelf de macht in het leven
En denken dit te bereiken met enkel te streven

Ik ken mensen, met in zich de liefde van een kind
Volwassen mensen, die weten dat God hen bemint
Zij worden niet gezien in deze harde maatschappij
Het gevoel wordt hier miskend, ze zijn niet meer blij

Ze hebben meer EQ dan IQ, dat wordt niet gewaardeerd
En daardoor worden deze mensen keer op keer bezeerd
Zij leren niet om met hun gevoelens om te kunnen gaan
Hun wezen wordt vaak genegeerd in het huidige bestaan

Menigeen gaat zelfs nog denken, die mens is gestoord
En alleen maar omdat men hun taal niet werkelijk hoort
Men hoort niet de vraag: ,,Wil je mij aandacht en liefde geven
Zodat ook ik als een individu vanuit liefde mag leven?''

Hun wezen is voor menigeen nog onbekend
Omdat men zichzelf daar niet in herkend
Deze mensen durven niet meer te vragen
Ze hebben dit niet zo goed geleerd

Want vaker werd dat gezien als klagen
En daardoor werden zij bezeerd
Geef deze mensen een hand en leidt ze zacht
En ook met heel veel geduld
Dan ontvangt men vanuit de Liefde een grote kracht
En worden de nevelen onthuld
De nevelen in hun en ons denken
Van onbegrip, verdriet en pijn
Als we leren om elkaar aandacht te schenken
Zal de wereld veel harmonischer zijn.
Marian Muller.
 

WATER.
Water, een bron, we wassen er mee en we drinken het hier op aarde,
het zit in ons eten, het ontspant en brengt ons plezier.
Zowel voor mens plant en dier gegeven,
nodig om te kunnen blijven leven.
Als rivieren overstromen is er soms geen houden aan,
veel mensen dieren en planten zijn daardoor heen gegaan.
Wij mensen zijn nietig tegen overstroming of te wel natuurgeweld,
water onze beste vriend, soms toch ook wel weer een vijand, hoe tegengesteld.
Is er geen regenval, kan er niets groeien op het land,
dat werkt weer hongersnood in de hand.
Door de natuur niet te doseren,
maar we kunnen er op de aarde van leren.
We kunnen de handen in elkaar slaan
en zo de taal van helpen verstaan.
Zoals waterputten maken in droge landen,
dat geeft werk aan vele handen.
Gezegd wordt; vele handen maken licht werk,
het samengaan van die handen dat maakt ons zo sterk.
Bevoorrecht zoals wij hier met ons leidingwater zijn,
is het water in tegenstelling  tot andere landen bij ons zo rein.
Daar mogen we misschien vaker stil bij staan,
Want 't kraantje open en 't "GOUD" komt  er al aan.
Water, wellicht het "GOUD"op deze aarde,
in combinatie met de zon en de aarde, ongelooflijk groot in waarde.
Water, zeker weten dan wel geloven,
die zegen voor ons allemaal krijgen we mooi van boven.
Lian Janssen.
 

HONGER STILLEN.
Honger, dan heeft men behoefte aan eten
Fysiek is dat denk ik voor menigeen bekend
Maar in de welvaart wordt honger wel eens vergeten
Mentale honger zoekt men nog in vele boeken
Geestelijke honger stillen, dat is menigeen ontwend
Vanwege gedachten durft men dit niet te onderzoeken
Toch komt men dan pas bij het woord STILLEN
Want in de stilte kan men pas beleven
De behoefte en de voeding die wij willen
Om alles vanuit Liefde aandacht te geven.
Marian Muller. 
 

HANDEN.
Liefde uit het hart, via handen gegeven,
maakt het zoveel dragelijker voor mensen in het leven.
Misschien krijg je een schouderklop of een aai over de bol,
een hand zo zacht, een streling vanuit het hart, zo hou je het vol.
En kunnen mensen het dus beter aan,
om weer in het leven door te gaan.
Mocht je niet of niet goed kunnen horen,
weet, daar is gebarentaal voor geboren.
Blinde mensen leren lezen, door met hun handen te voelen,
ah, denkt U, misschien zal ze hiermee het brailleschrift bedoelen.
Handen een mooi instrument en eigenlijk onmisbaar in het leven,
o ja, het geven van een handdruk kan een indruk op dat moment van iemand geven.
Handen ze hebben je wat te zeggen,
soms probeert men door je hand te lezen dat uit te leggen.
Je handen; ze zorgen, geven Liefde en delen,
ze kunnen repareren, maken mooie dingen en kunnen soms zelfs helen.
Handen aan ons lichaam gegeven,
bedoeld door Hoger Hand, om ze op een goede manier te gebruiken in het leven.
Lian Janssen.
 

LIEFDE.
Mijn leidraad in het leven is Liefde,
volgens mij in feite voor ieder mens.
Maar door alles wat ons griefde,
maakten we hiervoor steeds een grens.
Zoveel grenzen, zoveel muren,
heeft de mens om zich heen gebouwd,
nog steeds doet men dit bij vreemden, soms zelfs bij buren,
omdat men de ander en daarmee zichzelf, niet vertrouwt.
Wat verstaat men onder Liefde,
is dit genotzucht, passie, seksualiteit.
Of de behoefte te ervaren persoonlijke Liefde,
of raakt men daardoor Zijn Liefde kwijt?
Eigenliefde, daarvoor heeft men spiegels nodig,
die vindt men in alle mensen als men eerlijk durft te kijken.
Voor sommigen is dit reeds overbodig,
zij zijn al bezig hun hart te verrijken.
Marian Muller.
 

DE MENS OP WEG.
Wij mensen, blank, geel, rood of zwart, niets is apart,
rood, de kleur van ieder hart.
Man, vrouw, kind, groot, klein, dik, dun of fijn,
weet dat we allemaal gelijk zijn.
We lachen, huilen en worden zelfs boos, het tonen van emoties zoals dat heet,
we slapen, eten, drinken, praten, houden van, maken fouten en zijn met al onze onvolmaaktheden als mens compleet.
Het leven gekregen, om aan onszelf te werken,
door problemen, situaties en lessen, zullen we ons sterken.
Geboren worden en sterven, is voor ieder mens gelijk,
de lengte van ieder leven verschilt, de een is arm en de ander rijk.
Maar wat is rijk zijn in het leven,
rijkdom, in de Geest, dat heeft je meer dan geld te geven.
Wij mensen, sluiten vriendschap op de aarde hier,
zowel met mens als dier.
Het is een gegeven,
bijna niemand leeft alleen voor zichzelf in het leven.
Soms mogen we samen lopen, om vervolgens ieder een andere weg in te slaan,
houd dan niet vast, maar laat gaan en laat de geestelijke Liefde blijven bestaan.
Besef en krijg in de gaten,
de kunst van verbinding schuilt, juist in het los kunnen laten.
En toch werken we allen aan dezelfde weg, die naar het licht,
ik wens u en mezelf veel Liefde, kracht en inzicht.
Lian Janssen.
 

VREDE.
De vrede van de aarde,
begint in het eigen hart.
Daarom is het van grote waarde,
om los te laten de eigen pijn en smart.
Met behulp vanuit de hoogste Sferen,
wordt dit nu aan de mens geleerd.
een ieder mag dit voor zichzelf gaan leren,
we worden dan persoonlijk niet meer bezeerd.
De pijn en verdriet wat men als mens dan mag ervaren,
is pijn en verdriet van de medemens.
En het vertrouwen in Zijn Liefde brengt dit tot bedaren,
want dit geneest de aarde en kent geen grens.
Deze Liefde zal de mens leiden in het verdere bestaan,
zodat men anderen mag leren, hoe hiermee om te gaan.
Marian Muller.
 

GEWETENSWROEGING.
Ik was soldaat.
Ik heb bloed vergoten.
Ik dacht dat ik dat recht bezat.
Ik vloekte als ik had misgeschoten.
 
Ik was toen jong.
Ik noemde het idealen.
Mijn weg was goed ik kon niet falen.
Wijl ik mijn ideaal bezat.

Nu is het voorbij.
Ik kom tot denken.
Wat die soldaat, die vijand was.
Voor het sterven wel heeft moeten denken.
Van mij, die toch zijn vijand was.

Wij streden elk voor onze ideeën.
Stelden ons leven daarop in.
Maar verder dacht toch geen van tweeën.
En gingen zo de oorlog in.

Hij is nu dood, ik ben in leven.
Ik heb zijn schim voor ogen staan.
Ik merk nu hoe mijn handen beven.
Omdat ik weet, wat ik heb misdaan.''
De zeer onbekende soldaat.
N. N. 
 

IK BEGRIJP DE WERELD NIET.
Ik begrijp de wereld niet
En dat doet mij veel verdriet
De mens legt aan zichzelf zoveel grenzen
En daarom komt men niet aan Gods wensen
Dat is m.i. ook de wens van alleman
Ieder wil toch graag innerlijke rust en vrede als het kan
Waarom moet men dan toch nog steeds vechten
Om te ontvangen ietwat van de mensenrechten
De mens, die bepaald op Aarde nog steeds het beleid
En daarom is hier zo ontzettend veel strijd
Ook de emoties op schrift en in beeld
aten dit zien, menigeen reageert hierop verveeld
Een ander krijgt hierdoor weer allerlei ideeën
Om de wereld te vernietigen i.p.v. een paradijs te creëren
God is Liefde, neem dat maar van mij aan
Wij mogen in deze liefde als mens leven gaan
Wij mogen het dierlijke in ons los gaan laten
Dan kunnen we de wereld liefhebben i.p.v. haten
Vele mensen willen welvaart en geluk
 Maar zonder aandacht voor het welzijn gaat alles stuk
Wees blij dat er welvaart is in je leven
En wees bereid hiervan iets af te geven
Voor de medemens met zorgen en verdriet
Zodat op Aarde ieder mens hiervan geniet.
Marian Muller.
 

 
MENS EN VOGEL.
Door de natuur goed te bekijken,
heeft de mensheid, zich met uitvindingen weten te verrijken.
Het vliegen, afgekeken bij vogels in de lucht,
dat gaf ons in een vliegtuig, onze eigen vlucht.

Eigenschappen die overeenkomen tussen ons en onze gevleugelde vrienden,
kunt u op dit papier vinden.
Als eerste zo trots als een pauw,
stelen dat doen soms mensen, mar ook een kauw.

Een kip, ze zeggen wel redeneren als een kip zonder kop,
haar eega, de haan, loopt natuurlijk voorop.
Neem nou de hop, die staat te boek, als slordig en vuil,
dan de uil, daar gaat veel wijsheid achter schuil.

De papagaai een geboren naprater,
de gans behept met luid gesnater.
Onze huismus, is grauw, saai en braaf,
schade aanrichten? vraag dat maar aan de raaf.

De pimpelmees gedraagt zich frank en vrij,
de vink, ook wel luistervink, dat is niet zo mooi lijkt mij.
Een aasgier, trekt voordeel uit andermans tegenslag,
de roek is sociaal, een eigenschap die ik wel mag.

Een lijster die kan heel mooi zingen,
onze ekster, kan de eigenschap om blinkende voorwerpen te pakken maar niet bedwingen.
De reiger, een geboren krijger, met een eindeloos geduld,
ik eindig met een duif, als symbool voor vrede en onschuld.

Weet, vrijheid is wat een vogel heeft en hoeft dat niet te leren,
wij mensen kunnen dat in onszelf creëren.
Elke keer, als we onze vleugels uitslaan,
wens ik dat net zoals bij vliegende vogels in de vorm van een V, in vrede onze koersen kunnen samen gaan.
Ik neem de vrijheid, om u vrede en voorspoed toe te wensen in uw bestaan.
Lian Janssen. 
 

BETREFT NORMEN EN WAARDEN.
Wat betekent dit nu voor mij, hoe ga ik daar mee om.
Eerlijkheid, openheid en respect voor mezelf en medemens.
Maar zonder Liefde gaat onze samenleving hieraan voorbij.
Eerlijkheid wordt meestal niet gewaardeerd, vindt men zelfs dom.

Openheid word ook al niet gewaardeerd, menigeen stelt hierbij een grens.
En respect voor elkaar, daaraan gaat onze samenleving voorbij.
Men heeft nog niet geleerd met emoties en gevoelens om te gaan.
Dus laat menigeen deze zien, de kleine ego brengt dit naar buiten.

Als men echter aan de onderliggende boodschap van gedrag gehoor kan/wil geven.
En beseft dat een ieder vrede, geluk en harmonie nodig heeft in zijn/haar bestaan.
En als men dit open, eerlijk en met respect voor de medemens kan uiten.
Dan beginnen de normen en waarden van nature te herleven.

Men beseft dat de wens van alle mensen.
Vrede, harmonie en geluk is voor dit leven.
En vanuit alomvattende Liefde vervagen alle grenzen.
En kan broeder/zusterschap herleven.
Marian Muller. 
 

BLOEMEN.
Bloem oh wonder der natuur,
wat ben je mooi, wat ben je puur.
Wij genieten er van, het doet ons goed,
bij ziekte, van bruidsboeket tot laatste groet.

Als goedmakertje doen bloemen het helemaal.
Wanneer je even niet weet, hoe je beginnen moet,
dan spreken bloemen hun eigen taal.
Een bloem als symbool en wel zo apart,
het vindt zijn weg rechtstreeks naar je hart.

Een mens, probeert men wel eens met een bloem te vergelijken,
denk aan muurbloempje, we staan  zelfs te bloeien.
Zo probeert men het wel eens te bekijken.
"Onkruid", staat voor schadelijk of nutteloos te boek,
wat is goed en wat is slecht, daar ben ik naar op zoek.

Of kan iets helemaal slecht of goed zijn, ben ik me aan het afvragen,
weet, dat onkruid ook bloemen en een roos haar doornen heeft te dragen.
Niets hiervan is helemaal goed, of slecht, zou ik zeggen,
het is maar net hoe we het willen zien en wat we er zelf in leggen.

"Onkruid"en bloemen en verschillende soorten bij elkaar, het blijft een gegeven,
wat ons mensen niet altijd lukt, zij kunnen wel naast elkaar leven.
De mens op aarde doet veel goed, maar behoeft er niet altijd bloemen voor,
van boven word je toch beloond, met heel andere bloemen hoor.

Veel Liefde, licht en kracht,
geniet van werelds bloemenpracht.
Lian Janssen.
 

VRIENDSCHAP.
Ik ben blij dat er vrienden zijn die me willen steunen,
waar ik met vragen terecht kan, zonder op ze te leunen.
Voor deze vrienden wil ik er ook heel graag zijn,
want het delen van gevoelens ervaar ik als heel fijn.

Bij een goede gevoelsband zijn woorden niet altijd nodig,
want de alomvattende Liefde maakt dat overbodig.
Bedankt, dat je gehoor hebt gegeven aan je innerlijk oor,
ik weet wel, daar heb je dat dan ook voor.

Maar soms ontbrak het bij mij aan moed
en geloof me, dat voelde echt niet goed.
Gelukkig kan ik mezelf en anderen vergeven,
ik gaf mezelf de tijd om orde te scheppen in mijn leven,
zodat ik nu in staat ben om ook hieraan mijn oor te geven.
Marian Muller.
 

GEESTELIJKE GROEI.
He hallo lieve ik, ik ben Geestelijk open gegaan,
ik voel zo veel en kan het leven als nooit tevoren aan.
Ik groei, ik bloei, ik wens vrijheid en blijheid,
mijn hart is zo groot, veel groter dan de realiteit.

De Liefde heeft mij in mijn gevoel aangeraakt,
maar mijn Liefde voor de realiteit is nog niet ontwaakt.
In dit geval van Liefde ervaar ik pijn en verdriet van velen
en ik ben nog niet in staat mezelf en anderen te helen.

Mijn gedachten zijn nog gericht op goed en kwaad,
soms lijkt het wel of ik mezelf en de wereld haat.
Ik gebruik woorden om me uit te drukken,
steeds meer besef ik dat dit me bij velen niet zal lukken.

Men begrijpt me niet, ik ervaar intense eenzaamheid,
de Liefde van en voor menigeen raak ik daarmee kwijt.
Alle basisemoties beginnen bij mij binnen te stromen,
die zijn beslist niet fijn, zij verstoren al mijn dromen.

Het gevoel van twijfel, angst, schuld en miskenning,
vragen om inzicht, maar ik zoek (h)erkenning.
Wie ben ik? Wat doe ik op deze aard? Ben ik er echt wel toe in staat,
om vanuit zijn Liefde, te leven en te werken. Dat is toch waar het om gaat.
Marian Muller. 
 

VELDBOEKET.
Ik heb een mooi bont veldboeket,
bij mij op de tafel gezet.
Bestaand uit rozen, tulpen, hyacinten en paardenbloemen,
teveel eigenlijk om op te noemen.

Zij komen zomaar voor in de natuur,
als je ze koopt zijn velen goedkoop en sommigen duur.
Zij hebben allen een heel eigen geur
en vormen samen een eenheid met al hun kleur.

Als ik er naar kijk, dan denk ik aan de mens,
want het is mijn allergrootste wens.
Dat het met ons ook eens zo zal zijn,
alle kleuren en geuren samen, het is toch zo fijn.

Wat maakt het uit of je zwart, rood, geel of wit bent,
het gaat erom dat je jezelf herkent.
In één van die prachtige bloemen uit het veld,
dat is in mijn ogen belangrijker dan kennis en geld.

Durf te groeien hier op deze aard,
dat maakt het leven heel veel waard.
Marian Muller.
 

BROEDER/ZUSTERSCHAP.
Het gevoel van eenheid,
Vreugde en blijheid.
Het kunnen delen,
van gevoelens met velen.
Jezelf bij elkaar kunnen zijn,
dat gevoel is o zo fijn.
Jij bent oké, ik ben oké.
Ik ken jou, jij kent mij,
deze Liefde maakt vrij en blij.
Het is geen bezit,
en houdt niet van gevit.
Ieder mens is één druppeltje in de wereldzee,
en daar bereikt men het meeste mee.
Wij verlichten elkanders smart,
want we kennen het Weten in het Hart.
Marian Muller.

Overpeinzing van het leven.

De Heiland is geboren en zij gaven Hem een naam.
En zo had hij familie, een plaats om steeds naar toe te gaan.
Hij was eenvoudig en rechtschapen, gewoon een eerlijk mens.
Hij heeft ons veel gegeven, en had eigenlijk maar een wens.
 

Als broeders samenleven in een hecht en vriendschappelijk bestaan.
En daarmee hebben wij allemaal zijn sterven en onrecht aangedaan.
Want of we nu geloven in Boeddha in Allah of in God.
En wij de mensheid maakten het helemaal kapot.
 

Konden wij maar vergeven en elkaar in de ogen zien.
Dan was er voor zijn wensen nog een sprankje hoop misschien.
Hoeveel pijn en krenking moet een mens doorstaan.
Voordat hij voor de spiegel zeggen kan.

Hij heeft het niet voor niks gedaan.

Als het onstuimige van ons drukke bestaan.
In de rust van de ouderdom is overgegaan.
Als wij alleen maar op herinneringen leven.

En juist nu elkaar wat warmte kunnen geven.
Als we alleen maar omkijken in weemoed en in pijn.
Dan is het moment gekomen.
Om te zeggen waarom heeft het zo moeten zijn..
 

Het bloed wat in onze wortels rust.
Is met geen haat te verlammen.
En als de ouderdom ons heeft uitgeblust.
Kan de liefde voor elkaar weer ontvlammen.
 

De band van de erven van wat eens een familie was.
Zal weldra stil verstommen in wat gebleven is in de as.
Laten we nog wat leven met zijn allen.
En naar de toekomst zien.
Voordat het laatste blad is gevallen.
 

Laat ons vergeven en elkaar een beetje warmte geven.
Sta even stil bij familie en bij een eenzaam ander mens.
Ook voor hem had, God, Allah of Boeddha in het begin dezelfde wens.
Als je jong bent is het eenvoudig en wil je nog niet kijken naar toen.
Voor de ander is nu het moment gekomen, misschien kun je het nooit meer over doen.

Frans Wouters

 

 

Weer ,............Een jaar voorbij.
Op een bewogen jaar,
kijken we samen terug.
Zeggen tegen elkaar,
ook deze ging te vlug.

Toch waren het weer,
twee en vijftig weken.
Die voor iedereen,
veel te vlug verstreken.

En hoe ouder we worden,
hoe meer je je bezint.
Het Leven is voorbij,
soms voor het begint.

Geboorte en dood,
ze horen bij elkaar.
Ook verdriet en ziekte,
ook zij waren daar.

Er werd gescheiden,
en er werd getrouwd.
Nieuw leven werd geboren,
maar ook werd er gerouwd.

Het afgelopen jaar
is nu bijna voorbij,
en staat 2008 te wachten
op Jullie Lieve Mensen,..... en op mij.
Heel veel lieve groetjes
Margreet Wind uit Winterswijk.



Systeembeleid:
Wat is het toch met systemen

waardoor mensen onthemen
Wat is er toch mis

kan/mag men geenszins meer deelnemen

aan een en dezelfde dis?

 

Hoe vaak wordt de mens verplicht

Hoe weinig ontvangt men inzicht

Hoe vaak wordt er gezegd

Dit is wat de wet zegt

Hoe veel kan de mens verdragen
als men geenszins wenst te klagen
Hoe veel muren komt men tegen
weet men geenzins meer de wegen

die men kan/moet gaan
om systemen te kunnen verstaan

 

Men maakt het leven ingewikkeld

menigeen vernikkelt

en deze koude verhardt

zonder open hart

ontstaat smart

 

Wie durft tranen te tonen

de zwakte van het leven
hardheid gaat men belonen

de mens durft geenszins te leven

gaat liever beven

 

Tranen

parels van de ziel

worden beschouwd als wanen

en de mens viel

in een heel diep dal

en spuugt zijn gal

 

Ontwaak
Liefde bestaat

maak

van uzelf geen soldaat

V-rede
vrijheid staat voor rede
rede staat achter vrijheid

en verblijdt

zonder denkpatronen
welke zichzelf belonen

 

De tijd van lijden
is voorbij
als de mens kan delen
kan men de aarde helen

Geen plicht
vanuit innerlijk inzicht
begint het ont-moeten

Openhartig begroeten

 

Denkt men zich meer/minder

krijgt men hinder
van het normale leven

aan een ieder gegeven

Balans

geeft dans

en plezier

in het nu en hier

 

Welvaart ten koste van welzijn
veroorzaakt pijn
steeds minder gein

meer chagrijn

 

Macht, ontkracht

ieder mens

verhardt i.p.v. verzacht

ieders innerlijke wens
Leven in vrede, harmonie en geluk

Deze gedachte maakt niet en niemand stuk

Leef, geef, idem hier in Nederland.
Een samenwerkingsband

geeft vreugde en plezier
aub creëer dit hier.
Marian Muller.