WATER.
Water, een bron, we wassen er mee en we drinken het hier op aarde,
het zit
in ons eten, het ontspant en brengt ons plezier.
Zowel voor mens plant en dier gegeven,
nodig om te kunnen blijven leven.
Als rivieren overstromen is er soms geen houden
aan,
veel mensen dieren en planten zijn daardoor heen gegaan.
Wij mensen zijn nietig
tegen overstroming of te wel natuurgeweld,
water onze beste vriend, soms toch ook
wel weer een vijand, hoe tegengesteld.
Is er geen regenval, kan er niets groeien
op het land,
dat werkt weer hongersnood in de hand.
Door de natuur niet te doseren,
maar we kunnen er op de aarde van leren.
We kunnen de handen in elkaar slaan
en zo
de taal van helpen verstaan.
Zoals waterputten maken in droge landen,
dat geeft werk
aan vele handen.
Gezegd wordt; vele handen maken licht werk,
het samengaan van die
handen dat maakt ons zo sterk.
Bevoorrecht zoals wij hier met ons leidingwater zijn,
is het water in tegenstelling tot andere landen bij ons zo rein.
Daar mogen we misschien
vaker stil bij staan,
Want 't kraantje open en 't "GOUD" komt er al aan.
Water,
wellicht het "GOUD"op deze aarde,
in combinatie met de zon en de aarde, ongelooflijk
groot in waarde.
Water, zeker weten dan wel geloven,
die zegen voor ons allemaal
krijgen we mooi van boven.
Lian Janssen.
HONGER STILLEN.
Honger, dan heeft men behoefte
aan eten
Fysiek is dat denk ik voor menigeen bekend
Maar in de welvaart wordt honger
wel eens vergeten
Mentale honger zoekt men nog in vele boeken
Geestelijke honger
stillen, dat is menigeen ontwend
Vanwege gedachten durft men dit niet te onderzoeken
Toch komt men dan pas bij het woord STILLEN
Want in de stilte kan men pas beleven
De behoefte en de voeding die wij willen
Om alles vanuit Liefde aandacht te geven.
Marian Muller.
HANDEN.
Liefde uit het hart, via handen gegeven,
maakt het zoveel dragelijker
voor mensen in het leven.
Misschien krijg je een schouderklop of een aai over de
bol,
een hand zo zacht, een streling vanuit het hart, zo hou je het vol.
En kunnen
mensen het dus beter aan,
om weer in het leven door te gaan.
Mocht je niet of niet
goed kunnen horen,
weet, daar is gebarentaal voor geboren.
Blinde mensen leren lezen,
door met hun handen te voelen,
ah, denkt U, misschien zal ze hiermee het brailleschrift
bedoelen.
Handen een mooi instrument en eigenlijk onmisbaar in het leven,
o ja, het
geven van een handdruk kan een indruk op dat moment van iemand geven.
Handen ze hebben
je wat te zeggen,
soms probeert men door je hand te lezen dat uit te leggen.
Je handen;
ze zorgen, geven Liefde en delen,
ze kunnen repareren, maken mooie dingen en kunnen
soms zelfs helen.
Handen aan ons lichaam gegeven,
bedoeld door Hoger Hand, om ze
op een goede manier te gebruiken in het leven.
Lian Janssen.
LIEFDE.
Mijn leidraad
in het leven is Liefde,
volgens mij in feite voor ieder mens.
Maar door alles wat
ons griefde,
maakten we hiervoor steeds een grens.
Zoveel grenzen, zoveel muren,
heeft de mens om zich heen gebouwd,
nog steeds doet men dit bij vreemden, soms zelfs
bij buren,
omdat men de ander en daarmee zichzelf, niet vertrouwt.
Wat verstaat men
onder Liefde,
is dit genotzucht, passie, seksualiteit.
Of de behoefte te ervaren
persoonlijke Liefde,
of raakt men daardoor Zijn Liefde kwijt?
Eigenliefde, daarvoor
heeft men spiegels nodig,
die vindt men in alle mensen als men eerlijk durft te kijken.
Voor sommigen is dit reeds overbodig,
zij zijn al bezig hun hart te verrijken.
Marian
Muller.
DE MENS OP WEG.
Wij mensen, blank, geel, rood of zwart, niets is apart,
rood,
de kleur van ieder hart.
Man, vrouw, kind, groot, klein, dik, dun of fijn,
weet dat
we allemaal gelijk zijn.
We lachen, huilen en worden zelfs boos, het tonen van emoties
zoals dat heet,
we slapen, eten, drinken, praten, houden van, maken fouten en zijn
met al onze onvolmaaktheden als mens compleet.
Het leven gekregen, om aan onszelf
te werken,
door problemen, situaties en lessen, zullen we ons sterken.
Geboren worden
en sterven, is voor ieder mens gelijk,
de lengte van ieder leven verschilt, de een
is arm en de ander rijk.
Maar wat is rijk zijn in het leven,
rijkdom, in de Geest,
dat heeft je meer dan geld te geven.
Wij mensen, sluiten vriendschap op de aarde
hier,
zowel met mens als dier.
Het is een gegeven,
bijna niemand leeft alleen voor
zichzelf in het leven.
Soms mogen we samen lopen, om vervolgens ieder een andere
weg in te slaan,
houd dan niet vast, maar laat gaan en laat de geestelijke Liefde
blijven bestaan.
Besef en krijg in de gaten,
de kunst van verbinding schuilt, juist
in het los kunnen laten.
En toch werken we allen aan dezelfde weg, die naar het licht,
ik wens u en mezelf veel Liefde, kracht en inzicht.
Lian Janssen.
VREDE.
De vrede
van de aarde,
begint in het eigen hart.
Daarom is het van grote waarde,
om los te
laten de eigen pijn en smart.
Met behulp vanuit de hoogste Sferen,
wordt dit nu aan
de mens geleerd.
een ieder mag dit voor zichzelf gaan leren,
we worden dan persoonlijk
niet meer bezeerd.
De pijn en verdriet wat men als mens dan mag ervaren,
is pijn
en verdriet van de medemens.
En het vertrouwen in Zijn Liefde brengt dit tot bedaren,
want dit geneest de aarde en kent geen grens.
Deze Liefde zal de mens leiden in het
verdere bestaan,
zodat men anderen mag leren, hoe hiermee om te gaan.
Marian Muller.
GEWETENSWROEGING.
Ik was soldaat.
Ik heb bloed vergoten.
Ik dacht dat ik dat recht bezat.
Ik vloekte
als ik had misgeschoten.
Ik was toen jong.
Ik noemde het idealen.
Mijn weg was
goed ik kon niet falen.
Wijl ik mijn ideaal bezat.
Nu is het voorbij.
Ik kom tot
denken.
Wat die soldaat, die vijand was.
Voor het sterven wel heeft moeten denken.
Van mij, die toch zijn vijand was.
Wij streden elk voor onze ideeën.
Stelden ons
leven daarop in.
Maar verder dacht toch geen van tweeën.
En gingen zo de oorlog in.
Hij is nu dood, ik ben in leven.
Ik heb zijn schim voor ogen staan.
Ik merk nu hoe
mijn handen beven.
Omdat ik weet, wat ik heb misdaan.''
De zeer onbekende soldaat.
N. N.
IK BEGRIJP DE WERELD NIET.
Ik begrijp de wereld niet
En dat doet mij veel verdriet
De mens legt aan zichzelf zoveel grenzen
En daarom komt men niet aan Gods wensen
Dat
is m.i. ook de wens van alleman
Ieder wil toch graag innerlijke rust en vrede als
het kan
Waarom moet men dan toch nog steeds vechten
Om te ontvangen ietwat van de
mensenrechten
De mens, die bepaald op Aarde nog steeds het beleid
En daarom is hier
zo ontzettend veel strijd
Ook de emoties op schrift en in beeld
aten dit zien, menigeen
reageert hierop verveeld
Een ander krijgt hierdoor weer allerlei ideeën
Om de wereld
te vernietigen i.p.v. een paradijs te creëren
God is Liefde, neem dat maar van mij
aan
Wij mogen in deze liefde als mens leven gaan
Wij mogen het dierlijke in ons los
gaan laten
Dan kunnen we de wereld liefhebben i.p.v. haten
Vele mensen willen welvaart
en geluk
Maar zonder aandacht voor het welzijn gaat alles stuk
Wees blij dat er
welvaart is in je leven
En wees bereid hiervan iets af te geven
Voor de medemens
met zorgen en verdriet
Zodat op Aarde ieder mens hiervan geniet.
Marian Muller.
MENS
EN VOGEL.
Door de natuur goed te bekijken,
heeft de mensheid, zich met uitvindingen
weten te verrijken.
Het vliegen, afgekeken bij vogels in de lucht,
dat gaf ons in
een vliegtuig, onze eigen vlucht.
Eigenschappen die overeenkomen tussen ons en onze
gevleugelde vrienden,
kunt u op dit papier vinden.
Als eerste zo trots als een pauw,
stelen dat doen soms mensen, mar ook een kauw.
Een kip, ze zeggen wel redeneren als
een kip zonder kop,
haar eega, de haan, loopt natuurlijk voorop.
Neem nou de hop,
die staat te boek, als slordig en vuil,
dan de uil, daar gaat veel wijsheid achter
schuil.
De papagaai een geboren naprater,
de gans behept met luid gesnater.
Onze
huismus, is grauw, saai en braaf,
schade aanrichten? vraag dat maar aan de raaf.
De pimpelmees gedraagt zich frank en vrij,
de vink, ook wel luistervink, dat is niet
zo mooi lijkt mij.
Een aasgier, trekt voordeel uit andermans tegenslag,
de roek is
sociaal, een eigenschap die ik wel mag.
Een lijster die kan heel mooi zingen,
onze
ekster, kan de eigenschap om blinkende voorwerpen te pakken maar niet bedwingen.
De reiger, een geboren krijger, met een eindeloos geduld,
ik eindig met een duif,
als symbool voor vrede en onschuld.
Weet, vrijheid is wat een vogel heeft en hoeft
dat niet te leren,
wij mensen kunnen dat in onszelf creëren.
Elke keer, als we onze
vleugels uitslaan,
wens ik dat net zoals bij vliegende vogels in de vorm van een
V, in vrede onze koersen kunnen samen gaan.
Ik neem de vrijheid, om u vrede en voorspoed
toe te wensen in uw bestaan.
Lian Janssen.
BETREFT NORMEN EN WAARDEN.
Wat betekent
dit nu voor mij, hoe ga ik daar mee om.
Eerlijkheid, openheid en respect voor mezelf
en medemens.
Maar zonder Liefde gaat onze samenleving hieraan voorbij.
Eerlijkheid
wordt meestal niet gewaardeerd, vindt men zelfs dom.
Openheid word ook al niet gewaardeerd,
menigeen stelt hierbij een grens.
En respect voor elkaar, daaraan gaat onze samenleving
voorbij.
Men heeft nog niet geleerd met emoties en gevoelens om te gaan.
Dus laat
menigeen deze zien, de kleine ego brengt dit naar buiten.
Als men echter aan de onderliggende
boodschap van gedrag gehoor kan/wil geven.
En beseft dat een ieder vrede, geluk en
harmonie nodig heeft in zijn/haar bestaan.
En als men dit open, eerlijk en met respect
voor de medemens kan uiten.
Dan beginnen de normen en waarden van nature te herleven.
Men beseft dat de wens van alle mensen.
Vrede, harmonie en geluk is voor dit leven.
En vanuit alomvattende Liefde vervagen alle grenzen.
En kan broeder/zusterschap herleven.
Marian Muller.
BLOEMEN.
Bloem oh wonder der natuur,
wat ben je mooi, wat ben je puur.
Wij genieten er van, het doet ons goed,
bij ziekte, van bruidsboeket tot laatste
groet.
Als goedmakertje doen bloemen het helemaal.
Wanneer je even niet weet, hoe
je beginnen moet,
dan spreken bloemen hun eigen taal.
Een bloem als symbool en wel
zo apart,
het vindt zijn weg rechtstreeks naar je hart.
Een mens, probeert men wel
eens met een bloem te vergelijken,
denk aan muurbloempje, we staan zelfs te bloeien.
Zo probeert men het wel eens te bekijken.
"Onkruid", staat voor schadelijk of nutteloos
te boek,
wat is goed en wat is slecht, daar ben ik naar op zoek.
Of kan iets helemaal
slecht of goed zijn, ben ik me aan het afvragen,
weet, dat onkruid ook bloemen en
een roos haar doornen heeft te dragen.
Niets hiervan is helemaal goed, of slecht,
zou ik zeggen,
het is maar net hoe we het willen zien en wat we er zelf in leggen.
"Onkruid"en bloemen en verschillende soorten bij elkaar, het blijft een gegeven,
wat ons mensen niet altijd lukt, zij kunnen wel naast elkaar leven.
De mens op aarde
doet veel goed, maar behoeft er niet altijd bloemen voor,
van boven word je toch
beloond, met heel andere bloemen hoor.
Veel Liefde, licht en kracht,
geniet van werelds
bloemenpracht.
Lian Janssen.
VRIENDSCHAP.
Ik ben blij dat er vrienden zijn die me
willen steunen,
waar ik met vragen terecht kan, zonder op ze te leunen.
Voor deze
vrienden wil ik er ook heel graag zijn,
want het delen van gevoelens ervaar ik als
heel fijn.
Bij een goede gevoelsband zijn woorden niet altijd nodig,
want de alomvattende
Liefde maakt dat overbodig.
Bedankt, dat je gehoor hebt gegeven aan je innerlijk
oor,
ik weet wel, daar heb je dat dan ook voor.
Maar soms ontbrak het bij mij aan
moed
en geloof me, dat voelde echt niet goed.
Gelukkig kan ik mezelf en anderen vergeven,
ik gaf mezelf de tijd om orde te scheppen in mijn leven,
zodat ik nu in staat ben
om ook hieraan mijn oor te geven.
Marian Muller.
GEESTELIJKE GROEI.
He hallo lieve
ik, ik ben Geestelijk open gegaan,
ik voel zo veel en kan het leven als nooit tevoren
aan.
Ik groei, ik bloei, ik wens vrijheid en blijheid,
mijn hart is zo groot, veel
groter dan de realiteit.
De Liefde heeft mij in mijn gevoel aangeraakt,
maar mijn
Liefde voor de realiteit is nog niet ontwaakt.
In dit geval van Liefde ervaar ik
pijn en verdriet van velen
en ik ben nog niet in staat mezelf en anderen te helen.
Mijn gedachten zijn nog gericht op goed en kwaad,
soms lijkt het wel of ik mezelf
en de wereld haat.
Ik gebruik woorden om me uit te drukken,
steeds meer besef ik
dat dit me bij velen niet zal lukken.
Men begrijpt me niet, ik ervaar intense eenzaamheid,
de Liefde van en voor menigeen raak ik daarmee kwijt.
Alle basisemoties beginnen
bij mij binnen te stromen,
die zijn beslist niet fijn, zij verstoren al mijn dromen.
Het gevoel van twijfel, angst, schuld en miskenning,
vragen om inzicht, maar ik zoek
(h)erkenning.
Wie ben ik? Wat doe ik op deze aard? Ben ik er echt wel toe in staat,
om vanuit zijn Liefde, te leven en te werken. Dat is toch waar het om gaat.
Marian
Muller.
VELDBOEKET.
Ik heb een mooi bont veldboeket,
bij mij op de tafel gezet.
Bestaand
uit rozen, tulpen, hyacinten en paardenbloemen,
teveel eigenlijk om op te noemen.
Zij komen zomaar voor in de natuur,
als je ze koopt zijn velen goedkoop en sommigen
duur.
Zij hebben allen een heel eigen geur
en vormen samen een eenheid met al hun
kleur.
Als ik er naar kijk, dan denk ik aan de mens,
want het is mijn allergrootste
wens.
Dat het met ons ook eens zo zal zijn,
alle kleuren en geuren samen, het is
toch zo fijn.
Wat maakt het uit of je zwart, rood, geel of wit bent,
het gaat erom
dat je jezelf herkent.
In één van die prachtige bloemen uit het veld,
dat is in mijn
ogen belangrijker dan kennis en geld.
Durf te groeien hier op deze aard,
dat maakt
het leven heel veel waard.
Marian Muller.
BROEDER/ZUSTERSCHAP.
Het gevoel van eenheid,
Vreugde en blijheid.
Het kunnen delen,
van gevoelens met velen.
Jezelf bij elkaar
kunnen zijn,
dat gevoel is o zo fijn.
Jij bent oké, ik ben oké.
Ik ken jou, jij kent
mij,
deze Liefde maakt vrij en blij.
Het is geen bezit,
en houdt niet van gevit.
Ieder mens is één druppeltje in de wereldzee,
en daar bereikt men het meeste mee.
Wij verlichten elkanders smart,
want we kennen het Weten in het Hart.
Marian Muller.
Overpeinzing
van het leven.
De Heiland is geboren en zij gaven Hem een naam.
En zo had hij familie, een plaats
om steeds naar toe te gaan.
Hij was eenvoudig en rechtschapen, gewoon een eerlijk
mens.
Hij heeft ons veel gegeven, en had eigenlijk maar een wens.
Als broeders samenleven in een hecht en vriendschappelijk bestaan.
En daarmee hebben
wij allemaal zijn sterven en onrecht aangedaan.
Want of we nu geloven in Boeddha in
Allah of in God.
En wij de mensheid maakten het helemaal kapot.
Konden wij maar vergeven en elkaar in de ogen zien.
Dan was er voor zijn wensen nog
een sprankje hoop misschien.
Hoeveel pijn en krenking moet een mens doorstaan.
Voordat
hij voor de spiegel zeggen kan.
Hij heeft het niet voor niks gedaan.
Als het onstuimige van ons drukke bestaan.
In de rust van de ouderdom is overgegaan.
Als
wij alleen maar op herinneringen leven.
En juist nu elkaar wat warmte kunnen geven.
Als
we alleen maar omkijken in weemoed en in pijn.
Dan is het moment gekomen.
Om te zeggen
waarom heeft het zo moeten zijn..
Het bloed wat in onze wortels rust.
Is met geen haat te verlammen.
En als de ouderdom
ons heeft uitgeblust.
Kan de liefde voor elkaar weer ontvlammen.
De band van de erven van wat eens een familie was.
Zal weldra stil verstommen in wat
gebleven is in de as.
Laten we nog wat leven met zijn allen.
En naar de toekomst zien.
Voordat
het laatste blad is gevallen.
Laat ons vergeven en elkaar een beetje warmte geven.
Sta even stil bij familie en
bij een eenzaam ander mens.
Ook voor hem had, God, Allah of Boeddha in het begin dezelfde
wens.
Als je jong bent is het eenvoudig en wil je nog niet kijken naar toen.
Voor de
ander is nu het moment gekomen, misschien kun je het nooit meer over doen.
Frans Wouters.
KLUIF.
Een hart vol blijdschap
’n stralende zon.
Een dikke bos bloemen
op het balkon.
Een huppelend kind,
dat zingt en lacht.
Sterren die glinsteren
in de heldere nacht.
Eendjes die snateren
en ’n poes die spint.
Blaadjes die dwarrelen
in de wind.
Mooie muziek
die je hart aanraakt.
Een clown die even
een salto maakt.
Een huis vol liefde
een heerlijk nest.
De stemming is goed,
we zijn op z’n best.
Dankbaarheid
is ons diepste gevoel
en deze blijdschap
is ons aller doel.
Maar, ’t komt niet vanzelf.
Het kost wat struif,
want eerst doen we elk
onze eigen kluif.
Diny.
DE EEUW VAN CHRISTUS 1945 tot 2045
12 coupletten als twaalf apostelen.
In de eeuw van Christus
staat de liefde centraal.
Bewustwording en groei
voor ons allemaal.
In de eeuw van Christus
spreekt ons gevoel.
We mogen er zijn,
want we hebben een doel.
In de eeuw van Christus
gaan we het maken.
We beloven elkaar
om echt te ontwaken.
In de eeuw van Christus
dienen we elkaar.
We staan met liefde
voor elkander klaar.
In de eeuw van Christus
gaan we voor goede gedachten.
Ze brengen ons licht
en hernieuwde krachten.
In de eeuw van Christus
gaan we flink bouwen,
om elkaar te beminnen
en echt te vertrouwen.
In de eeuw van Christus
zijn we bereid,
om te geloven in het leven
ook na deze tijd.
In de eeuw van Christus
gaan we begrijpen,
dat we nooit meer
de degens mogen slijpen.
In de eeuw van Christus
is geen plaats voor geweld,
alleen het gebod
van de liefde telt.
De eeuw van Christus
is ruim halverwege
en velen hebben
het inzicht gekregen.
De eeuw van Christus,
we willen vooruit!
We zitten met z`n allen
in dezelfde schuit.
In de eeuw van Christus
groeit Gods plan,
want we maken er samen
het beste van!
Diny.
LIEFDE.
Wat mooi beschreven en o zo waar
In Liefde bestaat geen aandacht voor
gevaar
Soms echter is overdaad, hetzij in materie en wetten
een zeer sterke belasting
in het leven van vele medemensen
die evenals een ieder verlangen en wensen te delen
in vredeswensen
Ach, hoe zeer, hoe teer zijn de harde schalen die balen
Ach, hoe moeilijk
is het vaak om werkelijk te stralen
als men in de realiteit steeds moet gaan beleven
dat
enkel kennis en geld het leven geven
en zelden kunnen of durven beleven
hetgeen in
het Hart beschreven
Het bewustZijn van huidig leven
geeft vaak pijn en verdriet
Onbewust
erg vaak gegeven
Men ziet nog steeds niet
dat vergeven iets moois kan zijn
Zo diep leeft onbewust
de pijn
Op afstand geven is erg mooi
Het blijft desondanks rotzooi
Als we toch konden
leren
In Liefde terug te keren
Het leven te beschouwen
als zijnde barensweeën
Dan krijgt
moeder aarde
van nature haar waarde
Ook de mannen ontkomen er geenszins aan
het kwetsbare
als zijnde Liefde te verstaan
Harde noten worden gekraakt
Het breken van de schil
doet pijn
dit wordt echter zacht gemaakt
door aandacht voor het welZijn
het in de bron
staan, in Liefde
ruimte geven hetgeen ooit griefde
Blijf geenszins hierin hangen
U kent
uw innerlijk verlangen
Als dit vrede, harmonie en geluk is
dan is er met u echt niets
mis
Als u geld of macht als Godheid ziet
wordt het moeilijk dat u geniet
U zult dan
in dit leven
een harde kraak beleven
Niemand kan zich beschermen
zonder zichzelf te
ont-fermen
De wereld is lam geweest
de Islam was een noodzaak
bewust te worden van
de Geest
welk spelenderwijs als taak
aan het gekwetste innerlijk kind
welk zelden werd
bemind
zorg en aandacht kan geven
zodat we allemaal in vrede Leven
Het gaat geenszins
om de economie
Het leven draait om mensen
die met/zonder allerlei denkbeeldige grenzen
in
feite hetzelfde wensen
Vrede, harmonie en geluk
Maak deze wens nooit stuk
Deze verbindingsbrug
brengt
de mens terug
naar de bron, het paradijs
Bedaar, en u wordt wijs
Marianne Muller.
VERGEVEN
Kan je niet een ander vergeven?
Kijk dan eens naar je eigen leven.
Ben je zelf altijd
wel zo zuiver en goed geweest?
Waren er geen momenten, dat je anders reageerde, omdat
je was bevreesd?
Op dat moment heb je misschien onbewust een ander pijn gedaan.
Zal
het ook een ander niet zo kunnen vergaan?
In dit leven hebben we allemaal elkaar wat
goed te maken.
Laten we ophouden om elkaar af te kraken.
Leer met je emoties om te
gaan in het leven.
Dit kost enorme strijd, maar eens leer je elkaar vergeven.
Geschreven
door Edith Rokers.
Door de duisternis naar het licht in 1996.
Heeft God het werkelijk gedaan?
Er wordt geloofd in een God die altijd voor ons klaar staat.
Als je maar in hem gelooft,
dat het je dan goed gaat.
Er gebeurd van alles op deze aarde,
wat heeft het geloof
dan voor waarde?
Nu twijfelen de mensen aan zijn bestaan.
Maar, heeft God het werkelijk
gedaan?
Nee, zeg ik je, Hij heeft ons een eigen wil gegeven.
Hiermee mogen wij leren leven.
Door
met keuzes om te leren gaan,
zien we na een oneindig lange weg ons eigen bestaan.
Steeds
bewuster worden we van ons leven,
we mogen liefhebben, het is door God gegeven.
Werkelijk,
dit is een liefdevolle God die ons voor vol aanziet.
En als wij, mensen, het leven
durven aanvaarden, dan is hij het die geniet.
Edith Rokers.
Zondaggedicht:
De wolken waren gesloten
Een hand stak eruit en reikte mijn arm
Ik werd
omhoog getrokken en op een
Andere plek gezet
De hemel werd helder
De hemel ging weer
dicht
Ik was op mijn plek gearriveerd
Waar ik zijn moest en dat was in jou
Hart
Want
in ieders hart schuilt een stukje
Liefde dat in je zit en uitstraalt naar de
Medemens
en naar mij.
Annette.
DE ZON EN REGENBOOG.
ergens achter de regenboog
komt de zon weer op en blijft
het schijnen voor jou en mij
of voor jou / mij persoonlijk
Het is alsof muziek daar klinkt
tussen de wolken door
een lieflijke melodie weerklinkt
door het heelal en door de lucht
Jij bent de zon en de regenboog
en ik heb mezelf tot nu terug ( gevonden ).
Annette.
DRUPPELS.
Drie druppels vallen van het blad
Het blad is wel groot
Een plek waar je schuilen
mag
Ik schuil en ga tegen je aan zitten
Je houdt me vast en verwarmt mijn lichaam en
geest
Dat is fijn ... het voelt als een feest
We kunnen er weer tegenaan gaan
Door verder
te lopen na de regen en tegen de boom aan te staan
en energie te vragen voor de dag
Doe
het met een big smile ... kortom .. grote glimlach.
Annette.
LIEFDE.
Liefde is fijn
Liefde is pijn
Liefde is goed
Liefde is eb en vloed.
Annette.
EIGEN ZEGSWIJZE.
Ik wijs je aan waar de zon is
Zie je de plek? Dat is in je Hart
Die
schijnt daar voor altijd
Want je Hart is de plek voor de Liefde
Die je in je draagt
en je uit
Draag DIE LIEFDE voor altijd in je
Gooi het eruit wat Erin zit en laat zien
Wie
je bent : en dat antwoord is:
Een mens van vlees en bloed die
Alles in zich heeft ..
Liefde en kracht.
Annette.
LIEFDE.
Smeltend van Liefde
Knopend van Geluk
Zien latend en zeggend:
Je dag kan niet meer stuk
God houdt van jou
Hij laat je niet in de steek
Voel je sterk en af en toe week
Hij houdt je vast als je het moeilijk
Hebt en steunt je overal bij.
Annette.
LIEFDE.
Ik heb iets voor jou
en je mag het niet bewaren
Je kan het niet zien
ook al
zit je er uren naar te staren
Ik geef het je met dit bericht mee
laat het je wel
bevallen
Het is prachtig en het voel heel fijn
maar het kan soms ook hevig knallen
Dus pas heel goed op
met wat ik je nu ga geven
Want het is een liefdes wens
in middels
dit berichtje opgeschreven
De wens luid als volgt
laat de liefde toe in je leven
Ik geef je een dozijn van liefde
en het mag niet bij jou blijven kleven
De liefdes
wens moet je verder doorgeven
aan een ieder die jij liefde wilt geven
Zodat de liefde
weer gaat stromen
omdat we het aan elkaar doorgeven
Dus kopieer dit bericht
en verspreid
samen de liefde met mij
Geef het aan iedereen die je kent
en maak daarmee de ander
blij
Laat de stroom van liefde stromen
en houdt deze dus niet tegen
Stuur dit bericht
door met liefde
zoals jij hem nu ook van mij hebt gekregen
Knuffels en liefs van
mij.|
Dorothy Hansen.
Heeft God het werkelijk gedaan?
Er wordt geloofd in een God die
altijd voor ons klaar staat.
Als je maar in hem gelooft, dat het je dan goed gaat.
Er
gebeurd van alles op deze aarde,
wat heeft het geloof dan voor waarde?
Nu twijfelen
de mensen aan zijn bestaan.
Maar, heeft God het werkelijk gedaan?
Nee, zeg ik je, Hij heeft ons een eigen wil gegeven.
Hiermee mogen wij leren leven.
Door
met keuzes om te leren gaan,
zien we na een oneindig lange weg ons eigen bestaan.
Steeds
bewuster worden we van ons leven,
we mogen liefhebben, het is door God gegeven.
Werkelijk,
dit is een liefdevolle God die ons voor vol aanziet.
En als wij, mensen, het leven
durven aanvaarden, dan is hij het die geniet.
Edith Rokers.
Dit gedicht is door Irene geschreven na 20 maanden ziekte.
DANKBAARHEID.
Wat ben ik
blij dat ik Leef, ik geniet van de bomen bloemen en planten
’t kleurenrijk!
In geel
groen violet, de gouden glans van het zonlicht.
Ik besef nu dat ik leef, hoe dankbaar
ik ben, dat ik mag genieten,
Van al dat schoons van Moeder aarde.
Ik geniet van de
prachtige kleuren, als de zon ondergaat.
De rust en de harmonie die er van uitgaat.
Wat
voor ieder mens van essentieel belang is in het leven.
De Levensadem, de dag geeft
door de rust van de ondergang,
de zonsondergang, de harmonie van de nacht.
De stoffelijke
organen, ’t denken, komen weer tot harmonie.
Om verder te kunnen leven.
Iedere dag
is een gave om te bewijzen, in daden in denken,
om je medemens en al het leven te
dienen in liefde.
Wat is “liefde”..er te zijn, in open waarachtige warmte, als gevoel.
Ik
zie in de natuur, de wind, wolken ’t blauw van de ruimte.
De regen als voedsel voor
Moeder aarde, geeft het aan het dier,
de vogelen, de boom geniet! Vele mensen zeuren
het giet?!
Ik ben herboren zoals nooit tevoren.
Ik weet m’n tijd in de stof is beperkt,
maar ik Ben er en geniet.
De eeuwigheid ligt in het verschiet!
Irene.
Soms komt een
bloem ineens uit haar knop
heel even pijnlijk
maar dan is er schoonheid ten top
de bladeren openen
Het hart mag gezien
en meer dan de schoonheid
de liefde bovendien
Dit kleine wonder zo zuiver en zacht
adembenemend
vol liefde en kracht
sterkt de mens
Zoals alleen liefde kan doen
een zachte geur verspreidend
zonder glitter, zonder roem
Een wondertje van God
waar je een moment deel van bent
Zo ook in de liefde
waar je daadwerkelijke broeders en zusters herkent…
Het wonder dat je sterkt,
ontroert en verbindt
laat je weer eens weten;
-Ik ben er mijn kind-
Ursi Rekers.
MIJN BLINDE OGEN ZOEKEN.
Mijn blinde ogen zoeken naar flitsen van contact,
ik voel
je bent dicht bij mij dat is hetgeen me pakt.
Ik zie het aan de wolken ik zie het
aan de lucht,
Ik zie de vogels vliegen, de vogels in hun vlucht.
Ik zie de bomen groeien
de bloemen op het veld,
De vissen in het water mijn schaapkens zijn geteld
Ik zie de
zon weer schijnen ik voel het op mijn huid
De lente is in aantocht ik zit achter de
ruit
Ik doe mijn raam nu open en adem frisse lucht
Laat energie naar binnen ik slaak
een diepe zucht
Mijn blinde ogen zochten naar flitsen van contact
O God deze verbinding
dat is hetgeen me pakt.
Adriana.
ZO KONING ZO ZWERVER
Je leefde in paleizen
met héél veel pracht en praal
Lakeien om je te dienen
Zat aan een koninklijk maal
Nu loop je op scheve schoenen
‘n plunjezak op je rug
‘n vest kaal en versleten
en een ziekelijk gekuch
Je durft niemand aan te kijken
Je staart maar voor je heen
Je wilt iedereen ontwijken
Je bent liever maar alleen
Toch heb je nog iets koninklijks
daar twijfel ik niet aan
zelfs op scheve schoenen schrijd je
zoals je ’t eertijds hebt gedaan
Eens was je oppermachtig
de koning van een land
Maar nu ben je in dit leven
als zwerver hier belandt
Dit zijn de levenslessen
waarvoor de ziel soms “kiest”
In het ene leven koning
in het andere artiest
Of zwerver zoals je nu bent
geen macht en geen gezag
Als het nacht is buiten slapen
een schooier overdag.
Adriana.
HET HUWELIJK.
In een vorig leven was je mijn kind
doch ik heb je toen niét bemind
Ik heb je gehaat, misbruikt en geslagen
en tenslotte het graf in gedragen
Dit is een geschiedenis van lang geleden
maar het behoort wél tot mijn verleden
Na vele eeuwen word ik terug geboren
mijn geheugen van tóen
verloren, kom ik jou weer tegen in dit leven
Door een blinde verliefdheid worden we gevangen
en gaan steeds meer naar elkaar verlangen
We kunnen niet meer aan deze “liefde” weerstaan
en zo zijn wij beiden het huwelijk in gegaan
De kinderen worden geboren
maar ook zorgen en pijn
Niet alleen voorspoed maar ook chagrijn
Iedereen gaat zijn eigen weg
en zo groeien we uit elkaar
Beiden eenzaam en alleen
en allebei een hart van steen
Niet wetende dat dit met vorige levens heeft te maken
beginnen we elkaar af te kraken
Dit is oorzaak en gevolg
wat eens begint als “liefde” en romantiek
eindigt in een diepe tragiek
Doch uit verdriet en zorgen kunnen we veel leren
en zo kunnen we het getij keren
Eens gaan we op in universele liefde
en vindt iedereen zijn tweelingziel-geliefde
Adriana
25.1.2010
MIJN PIRAMIDE.
Vandaag torste ik een zware steen op aarde,
De heuvel op
en kronkelig was mijn pad.
Het kostte me bloed, zweet en tranen,
Het regende en ik
werd koud en nat.
Ik keek om me heen of iemand wilde helpen,
Maar ieder torste zijn
eigen steen.
Al hijgend, zwetend moest ik me behelpen,
Want iedereen deed het alleen.
En
aangekomen boven op de heuvel,
Zag ik de fundamenten van ’t gebouw.
Hier moest mijn
steen op komen te liggen,
‘k Moest mezelf maar helpen met een touw.
Het gaf me een
gevoel van overwinning,
Maar tegelijkertijd zag ik een andere steen.
Ook die moest
ik nog naar boven sjouwen,
En ook dat moest ik doen alleen.
Zo heb ik vele vele levens
nodig,
Mijn eigen piramide waar ik aan bouw.
‘k Zal steen voor steen naar boven moeten
sjouwen,
In weer en wind en zwoegend in de kou.
Adriana Biesbroeck 2011.
BOOS.
Wees nooit
boos,
Dat ik een andere weg koos.
Want met al je gedachten,
Blijf je van mij verwachten.
Dat
ik naar je luister,
Maar helaas, ik hoor alleen gefluister.
Dan versta ik niet wat
je zegt,
En vervolg ik toch mijn eigen weg.
Zo heeft ieder mens zijn eigen doel,
En
luister ik alleen naar mijn gevoel.
Want alleen aan mezelf ben ik verplicht,
Hoe ik
mijn weg verlicht.
Want waar mijn weg is, is mijn lot,
Dat alleen wil ik zeggen tot
slot.
Ria.
WOORDEN.
Ieder woord heeft z’n klank,
Maar een klank is nog geen woord.
Een
woord zonder klank is geen woord,
En de klank geeft de kracht aan het woord,
Zodat
het woord herkent wordt.
De klank geeft de toon aan,
De klank is macht, de toon is
kracht.
Een half woord is soms al genoeg,
Dan zit het in je gevoel.
En gevoel heeft
geen woord nodig.
Maar gevoel is zien zonder te kijken.
Zo is er ook taal zonder woorden,
Dat
met de ogen gesproken kan worden,
Maar ook met handen.
Ria.
LEVEN.
Waarom is het leven
kort?
Waarom is het leven lang?
Niemand weet hoe het hoort,
Niemand weet hoe het kan.
Soms
leef je voort en soms leef je met gevoel,
En dan begrijp je wat ik bedoel.
Maak van
je leven een feest,
Dan geniet je het meest.
Van de dingen van alledag,
Ook al heb je
wel eens tegenslag.
Maak je gezond en sterk,
En aanvaard het werk.
Laat zien dat je
een rots in de branding bent,
Dan kun je bergen verzetten, ook al zijn ze nog zo hoog.
En
doe je het werk met je hart en gevoel,
Dan komt aan het eind de regenboog.
Werken met
plezier,
Geeft je veel vertier.
Want als je het met je hart en liefde doet,
Dan gaat
het vanzelf en meestal goed.
Dus maak je gezond en sterk,
En aanvaard het werk.
Ook
al gaat het soms wat minder,
En geeft het je wel eens hinder.
Bedenk dan dat ook eens
een eind komt aan de aardse reis,
En zijn we allemaal kinderen van het Paradijs.
Doe
alles op gevoel,
Dan bereik je gemakkelijk je doel.
Dan wordt je werk verder licht,
En
krijg je een stralend gezicht.
Zodat een ieder die dat ziet,
Jouw blijdschap voelt
en geen verdriet.
En geef de dag een gouden zonnestraal,
Dit verwarmt de harten van
allemaal.
Ria.
HET LEVEN IS EEN SPEL.
Maar wel een samen samenspel
Een spel van komen en gaan
Eerst waren we als waterdruppels op de maan
Na een proces van komen en gaan
Waren we tot vis geëvolueerd
En werd de maan voor ons geblokkeerd
Want het was nog steeds een komen en gaan
Maar Dan wel naar een ander bestaan
Eerst waren we erg dwars
Dus kwamen we op planeet mars
Hier werd het samenspel een enkel spel
En kregen we een harig vel
Ook hier was het een komen en gaan
En kregen we weer een ander bestaan
Let wel .nu was planeet aarde de naam
Daar leefde we eerst in de bossen en natuur
Dat was op aarde ons eerste uur
We kregen steeds meer inzicht
En voelde ons heel erg verplicht
Om weer van het enkelspel naar het samenspel te gaan
Uiteindelijk verrijkte dat ons bestaan
Want nog steeds is het een spel van komen en gaan
Zodat we elke planeet in het geheel hebben aangedaan
Tot we in het allerhoogste komen te staan.
Ria.