DE EEUW VAN CHRISTUS GROOTSPRAAK OF REALITEIT?
In het boek De Volkeren der Aarde van Jozef Rulof wordt door de Meesters uit de sferen  van licht gesproken over het ingaan van de mensheid in de Eeuw van Christus. Na de ontzaglijke strijd van wereldoorlog twee staat de mensheid op de drempel van het ,,Koninkrijk Gods'' waarover in de bijbel, kerk en evangelie zo dikwijls wordt gesproken. In welk een schrille tegenstelling schijnen deze prachtige woorden echter te zijn met de realiteit van alle dag. Hoe chaotisch en moeizaam verlopen zelfs nu, ruim 30 jaar na het einde van die gruwelijkste alle oorlogen nog steeds alle onderhandelingen die te maken hebben met het tot eenheid komen van de naties. Ook nu is het zo dat de eerste mensen aan wie deze uitleg, deze geestelijke verklaring wordt voorgelegd, smalend de schouders ophalen voor zoveel naïviteit!

En terecht! Wie diepgaand peilt hoe het er voorstaat met de geestelijke groei van de mensheid als massa loopt zich steeds weer te pletter op het massale egoïsme van de enkeling, de groep als ook van het totaal. Ook al worden meer en meer geluiden gehoord over rechtvaardiger verdelen van de kennis, macht en levensbehoeften, wie echter volgt hoe het werkelijk gesteld is met dat verdelen van de levensuitingen van Moeder Aarde, moet wel aanvaarden, dat dit zo slecht en moeizaam verloopt, dat het op deze wijze nog vele, vele eeuwen zal duren voordat ook nog maar één redelijk begin zichtbaar zal zijn van dat zo geprezen Koninkrijk Gods op deze Aarde!

Voor het zover is, dat alle mensen bereid zijn tot echte rechtvaardigheid, voor het zover is dat waarheid, dienstbaarheid, om maar niet te spreken van LIEFDE voor al het leven, voor het zover is dat al die machtige, op de sferen van licht afgestemde eigenschappen in de mensheid op krachtige wijze tot ontwaking en voldoende werkzaamheid zijn gekomen, ach hoelang zal dat nog duren? En hoe groter is de bittere noodzaak niet, dat dit snel, zeer snel moet gebeuren. Immers hoe diep en massaal wordt er niet geleden onder de afschuwelijke gevolgen van duistere overheersing. Is het niet zo, dat nog steeds de macht in groot en ook in klein verband volkomen in handen is van de onbewuste, stoffelijke, maar zelfs vaak dierlijke of voordierlijke levensgraden.

Macht over duizenden, nee zelfs over miljoenen levens berust bij hen, die niets ontzien als het gaat om eigen materieel en profijt. Zij, die deze macht in handen hebben deinzen voor geen enkel middel terug om haar te behouden en ze beschikken nog steeds over vele onbewuste duisterlingen die door niets ontziende stoffelijke en geestelijke gewelddadigheid het diepe kwaad ondersteunen. Maar ook bij de toch vele miljoenen mensen die niets meer voelen voor grof geweld, die zich los maakten van haat, rijst een innerlijk verzet als het gaat om het prijsgeven van oneerlijke privileges. Getuige daarvan is wel de strijd in ons eigen staatsbestel waar, als het gaat om waarlijk delen van macht, kennis, medezeggenschap enz., slechts povere resultaten behaald worden en de strijd zelfs maar al te vaak wordt beslecht door het onbewuste getwijfel van hen, die ingevolge het etiket dat ze zichzelf opplakken, beter zouden moeten weten!

Dit is de Eeuw van Christus. Spreekt Gene Zijde dan te voorbarig? Een eeuw is toch immers 100 jaar! Dertig lange jaren zijn sedert deze aankondiging reeds verstreken en hoe staat het er mee? Kan in de resterende 70 jaar bereikt worden wat voor ogen staat?
Neen, ik geloof niet dat dit mogelijk zal zijn als het moet gebeuren vanuit de mens zelf. Vanuit de geestelijke groei van het innerlijke leven van de mens, als massa, dat lukt niet zo snel... .daarvoor zijn nog duizenden jaren nodig.
Doch de Meesters, in naam van Christus, zeiden meer! Er klonk de Eeuw van Christus eist!
Deze eeuw van geestelijke ontwaking zal u dwingen. En...eerlijk is eerlijk, dat klinkt reeds beter, een ietsje hoopvoller voor de mens die hunkert naar een zuiverder beleid voor allen!

Maar (komt er dan vanuit het bestaande inzicht, dat gekenmerkt wordt door de twijfel) hoe ..zou dit dan wel kunnen gebeuren? Hoe zouden Meesters van Liefde, die niet tot dwang en geweld in staat zijn, zo'n wonder tot stand kunnen brengen, dwars tegen zo'n massale onwil in?
Inderdaad wonderen zullen het zijn. Wie er oog voor heeft ziet ze reeds tot stand komen. De Meesters spreken waarheid, daarvan kunnen wij ons steeds weer overtuigen. Technische wonderen ontstaan in een hoog tempo. Zo snel zelfs dat de op deze techniek ingestelde mens het onmoge1ijk kan bijhóuden. Maar zult u zich afvragen, hoe kan nu een techniek positief bijdragen aan geestelijke levenswetten zoals waarheid, rechtvaardigheid, laat staan tot welwillendheid, hoofdbuigen en uiteindelijk LIEFDE?

Zowaar een moeilijk probleem, dat vanuit een aards, maatschappelijk inzicht nimmer verklaard kan worden. In dit verband heeft Gene Zijde echter toch heel wat ,,achter de hand'' Gereed, vooruitziend bedacht en ontwikkeld. 
 In De Volkeren der Aarde wordt gesproken over technische wonderen bedoeld tot genezing van de zieke mens. Ook van technieken die het contact met deze hoog ontwikkelde geestelijke werelden mogelijk zullen maken. Over allerlei andere technieken wordt niet uitgewijd, hetgeen ook niet in de strekking van dat machtige boekwerk besloten ligt. Thans echter in 1978 komen er in hoog tempo technieken tot ontwikkeling, die van ontzagwekkende invloed zullen zijn op de gehele menselijke maatschappelijke samenleving! Reeds lang zijn wij geconfronteerd met de zogenaamde computer. Dit ingewikkelde, ingenieuze apparaat bleek in staat te zijn tot opslag en verwerking van grote hoeveelheden informatie van allerlei aard. Het bleek dat het mogelijk was om in enkele seconden over zeer gedetailleerde uitwerkingen te beschikken van vraagstukken van zeer gecompliceerde aard. Was een dergelijk apparaat in eerste aanleg een groot, omvangrijk en zeer kostbare aangelegenheid, wel... de techniek hiervan ontwikkelde zich duizelingwekkend snel, het apparaat zelf droeg niet in het minst bij aan deze snelheid. Sciencefictionachtige filosofieën overstroomden de Aarde omtrent de fantastische mogelijkheden.. ...Echter in hoofdzaak toonden deze filosofieën een echt "aards" ,menselijk beeld, een toekomstbeeld ontleend aan het nog immer op geweld en overheersing ingestelde gevoelsleven van de enkeling en de massa.

Grote fantasieën echter. Nooit zagen wij de grote mogelijkheden, die Gene Zijde met deze ontzagwekkende inspiratie voor ogen schijnt te hebben. Ook wij, die door de vele boeken van Jozef Rulof toch wel een grandioos inzicht kunnen hebben van de beïnvloeding van de evolutie van de mensheid! vanuit de bewuste hogere geestelijke werelden, zijn niet in staat te voorzien en te volgen wat er nu wel precies gaat plaatsvinden. 
We leven midden in ontzaglijke, geestelijke en stoffelijke wonderen maar ook wij worden er door overweldigd en wij verdrinken evenals alle anderen welhaast in de overvloed van overgangsverschijnselen Maar. . . .toch niets houdt het tegen. Onstuitbaar gaat deze ontwikkeling voort en nu reeds blijkt de wereld te worden geconfronteerd met een computertechniek, die zo compact is en zo ingenieus, doch tevens zo goedkoop en overvloedig beschikbaar dat het niet zo lang meer zal duren of welhaast elke menselijke handeling kan feilloos door technisch vernuft worden overgenomen! Ja, letterlijk elke menselijke handeling staat thans voor een technische ontleding! Onvermoeibaar, zonder onwil, zonder fouten zal de machine binnen zeer korte tijd in staat zijn de stoffelijke arbeid van de mens over te nemen!

Ongelooflijk knap uitermate doelmatig en bovendien veel goedkoper. Daar kan geen mens meer tegenop:
Daar staan we dan in 1980 of wel daar gaat het zo moeizaam tot stand gekomen "Bestek anno zoveel"! In één klap volkomen onbruikbaar, want één ding is zeker... .in niets is deze ontwikkeling te stuiten.
Angst en beven alom, want immers de zo grote werkloosheid zal hierdoor een ongekende omvang krijgen! Menselijke arbeid wordt vrijwel onbetaalbaar, nu een technische automatisering zo algemeen en goedkoop beschikbaar komt. 
Plotseling en volkomen onvoorbereid staan de leiders der volkeren voor een nieuw, gigantisch probleem! Was tot heden ( ook reeds door de voortschrijdende automatisering) het werkgelegenheidsaspect een grote zorg, dat met angst en aandachtig beven wordt begeleid. thans zullen alleen wereldwijde en strikt fundamentele  wijziging van beleid en opvatting omtrent economische verhoudingen in staat zijn dit alles in goede banen te leiden. Echter.. .zelfs het geringste spoor van inzicht ontbreekt. Ja, men zou terecht kunnen stellen: De wereldleiders, hoe knap ze ook zijn staan met de handen in het haar. Hopeloos vastgelopen raakt het maatschappelijk stelsel, dat zich heeft opgebouwd op fundamenten  van egoïsme en oneerlijke concurrentie. Waar ,,winst'' geëerd werd als de heilige koe, waarvan de uiers etterend verzweren.

Hoe nu verder? Waar blijft de menselijke visie op de toekomst? Al de geleerde economen (die zich reeds zo vaak vergisten} staan nu volkomen met de mondvol tanden....
Wat in hemelsnaam  moeten wij nu aan  met de "universele rechten van de mens"  zoals die door de Verenigde Naties werden aanvaard? Wat blijft er van over (voor zover er reeds iets van terecht kwam)  nu de mens het ,,wie niet werkt, zal niet eten'' ook nog bedreigd  ziet door een stoffelijk machientje, dat alles beter kan? Wat zou er gebeuren als de mensheid elkaar door deze machinerieën blijft beconcurreren en voort blijft gaan elkaar de vetste vliegen af te vangen?
Tot heden honderdduizenden werkelozen, die in ons deel van de wereld echter door de werkenden toch van levensmogelijkheden worden voorzien. Hoe moet dit echter nu het aantal door techniek vervangen werkers over de gehele Aarde overweldigend toeneemt? Dat kan immers zelfs met het beste huidige sociale systeem niet meer worden opgevangen. Dus toch? DE EEUW VAN CHRISTUS ZAL U DWINGEN!!

Het is de alles omvattende omvang van het probleem, dat de mensheid in verhoogd tempo dwingt eieren voor haar geld te kiezen! Geen land ter wereld, hoe groot en machtig het voorheen was, is in staat dit alleen op te vangen. Dit zal alleen mogelijk zijn als er op grote schaal een grote internationale eenheid wordt opgebouwd.
Niet uit eigen goede wil dus, zal dit gebeuren, helaas, zover is het nog lang niet. Maar uit pure noodzaak, gedreven door de gedachte ontstaan vanuit het door schade en schande geboren inzicht dat uiteindelijk het eigen belang het best zal blijken gediend te worden, door één groot algemeen belang!
De liefde schenkt ons overvloed aan technische wonderen. Wij grijpen er gulzig naar, met harde materialistische gevoelens! Onze gulzigheid en grijperigheid plaatst ons in een maalstroom, een rigoureuze versnelling waarin wij dreigen tenonder te gaan! Wij zijn echter niet meer zo dom en versteend dat wij het niet zien. Wij moeten dus eindelijk iets gaan doen aan de achterstand in geestelijke groei. Met grote schrik ontdekken wij nu, dat wij hebben te kiezen. Het blijkt echter een afschuwelijke keus te zijn, die alles, maar dan ook alles van ons zal vergen! De keuze tussen ALLES of NIETS!

Overleven of massale ondergang!
Evenals met de overmaat van vernietiging, het geweld van de atoombom, die de mensheid plaatst voor een uiteindelijke keuze, plaatst Gene Zijde, door Christus ons thans door een geniale overvloed van technisch vernuft, voor een absolute en uiteindelijke keuze EENHEID op te bouwen of snel af te glijden naar een ongekende chaos! Een chaos die alleen maar tot algehele vernietiging zal kunnen leiden.
Gene Zijde, het Bewuste Kosmische weten peilt ons! Aan de verschijnselen van nu is het te zien! Ik zei het u reeds, ZO DOM zijn wij gezamenlijk nu NET NIET MEER!! Het beleven van deze gigantische technische ommekeer zal voor menigeen met harde strijd gepaard gaan. Ook zullen er heel wat harde klappen vallen, het is nogal wat!
Gedwongen hoofdbuigen doet zeer, maar al strijdend en belevend zal het gevoelsleven van de massa groeien en zal de geestelijke ontwaking aanstaande zijn.

DE EEUW VAN CHRISTUS EIST HET VAN U!!!
Op deze wijze werkt Gene Zijde in op de mens. De hemelen stromen leeg. Miljoenen bewuste liefdesgeesten werken in de sfeer der Aarde en zijn bezig de mensheid op te trekken naar het hoger bewustzijn. Wie dit ziet en aanvoelt en bovendien de kosmische wetten kent, voelt zich begenadigd te mogen leven in deze eeuw en heeft heilig ontzag voor de liefdevolle wijsheid, die spreekt uit het machtige boek van Jozef Rulof DE VOLKEREN DER AARDE. Telkens opnieuw komt tot werkelijkheid wat daarin werd voorspeld! In deze eeuw gebeurt dat allemaal! Dit is de EEUW VAN CHRISTUS.
Volg, doorvoel en ondersteun dit hoger bewustzijn en u kunt rustig en dankbaar zijn! Gene Zijde waakt! Er heerst absolute orde in deze zo schijnbare chaos!
MENSHEID ONTWAAKT UIT UW GEESTELIJKE SLAAP!!!
P. L. H. 
 
 
                                         DE EEUW VAN CHRISTUS.
Wij willen beginnen met een citaat uit de uiteenzetting over DE EEUW VAN CHRISTUS die eertijds door meester Alcar werd gegeven.
Gene Zijde schrijft en spreekt voor DE EEUW VAN CHRISTUS. Maar wat zegt dit?
Wat betekent DE EEUW VAN CHRISTUS voor uw aardse leven?
Toen de Messias op Golgotha Zijn stoffelijke ogen sloot, stond de mensheid voor Zijn leven en wetten. Christus moest echter aanvaarden, dat Hij de mensen van Zijn tijd niet had kunnen bereiken, doordat de heidense volken overheersten. Christus wist, dat er vele eeuwen zouden voorbijgaan, voordat de mensheid aan een hoger bewustzijn kon beginnen. Hij begreep, dat die mensheid eerst door bloedige oorlogen, door verschrikking en ellende, door leed en smart zou ontwaken voor de heilige wetten, zoals deze voor alle levensgraden en ruimten door God waren geschapen. Eerst dan, wanneer de mensheid, geleerd door Golgotha, haar hartstochten het bewuste halt zou toeroepen, kon er op Aarde verandering komen. Om dit te bereiken zette Christus Zijn Goddelijk Leven in. Hij liet voor elke levensgraad, voor elke rassoort, voor kerk en godsdienst Zijn Heilig Evangelie achter. Het is het Goddelijk geschenk van Zijn Vader aan iedere ziel in de ruimte - en Christus stierf er de kruisdood voor!

Tweeduizend jaar zijn er sindsdien voorbij gegaan. In die tijd beleefde de mensheid, haar evoluties en ontwaakte er door. De massa op Aarde wil thans vrede en rust, het welbehagen in de mens. Nu de laatste oorlog voorbij is, waarin de volkeren van Israël hun levensbloed offerden om de heidenen te overwinnen, gaat de mensheid DE EEUW VAN CHRISTUS binnen. De massa is ontwaakt en zoekt naar het hogere bewustzijn. Door dit te verlangen komt zij in het Leven van Christus. Zij bewijst dat zij de wetten van Christus wil aanvaarden en wil trachten die te eerbiedigen. Zij wil er zo nodig het eigen leven voor inzetten, miljoenen kinderen van de Aarde bewezen het. Bij het streven wil Gene Zijde u helpen.
Tot zover Meester Alcar.
 
Uit dit citaat blijkt duidelijk dat wij thans in DE EEUW VAN CHRISTUS ,in een nieuwe tijd zijn aangeland, waarvoor reeds eeuwen en eeuwen geleden de eerste fundamenten werden gelegd. Laten wij ons goed bedenken wat een voorrecht dit is! Indien wij ons thans op het POSITIEVE instellen kunnen wij geholpen worden. De goede wil heeft thans dubbele betekenis gekregen! Alles komt daardoor in een versneld tempo in de goede richting. Het blijft echter zaak vooral aan ONSZELF te beginnen en te werken. Christus en de Zijnen hebben indertijd niet die steun gehad. Er was immers niets: Geen God, geen bijbel! Toch hebben zij als eersten alle Ruimten overwonnen: Indien zij indertijd niet begonnen waren met de aardse mens, levend op de derde kosmische graad te hulp te komen, teneinde het evolutie en bewustwordingsproces te versnellen hadden wij thans wellicht nog in het stenen tijdperk geleefd!

Dat de universele wijsheid van de leer van Christus ons thans in de twintigste eeuw zo zuiver als kristal kon bereiken, danken wij aan de enorme inzet van de dienende mens Jozef Rulof.
Toch blijken velen moeite te hebben met het feit dat wij nu reeds spreken over DE EEUW VAN CHRISTUS. Kijk maar om je heen, zegt men. Alles is nog immers geweld, agressie en egoïsme. Dat klopt: Het is echter wel één zijde van de bekende medaille. Neemt u nu eens de hulpverlening op nationaal en internationaal niveau: Dit is toch fantastisch: Sprak mén in vroeger jaren van De Albert Schweitzer. De Henri Dunant, thans zijn er velen. Stille, vaak jonge mensen die hun kennis en wetenschap ten dienste stellen van hun minder gezegende medemens. Doen zij in feite niet op kleine schaal wat de Christus voor ons allen deed? Laten wij eens kijken wat er in de ,,derde wereld" gaande is. Er wordt in korte tijd van die mensen verlangd waarover wij eeuwen mochten doen. Laten wij, als de gevolgen van die snelle ontwikkeling onze kant opkomen, onze belangen raken, ook eens aan ONZE OORZAKEN van die gevolgen denken! Het moet voor een ieder van ons duidelijk zijn dat hier sterk geconcentreerde krachten aan het werk zijn. Maar de mens zal vrij worden!

Het is goed nog eens te luisteren naar het antwoord van Meester Zelanus op een vraag eertijds aan hem gesteld door iemand die ook aan de realiteit van DE EEUW VAN CHRISTUS twijfelde. De twijfel kwam in hoofdzaak voort uit het constateren van een hoge criminaliteit, het aantal echtscheidingen, de talloze zielsziekten, de atoombom enz.
Meester Zelanus geeft hierop het volgende antwoord:
Hebt u mijn boek DE VOLKEREN DER AARDE gelezen? Zo ja, dan moet het probleem u duidelijk zijn. Zo niet, leest het. U krijgt dan het antwoord op uw vragen. In dat werk gaf ik een duidelijk beeld van de geestelijke afstemming van de volkeren. Ik schreef dat uw mensheid ook nu nog in een duistere sfeer leeft. Hartstocht, haat en geweld beheersen de massa nog.

Slechts de enkeling maakte er zich van los. Toch mag dit u niet de ogen doen sluiten voor de vorderingen, die door uw laatste wereldoorlog zijn gemaakt. Deze zijn ontzagwekkend: In deze strijd werd de heidenen DEFINITIEF de mogelijkheid ontnomen aan de vredelievende volkeren hun wil, hun terreur op te leggen. Geen land ter wereld zal ooit de vrede meer kunnen verstoren, ook Rusland kan en wil dit niet. Het beseft terdege de overmacht waartegen het staat. Eens verenigden de volkeren alle krachten om het nationaal-socialisme te bestrijden, geloof me, wanneer het morgen tegen Rusland zou gaan, trad de ganse wereld aan. Maar ook Stalin zal de vredelievende opbouw niet doorbreken. Wat u thans als degeneratie verschijnsel waarneemt, behoort tot het overgangsstadium, dat onvermijdelijk volgen moest. In de wereldbrand werden de wreedste, dierlijkste instincten wakker geroepen. Zoudt ge nu geloven, dat deze onder het luiden van de vredesklokken meteen maar weer inslapen? De mensheid is ontwricht, verruwd, verlopen, maar het kon niet anders, gezien het toegepaste geweld, het vreselijke lijden, die de zenuwen wel moesten aantasten en vooral ook gezien de zwakke karakters, die nu eenmaal bij de bereikte afstemmingen behoorden. Maar moet u nu aan de vooruitgang gaan twijfelen? U kijkt teveel naar de noodzakelijke overgangsverschijnselen en ziet voorbij aan de vele, lichtgevende tekenén, die bewijzen dat de volkeren en hun regeerders veel, onnoemelijk veel geleerd hebben. Nog is het zoeken en tasten naar de definitieve eenheid aarzelend, nog manifesteert de opbouw zich maar vaag, doch niettemin krachtig genoeg, dat wij, Kosmisch bewusten onder Christus voorlichting thans durven spreken van de vestiging van het Koninkrijk Gods op Aarde.

U moet dit wereldprobleem vooral niet te klein zien, een ruimtelijke beschouwing is hier gebodén. Als u dieper doordenkt, moet u het toch met mij eens zijn, dat u en de volkeren meer liefde, meer bewustzijn, meer karakter bezitten dan de onbewuste primitieve oermens en dat u daardoor ondanks uw ontwrichting dichter bij het AL leeft. Heus de mens als massa heeft geleerd uit de talloze slachtingen. U ziet de geboorte ván de atoombom als een gevaar voor de menselijke samenleving, maar wij, universele geesten, ontkennen dit met klem. De waarheid is, dat de mensheid juist door deze vinding met versneld tempo een hoger bewustzijn zal ontvangen. Door de atoomenergie, de splitsing van de stoffelijke cel, kan haar duizenden wonderen worden geschonken, die haar tot een bewuste levensgraad, tot het Koninkrijk Gods zullen voeren. Eén dezer wonderen zal ik u noemen. De toepassing van de atoomenergie verzekert dé mensheid straks, op Gods tijd, van het bewuste contact met de astrale wereld, met de vierde, dimensionale wetten van het leven na de dood. Als u even  wilt bedenken, dat al uw technische vindingen door de geestelijke inspiratie, door ónze wereld konden ontstaan, moet het u duidelijk zijn, dat het astrale ik uw leven en welzijn bewust in handen heeft. Juist het feit, dat er thans vindingen van ongekende kracht en macht tot stánd komen, bewijst het begin van een nieuwe tijd.

Schreef ik niet in mijn boek DE VOLKEREN DER AARDE, dat de eeuw van techniek is begonnen? Geloof mij niets geschiedt er op uw wereld wat wij niet weten! Géén van de vindingen, die wij aan uw Aarde brachten, heeft tot doel de mensheid te vernietigen, ook al ontwikkelde de onbewuste massa ze voor het kwaad - de winst van hun aanwezigheid komt, niettemin aan God en aan uw mensheid. U en de velen met u, die het goede, het eerlijke, het welwillende zoeken, bereiden de nieuwe levensgraad voor. Het Koninkrijk GODS  is opkomst. Uw eigen ziel, de Goddelijké vonk in u, kan het U zeggen, als u in de stilte  van uzelf keert en de al alarmerende klanken van de heersende ontreddering kunt buitensluiten. U bent een deel van God, dat neemt u toch ondanks alles aan? Wel dan vraag ik u: Is God te vernietigen? U en de volkeren ontvangen de geestelijke, gelukkige levensstaat, die u behoort.

Daarvoor sta ik in, doordat in mij het hemels bewustzijn leeft, doordat in mij leeft de verziende blik, die God mij als deel van Zijn Leven schonk. Door de dood leerde ik en miljoenen met mij de ONTWAKING zien, door de stoffelijke afbraak gingen wij tot het LICHT. Nooit is het anders geweest! Zegt het u iets?
Toen Jozef Rulof het bericht van zijn Meesters ontving het Genootschap op te richten, geschiedde dit door zijn Meester Alcar. Wat wilde Gene Zijde? Wat was de bedoeling van dit alles?
De Meesters wilden eenheid brengen op Aarde, hoger bewustzijn, hoger weten. Door de lezingen en de boeken waren zij daartoe in staat.
Werelden openden zich voor uw leven, uw ziel en persoonlijkheid trokken zij op tot de sferen van licht. Zij wilden verruiming brengen in uw geest, uw contact met uw geliefden zuiveren, de occulte wetten voor uw stoffelijke en geestelijke bestaan ontleden, uzelf terugvoeren, naar uw VADERHUIS, uw HEMEL, in het leven na de dood.

Daarvoor diende Józef Rulof. De meesters ontwikkelden dit leven; zij brachten deze ziel onder uw midden. In stille, gelukkige eenzaamheid, werkte het instrument van de Meesters voort, boog het hoofd voor duizenden problemen, die geestelijk en stoffelijk waren, genas zieken, bracht duizenden offers, omdat hij wist waarvoor de HEMELEN zijn leven hadden opgetrokken. 
 Wat dit alles heeft gekost is door ons niet te beschrijven! Tientallen boeken buiten de bestaande, de geschreven werken door hem ontvangen en onder u gebracht, zijn niet in staat dát deel van zijn leven vast te leggen, zo werd deze ziel geslagen, gemarteld, geestelijk en lichamelijk gekastijd door de leer van de Meesters, waarvoor hij diende. En toch, DE JEUS van Moeder Crisje en de Lange Hendrik, het kind van buiten, dat géén school, geen studie, geen stadsbewustzijn had gekregen, hield zich staande, ging verder, omdat dit leven de GROTE LIEFDE bezat deze arme, ongelukkige, doodgedrukte, gemartelde mensheid, te dienen.

Op 12 september 1946 werd de oprichting van het Geestelijk Wetenschappelijk Genootschap bij dé notaris een officieel aards feit, met als doel de Openbaringen van de Meesters van Gene Zijde, door middel van hun instrument JOZEF RULOF aan de mensheid geschonken, in zo breed mogelijke kring te verbreiden.
25 juli 1945. Meester Alcar opent de EEUW VAN CHRISTUS tijdens het eerste college van de UNIVERSITEIT VAN CHRISTUS in het gebouw DILIGENTIA in Den Haag.
Het was de eerste lezing in het openbaar. De zaal was geheel uitverkocht. Zevenhonderd mensen wilden dit gebeuren meemaken. De helft daarvan verwachtte sensatie. Maar dat geeft niet, ze dorsten, even slechts, maar ze dorsten nog om te mogen weten. De oorlog heeft de mensen geslagen. Het innerlijke leven is begonnen vragen te stellen en de Meesters zijn gereed om te antwoorden, om de Goddelijke wetten te ontleden. de ruimtelijke colleges kunnen beginnen.

Dringt het tot die honderden door, dat dit het kosmisch bewuste woord is, dat thans op Aarde ontvangen en beleefd kan worden? De massa moet leren denken, doch wij zien en hebben te aanvaarden, dat velen deze universele boodschap niet begrijpen!
Dat was in 1945!
En thans in 1978? De belangstelling voor het werk van Jozef Rulof en de Meesters is er nog steeds! Niet alleen onder diegenen die het grote voorrecht mochten hebben hem persoonlijk gekend te hebben en die onder de indruk zijn geraakt van zijn enorm imponerende en toch zo eenvoudige persoonlijkheid, bestaat die belangstelling! de belangstelling voor zijn grootste werk groeit nog steeds. Steeds nieuwe aanvragen met tot dan onbekende namen bereiken ons met het verzoek om nadere informatie. Of men vraagt zonder meer naar de boeken. Boeken, die thans ook voor een bepaald gedeelte in de boekhandel verkrijgbaar zijn, zijn er vaak de oorzaak van dat naar het overige deel van het werk van Jozef Rulof wordt gevraagd.
Eén ding leerden wij heel goed in de jaren die achter ons liggen. De behoefte naar het hogere weten, het verlangen naar het zuivere geestelijke voedsel komt vanuit de mens zelf.

Niet één mens kan een ander mens bereiken of overtuigen als hij of zij daarvoor niet gereed is. Reclame maken voor de inhoud en wetenschap van de UNIVERSITEIT VAN CHRISTUS is dan ook een zinloze bezigheid! De enige taak die wij allen als door deze wetenschap aangeraakten dan ook hebben is, deze enorme erfenis, die Jozef Rulof voor ons achterliet, voor een ieder die daarvoor gereed is beschikbaar te houden!
Vandaar onze grote zorg voor de boeken.
Na de overgang van Jozef Rulof in 1952 hebben duizenden boeken de weg naar de mens gevonden. Deze stroom gaat maar steeds door, we kunnen zeggen dagelijks! Zomer en winter door!
Voorts moeten wij bij alles wat wij voor dit werk doen en willen ondernemen ons goed realiseren dat de Meesters met de opening van DE EEUW VAN CHRISTUS en de vestiging van de UNIVERSITEIT VAN CHRISTUS op Aarde nooit de bedoeling hebben gehad naast de vele bestaande kerken en andere geloofsovertuigingen die onze Aarde rijk is, een nieuwe sekte op te richten! Een sekte alleen bestemd voor leden! De Meesters brachten ons door Jozef Rulof de universele leer, de leer van Christus, die voor een ieder bereikbaar moet zijn. 
STICHTING WAYTI. 
 
                                      INTRODUCTIE TOT EEN NIEUW LEVEN.
                                                      HIJ IS EÉN VAN ONS.
Over Jezus bestaan zeer uiteenlopende geloofsovertuigingen, leerstellingen en meningen die variëren van Gods eniggeboren Zoon tot rebellerend volksmisleider toe. WIE IS JEZUS? En wat betekent Hij voor ons?
Het is niet eenvoudig dit fenomeen in beknopte vorm te behandelen, maar wij zullen toch een poging wagen omdat het vooral voor jullie, jonge generatie, van essentieel belang is dat de vele dogma' s en misvattingen die omtrent dit heilige leven de ronde doen hopelijk mede hierdoor uit de weg kunnen worden geruimd...
In het monumentale werk ,,Het Ontstaan van het Heelal'' van Jozef Rulof, (dit boek moet je beslist lezen!) wordt onder meer uitvoerig uiteengezet hoe al het leven is ontstaan, zich vervolgens heeft ontwikkeld en via een kringloop door ruimte en tijd, via moeder en vaderschap en reïncarnatie is geëvolueerd totdat het uiteindelijk onze prachtige planeet, die wij zeer terecht Moeder Aarde noemen, had bereikt.

Dit ,,uiteindelijk'' moet je overigens niet letterlijk opvatten want de Aarde is niet het eindstation maar slechts een, zij het zeer essentieel, tussenstation. Ons leven, nauwkeuriger gezegd al het leven, gaat namelijk verder. Oneindig veel verder...
Dit geboorte en daaropvolgend evolutieproces van de mens, van het dier en de natuur geschiedde golfsgewijze. Dat wil zeggen dat niet al het leven zich tegelijkertijd ontwikkelde en na verloop van tijd evenmin tegelijk naar andere planeten uitweek, want dit had tot chaos geleid en chaos past niet in het Goddelijk Plan.
Dit artikel beperkt zich tot de ALLEREERSTE golf leven tijdens diens evolutionaire weg door het universum. De eerste golf van zeer vele...
Het is allemaal biljoenen tijdperken geleden begonnen...

Als eencellig diertje, transparant als een minuscuul druppeltje vocht, was het eerste embryonale leven in het universum aan zijn lange reis begonnen.
Hoe heeft dit wonder zich voltrokken?
Het is toch bijna onvoorstelbaar dat deze nietige levens eens de architecten zouden zijn, de bouwers van de hemelen... maar tevens de constructeurs van de hellen!
En vooral dat één van deze minuscule celletjes ooit Jezus zou worden!
Maar laten wij op de zaak niet vooruitlopen en terug keren tot het begin...
De mens heeft behalve een fysiek lichaam, al leek dat in het begin maar op een druppeltje vocht, tevens een astraallichaam. Een tweede lichaam maar dan van geestelijke substantie.

Dit is de geestelijke substantie die het fysieke leven mogelijk maakt en in stand houdt.
Na de dood van het stoffelijk wezen trekt deze geestelijke substantie, het astrale leven, zich als ziel terug in de astrale wereld van zijn planeet om daar de wedergeboorte af te wachten, want dit leven moet verder.
Van dit gebeuren heeft de mens geen bewuste herinnering. Alleen zijn onderbewustzijn ,,herinnert'' zich deze gebeurtenissen en slaat alles op in zijn ,,geheugenbank''. En aldus evolueerde de mens gedurende een ontelbaar aantal levens totdat zijn gevoelsleven, zijn bewustwordingsproces, zo ver was ontwikkeld, dat hij vanaf dat moment eigen verantwoordelijkheid zou dragen voor zijn gedrag. Het stoffelijke lichaam was weliswaar intussen vervolmaakt - voor dit kunstwerk had Moeder Aarde gezorgd - maar hoe was het met de mens zijn geest gesteld, met zijn gevoelsleven, met zijn bewustzijnsgraad?

Hij gedroeg zich nog als een dierlijk wezen. Hij was geestelijk niet met zijn lichaam meegegroeid en had op dit gebied een ontzagwekkend grote achterstand in te halen. En de planeet die hij vanwege zijn verdere evolutie na zijn leven op Aarde zou moeten betreden was uitsluitend voor een hoog geestelijk bewust leven toegankelijk. Voor wezens met een grofstoffelijk bewustzijn, laat staan dierlijke mentaliteit zouden haar poorten gesloten blijven.
Maar Moeder Aarde zou ervoor zorgen dat haar kinderen ook innerlijk gereed zouden worden gemaakt om deze en andere planeten te kunnen betreden want anders zou het evolutieproces van de mens bij haar zijn vastgelopen. En er wachtten de mens nog prachtige planeten, allen behorende tot een hogere kosmische orde waar men samen met zijn tweelingziel een paradijselijk bestaan zou leiden.
Dit geestelijk gereedmaken voor een hoger bestaan kon op Aarde, in de stof, niet plaatsvinden. Daarvoor zouden de sferen aan gene zijde dienen. Het gebied in deze astrale wereld waar de mens na zijn laatste dood op Aarde naar toe zou worden getrokken was al door hem zelf bepaald en had inmiddels gestalte gekregen.

Vanaf het ogenblik dat hij eigen verantwoordelijkheid zou dragen voor zijn daden was hij begonnen om aan zijn nieuwe ,,woning'' in het hiernamaals te bouwen. Hij was in feite vanaf dat moment zijn eigen architect geworden. En aldus waren honderdduizenden wezens op aarde al vele eeuwen lang bezig aan deze wereld in de geest te bouwen; aan deze spookachtige wereld, want deze bleef onbewoond totdat... totdat de aardse mens zijn kringloop op Aarde zou hebben voltooid en de wet van de evolutie hem zou dwingen  om deze tot nog toe onbewoonde astrale wereld te betreden.
Hoe beleefde de eerste mens deze nieuwe wereld? Nadat hij na zijn laatste dood op Aarde uit een langdurige diepe slaap was ontwaakt, voelde hij zich springlevend! Voor zijn gevoel was er niets veranderd. Hij voelde zich nog precies hetzelfde als voor zijn dood. Hij droeg dezelfde kledingstukken en had zelfs nog dezelfde lichamelijke kwaaltjes en lichamelijke gebreken.
Dat op zich was minder vreemd dan het leek. Er bestond immers geen dood. Deze was er nooit geweest. Er bestond alleen eeuwig leven! En deze astrale wereld was in feite een projectie van zijn eigen gevoelsleven, van zijn eigen innerlijk. Hij was, al wist hij hier niets van af, zoals al het leven al een ontelbaar aantal keren ,,doodgegaan'' zonder echt dood te ZIJN maar nu was de zaak toch anders. Hij leefde nu in een andere wereld als astrale persoonlijkheid voor de eerste keer in vol bewustzijn. Hier, in deze voor hem nieuwe wereld, zou hij uiteindelijk leren om de treden van de voor hem onzichtbare ladder te beklimmen, treden die de verbinding terug naar God zouden vormen.

Maar ook in de astrale wereld beschikte de mens nog over zijn eigen vrije wil. Hij had een keuze. Hij kon dus ook het pad kiezen dat hem nog verder omlaag zou voeren! God had hem bij de schepping een vrije wil gegeven en van dwang was ook hier geen sprake.
Natuurlijk beseften de wezens die in deze wereld waren terechtgekomen dit alles niet.
Sterker nog: Zij hadden zelfs geen notie van wat er met hen was gebeurd. Er brak dan ook onbeschrijfelijke paniek uit en chaos. Zij schreeuwden om hulp en zochten bij elkaar bescherming. Wat was er met hun wereld gebeurd? Waar waren hun kinderen gebleven en hun overige familieleden?
Men was in een troosteloos gebied terechtgekomen. Er heerste hier alleen maar diepe duisternis. Zij hadden honger en dorst en wachtten totdat de zon zou opkomen. Maar de zon kwam niet op. Deze zou hier nooit meer opkomen!
Geen van hen kon beseffen dat de wereld om hun heen slechts een afspiegeling was van hun eigen kil en duister innerlijk en dat zij door hun eigen mentale leegte en eeuwenlang dierlijk gedrag dit troosteloze oord, deze wereld van verschrikking, zelf hadden doen ontstaan, zelf hadden geschapen. Een wereld in de geest, die voor de aardse mens onzichtbaar was maar voor degenen die hier hun leven zouden voortzetten hard en reëel als graniet.

Vele mannen en vrouwen gaven zich aan elkaar over en bedreven de geslachtsdaad. Er leefde hartstocht in hen maar dit heftige verlangen hield niet op. Waren hun lichamen veranderd? Hun angst en onzekerheid nam maar toe. Wat was er tijdens hun slaap allemaal gebeurd? En die immense donkerheid die maar niet afnam.
Enkelen trachtten hun omgeving te verkennen en volgden een pad waar echter maar geen einde aan kwam. Hun angstgevoelens werden steeds heftiger. Maar niemand hoorde hun geschreeuw en enkelen werden waanzinnig van angst. Maar er scheen geen andere keuze te zijn. Het was blijven zóeken of hier blijven en krankzinnig worden.
De sterksten onder hen bleven echter toch doorlopen in de eindeloze duisternis en hervonden uiteindelijk hun oude vertrouwde, aardse omgeving.

Daar ontmoetten deze astrale mensen weer hun familieleden en maten die echter tot hun verbijstering en ongeloof geen teken van herkenning gaven. De astrale wezens beseften niet dat zij voor de aardse mens onzichtbaar waren geworden. Men liep dwars door hen heen en op hun geschreeuw werd geen acht geslagen. De astrale  mensen liepen op hun beurt eveneens gewoon door de aardse mens heen zonder dat dit blijkbaar door deze werd gevoeld. Niettemin waren zij opgelucht om hun oude wereld weer te hebben hervonden al was die niet meer gelijk aan de wereld waarin zij voorheen leefden.
Zij haastten zich terug naar hun maten om hun van hun ontdekking te vertellen en ondervonden tot hun grote verwondering dat deze weg terug bliksemsnel was verlopen. Zij behoefden niet meer het donkere pad terug te nemen maar waren binnen een fractie van een seconde weer terug. Zij behoefden zich slechts op de omgeving te concentreren waar zij naar toe wilden!

Door concentratie verplaatsten zich nu alle astrale mensen naar hun oude wereld en ontdekten nog meer wonderen.
Door zich met de aardse mens in de geest te verbinden en bezit van hem te nemen, kregen zij vat op hem en ontdekten dat zij hem door gedachten kracht vrij gemakkelijk konden manipuleren. Het astrale wezen zag nu door de ogen van de aardse mens de zon weer schijnen en voelde weer warmte. Hij voelde zich als voorheen. Nu zouden zij zich opnieuw kunnen uitleven en dwongen hun slachtoffers om aan hun dierlijke verlangens gevolg te geven. Zij wilden eten en drinken en merkten dat de aardse mens deze verlangens gelijk overnam. Maar zij wilden zich vooral uitleven. De astrale man daalde nu in het lichaam van de aardse man af en de astrale vrouw in het lichaam van de aardse vrouwen beleefden op deze wijze de paring van de aardse mensen mee.

En vooral op dat gebied waren zij onuitputtelijk.
Maar ook op ander terrein was de astrale mens onuitputtelijk. Moord, drinkpartijen en geweld vierden hoogtij. Het aardse lichaam bleek echter tegen deze extreme belasting niet bestand. Dit resulteerde dan ook veelal in een vroegtijdige dood van het slachtoffer met als gevolg voor de astrale mens weer het terug naar af.
Niet zelden huisden meerdere astrale wezens in één lichaam bij elkaar en er was in die tijd vrijwel geen aards wezen dat niet was bezeten.
Het onvermijdelijke gevolg was dan ook dat deze als regel krankzinnig werd en in zijn wanhoop zelfmoord pleegde of lichamelijk bezweek.
De astrale mens trad zo overheersend op dat dit tot fatale gevolgen leidde. Geen mens op deze plek van de Aarde was meer vrij van deze beïnvloeding want de eerste hel van het leven na de dood was intussen leeggestroomd. Iedere ziel keerde vandaar naar de Aarde terug. Dit zou eeuwenlang blijven doorgaan.

Door dit gebeuren leefden de mensen op Aarde aanzienlijk korter. Hierdoor ontstond dan ook schaarste aan aardse lichamen en de astrale wezens leverden vaak bikkelharde gevechten om een lichaam in bezit te kunnen nemen of te behouden.
Deze schaarste had echter ook een positieve kant. Zij dwong de astrale mens namelijk om behoedzamer om te gaan met het lichaam van zijn slachtoffer. Zich alleen maar door hem uit te leven resulteerde immers in diens voortijdig einde en het was niet meer zo eenvoudig om een nieuw aards lichaam te bemachtigen.
En zo kon het gebeuren dat enkele astrale wezens voortaan hun slachtoffers tegenover andere astrale indringers gingen beschermen. Zij behoedden hem zelfs voor gevaren en leerden hun eigen dierlijke verlangens te beteugelen. Na het natuurlijke einde van de aardse mens belandde het astrale wezen weliswaar weer in zijn eigen duistere sfeer maar er was intussen toch iets veranderd. Het leek alsof die duisternis niet meer zo intens was als voorheen.

En na een aantal daarop volgende ervaringen was hij er zelfs zeker van dat de duisternis in zijn eigen onstoffelijke wereld langzaam aan het oplossen was.
Maar zij ontdekten nog meer wonderen:
Tijdens de jacht op een wild dier werd de jager door het dier verscheurd en tijdens dit gebeuren zagen zij dat zich uit het dode lichaam van de jager een tweede lichaam losmaakte dat in dezelfde astrale wereld terecht kwam als die waarin zij zichzelf bevonden.
Zij bespraken onderling deze toestand en kwamen tot de conclusie dat er kennelijk geen dood bestond. Wat met deze onfortuinlijke jager was geschied was feitelijk ook hen overkomen. Zij waren toch ook op aarde gestorven maar leefden nog. Alleen in een andere toestand. Er was dus geen dood. Maar als er geen dood was wat kwam dan hierna?
Er vormde zich een groep die hier dieper op wilde ingaan en deze situatie wilde bespreken.

Deze mensen kwamen tot de conclusie dat alleen diegenen die een beschermende taak op de aardse mens hadden uitgeoefend een verbetering in hun eigen wereld hadden waargenomen terwijl bij hun maten die zich intussen alleen maar op de aardse mens hadden uitgeleefd geen enkele verandering in hun duistere wereld was opgetreden. Er was kennelijk geen dood. Dat was door die verongelukte jager aangetoond.
Maar als er geen dood was en hun duistere wereld alleen veranderde als zij zelf veranderden dan moest er toch iets anders zijn waar zij naar toe moesten leven. Deze toestand hier kon toch geen eindstation zijn!
Er moest nog iets zijn, zoiets als een opperwezen die dit alles regelde en waar zij naar moesten leren luisteren en die zij moesten gehoorzamen.
Het erkennen van deze feiten zou voor de astrale mens een mijlpaal betekenen voor zijn geestelijk ontwaken en een ommekeer teweeg brengen in zijn hele verdere bestaan..

Eén van deze astrale mensen die zich tussen deze groep bevond bleek het meeste gevoel en inzicht te hebben. Hij was een sterke persoonlijkheid en naar hem werd dan ook geluisterd.
Deze man zou voortaan hun leider zijn. Het was: Jezus. Jezus Christus zou de eerste Meester in Gods universum zijn.
Jezus en de Zijnen ontdekten dat naarmate zij zelf veranderden ook de wereld om hen heen veranderde. Hun astrale wereld ging hoe langer hoe meer op die van de Aarde lijken. En deze wereld bleef voor hun voormalige maten hermetisch gesloten!
De astrale mens kon dus de duisternis overwinnen door de aardse mens te helpen, door hem te dienen. Een andere weg was er kennelijk niet. Zij wisten nu dat de mens zelf moest veranderen om niet in de duisternis terug te worden gezogen.

Zij leerden beseffen dat er wetten waren, wetten van een opperwezen die hen dwongen hun zelfzuchtig, gewelddadig leven achter zich te laten. Alleen dán zouden zij van hun duisternis worden verlost. En geen seconde eerder!
Jezus ging met Zijn volgelingen op verkenning uit. Hij wilde dit opperwezen leren begrijpen. Hij wilde dit opperwezen leren gehoorzamen en leren liefhebben.
Voor de astrale mens bestond geen afstand meer of tijd. Met de snelheid van een bliksemschicht kon hij overal naar toe.
Hij hoefde slechts zijn concentratievermogen te gebruiken. Zijn gedachten kracht te richten op het wezen of de plek waar hij naar toe wilde en aldus bezochten Jezus en Zijn volgelingen ook andere plekken op Aarde. Zij ontdekten dat zij niet de enige mensen waren op Aarde maar dat er ook op andere plaatsen in de wereld mensen woonden. En ook die mensen moesten worden beschermd van de inwoners van de hellen, hellen die zich intussen steeds meer gingen verdichten. Hellen waarvan hun bewoners zich bij de aardse mensen gingen uitleven.
Jezus en de Zijnen zouden er alles aan doen om de aardse mens in die strijd bij te staan. Het was een moeizaam en langzaam proces maar de missie van
Jezus zou slagen omdat Zijn missie de missie van God Zelf was.
Jezus begreep als eerste mens in de ruimte dat alle wetten in essentie tot één enkele wet terug was te voeren. En die alles overheersende universele wet was onbaatzuchtige dienende liefde!... .

En zo verdichtten zich in de loop van talloze eeuwen de sferen van licht tot hemelen waarin de mens uiteindelijk voldoende geestelijk bewustzijn zou verkrijgen om de  wedergeboorte in de stof op een andere, hogere planeet mogelijk te maken. Een planeet waar Hij en Zijn tweelingziel als Goden zouden leven.
Maar ook deze wonderbaarlijke planeet van de vierde kosmische graad was niet het einde maar slechts een tussenstation naar nog hogere gebieden.
De mens had dus zelf zijn hellen geschapen maar hij zou ook de schepper zijn van het licht, van de hemelen...
En aldus evolueerde de mens na verloop van talloze eeuwen in ruimte en tijd totdat hij het goddelijke AL zou bereiken.
Tot deze eerste mensen behoorde Jezus.
JEZUS ZOU MET DE ZIJNEN ALS EERSTE HET DOMEIN VAN GOD BINNENTREDEN.

,,God heeft de mens naar Zijn evenbeeld geschapen'' zou in het AL bewaarheid worden!
Het aardse intellect had intussen al berekend dat de maat van het menselijk lichaam vrijwel exact het midden hield tussen die van het heelal en die van het atoom.
Jezus, het hoogste bewustzijn onder de mensen en tevens eerste mens die een Bewuste God was geworden bevestigt dit fenomeen door Zijn aanwezigheid als absoluut middelpunt in Gods universum! Jezus vormt dan ook de ultieme schakel met God.
,,Ik en de Vader zijn één. Ik ben de Weg en de Waarheid'', woorden van Jezus, zijn even zovele Goddelijke geboden geworden waar geen mens in de kosmos omheen kon. Maar Jezus en de Zijnen zagen dat niet alle mensen op Aarde voor deze weg hadden gekozen. Integendeel. Het merendeel had een andere weg ingeslagen... Een weg die omlaag zou voeren. Een weg die de astrale duistere sferen zouden verdichten tot hellesferen waar toestanden heersten waar de aardse mens zich niet eens een voorstelling van kon maken.
 
Deze hellen bestaan nog steeds, evenals de hemelen, de sferen van licht, de astrale gebieden rondom Moeder Aarde.
Maar al het leven moet naar God terug en geen enkele ziel kan onderweg blijven steken...
Ja, je hebt het goed begrepen: Eeuwige verdoemdheid bestaat derhalve niet! Wel eeuwig leven! Voordat Moeder Aarde in Goddelijke energie zal zijn opgelost zullen al deze levens, zonder enige uitzondering, op hogere planeten hun evolutie voltooien.
Jezus had tijdens Zijn lange en vaak zware weg die Hem terug zou voeren naar Zijn Vader als eerste ondervonden dat Liefde het goddelijke cement was dat het universum in stand hield en besloot om deze God van Liefde die Hij had Ieren kennen aan de mens op Aarde door te geven. Hij wilde zodoende de mensheid de weg naar Zijn Vader wijzen. En dit kon maar op één manier: Hij zou Zich weer op Aarde geboren laten worden, als mens onder de mensen. Jezus wist dat zijn missie zou slagen. Maar Hij wist ook hoe Zijn leven op Aarde zou eindigen. Hij kende de dramatische afloop, vandaar dat Hij alléén deze taak op zich wilde nemen.

Dit alles is intussen geschiedenis. De hele wereld weet wat er nu, bijna 2000 jaar geleden, heeft plaatsgevonden... Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog heeft Jezus voortbouwende aan zijn liefdevolle missie de
,,Universiteit van Christus'' op Aarde gesticht.
 Eerder was dit niet mogelijk geweest. Eerst moest het goede op Aarde het kwaad overheersen en dat was tot op dat moment nog niet eerder voorgekomen. Het hogere bewustzijn had de meerderheid. Voor het eerst in de menselijke geschiedenis had het merendeel van de mensheid nu voor het goede gekozen. Hiervoor was deze lange, bloedige wereldoorlog nodig geweest. De volkeren van de Aarde zouden nu kleur moeten bekennen. Het aan de kant blijven staan was niet meer mogelijk. Iedereen was bij deze wereldbrand betrokken. Mede hierdoor is deze universele oorlog van kosmische betekenis geweest. Door de ,,Universiteit van Christus'' was de verbinding van het Al met de Aarde eindelijk een feit geworden. Door het gesproken woord en de vele boeken zijn de liefdevolle boodschappen afkomstig vanuit het Al voor de mens op Aarde die hiervoor open staat bereikbaar. De Geestelijke Wetenschap had zijn intrede gedaan.

En nog is Jezus missie niet ten einde. Hij zal Moeder Aarde blijven bezielen want de strijd tussen Licht en Duisternis, tussen Goed en Kwaad, de strijd van de hellebewoners tegen de goedwillende mensen op Aarde is nog lang niet ten einde.
Dat bewijst de toestand in de wereld. Dat kun je letterlijk  elke dag op je televisiescherm waarnemen en in de kranten lezen!
Aan jou de keuze om aan de kant van Jezus en de Zijnen te staan.
Besef dat Zijn weg evenals van ieder van ons van het duister naar het licht voerde. Zelfs Jezus moest door het ongoddelijke te beleven en te overwinnen het goddelijke verdienen.
Jezus was de pionier van de mensheid, de wegbereider, de voortrekker die als eerste de weg terug naar Zijn Vader had gevonden. Hij is onze goddelijke gids.
Zijn weg is dan ook de jouwe en de onze, en van de gehele mensheid.
Vandaar: JEZUS IS EEN VAN ONS...
D.B. 
 
 
                                                             GOD.
De grote centrale wezenlijkheid van het heelal is de geest van oneindig leven en eindeloze macht, die achter alles is, die alles bezielt en die in en door alles openbaart; dat levensbegin dat uit zichzelf bestaat, waaruit alle leven is gesproten niet alleen, maar waaruit nog voortdurend alle leven ontspruit. Indien er een individueel leven bestaat, moet er ook noodzakelijk een oneindige levensbron zijn waaruit het is voortgevloeid. Indien er een eigenschap of een kracht van liefde bestaat, moet er ook noodzakelijk een eindeloze liefdebron zijn waaruit liefde kwam. Indien er ergens wijsheid is, moet er ook een opperste wijsheidsbron zijn, waaruit wijsheid ontspringt. Hetzelfde geldt voor vrede, hetzelfde geldt voor macht, hetzelfde  geldt voor wat wij noemen de materiele dingen van het leven.

Achter alles leeft dus een geest van eindeloze liefde en macht, de LEVENSBRON van alles.
Deze oneindige macht schept, werkt, ordent en regeert door tussenkomst van grote onwrikbare wetten en krachten, die door het heelal heenlopen en ons aan alle zijden omringen. Elke daad in ons leven van alle dagen wordt door dezé zelfde grote wetten en krachten beheerst. Iedere bloem die langs de wegen bloeit, ontspruit, groeit, bloesemt en verwelkt volgens vaste, grote en onwrikbare wetten. Iedere sneeuwvlok die valt tussen de Aarde en de Hemel, vormt zich, valt en smelt volgens hetzelfde onveranderlijke gebod. In zekere zin bestaat er in het ganse grote heelal niet anders dan regel en wet. Indien dit waar is, moet er noodzakelijk achter alles een kracht bestaan, die deze wetten heeft geschapen en een macht groter dan iedere bestaande wet.

Deze geest van oneindige liefde, leven en macht, die in en achter alles woont, noem ik GOD. Het is mij hetzelfde bij welke naam gij HEM noemt:Vriendelijk Licht, Voorzienigheid, Overziel, Almacht of welke benaming u maar het gemakkelijkst valt. De naam doet er niet toe, als wij maar overeenstemmen betreffende de grote centrale wezenlijkheid zelf, God is de oneindige geest, die heel het heelal met zichzelf alleen vervult, zó dat alles uit Hem, in Hem en niets buiten Hem is. Inderdaad en in waarheid, in Hem leven wij, bewegen wij ons en zijn wij. Hij is het LEVEN van ons leven, ons leven zelf. Wij hebben ontvangen, wij ontvangen nog voortdurend ons leven van Hem. Wij vormen een deel van het leven van God en hoewel wij van HEM hierin verschillen dat wij geïndividualiseerde geesten zijn, terwijl Hij  de oneindige geest is, die ons, evenzeer als alles wat buiten ons bestaat, omvat, zijn toch in essentie het leven van God en het leven van de mensen in waarheid hetzelfde en dus zijn wij één, zij verschillen noch in essentie, noch in hoedanigheid, zij verschillen alleen in graad.

Er hebben bestaan en er bestaan nu nog, hoogverlichte zielen, die geloven dat wij ons leven ontvingen van God, omdat de goddelijke invloed binnenstroomde in onze ziel, En weer anderen waren er en zijn er nog, die geloven dan ons leven één is met Gods leven en dat God en mens dus één zijn. Wie van beiden gelijk heeft? Zij hebben beiden gelijk; beiden recht, als men ze recht begrijpt.
Wat de eerste betreft: indien God de oneindige geest is van leven in het heelal, waaruit al het bestaande voortkomt, dan is het duidelijk dat ons leven, als geïndividualiseerde geesten, voortdurend voortvloeit uit de oneindige bron door middel van de goddelijke invloed, dat wil zeggen de vloed die uit God is en binnenstroomt in onze ziel. In de tweede plaats, indien ons leven, als op zichzelf staande geesten, direct afstamt en deel uitmaakt van de oneindige geest die zich in elk leven openbaart, gelijk van hoedanigheid is met de bron waaruit hij voort kwam, evenals een waterdrop, genomen uit de oceaan, van aard en hoedanigheid gelijk is aan de bron, waaruit hij vloeide. En hoe zou dit anders kunnen zijn?

De mogelijkheid van misverstand in het laatste geval is echter deze: Dat, hoewel het leven van God en het mensenleven in essentie hetzelfde is, het leven van God het leven van de mensen in zover overtreft, dat het al het andere in zich bevat.
Met andere woorden, wat hoedanigheid betreft, is alle leven in essentie hetzelfde, in levensvolheid is het verschil tussen Gods leven en het onze zeer groot en wijd.
Blijkt het, wanneer we het in dit licht bezien, dan niet duidelijk, dat beide opvattingen waar zijn en meer nog, dat zij één en dezelfde zijn? Beide kunnen zij door één zelfde voorbeeld verduidelijkt worden. In een vallei ligt een reservoir, dat zijn water uit een ander onuitputtelijk reservoir op de, berghelling ontvangt. De kleine kom is in alle opzichten volkomen gelijk aan de grotere; het enige verschil is dat de laatste met haar watervoorraad ontelbaar vele dergelijke reservoirs kan voeden, zonder ooit te worden uitgeput. Het reservoir in de vallei daarentegen zou uitdrogen  wanneer het grootste reservoir het niet onderhield. En zó is het ook in het leven van de mensen. Indien er zoals we wel allen geloven - hoeveel we in al onze andere denkbeelden ook verschillen - achter alle dingen een oneindige geest van leven woont, die het leven van alles is en waaruit alles voortkomt, dan moet het leven van elk individu, uw leven en mijn leven, krachtens goddelijke instroming vloeien uit deze oneindige bron.

En indien dit waar is, is het leven dat zo in de mens stroomt, in essentie noodzakelijk hetzelfde als het leven van deze eindeloze levensgeest. Wel is er verschil, maar dit is niet verschil in essentie. HET IS ALLEEN EEN VERSCHIL IN GRAAD.
Indien dit waar is, volgt hier dan niet uit dat naarmate de mens zich voor deze goddelijke stroom opent, hij al meer nabij komt aan GOD? En hoe dichter hij Hem nadert, zoveel meer deel zal hij krijgen aan Zijn Kracht. En indien deze Godkracht zonder grens is, volgt hier dan niet uit dat het de mens is, die zich zijn eigen grenzen schept, alleen omdat hij zichzelf niet kent?
 R. W. T.
 
                                               DE GOD IN U ZELF.
Gij zult ophouden met aan u zelf te denken als aan een wezen vol fouten en gebreken, wanneer gij -- wat eens gebeuren zal -- overtuigd wordt dat gij één van de ,,tempelen Gods" zijt en die zelf steeds verder opbouwt tot een ongekende pracht.
Hoe kan iemand nu voor zichzelf de bijzondere voorwaarden tot nakoming der hoogste wetten uitvinden en er aan leren beantwoorden?
Voornamelijk door de wet, die voor allen geldt, in het bijzonder op eigen persoonlijkheid en eigen leven toe te passen en daarom steeds aandachtig te luisteren naar al wat het betere en hogere in ons, dat wat ons met het
Goddelijke element verbindt, ons voorschrijft.

Jezus van Nazareth vroeg eens aan enigen van zijn volgelingen, hem niet te aanbidden of te vereren. ,,Noem mij niet goed", zeide Hij. ,,Er is niemand goed dan God alleen". -- Ook zeide Hij: ,,Ik ben de weg en het leven", daarmee te kennen gevend dat Hem meer kennis op hoger gebied was verstrekt met het doel daarvan aan anderen mee te delen. Maar Hij zeide niet dat zijn leven hier op Aarde, dat Hij met al ,,het onvolkomen menselijke" op zich genomen had, precies moest nagevolgd worden. Hij bad tot God om kracht en bevrijding van de zonde van de vrees, toen Zijn hart dreigde te bezwijken bij het uitzicht op zijn kruisiging: en daarmee gaf hij toe dat hij (hoe machtig hij ook was)  evenals iedere andere geest hulp nodig had. Hij bezwoer daarom steeds hen die Hem volgden, Hem niet met God gelijk te stellen -- met de Almachtige, de eeuwige en ondoorgrondelijke bewegende kracht en macht van het eindeloze heelal, die niemand ooit gezien heeft of zal zien behalve in al zijn uitingen hier op Aarde, in de Zon, de Sterren, de Wolken, in de bloem, het dier en in de mens -- ook de mens in zijn hogere graden van macht en ontwikkeling, maar dan toch steeds en steeds met het oog gericht op de bron waaruit die macht ontspringt, zodat nooit ,,het schepsel meer vereerd wordt dan de Schepper".

Deze macht werkt in ons allen, tot in de schijnbaar laagste en verachtelijkste mens. Toen aan Christus gevraagd werd hoe dikwijls iemand voor zijn verkeerde dingen vergiffenis mocht ontvangen, antwoordde Hij op een wijze, die te kennen was dat er geen grens mag zijn aan de mate en de duur van iemands vergeving voor de gebreken van een ander. Geen grens mag er ook zijn aan de vriendelijk helpende gedachten die wij iemand toe blijven zenden, die telkens weer opnieuw valt en schijnbaar verloren is. Het is een groot kwaad om dan van hem te denken: ,,O die is niet te redden. Het geeft niets, nog meer voor hem te doen!" Omdat wij dan hopeloze, ontmoedigende gedachten naar hem toesturen en hem zo verhinderen zich uit de poel waarin hij ligt naar boven te werken.

Toch wordt eens de mens zijn geest sterker naarmate hij meer te overwinnen heeft. Door te strijden tegen uw veroordelende liefdeloze gedachten komt hij op het laatst aan een punt waarbij hij denkt: ,,Ik zou natuurlijk liever hebben dat gij mijn handelswijze goedkeurt dan dat gij die zo veroordeelt. Maar ik ben niet afhankelijk van uw goedkeuring of van uw veroordeling, want mijn strengste rechter en mijn zekerste straf voor al het kwaad wat ik doe is mijn eigen gemoed, -- de God in mijzelf, aan wiens rechtspraak of ongenade geen ontkomen is." En toch, als de geest tot helderde inzicht komt, zal die rechter meer en meer barmhartig worden voor zijn eigen dwaling; want hij weet dat, om tot een hogere geestestoestand te geraken er nog veel strijd moet zijn en nog veel overwonnen moet worden. Ieder menselijk wezen is voorbeschikt om tot een zekere graad onvolkomen te blijven, totdat deze onvolkomenheid door de geest geheel overwonnen is en dat dit eenmaal gebeuren moet, staat vast.

Wanneer ge u op grond hiervan wilt verontschuldigen voor het doen van een slechte daad, zeggende, dat ge nu eenmaal daartoe ,,voorbeschikt" zijt, zult ge werkelijk uw straf niet ontlopen, mogelijk wel bij de maatschappelijke wet, maar niet bij de natuurlijke of Goddelijke wet, want die maakt dat alle schuld haar vergelding vindt op Aarde. Het leed dat wij ons zelf berokkenen, wordt dan soms zo zwaar te dragen, dat de wens bij velen wakker wordt om die rechtvaardige hogere wet te leren kennen en die oprechte wens, door zo velen gedeeld, vindt altijd vervulling.

In de toekomst zal ons geslacht langzamerhand  van het kwaad doen bevrijd worden, niet uit vrees voor de straf, die volgt op elke schending der wet; maar het zal de betere weg volgen alleen ter wille van de vreugde, die het opvolgen van de wet, die wij voor onszelf ontdekt hebben, tenslotte geeft de menselijke en zelfs ook de Goddelijke wet zoals zij destijds begrepen en uitgelegd werd, placht in vroegere tijden altijd te zeggen: ,,Gij moet dit of dat niet doen, anders zult gij de roede voelen." God werd afgebeeld als een strenge, onbarmhartige, wraakzuchtige Godheid. Het zwaartepunt van de prediker was steeds Boete en Straf! Straf en Boete! De mensheid moet dit alles leren vergeten, want het moet overwonnen worden, een grotere goedheid, reinheid en verfijning moeten er voor in de plaats komen. Deze waarschuwing was echter nodig toen het mensdom nog zoveel ruwer was dan nu; toen kon alleen de roede er op werken. Toen was het blind en moest voelbaar op het goede pad gehouden worden. Maar zodra wij helderder beginnen te zien, zoals nu reeds de gevoeligsten en wijsten onder ons gaan doen, hebben wij geen roede meer nodig, omdat wij bezig zijn ons zelver vrij te maken.
Prentice Mulford.

                                          UW GOD MIJN GOD ONZE GOD.
                       UW CHRISTUS MIJN CHRISTUS ONZE CHRISTUS.
Al vanaf het ontstaan van de mensheid hier op aarde, heeft God, of een hogere macht, hoe je het ook maar noemen wil, een grote invloed gehad in het leven van de meeste mensen. Verschillende benamingen zijn er al aan gegeven, en men is constant bezig om dit mysterie op te lossen, van hoe het nou precies in elkaar. Bestaat er een God? Hoe ziet deze God eruit? Zit deze God op een troon in de hemel? Hoe moeten we deze God dienen, of aanbidden? En met nog veel meer vragen zit de mens over deze geheimzinnige God.
Laten we nu maar eens beginnen bij het begin.

Bestaat er een God? Jazeker. De meesten van u hebben ook deze overtuiging, maar hoe het verder zit met deze God is voor velen een raadsel. In de kerken wordt er veel gepredikt over God, maar iedere kerk of religie doet dat weer op een andere manier, en met andere rituelen. Ieder denkt dat zij de waarheid uitdragen, en de manier waarop de juiste is. Wat een ander geloof doet deugt vaak niet, of is in hun ogen verkeerd. Laat ik u dan even verblijden of teleurstellen:
Alles wat u doet en met Liefde voor uw medemens te maken heeft is in Gods ogen goed, en is niet van een kerk afhankelijk.

Steeds zijn de kerken aan het veranderen, wat hun ,,wetten’’ die zogenaamd van God moeten zijn betreft. Wat voor dertig jaar nog verplicht was hoeft nu niet meer. We spreken hier dan wel over wetten die God zou hebben ingesteld en verkregen zouden zijn door profeten of andere heiligen. Als ik de katholieke kerk als voorbeeld mag nemen:
Vroeger moest men op zondag neer de kerk, dat was verplicht, nu niet meer. Hoezo nu niet meer? Is God veranderd? Heeft Hij gezegd dat het nu niet meer hoeft? Nee, natuurlijk niet. God heeft dat nooit verplicht. De mens heeft deze dingen in vroegere tijden ingesteld. Waar ze dat vandaan hebben gehaald is mij een raadsel, maar niet van God. God heeft nooit gezegd tegen de mens dat men zondags naar de kerk moest om Hem te eren en te aanbidden. Waarom ben ik er zo van overtuigd dat dit geen Goddelijke wet is! God zijn wetten, om maar even bij de kerken te blijven, veranderen nooit. Wat voor 50 jaar geleden was, is nu nog zo, want God veranderd geen wetten, maar dat doet de kerk, om mensen tegemoet te komen, en omdat dat beter in hun straatje van pas komt.

Hoe ziet deze God eruit?
Als u zwart van huidskleur bent, dan verwacht u geen blanke God maar een zwarte, en het zou u niet teleurstellen als uw God niet zwart zou zijn. Wat zou u als blanke zeggen, als u in de hemel een God tegen zou komen die zwart is? Hebt u daar wel eens bij stilgestaan?
Over dit onderwerp kan ik u ook al weer gerust stellen, of verbazen.
U zult helemaal geen God zien. Waarom niet? Omdat God geen figuur of een mens is. De kerken hun uitleg, en ook wat in de bijbel staat over de schepping is fout. God heeft de mens geschapen naar Zijn beeld en gelijkenis staat er, maar het is juist andersom. God heeft zich gemanifesteerd door de mens. Op de Maan is dit proces ontstaan, en zal nog miljarden jaren doorgaan, totdat we volmaakt zijn in ons doen en laten, en weer terug zijn in het Goddelijk Al (De hoogste hemel).

In sommige religies wordt ook soms de uitspraak gedaan: Als we in de hemel zijn, wij dan eeuwig zingen voor Gods troon. Nou, dat wordt dan een saaie boel, eeuwig zingen. Zou u dat willen? Ik niet!
Nu iets anders.
Als u een gezin hebt met kinderen, en u heet zoals ik Roesink, dan heten uw kinderen toch ook Roesink!
Wij zijn allemaal kinderen van God, want Hij heeft ervoor gezorgd dat wij bestaan, hoe mogen we ons dan noemen?
Schrik niet, maar ik noem mij God. U bent ook God. Iedereen is God, niemand uitgezonderd, omdat wij kinderen van Hem zijn. Christus heeft de volgende uitspraak gedaan toen Hij op aarde was: Zijn we niet allemaal Goden. Ja, dat zijn we. U kunt het op allerlei manier proberen te beredeneren, maar u bent en blijft God.
We moeten alleen het Goddelijke in ons ontwikkelen, en daar zijn de vele levens voor nodig, maar de Goddelijke vonk zit in ons.

Dus u mag best een beetje trots zijn. Niet altijd op de manier waarop we leven, maar trots op uw Goddelijke afstemming.
Nu ga ik het nog een beetje mooier maken.
Als God geen figuur is, dan zijn er meerdere dingen die wegvallen, zoals:
Het laatste oordeel, dat we allemaal voor Gods troon moeten verschijnen. Dat Christus zit aan de rechterhand van God om ons te oordelen.
Er valt helemaal niets te oordelen.
Nu wil ik even gaan naar het Onze Vader, wat hoofdzakelijk op God betrekking heeft. De woorden verschillen wel iets bij sommige kerken, maar de essentie is hetzelfde.

1. Onze Vader die in de hemel woont.
Onze Vader (God) woont nergens, maar is overal aanwezig. In de mens, in de natuur, in de wateren, in alles wat leeft en niet leeft is het God aanwezig, want anders zou het er niet zijn.

2. Uw naam worde geheiligd.
Natuurlijk hebben we eerbied en groot ontzag voor wat God – een benaming die de mens eraan gegeven heeft – gecreëerd heeft.

3. Uw Rijk kome.
Ja, Gods Koninkrijk ligt op iedereen te wachten, en vroeg of laat zullen we daar allemaal deel van uitmaken, en in eeuwige gelukzaligheid leven samen met onze tweelingziel.

4. Uw wil geschiedde op aarde zoals in de Hemel.
Die wil moeten we zo zien: Toen God de schepping is begonnen, wist hij wat het resultaat zou zijn, en wat voor een doel Hij had met deze schepping. Dat doel: De mens een eeuwige gelukzaligheid schenken, dat gebeurt en kan niemand tegenhouden. Dat Gods wil op aarde niet geschiedt, merkt je wel wat voor een zootje de mens er momenteel van maakt. Denk u dat Hij ingrijpt? Nee. God laat ons wel raak rommelen, maar we moeten niet verbaasd zijn, en er rekening mee houden, dat dit alles weer op ons bordje terugkomt. De aarde is door de mens niet te vernietigen.

5. Geef ons heden ons dagelijks brood.
Daar heeft geen God invloed op. We kunnen hiervoor wel tot in het oneindige bidden, maar het zal ons niet helpen, God geeft ons niet te eten. Wij zullen daar zelf voor moeten zorgen, door te werken en geld te verdienen. Nu kunt u zeggen, maar hoe zit het dan met de mensen die honger lijden? Als we in al onze vorige levens konden kijken, zouden we ook de oorzaak zien van de honger, en alle andere ellende waarin de mens zit. Dit heeft niets, maar dan ook helemaal niets met God uit te staan.

6. Vergeef ons onze schulden, zoals wij ook aan anderen hun schuld vergeven.
U hebt geen schulden, een ander ook niet. Natuurlijk doen we anderen wel eens wat aan of andersom. Dat zullen we goed moeten maken. Ik noem dat bewustzijn. Hoe hoger ons bewustzijn, hoe minder fouten wij maken. God hoeft ons niets te vergeven. Er valt niets te vergeven. Dat houdt niet in dat we nergens geen spijt meer over hoeven te hebben!
We maken die dingen vanzelf weer goed. Dat noem ik Karma, Oorzaak en Gevolg.
7. Leidt ons niet in verzoeking, en verlos ons van den boze.

Dacht u, dat God bezig was om u op de proef te stellen? Dat God u probeert te verleiden om iets verkeerd te doen? Mensen denk toch eens na. Zou God er zulke spelletjes op na houden, u in verzoeking brengen? Natuurlijk niet.
8. U zij het koninkrijk en de heerlijkheid, tot in eeuwigheid.
Ik leg dit uit als: Alles is door God ontstaan en is een heerlijkheid voor de mens, en zal eeuwig blijven bestaan.

Nu wil ik wat uitleg geven over Christus.
De kerken willen ons doen geloven dat Christus vanuit de hemel – als de enigste zoon van God – weer terug is gekomen naar de aarde, om de mens te verlossen.
De weg die Christus begaan heeft, is dezelfde weg die ieder mens moet afleggen voor hij of zij in het Goddelijk Al komt. Toen God zich heeft gemanifesteerd door de mens, is Christus ook ontstaan. Christus was één van de eerste mensen die in het Goddelijk Al was gekomen. Hoe deze weg voor Hem en elk ieder mens is en gaat, kunt u lezen in de boeken van Jozef Rulof. Als ik dat hier nu precies uit zou moeten leggen, zou het geen artikel worden, maar een heel boekwerk. Maar neemt u maar van me aan, dat het zuivere waarheid is wat ik hier schrijf.

Christus geboorte op aarde:
De kerken vertellen dat Christus geboren is, bij Maria en Jozef, en dat staat ook in de bijbel. Dat is waar, maar hoe dat is gebeurt, daar wil ik toch iets aan toevoegen. In de bijbel staat dat Maria bevrucht is door de H. Geest, en dat verkondigen de kerken ook. Helaas of ik kan beter zeggen van gelukkig is dat niet waar. Net zoals u en ik, als we een gezin willen stichten, moet er gemeenschap plaatsvinden. Op dezelfde manier is Christus ook ontstaan, en niet op een toverachtige manier.

Waarom is Christus terug naar de aarde gekomen?
De Meester in het Goddelijke Al, zagen, dat het op aarde een puinhoop was. Indien er van Boven niet zou worden ingegrepen of wat zou worden gedaan, zou de mensheid nog eeuwenlang geen vorderingen maken in hun bewustzijn. Na langdurig overleg hoe dat zou moeten worden aangepakt, besloot Christus, de hoogste intelligentie in het Al om weer te incarneren als mens, om een boodschap op aarde te brengen, waardoor de mens vooruitgang zou en kon maken op zijn weg naar het Goddelijk Al. Dit was een hele duidelijke en simpele boodschap. LIEFDE voor alles wat leeft. Niet meer en niet minder. Christus kwam niet met een boodschap van regeltjes van je moet het zo of zo doen. Nee, heel simpel, heb alles LIEF.

Nu moet u zich eens voorstellen, wat voor een gigantisch offer Hij voor u en voor mij heeft gebracht. Vanuit het Al, waar Hij in LIEFDE en nog eens LIEFDE leefde met zijn tweelingziel, zich opofferen terug te gaan naar de aarde, om de mens een boodschap te brengen, waar ze mee vooruit konden.
Dan nog de wetenschap, dat Hij aan het kruis zou worden geslagen. Waarom deed Hij dat? Uit LIEFDE en omdat wij allen zijn broeders en zusters zijn. Dit houdt niet in dat Hij voor ons aan het kruis is gestorven, zoals de kerken beweren. Nee, Hij is bewust door ons aan het kruis geslagen. Wij allen zijn daar schuldig aan. De mens had de keus, Hij of Barabas. U kunt nu wel zeggen: maar ik heb toen niet geleefd! Wie zegt dat? Als we de reïncarnatie erbij halen, kan ik u zeggen, dat we overal op aarde al geleefd hebben, zelfs in het oerwoud.

Neemt u reïncarnatie niet aan? Dan moet u maar eens het artikel lezen over ‘’ REINCARNATIE EN DE BIJBEL’’ op de website, onder de button reïncarnatie. Daar heeft Christus duidelijk uitspraken gedaan die wijzen op reïncarnatie. In het begin van het Christendom, heeft reïncarnatie, duidelijk in de geschriften gestaan, maar dat is later er weer uitgehaald. De reden hiervoor was, dat men bang was dat de mens te gemakzuchtig hierdoor zou worden, en misschien wel zou denken: kom ik er nu niet dan in een volgend leven wel.

Christus heeft ook nooit gezegd. Dat we kerken voor Hem moesten bouwen. Hij heeft wel gezegd: waar er drie of meer in Mijn naam aanwezig zijn, zal Ik ook zijn. Met de uitspraak: Gij zijt Petrus en op deze steenrots zal Ik Mijn kerk bouwen, bedoelde Christus heel wat anders mee.
Heel simpel, dat Petrus er voor zou zorgen dat Christus zijn boodschap de wereld in zou gaan, en verkondigd zou worden aan ieder mens.

Als de kerk het huis van God of Christus zou zijn, waarom zijn er dan in de oorlog zoveel gebombardeerd en kapot gemaakt? Als het echt Gods huis was, zou God dat niet toestaan.
En waarom zitten er op iedere kerk bliksemafleiders? Zijn die nodig op een huis van God? Mijn antwoord nee.

Tot slot.
Dit artikel heb ik geschreven, met de volle overtuiging en wetenschap dat het waarheid is, en niets anders dan waarheid kan zijn, willen we ons een duidelijk beeld kunnen vormen van God en Christus.
Henk Roesink.

                                                      WIE IS GOD.   
De God die door de Kerken wordt omschreven en waarover wordt gepredikt bestaat niet, omdat deze God niets met een God van Liefde heeft te maken, maar meer als een rechter op een troon wordt gezien die wanneer we sterven, ons op zijn laatste oordeel ter verantwoording zal roepen.
Volgens de Kerken kunnen we dan in de Hemel of de Hel of het Vagevuur terecht komen dat licht eraan hoe we op Aarde geleefd hebben.
De Kerken verkondigen ook dat de mens maar een keer op deze Wereld geboren wordt.
Als dat zo was dan hadden we een mooie God van Liefde die zo oneerlijk bezig was en een God die wij niet moeten.

Want dan ga je, je afvragen waarom alles in de Wereld zo oneerlijk verdeelt is, waarom is de ene mens rijk en de andere straatarm? Waarom wordt de ene mens oud zonder ziektes en wordt de andere overspoeld met allerlei kwalen? waarom moet de ene al vroeg sterven en de andere wordt heel oud? Waarom wordt de ene als man op deze Aarde geboren en de andere als vrouw? Waarom heeft de ene allerlei tegenslagen in het leven en gaat de andere flierefluiten door het leven? Waarom heeft de ene in zijn leven steeds met oorlog te maken en leeft de andere heel zijn leven in vrede?

Als we daar met mensen over praten is vaak het antwoord we weten het niet waarom alles zo gaat of ze zeggen Gods wegen zijn ondoorgrondelijk.
Jarenlang spookten ook mij de bovenstaande vragen steeds door mijn hoofd, het antwoord wist ik niet, maar iets diep in mijn innerlijke zij dat kan niet zo zijn dat is geen God van Liefde.

Ze zeggen wel eens niets komt eerder op je weg dan dat je er aan toe bent. Nou zo heb ik dat ook ervaren samen met Diny. Ik zelf ben Katholiek opgevoed, Diny is bij het Leger des Heils geweest en verschillende gereformeerde kerken. Het laatst waar we bij waren was de Mormonen. Toen we daar bij waren had ik voor mezelf al beslist als ik hier niet meer naar toe ga zien ze me nooit weer in een Kerk als lid.
Na een aantal jaren zijn we ook daar mee gestopt en hebben ons nooit meer ergens bij aangesloten.

Voor een jaar of tien ongeveer geleden kregen we bij een bezoek aan het genezend medium Jomanda van haar te horen, dat mensen die angst hadden voor de dood, of wouden weten hoe het verder zou gaan na de dood eens naar de bibliotheek moesten gaan om het boek EEN BLIK IN HET HIERNAMAALS van JOZEF RULOF te gaan lezen. Nog de andere dag ben ik het boek gaan lenen. Direct toen ik aan het lezen begon wist ik hierin vind ik de antwoorden op alle bovenstaande vragen en dat was ook zo.
Voor Diny gold hetzelfde, de God die door de Kerken wordt gepredikt bestaat niet. Gods wegen zijn voor ons niet meer ondoorgrondelijk maar zo duidelijk als wat.
Wij kunnen u dan ook lieve bezoekers het bovenstaande boek en de vele andere boeken van Jozef Rulof echt aanbevelen om te lezen. Een hele andere wereld zal er voor u open gaan, een wereld waarin maar een ding belangrijk is.
LIEFDE. 
Henk Roesink. 

                                                      DE GOD IN U ZELF.
Als geest zijt ge een deel van God, van de Oneindige kracht, van de Geest van het goede. Als zulk een deel zijt ge een steeds toenemende macht, die nooit kan verminderen, altijd moet vermeerderen, zoals zij u door de eeuwen heen steeds verheven en -- wat het verstandelijke betreft -- gebracht heeft tot uw tegenwoordige staat.  Dat uw geest nu reeds zo machtig en helder kan zijn, is te danken aan vele vroegere levens, behalve het leven dat ge nu geniet. Ieder vorig leven heeft u onbewust rijker gemaakt aan macht. Elke strijd van de ziel -- hetzij het een strijd is tegen pijn, of een strijd tegen iets verkeerds in u, of tegen een onvolkomenheid die ge wilt verbeteren, -- is inderdaad een voortdrijven van de geest naar grotere macht en daardoor naar een betrekkelijk grotere volmaking van u zelf en -- groter geluk. Want het doel van het leven is vreugde en geluk.

Hoe meer onvoldaan en ontevreden ge over uw eigen tekortkomingen zijt, des te zekerder is dit het bewijs van uw groei in geestelijk opzicht. Want als uw geest niet helder genoeg was, zou hij die tekortkomingen niet zien. Ge zijt nu ver vooruit bij de tijd toen ge in een soort van zelfgenoegzaamheid uw eigen beeld dikwijls in velerlei opzicht met welgevallen aanschouwde. Alleen slaat ge nu misschien, bij het oordelen over u zelf, teveel naar de tegenover gestelde kant over en omdat uw ogen nu plotseling geopend zijn voor enkele van uw fouten, verbeeldt ge u dat die voortdurend groter worden. De God in u zelf -- de steeds toenemende macht -- heeft u iets onvolkomens in uw karakter doen zien en toch was er nooit zulk een betrekkelijke volkomenheid in u dan heden. Daarom ziet ge nu dingen bij u zelf, die ge nooit te voren zag of voelde.
Er kan bijvoorbeeld onder uw huis een ruimte vol met ongedierte en schadelijke lucht zijn. Ge waart er veel slechter aan toe voordat die ruimte gevonden was, hoe weerzinwekkend dit nu ook voor u mag zijn en nu de kwade plek ontdekt is zijt ge er zeker van dat zij schoon gemaakt zal worden.

Er kunnen ook in ons binnenste zulke holen zijn waarin slecht elementen huizen, maar dat is volstrekt geen reden om moedeloos te worden als de God in onszelf ze ons toont. Nooit moet ge zeggen: ,,Ik ben zo vol gebreken, ik weet zeker dat ik die nooit herstellen kan." Ja, dat kunt ge wel. Ge zijt er nu al mee bezig. Ieder protest van uw geest als ge een fout begaat is een stap vooruit in de goede richting. Ge moet echter niet verwachten, dat alle fouten op één dag, of in een week of een jaar genezen kunnen worden. Nooit zullen in uw verder leven de ogenblikken ontbreken, waarin gij duidelijk zult zien wat gij aan u zelf kunt verbeteren en ziet ge eenmaal de mogelijkheid om te verbeteren, dan bespeurt ge natuurlijk ook de fout die verbeterd moet worden, dan ziet gij ook meteen de fout zelf.
Geen uwer talenten zal ophouden te groeien, evenmin als de bomen ophouden met groeien in de winter. Als ge bezig zijt geweest u te oefenen in tekenen of schilderen of in spreken in het publiek, en ge houdt hiermede tijdelijk op, voor een maand of zelfs voor één of twee jaren, om het daarna weder op te vatten, dan zult ge spoedig ondervinden dat uw talent niet verdwenen is, integendeel in die tijd van schijnbare stilstand is toegenomen; dat ge verrijkt zijt met nieuwe denkbeelden en nieuwe krachten om het uit te voeren.
 
Ge vraagt wat het doel van het leven is? Wel in zekere zin kunt gij u geen doel voor uw leven stellen. Er is geen bestemming voor uw leven vastgelegd -- een wet die het bestuurt en leidt. Waarheen? Naar een steeds groter wordend grenzeloos vermogen om gelukkig te worden. Al schijnt het dikwijls anders, toch kunt gij niet ophouden te groeien. De pijn die gij geleden hebt was het gevolg van de geweldige druk van uw groeiende geest op dat deel van uw lichaam hetwelk u zoveel pijn deed en dat was juist het bewijs, dat ge op één of ander verkeerd pad waart, waar ge zo spoedig mogelijk weer van af moest geraken en als gij uit het diepst uwer ziel roept om de goede weg te mogen herkennen, dan zal er altijd iets komen opdagen om u die te wijzen; want het is een natuurwet dat iedere ernstige roep wordt beantwoord en ieder ernstig gebed ons brengt wat wij waarlijk nodig hebben.
Prentice Mulford.

                                                    DE GOD IN U ZELF.
Vertrouw op niemand als op een onfeilbare gids, die ge alleen slechts in alles nauwkeurig hebt op te volgen, want dan schudt ge alle eigen verantwoording van u af en bootst de handelingen van een ander na.
Wat is het doel van het leven? Zo te leren leven, dat van iedere dag met het vaste vertrouwen wordt tegemoet gezien, dat hij even schoon en vol zal zijn, of nog voller en schoner dan degene die wij juist doorleefd hebben; elke gedachte zelfs te verbannen dat de tijd om zwaar te vallen; dankbaar te zijn dat wij mogen leven; ons lichaam zo te leren beheersen door de macht van de geest , dat het geen pijn of ziekte meer ondervinden kan; onze gedachten zo te leiden dat onze liefde en ons vermogen om te arbeiden steeds groter worden zonder één onze medemensen daardoor te benadelen of onbillijk te behandelen; onze geest zo te ontwikkelen dat hij ons lichaam verjongen zal zolang wij dit wensen en geen onzer organen zal laten verzwakken of vervallen; ons zelf zo te stellen in dienst van anderen, dat onze tegenwoordigheid hun altijd welkom mag zijn; niemands vijand, maar een ieders vriend te zijn, -- dat is de bestemming van het leven, in welks domeinen van bestaan mensen als wij en veel groter en beter dan wij, hebben geleerd en steeds bezig zijn te leren hoe een hemel op aarde te maken.

Want dat is de onloochenbare bestemming voor iedere persoonlijke geest. Daar kunt ge niet aan ontkomen en al wat gij lijden moet is slechts het bewijs dat gij de hoogste wet, die van het hoger bewustzijn in de mens, niet gevolgd hebt. Die wet leidt u ver weg van al het menselijk leed en tot de hoogste zaligheid, waarin alle tijd en ruimte zijn opgelost en waar alleen vrede en schoonheid en liefde heersen.
Het ,,Nirvana" van de Hindoes geeft hoop op alle mogelijkheden van nieuw leven op onze planeet, want het houdt in: kalmte, sereniteit en de verzekering dat elke poging die wij ten goede doen, ons verder zal brengen op de weg naar de eeuwigheid. Want wij moeten leren begrijpen, -- en dit kan niet dikwijls genoeg gezegd worden -- dat onze gedachten, mits in de goede richting gestuurd, wonderen kunnen uitwerken. Ge maakt er u niet ongerust over of uw telegram wel zijn bestemming zal bereiken, omdat, hoewel ge zo goed als niets van elektriciteit af weet, ge vertrouwt dat het in goede handen is die het verder zullen bezorgen.

Voordat men wist wat er met elektriciteit bereikt kon worden, was er evenveel als heden voorradig en was de macht daarvan even groot, maar door het gebrek aan de nodige kennis kon men er niets mee beginnen. De ontzaggelijk grote macht der menselijke gedachte is ons aller erfdeel, maar ze wordt verspild of blijft ongebruikt liggen, omdat wij haar niet kunnen besturen of er ons op concentreren. Wij doen nog erger, want door onwetendheid en levenslange gewoonten laten wij onze geestelijke batterijen de verkeerde kant uit werken en zenden pijl op pijl van kwade wil of van nijd of spot of iets anders lelijks naar onze medemensen -- en deze verkeerd toegepaste krachten treffen en verwonden hen en onszelf zeker niet minder.

Ziehier de hoeksteen voor het doen slagen van al onze pogingen in dit of in een ander bestaan: geloof in uw gedachten nooit dat iets onmogelijk is: werp nooit in verontwaardiging van u wat u al te wild en te fantastisch lijkt om waar te kunnen zijn; want doet ge dat, dan kunt ge niet weten wat ge buitensluit. Iets ,,onmogelijk" vinden, omdat het u zelf zo toeschijnt, dat is de gevaarlijke gewoonte huldigen die bij elk nieuw denkbeeld gereed staat met haar ,,onmogelijk!" Uw geest is dan gelijk aan een gevangenis vol met deuren, die allen aan de buitenkant gesloten zijn, terwijl gij er alleen binnenin zit. Alle ,,dingen" zijn mogelijk bij God, God werkt in en door u. Dus om van iets ,,onmogelijk" te zeggen, is niets minder dan een zonde begaan. Het is Gods macht loochenen die door u werkt en die in staat is oneindig meer te volbrengen dan ge nu kunt begrijpen. Te zeggen ,,onmogelijk" is evengoed als uw eigen beperkt inzicht te beschouwen als de standaard van het heelal. Het is even vermetel als om de oneindige ruimte met een ellenmaat te willen afmeten.
 
Uw ,,onmogelijk" schept ook in de eerste plaats de grootste belemmering voor u zelf. Gij kunt u nooit straffeloos verzetten tegen de eeuwige en standvastige verbetering van alle dingen.
De geest van Christus was bij machte de elementen te beheersen en de storm te bedwingen. Uw geest heeft als deel van het Goddelijk geheel, dezelfde macht in de kiem -- die op het ontluiken wacht. Christus kon door de macht die hij bezat om zijn ongeziene gedachten elementen te concentreren dat onzichtbare element tot zichtbare uiting in de werkelijkheid materialiseren en ook wij hebben allen de kiem van dat vermogen in onze geest.

Ge ziet bijv. een flinke, gezonde kleine jongen: hij kan nu nog geen pond optillen, maar ge weet dat er in hem de macht en de mogelijkheid aanwezig is om, een twintig jaar later, met gemak en gewicht van tweehonderd pond te kunnen dragen. Zo kan onze groeiende geestelijke macht aan ons, die nu nog kleine kinderen op spiritueel gebied zijn, met even veel zekerheid voorspeld worden.
De enige reden van ons ongelukkig zijn hier op aarde is dat wij de hogere wet niet kennen en ons ertegen verzetten, waardoor leed in plaats van vreugde ons deel wordt.
Die wet moet door een ieder voor zich afzonderlijk worden geleerd.

Ik kan voor u niet vast afbakenen al wat gij moet doen om beter en gelukkiger te worden en gij voor mij evenmin, want ieder van ons is uit verschillende verhoudingen en combinaties van geestelijke elementen samengesteld en die zijn in verloop van eeuwen gegroeid en gewijzigd, zodat gij als het ware een boek voor u zelf uitmaakt. Gij moet dit boek openen, bladzijde na bladzijde die met haar ondervindingen tot u komt en doorlezen: dat kan niemand anders voor u doen. Maar wel kunt ge om steun vragen aan hen die de wetten al beter leerden kennen, dan gij en die als ernstige, oprechte en eerlijke mensen hun taak op aarde beter begrijpen en u in de uwe kunnen voorlichten.
Prentice Mulford.